João 11
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs ARA
1 Dza niꞌ réꞌinëꞌ Lázaro, bönniꞌ Betania, le nac ladzcnu María len Marta. Nacnu Marta zxilnu María.
1 Estava enfermo Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Nacnu María naꞌ ngul zanëꞌ Lázaro, bönniꞌ naꞌ réꞌinëꞌ, len nacnu caꞌ ngul naꞌ gluꞌnu le rlaꞌ zxix niꞌë Xanruꞌ, len buzxinu niꞌë len guitsaꞌ icjnu.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava enfermo, era a mesma que ungiu com bálsamo o Senhor e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Gulasö́laꞌnu ngul zanëꞌ Lázaro naꞌ nu yjödx Jesús, gna:
3 Mandaram, pois, as irmãs de Lázaro dizer a Jesus: Senhor, está enfermo aquele a quem amas.
4 Catiꞌ byönnëꞌ didzaꞌ ni Jesús, gudxëꞌ nup nacuáꞌ niꞌ, rnëꞌ:
4 Ao receber a notícia, disse Jesus: Esta enfermidade não é para morte, e sim para a glória de Deus, a fim de que o Filho de Deus seja por ela glorificado.
5 Jesús nadxiꞌinëꞌ‑nu Marta, len ngul zxilnu Marta naꞌ, len Lázaro naꞌ.
5 Ora, amava Jesus a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Zal‑laꞌ nadxiꞌinëꞌ lequëꞌ Jesús, catiꞌ byönnëꞌ réꞌinëꞌ Lázaro, yechóp dza caꞌ bugaꞌnëꞌ ga naꞌ zoëꞌ.
6 Quando, pois, soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Catiꞌ bzaꞌa chop dza naꞌ, gudxëꞌ yuguꞌ bönniꞌ usë́d queëꞌ Jesús, rnëꞌ:
7 Depois, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Niꞌr tëꞌ Lëꞌ bönniꞌ usë́d queëꞌ, taꞌnë́ꞌ:
8 Disseram-lhe os discípulos: Mestre, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Bubiꞌë didzaꞌ Jesús, rëꞌ lequëꞌ:
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Chquiꞌ rdëꞌ chdzöꞌl bönniꞌ, rajchéguꞌë, le cutu zoalen lëꞌ yeníꞌ.
10 mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Catiꞌ budx bëꞌë didzaꞌ ni Jesús, niꞌr gudxëꞌ lequëꞌ:
11 Isto dizia e depois lhes acrescentou: Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou para despertá-lo.
12 Niꞌr tëꞌ Lëꞌ bönniꞌ usë́d queëꞌ, taꞌnë́ꞌ:
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Gnëꞌ cni Jesús le chgutiëꞌ Lázaro, san lequëꞌ táquinëꞌ gnëꞌ: “Raszëꞌ Lázaro.”
13 Jesus, porém, falara com respeito à morte de Lázaro; mas eles supunham que tivesse falado do repouso do sono.
14 Niꞌr gudxëꞌ lequëꞌ yalj lulu Jesús, gnëꞌ:
14 Então, Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Rudzijdaꞌ le cutu zoaꞌ niꞌ, le gac naꞌa tu le uziꞌliꞌ xbey, le gun ga tséjlëꞌliꞌ nedaꞌ. Huayejruꞌ naꞌa ga naꞌ dëꞌ Lázaro.
15 e por vossa causa me alegro de que lá não estivesse, para que possais crer; mas vamos ter com ele.
16 Niꞌr gudxëꞌ yezícaꞌrëꞌ bönniꞌ usë́d queëꞌ Jesús Tomás, bönniꞌ naꞌ tuꞌë lëꞌ, Bönniꞌ Cuach, rnëꞌ:
16 Então, Tomé, chamado Dídimo, disse aos condiscípulos: Vamos também nós para morrermos com ele.
17 — ausente —
17 Chegando Jesus, encontrou Lázaro já sepultado, havia quatro dias.
18 — ausente —
18 Ora, Betânia estava cerca de quinze estádios perto de Jerusalém.
19 — ausente —
19 Muitos dentre os judeus tinham vindo ter com Marta e Maria, para as consolar a respeito de seu irmão.
20 Catiꞌ byö́ninu didzaꞌ Marta, zëꞌë Jesús, niꞌr brujnu yuꞌu, yajtsagnu Lëꞌ, san María bugaꞌnnu yuꞌu naꞌ.
20 Marta, quando soube que vinha Jesus, saiu ao seu encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Marta naꞌ rënu Jesús:
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se estiveras aqui, não teria morrido meu irmão.
22 Lëzcaꞌ naꞌa, nözdaꞌ yúguꞌtë le gnabuꞌ lahuëꞌ Dios, Dios gunnëꞌ quiuꞌ.
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Jesús rëꞌ‑nu:
23 Declarou-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Marta rënu Lëꞌ:
24 Eu sei, replicou Marta, que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Niꞌr Jesús rëꞌ‑nu:
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 atiꞌ yúguꞌtë bönniꞌ nabanquëꞌ len taꞌyejlëꞌë nedaꞌ, cutu caꞌ latiëꞌ tsaz. ¿I réjlëꞌu lë ni?
26 e todo o que vive e crê em mim não morrerá, eternamente. Crês isto?
27 Marta rënu Lëꞌ:
27 Sim, Senhor, respondeu ela, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Catiꞌ budx bëꞌnu didzaꞌ ni Marta naꞌ, böajnu yuꞌu, yajlidznu María, zxilnu, len bagachiꞌz rënu lënu:
28 Tendo dito isto, retirou-se e chamou Maria, sua irmã, e lhe disse em particular: O Mestre chegou e te chama.
29 Catiꞌ byö́ninu didzaꞌ ni María, laꞌ gyástënu, zeajnu ga naꞌ zoëꞌ Jesús.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa e foi ter com ele,
30 Cutu ryaznëꞌ Jesús laꞌ yödzdauꞌ naꞌ, san zoazëꞌ ga naꞌ yajtsagnu Lëꞌ Marta.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta se avistara com ele.
31 Catiꞌ gulaléꞌinëꞌ‑nu María naꞌ gyasnu len jaréluꞌnu brujnu bönniꞌ judío naꞌ nacuáꞌlenëꞌ‑nu ga nac lu yuꞌu len tuꞌhuíꞌ zxönëꞌ‑nu, niꞌr glauquëꞌ‑nu, taꞌnë́ꞌ:
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, supondo que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Niꞌr bdxinnu María ga naꞌ zoëꞌ Jesús. Catiꞌ bléꞌinu Lëꞌ, byéchunu xniꞌë, rënu Lëꞌ:
32 Quando Maria chegou ao lugar onde estava Jesus, ao vê-lo, lançou-se-lhe aos pés, dizendo: Senhor, se estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Catiꞌ bléꞌinëꞌ Jesús rbödxnu, len taꞌbödxëꞌ caꞌ bönniꞌ judío naꞌ dzagquëꞌ‑nu, niꞌr buiꞌnnëꞌ len gnëtsca ladxëꞌë.
33 Jesus, vendo-a chorar, e bem assim os judeus que a acompanhavam, agitou-se no espírito e comoveu-se.
34 Rnëꞌ:
34 E perguntou: Onde o sepultastes? Eles lhe responderam: Senhor, vem e vê!
35 Grödxëꞌ Jesús.
35 Jesus chorou.
36 Niꞌr gulanë́ꞌ bönniꞌ judío naꞌ, taꞌnë́ꞌ:
36 Então, disseram os judeus: Vede quanto o amava.
37 Laꞌquëꞌ taꞌnë́ꞌ:
37 Mas alguns objetaram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer que este não morresse?
38 Leyúbl gnëtsca ladxëꞌë Jesús, atiꞌ bdxinëꞌ raꞌ yeru ba naꞌ. Ba naꞌ nac tu yeru nadj lëꞌi guiꞌa guiöj, atiꞌ daꞌ tu guiöj blag nuséyj ga nu ryaz lei.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, encaminhou-se para o túmulo; era este uma gruta a cuja entrada tinham posto uma pedra.
39 Gudxëꞌ nup nacuáꞌ niꞌ Jesús, rnëꞌ:
39 Então, ordenou Jesus: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, porque já é de quatro dias.
40 Jesús rëꞌ‑nu:
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Niꞌr gulagǘëꞌ guiöj blag naꞌ nuséyj ga nu ryaz yeru ba ga naꞌ yuꞌë bönniꞌ nat naꞌ. Buyúëꞌ Jesús zacaꞌ luzxbál, rnëꞌ:
41 Tiraram, então, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou porque me ouviste.
42 Nedaꞌ nözdaꞌ ryö́ntecznuꞌ nedaꞌ, san ruꞌa didzaꞌ ni quië luzíꞌ xbey bunách zian ni len laꞌyejlëꞌ Liꞌ naꞌ nasöluꞌu nedaꞌ.
42 Aliás, eu sabia que sempre me ouves, mas assim falei por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Catiꞌ budx bëꞌë didzaꞌ ni Jesús, zidzj bulidzëꞌ, rnëꞌ:
43 E, tendo dito isto, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Burujëꞌ bönniꞌ nat naꞌ lu yeru ba, narö́ligacr niꞌa nëꞌë yuguꞌ láriꞌdauꞌ, len nagachiꞌ caꞌ lahuëꞌ yetú láriꞌdauꞌ. Niꞌr Jesús rëꞌ lequëꞌ:
44 Saiu aquele que estivera morto, tendo os pés e as mãos ligados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então, lhes ordenou Jesus: Desatai-o e deixai-o ir.
45 Niꞌr gulayejlëꞌë Jesús zian bönniꞌ judío naꞌ yjáclenëꞌ tsazxö́n María len gulaléꞌinëꞌ lë naꞌ benëꞌ Jesús.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que fizera Jesus, creram nele.
46 Laꞌquëꞌ yjaquëꞌ ga nacuꞌë bönniꞌ gdauꞌ fariseo len gulaguíxjöiꞌnëꞌ lequëꞌ ca naꞌ benëꞌ Jesús.
46 Outros, porém, foram ter com os fariseus e lhes contaram dos feitos que Jesus realizara.
47 Niꞌr guludúblenëꞌ tsazxö́n bönniꞌ gdauꞌ taꞌbequi xbey yuguꞌ bönniꞌ gdauꞌ fariseo naꞌ, len yuguꞌ bxuz uná bëꞌ, taꞌnë́ꞌ:
47 Então, os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio; e disseram: Que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Chquiꞌ güiꞌzruꞌ‑nëꞌ latj gunëꞌ ca ni runczëꞌ, laꞌyejlëꞌ Lëꞌ yúguꞌtë bunách, atiꞌ udjaquëꞌ ni bönniꞌ Roma, duquindjquëꞌ gdauꞌ laꞌy queëruꞌ, len yödz queëruꞌ.
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Niꞌr bëꞌë didzaꞌ Caifás, bxuz blau iz naꞌ, len dzaguëꞌ lequëꞌ, rëꞌ lequëꞌ:
49 Caifás, porém, um dentre eles, sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: Vós nada sabeis,
50 len cutu ráquibeꞌiliꞌ run bayúdx gatiëꞌ tuëꞌ bönniꞌ niꞌa quegac bunách, cui nit gdu yödz.
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Clëg racz queëꞌ bëꞌë didzaꞌ ni, san le naquëꞌ bxuz blau iz naꞌ, qui lë ni naꞌ bëꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios ca ral‑laꞌ gatiëꞌ Jesús niꞌa quegac bunách yödz naꞌ.
51 Ora, ele não disse isto de si mesmo; mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação
52 Gatiëꞌ Jesús, clëgz niꞌa qui yödz naꞌ, san gatiëꞌ caꞌ quië utubëꞌ zxiꞌnëꞌ Dios náslasquëꞌ, quië lacquëꞌ tuz.
52 e não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Cni guc, laꞌ dza naꞌz glun xtídzaꞌquëꞌ ludöddëꞌ Jesús.
53 Desde aquele dia, resolveram matá-lo.
54 Qui lë ni naꞌ cutur gdëꞌ Jesús yalj lulu gap nacuáꞌ bunách judío, san buzë́ꞌë niꞌ, zijëꞌ tu latj gal‑laꞌ ga nac latj caꞌz, atiꞌ bdxinëꞌ yödz Efraín, ga niꞌ bugaꞌnëꞌ, atiꞌ dzagquëꞌ Lëꞌ bönniꞌ usë́d queëꞌ.
54 De sorte que Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali permaneceu com os discípulos.
55 Dza naꞌ chzaꞌ gal‑laꞌ Lni PAscua quequëꞌ bönniꞌ judío catiꞌ tuꞌspanëꞌ ca benëꞌ Dios, bubijëꞌ luyú Egipto bunách queëꞌ. Gularúj bunách zian yuguꞌ yödz niꞌ, atiꞌ gulabenëꞌ, zjaquëꞌ Jerusalén catiꞌ ziꞌa gdxin lni naꞌ quië tsajpáꞌ cuinquëꞌ ca nac qui gdauꞌ.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus; e muitos daquela região subiram para Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Tuꞌguiljëꞌ Jesús bönniꞌ naꞌ nacuꞌë Jerusalén, len catiꞌ niꞌ nacuꞌë nchil gdauꞌ, gulanabi lzaꞌquëꞌ tuëꞌ yetúëꞌ, taꞌnë́ꞌ:
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Chgulaná bëꞌë yuguꞌ bxuz uná bëꞌ len yuguꞌ bönniꞌ gdauꞌ fariseo chquiꞌ nu nözi ga zoëꞌ Jesús, ral‑laꞌ dudixjöiꞌ lequëꞌ quië gac tsajxönquëꞌ Lëꞌ.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para, se alguém soubesse onde ele estava, denunciá-lo, a fim de o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.