Lucas 1
Southern Rincon Zapotec NT (ZSR_WBT) vs NTLH
1 Zian nup chglun bayúdx luzúj lu guich, gaz lu dzöꞌ yuguꞌ le naccz, le guc ga zoaruꞌ,
1 Prezado Teófilo, Muitas pessoas têm se esforçado para escrever a história das coisas que aconteceram entre nós.
2 catëz naꞌ gululuíꞌi rëꞌu nup niꞌ dza niꞌtë gulaleꞌi lei, len guluzë́ didzaꞌ qui.
2 Elas escreveram o que foi contado por aqueles que viram essas coisas desde o começo e anunciaram a mensagem do evangelho .
3 Runi nedaꞌ nac dxiꞌa uzujaꞌ quiuꞌ lu guich, gaz lu dzöꞌ yuguꞌ lë ni, Teófilo, bönniꞌ tsáhuiꞌdauꞌ, le chbuguiljaꞌ gazxj ga rëꞌ ca nac yúguꞌtë lë naꞌ guc dza niꞌtë.
3 Portanto, Excelência, eu estudei com todo o cuidado como foi que essas coisas aconteceram desde o princípio e achei que seria bom escrever tudo em ordem para o senhor,
4 Ruzujaꞌ quiuꞌ lu guich ni quië gnöznuꞌ nac gdutë li lë naꞌ chnazëduꞌ.
4 a fim de que o senhor pudesse conhecer toda a verdade sobre os ensinamentos que recebeu.
5 Dza niꞌtë catiꞌ gna bëꞌë luyú Judea Herodes, niꞌ zoëꞌ bxuz lëꞌ Zacarías. Nabáblenëꞌ cöꞌ bxuz, nazíꞌ lei Cöꞌ Queëꞌ Abías. Nacnu caꞌ zxiꞌn xsoëꞌ Aarón, bönniꞌ guquëꞌ bxuz blau ziꞌal, Elisabet, ngul queëꞌ Zacarías naꞌ.
5 Quando Herodes era o rei da terra de Israel, havia um sacerdote chamado Zacarias, que era do grupo dos sacerdotes de Abias. A esposa dele se chamava Isabel e também era de uma família de sacerdotes.
6 Nacquëꞌ tsahuiꞌ lahuëꞌ Dios Zacarías len Elisabet, len gdu ládxiꞌquëꞌ tunëꞌ ca rna xtidzëꞌë Dios len le rna bëꞌ zxba queëꞌ. Cni guc, nutu nu guc bi gnë quequëꞌ.
6 Esse casal vivia a vida que para Deus é correta, obedecendo fielmente a todas as leis e mandamentos do Senhor.
7 Nutu nu zoa biꞌi quequëꞌ, le nacnu ngul huödx Elisabet, atiꞌ chnagulquëꞌ groptëꞌ.
7 Mas não tinham filhos porque Isabel não podia ter filhos e porque os dois já eram muito velhos.
8 Bdxin dza gul‑laꞌ uláz qui cöꞌ naꞌ nabáblenëꞌ Zacarías lunëꞌ dxin lahuëꞌ Dios, lu yöl‑laꞌ bxuz quequëꞌ.
8 Certo dia no Templo de Jerusalém, Zacarias estava fazendo o seu trabalho de sacerdote, pois era a sua vez de fazer aquele trabalho diário.
9 Ca nalëbcnëꞌ tunëꞌ bxuz, gul‑laꞌ uláz queëꞌ Zacarías gyaziëꞌ lu latj laꞌy qui gdauꞌ quië uzéguiꞌë yal lahuëꞌ Xanruꞌ Dios.
9 Conforme o costume dos sacerdotes, ele havia sido escolhido por sorteio para queimar o incenso no altar e por isso entrou no Templo do Senhor.
10 Tsal niꞌ ruzéguiꞌë yal Zacarías naꞌ, gulacuáꞌ niꞌl yúguꞌtë bunách, tuꞌlídz Dios.
10 Durante o tempo em que o incenso queimava, o povo lá fora fazia orações.
11 Laꞌ naꞌz buluíꞌ lahuëꞌ gbaz laꞌy queëꞌ Xanruꞌ ga zoëꞌ Zacarías naꞌ, zuinëꞌ tslaꞌa yubél bcugu laꞌy ga naꞌ regui yal.
11 Então um anjo do Senhor apareceu em frente de Zacarias, de pé, do lado direito do altar.
12 Catiꞌ bléꞌinëꞌ gbaz laꞌy naꞌ Zacarías, gröꞌë baguíꞌi len gudxi bdzöbnëꞌ.
12 Quando Zacarias o viu, ficou com medo e não sabia o que fazer.
13 Niꞌr gudxëꞌ lëꞌ gbaz laꞌy naꞌ, gnëꞌ: ―Zacarías, cutu gádxinuꞌ, le chbyönnëꞌ Dios le rnabuꞌ lahuëꞌ, atiꞌ uzoanu‑biꞌ tubiꞌ biꞌi bö́nniꞌdauꞌ Elisabet, ngul quiuꞌ, atiꞌ guꞌu labiꞌ Juan.
13 Mas o anjo lhe disse: — Não tenha medo, Zacarias, pois Deus ouviu a sua oração! A sua esposa vai ter um filho, e você porá nele o nome de João.
14 Gataꞌ quiuꞌ le uziꞌu xbey len udzijnuꞌ, atiꞌ zian nup ludziji ládxiꞌgac le guljbiꞌ biꞌidauꞌ naꞌ,
14 O nascimento dele vai trazer alegria e felicidade para você e para muita gente,
15 le gáctscabiꞌ zxön lahuëꞌ Dios. Cutu guiꞌjbiꞌ xisi uva len clëg tu le rsudxi bunách, atiꞌ gdu sóalenëꞌ‑biꞌ Dios Böꞌ Laꞌy catiꞌ su lau ziꞌa galjbiꞌ.
15 pois para o Senhor Deus ele será um grande homem. Ele não deverá beber vinho nem cerveja. Ele será cheio do Espírito Santo desde o nascimento
16 Gunëꞌ Juan ni ga luhuöác queëꞌ Xanruꞌ zian bunách Israel.
16 e levará muitos israelitas ao Senhor, o Deus de Israel.
17 Nörëꞌ Lëꞌ ca Xanruꞌ, atiꞌ laꞌcuaꞌlen lëꞌ Böꞌ naꞌ len yöl‑laꞌ huac naꞌ gulacuaꞌlen Elías, bönniꞌ bëꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios. Cni gunëꞌ quië unëꞌ tuz nup nacgac xuz len zxiꞌnquëꞌ, len uzéjniꞌnëꞌ nup taꞌdáꞌbagaꞌ quië lacquëꞌ tsahuiꞌ, len ucözëꞌ bunách lacquëꞌ sinaꞌ laꞌzíꞌ lu naꞌquëꞌ Xanruꞌ.
17 Ele será mandado por Deus como mensageiro e será forte e poderoso como o profeta Elias. Ele fará com que pais e filhos façam as pazes e que os desobedientes voltem a andar no caminho direito. E conseguirá preparar o povo de Israel para a vinda do Senhor.
18 Gnabnëꞌ gbaz laꞌy naꞌ Zacarías, rnëꞌ: ―¿Bizxa gac bëꞌ quië gnözdaꞌ lac lë ni? Chnagulaꞌ nedaꞌ len chnagulnu caꞌ ngul quiaꞌ.
18 Então Zacarias perguntou ao anjo: — Como é que eu vou saber que isso é verdade? Estou muito velho, e a minha mulher também.
19 Bubiꞌë didzaꞌ gbaz laꞌy naꞌ, rnëꞌ: ―Nedaꞌ leaꞌ Gabriel. Runaꞌ dxin lahuëꞌ Dios. Lëczëꞌ bsölëꞌë nedaꞌ güíꞌlenaꞌ liꞌ didzaꞌ, len quíxjöiꞌdaꞌ liꞌ didzaꞌ dxiꞌa ni.
19 O anjo respondeu: — Eu sou Gabriel,
20 Naꞌa, le cutu gyéjlëꞌu xtidzaꞌa, gcödzuꞌ len cutur gac gneuꞌ catiꞌ gacr lë ni. Yúguꞌtë lë ni udxín catiꞌ gdxin dza qui.
20 Você não está acreditando no que eu disse, mas isso acontecerá no tempo certo. E, porque você não acreditou, você ficará mudo e não poderá falar até o dia em que o seu filho nascer.
21 Tsal niꞌ tac lë ni, nacuáꞌ niꞌl bunách, taꞌbözëꞌ Zacarías, atiꞌ tuꞌbannëꞌ le rdzeynëꞌ xtsey ga naꞌ zoëꞌ lu latj laꞌy.
21 Enquanto isso, o povo estava esperando Zacarias, e todos estavam admirados com a demora dele no Templo.
22 Catiꞌ burujëꞌ Zacarías, cutu guc güíꞌlenëꞌ lequëꞌ didzaꞌ, atiꞌ gláquibeꞌinëꞌ bléꞌinëꞌ tu le buluiꞌinëꞌ lëꞌ Dios lu latj laꞌy. Buláꞌ buluiꞌzëꞌ Zacarías, buzéjniꞌnëꞌ lequëꞌ, le curác gnëꞌ.
22 Quando saiu, Zacarias não podia falar. Então perceberam que ele havia tido uma visão no Templo. Sem poder falar, ele fazia sinais com as mãos para o povo.
23 Catiꞌ bzaꞌa yuguꞌ dza naꞌ ral‑laꞌ gunëꞌ dxin lahuëꞌ Dios Zacarías, niꞌr böjëꞌ lidxëꞌ.
23 Quando terminaram os seus dias de serviço no Templo, Zacarias voltou para casa.
24 Gdöd yuguꞌ dza naꞌ biaꞌnu‑biꞌ lëꞌnu biꞌidauꞌ Elisabet, ngul queëꞌ Zacarías naꞌ, atiꞌ gdu gayuꞌ beoꞌ bugaꞌnznu yuꞌu. Gzaꞌ ládxiꞌnu,
24 Pouco tempo depois Isabel, a sua esposa, ficou grávida e durante cinco meses não saiu de casa. E ela disse:
25 rnanu: ―Cni runëꞌ quiaꞌ Xanruꞌ. Ruzáꞌ ladxëꞌë quiaꞌ biꞌidauꞌ, len runëꞌ ga cutur utuiꞌdaꞌ laugac bunách.
25 — Agora que o Senhor me ajudou, ninguém mais vai me desprezar por eu não ter filhos.
26 Catiꞌ chguc xop beoꞌ, buluíꞌ lahuëꞌ gbaz laꞌy naꞌ, le bsölëꞌë lëczëꞌ Gabriel Dios, tsijëꞌ Nazaret, tu yödz luyú Galilea.
26 Quando Isabel estava no sexto mês de gravidez, Deus enviou o anjo Gabriel a uma cidade da Galileia chamada Nazaré.
27 Dios bsölëꞌë lëꞌ niꞌ tsajyúëꞌ‑biꞌ tubiꞌ biꞌi ngul raꞌbandauꞌ lëbiꞌ María. Chnazíꞌ lu naꞌbiꞌ María utság náꞌlenbiꞌ‑nëꞌ bönniꞌ lëꞌ José. Naquëꞌ José zxiꞌn xsoëꞌ David, bönniꞌ gna béꞌinëꞌ bunách Israel.
27 O anjo levava uma mensagem para uma virgem que tinha casamento contratado com um homem chamado José, descendente do rei Davi. Ela se chamava Maria.
28 Catiꞌ gyaziëꞌ Gabriel naꞌ ga zoabiꞌ María, gudxëꞌ‑biꞌ: ―Padiux. Dios ruzáꞌ ladxëꞌë quiuꞌ. Zóalenëꞌ liꞌ Xanruꞌ Dios. Lëczëꞌ benëꞌ ga nacruꞌ liꞌ bicaꞌ ba ca yúguꞌtë ngul.
28 O anjo veio e disse: — Que a paz esteja com você, Maria! Você é muito abençoada. O Senhor está com você.
29 Catiꞌ bléꞌibiꞌ gbaz laꞌy naꞌ María, gröꞌbiꞌ baguíꞌi niꞌa qui didzaꞌ naꞌ bëꞌë, len rubani ládxiꞌbiꞌ nacx rna didzaꞌ naꞌ bulidzëꞌ‑biꞌ gbaz laꞌy naꞌ.
29 Porém Maria, quando ouviu o que o anjo disse, ficou sem saber o que pensar. E, admirada, ficou pensando no que ele queria dizer.
30 Niꞌr gudxëꞌ‑biꞌ gbaz laꞌy naꞌ, rnëꞌ: ―María, cutu gádxinuꞌ, le chbdél‑liꞌnuꞌ le ruzáꞌ ladxëꞌë quiuꞌ Dios.
30 Então o anjo continuou: — Não tenha medo, Maria! Deus está contente com você.
31 Naꞌa, tsuꞌubiꞌ lëꞌu tubiꞌ biꞌidauꞌ, atiꞌ uzúꞌ‑biꞌ tubiꞌ biꞌi bö́nniꞌdauꞌ, atiꞌ guꞌu labiꞌ Jesús.
31 Você ficará grávida, dará à luz um filho e porá nele o nome de Jesus .
32 Jesús ni gáctërëꞌ blau, len siꞌ Lëꞌ Zxiꞌnëꞌ Dios, Nu nactër blau. Xanruꞌ Dios gunëꞌ ga gna bëꞌë ca naꞌ gna bëꞌë David, xuz gul gdöd queëꞌ.
32 Ele será um grande homem e será chamado de Filho do Deus Altíssimo. Deus, o Senhor, vai fazê-lo rei, como foi o antepassado dele, o rei Davi.
33 Jesús naꞌ gna béꞌitecznëꞌ bunách Israel, atiꞌ le gna bëꞌë Lëꞌ gatga udx qui.
33 Ele será para sempre rei dos descendentes de Jacó, e o Reino dele nunca se acabará.
34 Niꞌr gnábibiꞌ gbaz laꞌy naꞌ María, rnabiꞌ: ―¿Nacxcz gac lë ni, le cutu zóalenaꞌ bönniꞌ?
34 Então Maria disse para o anjo: — Isso não é possível, pois eu sou virgem!
35 Bubiꞌë didzaꞌ gbaz laꞌy naꞌ, rëꞌ‑biꞌ: ―Gdxinëꞌ ga zuꞌ Dios Böꞌ Laꞌy, atiꞌ soalen liꞌ yöl‑laꞌ huac queëꞌ Dios, Nu nactër blau, le gac ga zuꞌ ca tu zxul rguꞌu böaj. Qui lë ni naꞌ biꞌi bö́nniꞌdauꞌ naꞌ ral‑laꞌ galjbiꞌ, tsuꞌubiꞌ lu nëꞌë Dios, atiꞌ siꞌ labiꞌ Zxiꞌnëꞌ Dios.
35 O anjo respondeu: — O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Deus Altíssimo a envolverá com a sua sombra. Por isso o menino será chamado de santo e Filho de Deus.
36 Yetú caꞌ, Elisabet, ngul diꞌa dza quiuꞌ, chnuaꞌnu‑biꞌ caꞌ lëꞌnu tubiꞌ biꞌi bö́nniꞌdauꞌ zal‑laꞌ chnagulnu. Gulanë́ꞌ queënu: “Nacnu ngul huödx”, san chzeaj xop beoꞌ nuaꞌnu‑biꞌ lëꞌnu biꞌidauꞌ naꞌ.
36 Fique sabendo que a sua parenta Isabel está grávida, mesmo sendo tão idosa. Diziam que ela não podia ter filhos, no entanto agora ela já está no sexto mês de gravidez.
37 Cutu bi zoa le cusáquiꞌnëꞌ Dios.
37 Porque para Deus nada é impossível.
38 Niꞌr María gnabiꞌ: ―Ni zoaꞌ. Tsaz nacaꞌ huen dxin queëꞌ Xanruꞌ. Gac quiaꞌ ca naꞌ chgnauꞌ. Niꞌr laꞌ buzaꞌtëꞌ gbaz laꞌy naꞌ ga zoabiꞌ María.
38 Maria respondeu: — Eu sou uma E o anjo foi embora.
39 Laꞌ dza niꞌz gyuꞌubiꞌ nöz María, atiꞌ jaréluꞌbiꞌ gyeajbiꞌ ga nac guíꞌadauꞌ, bdxinbiꞌ tu yödz luyú Judea.
39 Alguns dias depois, Maria se aprontou e foi depressa para uma cidade que ficava na região montanhosa da Judeia.
40 Niꞌ gyazbiꞌ lidxëꞌ Zacarías len gudxbiꞌ‑nu Elisabet: ―Padiux.
40 Entrou na casa de Zacarias e cumprimentou Isabel.
41 Catiꞌ byö́ninu Elisabet didzaꞌ naꞌ bëꞌbiꞌ María, laꞌ butatë cuinbiꞌ biꞌi huëꞌndauꞌ naꞌ yuꞌubiꞌ lëꞌnu, atiꞌ dusóalenëꞌ‑nu Dios Böꞌ Laꞌy.
41 Quando Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança se mexeu na barriga dela. Então, cheia do poder do Espírito Santo,
42 Niꞌr bëꞌnu zidzj didzaꞌ Elizabet, rnanu: ―Chnunëꞌ Dios ga nacruꞌ liꞌ bicaꞌ ba ca yúguꞌtë ngul len chnunëꞌ caꞌ ga nacbiꞌ bicaꞌ ba biꞌidauꞌ naꞌ yuꞌubiꞌ lëꞌu.
42 Isabel disse bem alto: — Você é a mais abençoada de todas as mulheres, e a criança que você vai ter é abençoada também!
43 ¿Núzxatë nedaꞌ, zaꞌnu quiaꞌ xnëꞌë Xanaꞌ?
43 Quem sou eu para que a mãe do meu Senhor venha me visitar?!
44 Catiꞌ byöndaꞌ didzaꞌ bëꞌu, bulidzuꞌ nedaꞌ, lu yöl‑laꞌ rudziji queëbiꞌ laꞌ butatë cuinbiꞌ biꞌi huëꞌndauꞌ ni yuꞌubiꞌ lëꞌa.
44 Quando ouvi você me cumprimentar, a criança ficou alegre e se mexeu dentro da minha barriga.
45 Bicaꞌ bauꞌ liꞌ le gyéjlëꞌu xtidzëꞌë gbaz laꞌy, atiꞌ udxíncz lë naꞌ gudxëꞌ liꞌ uláz queëꞌ Xanruꞌ.
45 Você é abençoada, pois acredita que vai acontecer o que o Senhor lhe disse.
46 Niꞌr gnabiꞌ María:
46 Então Maria disse:
47 — ausente —
47 — A minha alma anuncia a grandeza do Senhor. O meu espírito está alegre por causa de Deus, o meu Salvador.
48 — ausente —
48 Pois ele lembrou de mim, sua humilde De agora em diante todos vão me chamar de mulher abençoada,
49 — ausente —
49 porque o Deus Poderoso fez grandes coisas por mim. O seu nome é santo,
50 — ausente —
50 e ele mostra a sua bondade a todos os que o em todas as
51 — ausente —
51 Deus levanta a sua mão poderosa e derrota os orgulhosos com todos os planos deles.
52 — ausente —
52 Derruba dos seus tronos reis poderosos e põe os humildes em altas posições.
53 — ausente —
53 Dá fartura aos que têm fome e manda os ricos embora com as mãos vazias. que fez aos nossos antepassados e ajudou o povo de Israel, seu servo. Lembrou de mostrar a sua bondade a Abraão e a todos os seus descendentes, para sempre.
56 Bugáꞌnlenbiꞌ‑nu Elisabet María gdu ca tsonn beoꞌ, atiꞌ gdöd niꞌ böajbiꞌ lidxbiꞌ.
56 Maria ficou mais ou menos três meses com Isabel e depois voltou para casa.
57 Catiꞌ bdxin dza ral‑laꞌ soabiꞌ biꞌidauꞌ queënu Elisabet, buzoanu‑biꞌ tubiꞌ biꞌi bö́nniꞌdauꞌ.
57 Chegou o tempo de Isabel ter a criança, e ela deu à luz um menino.
58 Gulayöni dzag yuꞌu queënu len yuguꞌ diꞌa dza queënu ca naꞌ guc, buechiꞌ ladxëꞌë‑nu Dios, atiꞌ guludzíjilen lënu.
58 Os vizinhos e parentes ouviram falar da grande bondade do Senhor para com Isabel, e todos ficaram alegres com ela.
59 Catiꞌ chguc xunuꞌ dza zoabiꞌ biꞌidauꞌ naꞌ, guladxinëꞌ diꞌa dza queënu quië laꞌchuguëꞌ lu xpë́laꞌbiꞌ biꞌi bö́nniꞌdauꞌ naꞌ lë naꞌ gac bëꞌ náquibiꞌ queëꞌ Dios, atiꞌ tëꞌnnëꞌ luꞌë labiꞌ Zacarías ca naꞌ lëꞌ xuzbiꞌ.
59 Quando o menino estava com oito dias, vieram circuncidá-lo e queriam lhe dar o nome do pai, isto é, Zacarias.
60 Niꞌr bubiꞌinu didzaꞌ Elisabet, xnaꞌbiꞌ, rnanu: ―Cutu. Juan siꞌ labiꞌ.
60 Mas a sua mãe disse: — Não. O nome dele vai ser João.
61 Gulanabnëꞌ‑nu, taꞌnë́ꞌ: ―¿Bizx queë? Nutu nu diꞌa dza quiuꞌ lëꞌ Juan.
61 Então disseram: — Mas você não tem nenhum parente com esse nome!
62 Niꞌr gululáꞌ gululuiꞌznëꞌ, gulanabnëꞌ xuzbiꞌ nacx rëꞌnnëꞌ guꞌë labiꞌ.
62 Aí fizeram sinais ao pai, perguntando que nome ele queria pôr no menino.
63 Gnabëꞌ tu blagdauꞌ Zacarías naꞌ, atiꞌ buzujëꞌ lahui cni: “Juan lëbiꞌ.” Gulubannëꞌ yúguꞌtëꞌ.
63 Zacarias pediu uma tabuinha de escrever e escreveu: “O nome dele é João.” E todos ficaram muito admirados.
64 Laꞌ niꞌz böaljtë ruꞌë Zacarías naꞌ len buguitjtë ludxëꞌë, atiꞌ bëꞌë didzaꞌ le gluꞌë Dios yöl‑laꞌ ba.
64 Nesse momento Zacarias pôde falar novamente e começou a louvar a Deus.
65 Niꞌr gládxinëꞌ len gulubannëꞌ yúguꞌtë dzag yuꞌu quequëꞌ, atiꞌ yúguꞌtë yödzdauꞌ nacuáꞌ lu guíꞌadauꞌ luyú Judea, gzë didzaꞌ ca guc lë ni.
65 Os vizinhos ficaram com muito medo, e as notícias dessas coisas se espalharam por toda a região montanhosa da Judeia.
66 Gulazáꞌ ládxiꞌgac yúguꞌtë nup gulayöni ca naꞌ guc, taꞌná: ―¿Nacxcz gacbiꞌ biꞌi bö́nniꞌdauꞌ ni? Le nactë zóalenëꞌ‑biꞌ Xanruꞌ.
66 Todos os que ouviam essas coisas e pensavam nelas perguntavam: — O que será que esse menino vai ser? Pois, de fato, o poder do Senhor estava com ele.
67 Niꞌr dusóalenëꞌ Zacarías, xuzbiꞌ Juan, Dios Böꞌ Laꞌy, atiꞌ bëꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios, rnëꞌ:
67 Zacarias, o pai de João, cheio do Espírito Santo, começou a profetizar . Ele disse:
68 — ausente —
68 — Louvemos o Senhor, o Deus de Israel, pois ele veio ajudar o seu povo e lhe dar a liberdade.
69 — ausente —
69 Enviou para nós um poderoso Salvador, aquele que é descendente do seu
70 — ausente —
70 Faz muito tempo que Deus disse isso por meio dos seus santos
71 — ausente —
71 Ele prometeu nos salvar dos nossos inimigos e nos livrar do poder de todos os que nos odeiam.
72 — ausente —
72 Disse que ia mostrar a sua bondade aos nossos antepassados e lembrar da sua santa ao nosso antepassado Abraão; prometeu que nos livraria dos nossos inimigos e que ia nos deixar servi-lo sem medo,
75 — ausente —
75 para que sejamos somente dele e façamos o que ele quer em todos os dias da nossa vida.
76 — ausente —
76 E você, menino, será chamado de profeta do Deus Altíssimo e irá adiante do Senhor a fim de preparar o caminho para ele.
77 — ausente —
77 Você anunciará ao povo de Deus a salvação que virá por meio do perdão dos pecados deles.
78 — ausente —
78 Pois o nosso Deus é misericordioso e bondoso. Ele fará brilhar sobre nós a sua luz
79 — ausente —
79 e do céu iluminará todos os que vivem na escuridão da sombra da morte, para guiar os nossos passos no caminho da paz.
80 Gzxönbiꞌ biꞌi bö́nniꞌdauꞌ naꞌ len bdip ládxiꞌbiꞌ. Gzoazbiꞌ gap nac lu latj caꞌz catiꞌ bdxinr dza buluíꞌ laubiꞌ laugac bunách Israel.
80 O menino cresceu e ficou forte de espírito. E viveu no deserto até o dia em que apareceu diante do povo de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.