Atos 8
Didzaʼ cub rucáʼn tsahuiʼ (ZSRNT) vs NTLH
1 — ausente —
1 E Saulo aprovou a morte de Estêvão. Naquele mesmo dia a igreja de Jerusalém começou a sofrer uma grande perseguição. E todos os cristãos, menos os
2 — ausente —
2 Alguns homens religiosos sepultaram Estêvão e choraram muito por causa da sua morte.
3 — ausente —
3 Porém Saulo se esforçava para acabar com a igreja. Ele ia de casa em casa, arrastava homens e mulheres e os jogava na cadeia.
4 Yjaquëꞌ yúguꞌtë latj bönniꞌ naꞌ gláslasiëꞌ, atiꞌ glunëꞌ lban qui didzaꞌ dxiꞌa.
4 Aqueles que tinham sido espalhados anunciavam o evangelho por toda parte.
5 Niꞌr gyijëꞌ luyú Samaria Felipe, bönniꞌ dzaguëꞌ nup naꞌ glaslas, atiꞌ niꞌ benëꞌ lban ca nac queëꞌ Cristo.
5 Filipe foi até a capital da Samaria e anunciava Cristo às pessoas dali,
6 Guludúb bunách niꞌ, atiꞌ gdu ládxiꞌquëꞌ guluzë́ nagquëꞌ didzaꞌ ruꞌë Felipe naꞌ, le gulayönnëꞌ xtidzëꞌë len gulaléꞌinëꞌ le tac bëꞌ runëꞌ.
6 e as multidões ouviam com atenção o que ele dizia. Todos o escutavam e viam os milagres que ele fazia.
7 Cni guc, le benëꞌ ga gulurúj zian böꞌ xöhuiꞌ yuꞌugac bunách, taꞌbödxyaꞌa zidzj, atiꞌ guluhuöác zian nup teꞌi huëꞌ nacúꞌn bin len nup cutaꞌzáꞌ.
7 Os espíritos maus, gritando, saíam de muitas pessoas, e muitos coxos e paralíticos eram curados.
8 Cni guc, guludziji bunách yödz niꞌ.
8 E assim o povo daquela cidade ficou muito alegre.
9 Zoëꞌ niꞌ Simón, bönniꞌ ziꞌal guquëꞌ bönniꞌ udzáꞌ unë́ yaꞌa lu yödz naꞌ, len gzxiꞌ yéꞌinëꞌ bunách Samaria naꞌ, gnëꞌ lëczëꞌ naquëꞌ bönniꞌ náctërëꞌ zxön.
9 Morava ali um homem chamado Simão, que desde algum tempo atrás fazia feitiçaria entre os samaritanos e os havia deixado muito admirados. Ele se fazia de importante,
10 Guluzëtsca naggac bönniꞌ ni yúguꞌtë bunách, ga rguel‑laꞌ yuguꞌ bönniꞌ caꞌz ga rdxintë yuguꞌ bönniꞌ blau, gulanë́ꞌ: “Bönniꞌ ni, dë lu nëꞌë yöl‑laꞌ huac zxön queëꞌ Dios.”
10 e os moradores de Samaria, desde os mais importantes até os mais humildes, escutavam com muita atenção o que ele dizia. Eles afirmavam: — Este homem é o poder de Deus! Ele é “o Grande Poder”!
11 Cni guc, glunëꞌ lëꞌ ba laꞌn, le xtsey nazíꞌ yéꞌinëꞌ lequëꞌ len yöl‑laꞌ udzáꞌ unë́ yaꞌa queëꞌ.
11 Eles davam atenção ao que Simão fazia porque durante muito tempo ele os havia deixado assombrados com as suas feitiçarias.
12 Catiꞌ gulayejlëꞌë lban runëꞌ Felipe qui didzaꞌ dxiꞌa ca rna bëꞌë Dios len ca nac queëꞌ Jesucristo, niꞌr guladilëꞌ nis, bönniꞌ len ngul.
12 Mas eles acreditaram na mensagem de Filipe a respeito da boa notícia do Reino de Deus e a respeito de Jesus Cristo e foram batizados, tanto homens como mulheres.
13 Niꞌr gyejlëꞌë caꞌ Simón naꞌ, len bdilëꞌ nis, atiꞌ gdálenteczëꞌ tsazxö́n Felipe naꞌ. Catiꞌ bléꞌinëꞌ yuguꞌ yöl‑laꞌ huac zxön len le tac bëꞌ runëꞌ Felipe, bubannëꞌ Simón naꞌ.
13 O próprio Simão também creu. E, depois de ser batizado, acompanhava Filipe de perto, muito admirado com os grandes milagres e maravilhas que ele fazia.
14 Catiꞌ gulayönnëꞌ ca guc lë ni gbaz naꞌ nasölëꞌë Cristo nacuꞌë Jerusalén, chnazíꞌ lu naꞌgac xtidzëꞌë Dios bunách luyú Samaria, niꞌr gulasölëꞌë niꞌ Pedro len Juan.
14 Os apóstolos , que estavam em Jerusalém, ficaram sabendo que o povo de Samaria também havia recebido a palavra de Deus e por isso mandaram Pedro e João para lá.
15 Catiꞌ guladxinëꞌ niꞌ Pedro len Juan naꞌ, gululidzëꞌ Dios uláz quegac bunách niꞌ taꞌyejlëꞌ Cristo quië dusóalenëꞌ lequëꞌ Dios Böꞌ Laꞌy.
15 Quando os dois chegaram, oraram para que a gente de Samaria recebesse o Espírito Santo,
16 Ga bdxintë dza naꞌ, cutu rdxíninëꞌ quequëꞌ Dios Böꞌ Laꞌy. Nadílgaczëꞌ nis quië lacquëꞌ tuz len Xanruꞌ Jesús.
16 pois o Espírito ainda não tinha descido sobre nenhum deles. Eles apenas haviam sido batizados em nome do Senhor Jesus.
17 Niꞌr gulaxóa naꞌquëꞌ bunách Samaria naꞌ Pedro len Juan naꞌ. Gululidzëꞌ Dios, atiꞌ dusóalenëꞌ lequëꞌ Dios Böꞌ Laꞌy.
17 Aí Pedro e João puseram as mãos sobre eles, e assim eles receberam o Espírito Santo.
18 Catiꞌ bléꞌinëꞌ Simón, bönniꞌ udzáꞌ naꞌ, le guc catiꞌ gulaxóa naꞌquëꞌ bunách niꞌ gbaz naꞌ nasölëꞌë Cristo, dusóalenëꞌ lequëꞌ Dios Böꞌ Laꞌy, guꞌnnëꞌ quizxjëꞌ lequëꞌ dumí,
18 Simão viu que, quando os apóstolos punham as mãos sobre as pessoas, Deus dava a elas o Espírito Santo. Por isso ofereceu dinheiro a Pedro e a João,
19 rëꞌ lequëꞌ:
19 dizendo: — Quero que vocês me deem também esse poder. Assim, quando eu puser as mãos sobre alguém, essa pessoa receberá o Espírito Santo.
20 Niꞌr gudxëꞌ lëꞌ Pedro, rnëꞌ:
20 Então Pedro respondeu: — Que Deus mande você e o seu dinheiro para o inferno! Você pensa que pode conseguir com dinheiro o
21 Cutu nacuꞌ lsacaꞌ gutsuꞌu lë ni, le cunác dxiꞌa icj ládxiꞌdaꞌu lahuëꞌ Dios.
21 Você não tem direito de tomar parte no nosso trabalho porque o seu coração não é honesto diante de Deus.
22 Bubíꞌi ladxuꞌu ca nac huiaꞌdöꞌ ni runuꞌ, len gútaꞌyu lahuëꞌ Dios, nazx caꞌ unít lahuëꞌ liꞌ ca nac lë ni rzaꞌ ladxuꞌu.
22 Arrependa-se, deixe o seu plano perverso e peça ao Senhor que o perdoe por essa má intenção.
23 Rléꞌidaꞌ nabaguꞌu zxguiaꞌ len nadzunuꞌ lu yal‑lj qui tuꞌ xöhuiꞌ.
23 Vejo que você está cheio de inveja, uma inveja amarga como fel, e vejo também que você está preso pelo pecado.
24 Niꞌr bubiꞌë didzaꞌ Simón naꞌ, rëꞌ lequëꞌ:
24 Aí Simão disse a Pedro e a João: — Por favor, peçam ao Senhor por mim para que não aconteça comigo nada do que vocês disseram.
25 Catiꞌ budx glunëꞌ lnaꞌ lau queëꞌ Cristo lu yödz niꞌ Pedro len Juan naꞌ, len gulaguíxjöꞌë xtidzëꞌë Dios, glunëꞌ caꞌ lban qui didzaꞌ dxiꞌa gap nacuáꞌ zian ladzquëꞌ bönniꞌ Samaria, atiꞌ gdöd niꞌ yhuöjquëꞌ Jerusalén.
25 Depois de terem dado o seu testemunho e de terem pregado a palavra do Senhor, Pedro e João voltaram para Jerusalém. No caminho eles espalhavam o evangelho em muitos povoados da Samaria.
26 Niꞌr bë́ꞌlenëꞌ Felipe didzaꞌ gbaz laꞌy queëꞌ Xanruꞌ, gudxëꞌ lëꞌ:
26 Um anjo do Senhor disse a Filipe: — Apronte-se e vá para o Sul, pelo caminho que vai de Jerusalém até a cidade de Gaza. (Pouca gente passava por aquele caminho.)
27 Niꞌr gyuꞌë nöz Felipe naꞌ, zijëꞌ. Laꞌ nöz niꞌ yajtsaguëꞌ bönniꞌ Etiopía, naquëꞌ bönniꞌ huödx. Luyú Etiopía naquëꞌ blau launu Candace, ngul rna béꞌinu bunách Etiopía naꞌ, len yuꞌu lu nëꞌë yúguꞌtë yöl‑laꞌ tsahuiꞌ queënu dzöꞌ lidxnu. Gyijëꞌ Jerusalén bönniꞌ ni quië gyij ladxëꞌë Dios.
27 — ausente —
28 Naꞌa, zhuöjëꞌ ladzëꞌ, röꞌë lu carreta queëꞌ, len rulabëꞌ le nayúj lu guich ca gnëꞌ Isaías, bönniꞌ bëꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios.
28 — ausente —
29 Niꞌr Dios Böꞌ Laꞌy gudxëꞌ Felipe naꞌ:
29 Então o Espírito Santo disse a Filipe: — Chegue perto dessa carruagem e acompanhe-a.
30 Catiꞌ chgbiguëꞌë niꞌ Felipe, byönnëꞌ ruꞌë didzaꞌ bönniꞌ huödx naꞌ, rulabëꞌ le nayúj lu guich ca gnëꞌ Isaías, atiꞌ gudxëꞌ lëꞌ:
30 Filipe correu para perto da carruagem e ouviu o funcionário lendo o livro do profeta Isaías. Aí perguntou: — O senhor entende o que está lendo?
31 Bubiꞌë didzaꞌ bönniꞌ Etiopía naꞌ, gnëꞌ:
31 — Como posso entender se ninguém me explica? — respondeu o funcionário. Então convidou Filipe para subir e sentar-se com ele na carruagem.
32 Lë naꞌ nayúj lu guich rulabëꞌ, rna cni:
32 A parte das Escrituras Sagradas que o funcionário estava lendo era esta: “Ele era como um cordeiro que é levado para ser morto; era como uma ovelha que fica muda quando cortam a sua lã. Ele não disse nada.
33 Gulucaꞌnëꞌ Lëꞌ caꞌz,
33 Foi humilhado, e foram injustos com ele. Ninguém poderá falar a respeito de descendentes dele, já que a sua vida na terra chegou ao fim.”
34 Gnabnëꞌ Felipe bönniꞌ huödx naꞌ, rëꞌ lëꞌ:
34 O funcionário perguntou a Filipe: — Por favor, me explique uma coisa! De quem é que o profeta está falando isso? É dele mesmo ou de outro?
35 Niꞌr laꞌ didzaꞌ niz bguel‑lëꞌë Felipe, gdíxjöiꞌnëꞌ lëꞌ didzaꞌ dxiꞌa ca nac queëꞌ Jesús.
35 Então, começando com aquela parte das Escrituras, Filipe anunciou ao funcionário a boa notícia a respeito de Jesus.
36 Catiꞌ niꞌ yuꞌuquëꞌ nöz zjaquëꞌ, guladxinëꞌ ga dë nis, atiꞌ rëꞌ Felipe bönniꞌ huödx naꞌ, rnëꞌ:
36 Enquanto estavam viajando, chegaram a um lugar onde havia água. Então o funcionário disse: — Veja! Aqui tem água. Será que eu não posso ser batizado?
37 Felipe gudxëꞌ lëꞌ:
37 [Filipe respondeu: — Se o senhor crê de todo o coração, é claro que pode. E o funcionário disse: — Sim, eu creio que Jesus Cristo é o Filho de Deus.]
38 Niꞌr benëꞌ ga gzoa dxiz carreta queëꞌ naꞌ, atiꞌ guluhuötjëꞌ groptëꞌ, yajtsazquëꞌ lu nis. Niꞌr Felipe buquilëꞌ bönniꞌ huödx naꞌ nis.
38 Ele mandou parar a carruagem, os dois entraram na água, e Filipe o batizou ali.
39 Catiꞌ gulurujëꞌ lu nis, buchë́ꞌë Felipe Dios Böꞌ Laꞌy, atiꞌ cutur bléꞌinëꞌ lëꞌ bönniꞌ huödx naꞌ. Niꞌr buguel‑lëꞌë xnözëꞌ, zhuöjëꞌ rudzijnëꞌ.
39 Quando eles estavam saindo da água, o Espírito do Senhor levou Filipe embora. O funcionário não viu mais Filipe, porém continuou a sua viagem, cheio de alegria.
40 Catiꞌ chráquibeꞌinëꞌ Felipe, zoëꞌ lu yödz Azoto. Gdödëꞌ yúguꞌtë yödz niꞌ, atiꞌ benëꞌ lban qui didzaꞌ dxiꞌa, ga bdxintëꞌ yödz Cesarea.
40 De repente, Filipe se encontrou na cidade de Azoto e seguiu viagem, anunciando o evangelho por todas as cidades até chegar a Cesareia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.