Romanos 4
Diʼll danʼ nsaʼa yel nban (El Nuevo Testamento en el Zapoteco de Yalálag) (ZPUNT) vs NAA
1 Xozxtaꞌollo da Abraham naꞌ, ¿bixhanꞌ badoꞌleꞌ?
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 Chenak Abraham naꞌ bne Diosenꞌ keꞌe, nakeꞌ beꞌnn wen ni ke danꞌ beneꞌ naꞌ, zaꞌken wayoeꞌrao kwineꞌ, zan bibi de da gak wayoeꞌrao kwineꞌ rao Diosenꞌ.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 Le kinꞌ ne xtiꞌll Diosenꞌ danꞌ nyojen: “Abraham naꞌ benliraꞌlleꞌ Dios, naꞌllenꞌ bne Diosenꞌ keꞌe, nakeꞌ beꞌnn wen raweꞌ.”
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 Kat to beꞌnne lloneꞌ llin, lloneꞌ gan raxhjeꞌ, naꞌ xan llin naꞌ bi lloneꞌ leꞌe okré kat lloeꞌ raxhjeꞌ naꞌ, le da llayaꞌlkze siꞌi beꞌnn wen llin keꞌe naꞌ.
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Naꞌ to okrénꞌ llon Diosenꞌ neꞌe, chaꞌ lliꞌo llonliraꞌll-lloeꞌ, nakllo beꞌnn wen laꞌkze bibi benllo da gak wayoeꞌrao kwinllo. Le Dios naꞌn llnitraweꞌ da xhinnj kellonꞌ chaꞌ nxenraꞌll-lloeꞌ.
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Leskaꞌ bne Davidenꞌ, nbaraz naken ke beꞌnn kaꞌ llnitrao Diosenꞌ da xhinnj ke akeꞌn, naꞌ bibi llwieꞌ chaꞌ bi da ba ben beꞌnne.
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 Davidenꞌ bneꞌe:
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Nbaraz ke beꞌnn kaꞌ, bibi doꞌl llxoa Diosenꞌ koꞌll akeꞌ.
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 ¿Llákere chaꞌ beꞌnn kaꞌ zo sen da nziꞌi circuncisión naꞌzenꞌ, gak so akeꞌ nbaraz kanꞌ bneꞌe naꞌ? Kere leakzeꞌn, renkze beꞌnn kaꞌ bi zo sen naꞌ, gak so akeꞌ nbaraz, le ba bnello Dios naꞌ, bazeniaꞌneꞌe da Abraham naꞌ, ni ke danꞌ bxenraꞌlleꞌ Leꞌe naꞌ.
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 Bneꞌe ke da Abraham naꞌ, nakeꞌ beꞌnn wen, kanꞌ bi nna soeꞌ sen danꞌ nziꞌi circuncisión naꞌ; kere bayollre bzoeꞌ sen naꞌ bneꞌe kaꞌ.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 Naꞌ bde bxenraꞌlleꞌ Dios naꞌ bzoeꞌ sen naꞌ, naꞌ zeje diꞌll bnitrao Diosenꞌ da xhinnj keꞌen, danꞌ ba nxenraꞌlleꞌ Dios naꞌ. Naꞌllenꞌ gok Abraham naꞌ, xozxtaꞌo yeolol beꞌnne llonliraꞌll Dios nench nnitrao da xhinnj ke akeꞌn, laꞌkze bi nna so akeꞌ sen naꞌ.
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 Leskaꞌ nakeꞌ xozxtaꞌo beꞌnn kaꞌ zo sen danꞌ nziꞌi circuncisión, kere danꞌ zo akeꞌ sen naꞌ, zan ni ke danꞌ llonliraꞌll akeꞌ Diosenꞌ, kanꞌ benliraꞌll da Abraham naꞌ Leꞌe, kanꞌ bi nna soeꞌ sen danꞌ nziꞌi circuncisión naꞌ.
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Diosenꞌ golleꞌ da Abraham naꞌ, gak wen ke akeꞌ ren beꞌnn za garjeꞌ rao dialla keꞌe, gak ke akeꞌ doxhen yellrionꞌ. Kaꞌn bcheb Diosenꞌ goneꞌ ke da Abraham naꞌ, le bxenraꞌlleꞌ Leꞌe. Naꞌllenꞌ bne Diosenꞌ nakeꞌ beꞌnn wen, kere danꞌ beneꞌ kanꞌ ne ley naꞌn.
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 Chaꞌ Dios naꞌ nneꞌe kon beꞌnne gon doxhen kanꞌ ne ley naꞌ, gakte ke akeꞌ yellrio ni, bibi zejen gonliraꞌll-llo Diosenꞌ chenake, naꞌ bibi zejen danꞌ bneꞌe goneꞌ wen ke beꞌnne za garjeꞌ rao dialla ke da Abraham naꞌ.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 Leyenꞌ nsaꞌn yel llzaꞌkziꞌ ke beꞌnnach, le bi llon akeꞌ kanꞌ nen naꞌ. Chaꞌ bibi leyenꞌ de, danꞌ ne binꞌ llayaꞌl gon lliꞌo beꞌnnach, bibi doꞌl kello gaꞌte.
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Kanꞌ naken, noteze beꞌnne llonliraꞌlle Diosenꞌ, noneꞌ leakeꞌ ka xhiꞌnn dialla ke da Abraham naꞌ, naꞌ Diosenꞌ goneꞌ nench leakeꞌ gak wen ke akeꞌ kanꞌ bchebeꞌ ke da Abraham naꞌ. Naꞌ kere beꞌnn nombiaꞌ ley naꞌze, gon Diosenꞌ wen ke akeꞌ. Da likzenꞌ gon Diosenꞌ wen ke noteze beꞌnne gonliraꞌll Leꞌe, kanꞌ benliraꞌll da Abraham naꞌ Leꞌe. Kaꞌn goneꞌ nench wroeꞌn to okrénꞌ lloneꞌ ke beꞌnne llonliraꞌll Leꞌe.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 Naꞌ llak kanꞌ golleꞌ da Abraham naꞌ, bneꞌe: “Ba nzoaꞌ rweꞌ gakoꞌ xozxtaꞌo beꞌnn llaꞌa yell zan.” Diosenꞌ beꞌnnenꞌ benliraꞌll da Abraham naꞌ, napeꞌ yel wak nench yesbaneꞌ beꞌnn wat, naꞌ llak lloneꞌ da bi nna gak.
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Abraham naꞌ bi bnnezreꞌ akre gak kanꞌ bne Diosenꞌ gak, kon bzoeꞌ byejleꞌ ke Diosenꞌ, naꞌ bzoeꞌ rez gon Diosenꞌ nniꞌt beꞌnn zan xhiꞌnn dialla keꞌe. Kon kanꞌ goll Diosenꞌ leꞌe: “Chaꞌchga xhiꞌnn diallaꞌo.”
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 Bzokzeꞌ byejleꞌ kanꞌ goll Diosenꞌ leꞌe naꞌ, laꞌkze ba nakeꞌ beꞌnn gor kwis kere wakll so xhiꞌnneꞌ, le ye raꞌtze goneꞌ to gayoa (100) iz, naꞌ noꞌr keꞌe, Sara naꞌ, nakeꞌ beꞌnn will.
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 Bzoteze bzoeꞌ bxenraꞌlleꞌ Dios, naꞌ bi gokganreꞌ kanꞌ goll Diosenꞌ leꞌe naꞌ, bzechichkzeꞌ bxenraꞌlleꞌ Dios beꞌraweꞌ Leꞌe.
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Abraham naꞌ byejleꞌyaꞌnneꞌ kwis nap Diosenꞌ yel wak nench goneꞌ kanꞌ golleꞌ leꞌe naꞌ.
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Ke len naꞌ bne Diosenꞌ keꞌe, nakeꞌ beꞌnn wen danꞌ benliraꞌlleꞌ Leꞌe naꞌ.
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 Naꞌ danꞌ nyojen nen, Diosenꞌ bneꞌe nakeꞌ beꞌnn wen danꞌ benliraꞌlleꞌ Leꞌe naꞌ, kere ke Abraham naꞌzenꞌ nyojen kaꞌ.
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 Leze kaꞌkzenꞌ nyojen ke yeolol-llo, le leskaꞌ nen ke lliꞌo nakllo beꞌnn wen raweꞌn danꞌ nxenraꞌll-llo Dios, beꞌnnenꞌ basbán Xanllo Jesúsenꞌ radj beꞌnn wat.
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Leꞌe bzaneꞌ kwineꞌ bet akeꞌ Leꞌe nench wnitrao Diosenꞌ doꞌl kello, naꞌ babaneꞌ radj beꞌnn wat nench gakllo beꞌnn wen rao Diosenꞌ.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.