Lucas 1

Southern Rincon Zapotec NT (ZSR_WBT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Zian nup chglun bayúdx luzúj lu guich, gaz lu dzöꞌ yuguꞌ le naccz, le guc ga zoaruꞌ,
1 Visto que muitos têm empreendido fazer uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 catëz naꞌ gululuíꞌi rëꞌu nup niꞌ dza niꞌtë gulaleꞌi lei, len guluzë́ didzaꞌ qui.
2 segundo no-los transmitiram os que desde o princípio foram testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Runi nedaꞌ nac dxiꞌa uzujaꞌ quiuꞌ lu guich, gaz lu dzöꞌ yuguꞌ lë ni, Teófilo, bönniꞌ tsáhuiꞌdauꞌ, le chbuguiljaꞌ gazxj ga rëꞌ ca nac yúguꞌtë lë naꞌ guc dza niꞌtë.
3 também a mim, depois de haver investido tudo cuidadosamente desde o começo, pareceu-me bem, ó excelentíssimo Teófilo, escrever-te uma narração em ordem.
4 Ruzujaꞌ quiuꞌ lu guich ni quië gnöznuꞌ nac gdutë li lë naꞌ chnazëduꞌ.
4 para que conheças plenamente a verdade das coisas em que foste instruído.
5 Dza niꞌtë catiꞌ gna bëꞌë luyú Judea Herodes, niꞌ zoëꞌ bxuz lëꞌ Zacarías. Nabáblenëꞌ cöꞌ bxuz, nazíꞌ lei Cöꞌ Queëꞌ Abías. Nacnu caꞌ zxiꞌn xsoëꞌ Aarón, bönniꞌ guquëꞌ bxuz blau ziꞌal, Elisabet, ngul queëꞌ Zacarías naꞌ.
5 Houve nos dias do Rei Herodes, rei da Judéia, um sacerdote chamado Zacarias, da turma de Abias; e sua mulher era descendente de Arão, e chamava-se Isabel.
6 Nacquëꞌ tsahuiꞌ lahuëꞌ Dios Zacarías len Elisabet, len gdu ládxiꞌquëꞌ tunëꞌ ca rna xtidzëꞌë Dios len le rna bëꞌ zxba queëꞌ. Cni guc, nutu nu guc bi gnë quequëꞌ.
6 Ambos eram justos diante de Deus, andando irrepreensíveis em todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Nutu nu zoa biꞌi quequëꞌ, le nacnu ngul huödx Elisabet, atiꞌ chnagulquëꞌ groptëꞌ.
7 Mas não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e ambos avançados em idade.
8 Bdxin dza gul‑laꞌ uláz qui cöꞌ naꞌ nabáblenëꞌ Zacarías lunëꞌ dxin lahuëꞌ Dios, lu yöl‑laꞌ bxuz quequëꞌ.
8 Ora, estando ele a exercer as funções sacerdotais perante Deus, na ordem da sua turma,
9 Ca nalëbcnëꞌ tunëꞌ bxuz, gul‑laꞌ uláz queëꞌ Zacarías gyaziëꞌ lu latj laꞌy qui gdauꞌ quië uzéguiꞌë yal lahuëꞌ Xanruꞌ Dios.
9 segundo o costume do sacerdócio, coube-lhe por sorte entrar no santuário do Senhor, para oferecer o incenso;
10 Tsal niꞌ ruzéguiꞌë yal Zacarías naꞌ, gulacuáꞌ niꞌl yúguꞌtë bunách, tuꞌlídz Dios.
10 e toda a multidão do povo orava da parte de fora, à hora do incenso.
11 Laꞌ naꞌz buluíꞌ lahuëꞌ gbaz laꞌy queëꞌ Xanruꞌ ga zoëꞌ Zacarías naꞌ, zuinëꞌ tslaꞌa yubél bcugu laꞌy ga naꞌ regui yal.
11 Apareceu-lhe, então, um anjo do Senhor, em pé à direita do altar do incenso.
12 Catiꞌ bléꞌinëꞌ gbaz laꞌy naꞌ Zacarías, gröꞌë baguíꞌi len gudxi bdzöbnëꞌ.
12 E Zacarias, vendo-o, ficou turbado, e o temor o assaltou.
13 Niꞌr gudxëꞌ lëꞌ gbaz laꞌy naꞌ, gnëꞌ: ―Zacarías, cutu gádxinuꞌ, le chbyönnëꞌ Dios le rnabuꞌ lahuëꞌ, atiꞌ uzoanu‑biꞌ tubiꞌ biꞌi bö́nniꞌdauꞌ Elisabet, ngul quiuꞌ, atiꞌ guꞌu labiꞌ Juan.
13 Mas o anjo lhe disse: Não temais, Zacarias; porque a tua oração foi ouvida, e Isabel, tua mulher, te dará à luz um filho, e lhe porás o nome de João;
14 Gataꞌ quiuꞌ le uziꞌu xbey len udzijnuꞌ, atiꞌ zian nup ludziji ládxiꞌgac le guljbiꞌ biꞌidauꞌ naꞌ,
14 e terás alegria e regozijo, e muitos se alegrarão com o seu nascimento;
15 le gáctscabiꞌ zxön lahuëꞌ Dios. Cutu guiꞌjbiꞌ xisi uva len clëg tu le rsudxi bunách, atiꞌ gdu sóalenëꞌ‑biꞌ Dios Böꞌ Laꞌy catiꞌ su lau ziꞌa galjbiꞌ.
15 porque ele será grande diante do Senhor; não beberá vinho, nem bebida forte; e será cheio do Espírito Santo já desde o ventre de sua mãe;
16 Gunëꞌ Juan ni ga luhuöác queëꞌ Xanruꞌ zian bunách Israel.
16 converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor seu Deus;
17 Nörëꞌ Lëꞌ ca Xanruꞌ, atiꞌ laꞌcuaꞌlen lëꞌ Böꞌ naꞌ len yöl‑laꞌ huac naꞌ gulacuaꞌlen Elías, bönniꞌ bëꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios. Cni gunëꞌ quië unëꞌ tuz nup nacgac xuz len zxiꞌnquëꞌ, len uzéjniꞌnëꞌ nup taꞌdáꞌbagaꞌ quië lacquëꞌ tsahuiꞌ, len ucözëꞌ bunách lacquëꞌ sinaꞌ laꞌzíꞌ lu naꞌquëꞌ Xanruꞌ.
17 irá adiante dele no espírito e poder de Elias, para converter os corações dos pais aos filhos, e os rebeldes à prudência dos justos, a fim de preparar para o Senhor um povo apercebido.
18 Gnabnëꞌ gbaz laꞌy naꞌ Zacarías, rnëꞌ: ―¿Bizxa gac bëꞌ quië gnözdaꞌ lac lë ni? Chnagulaꞌ nedaꞌ len chnagulnu caꞌ ngul quiaꞌ.
18 Disse então Zacarias ao anjo: Como terei certeza disso? pois eu sou velho, e minha mulher também está avançada em idade.
19 Bubiꞌë didzaꞌ gbaz laꞌy naꞌ, rnëꞌ: ―Nedaꞌ leaꞌ Gabriel. Runaꞌ dxin lahuëꞌ Dios. Lëczëꞌ bsölëꞌë nedaꞌ güíꞌlenaꞌ liꞌ didzaꞌ, len quíxjöiꞌdaꞌ liꞌ didzaꞌ dxiꞌa ni.
19 Ao que lhe respondeu o anjo: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para te falar e te dar estas boas novas;
20 Naꞌa, le cutu gyéjlëꞌu xtidzaꞌa, gcödzuꞌ len cutur gac gneuꞌ catiꞌ gacr lë ni. Yúguꞌtë lë ni udxín catiꞌ gdxin dza qui.
20 e eis que ficarás mudo, e não poderás falar até o dia em que estas coisas aconteçam; porquanto não creste nas minhas palavras, que a seu tempo hão de cumprir-se.
21 Tsal niꞌ tac lë ni, nacuáꞌ niꞌl bunách, taꞌbözëꞌ Zacarías, atiꞌ tuꞌbannëꞌ le rdzeynëꞌ xtsey ga naꞌ zoëꞌ lu latj laꞌy.
21 O povo estava esperando Zacarias, e se admirava da sua demora no santuário.
22 Catiꞌ burujëꞌ Zacarías, cutu guc güíꞌlenëꞌ lequëꞌ didzaꞌ, atiꞌ gláquibeꞌinëꞌ bléꞌinëꞌ tu le buluiꞌinëꞌ lëꞌ Dios lu latj laꞌy. Buláꞌ buluiꞌzëꞌ Zacarías, buzéjniꞌnëꞌ lequëꞌ, le curác gnëꞌ.
22 Quando saiu, porém, não lhes podia falar, e perceberam que tivera uma visão no santuário. E falava-lhes por acenos, mas permanecia mudo.
23 Catiꞌ bzaꞌa yuguꞌ dza naꞌ ral‑laꞌ gunëꞌ dxin lahuëꞌ Dios Zacarías, niꞌr böjëꞌ lidxëꞌ.
23 E, terminados os dias do seu ministério, voltou para casa.
24 Gdöd yuguꞌ dza naꞌ biaꞌnu‑biꞌ lëꞌnu biꞌidauꞌ Elisabet, ngul queëꞌ Zacarías naꞌ, atiꞌ gdu gayuꞌ beoꞌ bugaꞌnznu yuꞌu. Gzaꞌ ládxiꞌnu,
24 Depois desses dias Isabel, sua mulher, concebeu, e por cinco meses se ocultou, dizendo:
25 rnanu: ―Cni runëꞌ quiaꞌ Xanruꞌ. Ruzáꞌ ladxëꞌë quiaꞌ biꞌidauꞌ, len runëꞌ ga cutur utuiꞌdaꞌ laugac bunách.
25 Assim me fez o Senhor nos dias em que atentou para mim, a fim de acabar com o meu opróbrio diante dos homens.
26 Catiꞌ chguc xop beoꞌ, buluíꞌ lahuëꞌ gbaz laꞌy naꞌ, le bsölëꞌë lëczëꞌ Gabriel Dios, tsijëꞌ Nazaret, tu yödz luyú Galilea.
26 Ora, no sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado por Deus a uma cidade da Galiléia, chamada Nazaré,
27 Dios bsölëꞌë lëꞌ niꞌ tsajyúëꞌ‑biꞌ tubiꞌ biꞌi ngul raꞌbandauꞌ lëbiꞌ María. Chnazíꞌ lu naꞌbiꞌ María utság náꞌlenbiꞌ‑nëꞌ bönniꞌ lëꞌ José. Naquëꞌ José zxiꞌn xsoëꞌ David, bönniꞌ gna béꞌinëꞌ bunách Israel.
27 a uma virgem desposada com um varão cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Catiꞌ gyaziëꞌ Gabriel naꞌ ga zoabiꞌ María, gudxëꞌ‑biꞌ: ―Padiux. Dios ruzáꞌ ladxëꞌë quiuꞌ. Zóalenëꞌ liꞌ Xanruꞌ Dios. Lëczëꞌ benëꞌ ga nacruꞌ liꞌ bicaꞌ ba ca yúguꞌtë ngul.
28 E, entrando o anjo onde ela estava disse: Salve, agraciada; o Senhor é contigo.
29 Catiꞌ bléꞌibiꞌ gbaz laꞌy naꞌ María, gröꞌbiꞌ baguíꞌi niꞌa qui didzaꞌ naꞌ bëꞌë, len rubani ládxiꞌbiꞌ nacx rna didzaꞌ naꞌ bulidzëꞌ‑biꞌ gbaz laꞌy naꞌ.
29 Ela, porém, ao ouvir estas palavras, turbou-se muito e pôs-se a pensar que saudação seria essa.
30 Niꞌr gudxëꞌ‑biꞌ gbaz laꞌy naꞌ, rnëꞌ: ―María, cutu gádxinuꞌ, le chbdél‑liꞌnuꞌ le ruzáꞌ ladxëꞌë quiuꞌ Dios.
30 Disse-lhe então o anjo: Não temas, Maria; pois achaste graça diante de Deus.
31 Naꞌa, tsuꞌubiꞌ lëꞌu tubiꞌ biꞌidauꞌ, atiꞌ uzúꞌ‑biꞌ tubiꞌ biꞌi bö́nniꞌdauꞌ, atiꞌ guꞌu labiꞌ Jesús.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, ao qual porás o nome de Jesus.
32 Jesús ni gáctërëꞌ blau, len siꞌ Lëꞌ Zxiꞌnëꞌ Dios, Nu nactër blau. Xanruꞌ Dios gunëꞌ ga gna bëꞌë ca naꞌ gna bëꞌë David, xuz gul gdöd queëꞌ.
32 Este será grande e será chamado filho do Altíssimo; o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi seu pai;
33 Jesús naꞌ gna béꞌitecznëꞌ bunách Israel, atiꞌ le gna bëꞌë Lëꞌ gatga udx qui.
33 e reinará eternamente sobre a casa de Jacó, e o seu reino não terá fim.
34 Niꞌr gnábibiꞌ gbaz laꞌy naꞌ María, rnabiꞌ: ―¿Nacxcz gac lë ni, le cutu zóalenaꞌ bönniꞌ?
34 Então Maria perguntou ao anjo: Como se fará isso, uma vez que não conheço varão?
35 Bubiꞌë didzaꞌ gbaz laꞌy naꞌ, rëꞌ‑biꞌ: ―Gdxinëꞌ ga zuꞌ Dios Böꞌ Laꞌy, atiꞌ soalen liꞌ yöl‑laꞌ huac queëꞌ Dios, Nu nactër blau, le gac ga zuꞌ ca tu zxul rguꞌu böaj. Qui lë ni naꞌ biꞌi bö́nniꞌdauꞌ naꞌ ral‑laꞌ galjbiꞌ, tsuꞌubiꞌ lu nëꞌë Dios, atiꞌ siꞌ labiꞌ Zxiꞌnëꞌ Dios.
35 Respondeu-lhe o anjo: Virá sobre ti o Espírito Santo, e o poder do Altíssimo te cobrirá com a sua sombra; por isso o que há de nascer será chamado santo, Filho de Deus.
36 Yetú caꞌ, Elisabet, ngul diꞌa dza quiuꞌ, chnuaꞌnu‑biꞌ caꞌ lëꞌnu tubiꞌ biꞌi bö́nniꞌdauꞌ zal‑laꞌ chnagulnu. Gulanë́ꞌ queënu: “Nacnu ngul huödx”, san chzeaj xop beoꞌ nuaꞌnu‑biꞌ lëꞌnu biꞌidauꞌ naꞌ.
36 Eis que também Isabel, tua parenta concebeu um filho em sua velhice; e é este o sexto mês para aquela que era chamada estéril;
37 Cutu bi zoa le cusáquiꞌnëꞌ Dios.
37 porque para Deus nada será impossível.
38 Niꞌr María gnabiꞌ: ―Ni zoaꞌ. Tsaz nacaꞌ huen dxin queëꞌ Xanruꞌ. Gac quiaꞌ ca naꞌ chgnauꞌ. Niꞌr laꞌ buzaꞌtëꞌ gbaz laꞌy naꞌ ga zoabiꞌ María.
38 Disse então Maria. Eis aqui a serva do Senhor; cumpra-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo ausentou-se dela.
39 Laꞌ dza niꞌz gyuꞌubiꞌ nöz María, atiꞌ jaréluꞌbiꞌ gyeajbiꞌ ga nac guíꞌadauꞌ, bdxinbiꞌ tu yödz luyú Judea.
39 Naqueles dias levantou-se Maria, foi apressadamente à região montanhosa, a uma cidade de Judá,
40 Niꞌ gyazbiꞌ lidxëꞌ Zacarías len gudxbiꞌ‑nu Elisabet: ―Padiux.
40 entrou em casa de Zacarias e saudou a Isabel.
41 Catiꞌ byö́ninu Elisabet didzaꞌ naꞌ bëꞌbiꞌ María, laꞌ butatë cuinbiꞌ biꞌi huëꞌndauꞌ naꞌ yuꞌubiꞌ lëꞌnu, atiꞌ dusóalenëꞌ‑nu Dios Böꞌ Laꞌy.
41 Ao ouvir Isabel a saudação de Maria, saltou a criancinha no seu ventre, e Isabel ficou cheia do Espírito Santo,
42 Niꞌr bëꞌnu zidzj didzaꞌ Elizabet, rnanu: ―Chnunëꞌ Dios ga nacruꞌ liꞌ bicaꞌ ba ca yúguꞌtë ngul len chnunëꞌ caꞌ ga nacbiꞌ bicaꞌ ba biꞌidauꞌ naꞌ yuꞌubiꞌ lëꞌu.
42 e exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres, e bendito é o fruto do teu ventre!
43 ¿Núzxatë nedaꞌ, zaꞌnu quiaꞌ xnëꞌë Xanaꞌ?
43 E donde me provém isto, que venha visitar-me a mãe do meu Senhor?
44 Catiꞌ byöndaꞌ didzaꞌ bëꞌu, bulidzuꞌ nedaꞌ, lu yöl‑laꞌ rudziji queëbiꞌ laꞌ butatë cuinbiꞌ biꞌi huëꞌndauꞌ ni yuꞌubiꞌ lëꞌa.
44 Pois logo que me soou aos ouvidos a voz da tua saudação, a criancinha saltou de alegria dentro de mim.
45 Bicaꞌ bauꞌ liꞌ le gyéjlëꞌu xtidzëꞌë gbaz laꞌy, atiꞌ udxíncz lë naꞌ gudxëꞌ liꞌ uláz queëꞌ Xanruꞌ.
45 Bem-aventurada aquela que creu que se hão de cumprir as coisas que da parte do Senhor lhe foram ditas.
46 Niꞌr gnabiꞌ María:
46 Disse então Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 — ausente —
47 e o meu espírito exulta em Deus meu Salvador;
48 — ausente —
48 porque atentou na condição humilde de sua serva. Desde agora, pois, todas as gerações me chamarão bem-aventurada,
49 — ausente —
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas; e santo é o seu nome.
50 — ausente —
50 E a sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 — ausente —
51 Com o seu braço manifestou poder; dissipou os que eram soberbos nos pensamentos de seus corações;
52 — ausente —
52 depôs dos tronos os poderosos, e elevou os humildes.
53 — ausente —
53 Aos famintos encheu de bens, e vazios despediu os ricos.
54 — ausente —
54 Auxiliou a Isabel, seu servo, lembrando-se de misericórdia
55 — ausente —
55 {como falou a nossos pais} para com Abraão e a sua descendência para sempre.
56 Bugáꞌnlenbiꞌ‑nu Elisabet María gdu ca tsonn beoꞌ, atiꞌ gdöd niꞌ böajbiꞌ lidxbiꞌ.
56 E Maria ficou com ela cerca de três meses; e depois voltou para sua casa.
57 Catiꞌ bdxin dza ral‑laꞌ soabiꞌ biꞌidauꞌ queënu Elisabet, buzoanu‑biꞌ tubiꞌ biꞌi bö́nniꞌdauꞌ.
57 Ora, completou-se para Isabel o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Gulayöni dzag yuꞌu queënu len yuguꞌ diꞌa dza queënu ca naꞌ guc, buechiꞌ ladxëꞌë‑nu Dios, atiꞌ guludzíjilen lënu.
58 Ouviram seus vizinhos e parentes que o Senhor lhe multiplicara a sua misericórdia, e se alegravam com ela.
59 Catiꞌ chguc xunuꞌ dza zoabiꞌ biꞌidauꞌ naꞌ, guladxinëꞌ diꞌa dza queënu quië laꞌchuguëꞌ lu xpë́laꞌbiꞌ biꞌi bö́nniꞌdauꞌ naꞌ lë naꞌ gac bëꞌ náquibiꞌ queëꞌ Dios, atiꞌ tëꞌnnëꞌ luꞌë labiꞌ Zacarías ca naꞌ lëꞌ xuzbiꞌ.
59 Sucedeu, pois, no oitavo dia, que vieram circuncidar o menino; e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Niꞌr bubiꞌinu didzaꞌ Elisabet, xnaꞌbiꞌ, rnanu: ―Cutu. Juan siꞌ labiꞌ.
60 Respondeu, porém, sua mãe: De modo nenhum, mas será chamado João.
61 Gulanabnëꞌ‑nu, taꞌnë́ꞌ: ―¿Bizx queë? Nutu nu diꞌa dza quiuꞌ lëꞌ Juan.
61 Ao que lhe disseram: Ninguém há na tua parentela que se chame por este nome.
62 Niꞌr gululáꞌ gululuiꞌznëꞌ, gulanabnëꞌ xuzbiꞌ nacx rëꞌnnëꞌ guꞌë labiꞌ.
62 E perguntaram por acenos ao pai como queria que se chamasse.
63 Gnabëꞌ tu blagdauꞌ Zacarías naꞌ, atiꞌ buzujëꞌ lahui cni: “Juan lëbiꞌ.” Gulubannëꞌ yúguꞌtëꞌ.
63 E pedindo ele uma tabuinha, escreveu: Seu nome é João. E todos se admiraram.
64 Laꞌ niꞌz böaljtë ruꞌë Zacarías naꞌ len buguitjtë ludxëꞌë, atiꞌ bëꞌë didzaꞌ le gluꞌë Dios yöl‑laꞌ ba.
64 Imediatamente a boca se lhe abriu, e a língua se lhe soltou; louvando a Deus.
65 Niꞌr gládxinëꞌ len gulubannëꞌ yúguꞌtë dzag yuꞌu quequëꞌ, atiꞌ yúguꞌtë yödzdauꞌ nacuáꞌ lu guíꞌadauꞌ luyú Judea, gzë didzaꞌ ca guc lë ni.
65 Então veio temor sobre todos os seus vizinhos; e em toda a região montanhosa da Judéia foram divulgadas todas estas coisas.
66 Gulazáꞌ ládxiꞌgac yúguꞌtë nup gulayöni ca naꞌ guc, taꞌná: ―¿Nacxcz gacbiꞌ biꞌi bö́nniꞌdauꞌ ni? Le nactë zóalenëꞌ‑biꞌ Xanruꞌ.
66 E todos os que delas souberam as guardavam no coração, dizendo: Que virá a ser, então, este menino? Pois a mão do Senhor estava com ele.
67 Niꞌr dusóalenëꞌ Zacarías, xuzbiꞌ Juan, Dios Böꞌ Laꞌy, atiꞌ bëꞌë didzaꞌ uláz queëꞌ Dios, rnëꞌ:
67 Zacarias, seu pai, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou, dizendo:
68 — ausente —
68 Bendito, seja o Senhor Deus de Israel, porque visitou e remiu o seu povo,
69 — ausente —
69 e para nós fez surgir uma salvação poderosa na casa de Davi, seu servo;
70 — ausente —
70 assim como desde os tempos antigos tem anunciado pela boca dos seus santos profetas;
71 — ausente —
71 para nos livrar dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam;
72 — ausente —
72 para usar de misericórdia com nossos pais, e lembrar-se do seu santo pacto
73 — ausente —
73 e do juramento que fez a Abrão, nosso pai,
74 — ausente —
74 de conceder-nos que, libertados da mão de nossos inimigos, o servíssemos sem temor,
75 — ausente —
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 — ausente —
76 E tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque irás ante a face do Senhor, a preparar os seus caminhos;
77 — ausente —
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, na remissão dos seus pecados,
78 — ausente —
78 graças à entranhável misericórdia do nosso Deus, pela qual nos há de visitar a aurora lá do alto,
79 — ausente —
79 para alumiar aos que jazem nas trevas e na sombra da morte, a fim de dirigir os nossos pés no caminho da paz.
80 Gzxönbiꞌ biꞌi bö́nniꞌdauꞌ naꞌ len bdip ládxiꞌbiꞌ. Gzoazbiꞌ gap nac lu latj caꞌz catiꞌ bdxinr dza buluíꞌ laubiꞌ laugac bunách Israel.
80 Ora, o menino crescia, e se robustecia em espírito; e habitava nos desertos até o dia da sua manifestação a Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.