Romanos 4
Diʼll danʼ nsaʼa yel nban (El Nuevo Testamento en el Zapoteco de Yalálag) (ZPUNT) vs BKJ
1 Xozxtaꞌollo da Abraham naꞌ, ¿bixhanꞌ badoꞌleꞌ?
1 O que diremos então que Abraão nosso pai, no que diz respeito a carne, encontrou?
2 Chenak Abraham naꞌ bne Diosenꞌ keꞌe, nakeꞌ beꞌnn wen ni ke danꞌ beneꞌ naꞌ, zaꞌken wayoeꞌrao kwineꞌ, zan bibi de da gak wayoeꞌrao kwineꞌ rao Diosenꞌ.
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, ele tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Le kinꞌ ne xtiꞌll Diosenꞌ danꞌ nyojen: “Abraham naꞌ benliraꞌlleꞌ Dios, naꞌllenꞌ bne Diosenꞌ keꞌe, nakeꞌ beꞌnn wen raweꞌ.”
3 Pois, o que diz a escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído como justiça.
4 Kat to beꞌnne lloneꞌ llin, lloneꞌ gan raxhjeꞌ, naꞌ xan llin naꞌ bi lloneꞌ leꞌe okré kat lloeꞌ raxhjeꞌ naꞌ, le da llayaꞌlkze siꞌi beꞌnn wen llin keꞌe naꞌ.
4 Ora, àquele que trabalha não lhe é imputado o salário segundo a graça, mas segundo a dívida.
5 Naꞌ to okrénꞌ llon Diosenꞌ neꞌe, chaꞌ lliꞌo llonliraꞌll-lloeꞌ, nakllo beꞌnn wen laꞌkze bibi benllo da gak wayoeꞌrao kwinllo. Le Dios naꞌn llnitraweꞌ da xhinnj kellonꞌ chaꞌ nxenraꞌll-lloeꞌ.
5 Mas, àquele que não trabalha, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé é imputada como justiça.
6 Leskaꞌ bne Davidenꞌ, nbaraz naken ke beꞌnn kaꞌ llnitrao Diosenꞌ da xhinnj ke akeꞌn, naꞌ bibi llwieꞌ chaꞌ bi da ba ben beꞌnne.
6 Assim também Davi declara a bem-aventurança do homem a quem Deus atribui justiça sem as obras,
7 Davidenꞌ bneꞌe:
7 dizendo: Abençoados são aqueles cujas iniquidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 Nbaraz ke beꞌnn kaꞌ, bibi doꞌl llxoa Diosenꞌ koꞌll akeꞌ.
8 Abençoado é o homem a quem o Senhor não imputa o pecado.
9 ¿Llákere chaꞌ beꞌnn kaꞌ zo sen da nziꞌi circuncisión naꞌzenꞌ, gak so akeꞌ nbaraz kanꞌ bneꞌe naꞌ? Kere leakzeꞌn, renkze beꞌnn kaꞌ bi zo sen naꞌ, gak so akeꞌ nbaraz, le ba bnello Dios naꞌ, bazeniaꞌneꞌe da Abraham naꞌ, ni ke danꞌ bxenraꞌlleꞌ Leꞌe naꞌ.
9 Vem, então, esta bem-aventurança só para a circuncisão, ou também sobre a incircuncisão? Pois dizemos que a fé foi imputada a Abraão como justiça.
10 Bneꞌe ke da Abraham naꞌ, nakeꞌ beꞌnn wen, kanꞌ bi nna soeꞌ sen danꞌ nziꞌi circuncisión naꞌ; kere bayollre bzoeꞌ sen naꞌ bneꞌe kaꞌ.
10 Como lhe foi, então, imputada? Quando ele estava na circuncisão ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas na incircuncisão.
11 Naꞌ bde bxenraꞌlleꞌ Dios naꞌ bzoeꞌ sen naꞌ, naꞌ zeje diꞌll bnitrao Diosenꞌ da xhinnj keꞌen, danꞌ ba nxenraꞌlleꞌ Dios naꞌ. Naꞌllenꞌ gok Abraham naꞌ, xozxtaꞌo yeolol beꞌnne llonliraꞌll Dios nench nnitrao da xhinnj ke akeꞌn, laꞌkze bi nna so akeꞌ sen naꞌ.
11 E ele recebeu o sinal da circuncisão, um selo da justiça da fé quando ainda estava na incircuncisão, para que ele pudesse ser o pai de todos os que creem, embora eles não sejam circuncidados; para que a justiça lhes seja atribuída também;
12 Leskaꞌ nakeꞌ xozxtaꞌo beꞌnn kaꞌ zo sen danꞌ nziꞌi circuncisión, kere danꞌ zo akeꞌ sen naꞌ, zan ni ke danꞌ llonliraꞌll akeꞌ Diosenꞌ, kanꞌ benliraꞌll da Abraham naꞌ Leꞌe, kanꞌ bi nna soeꞌ sen danꞌ nziꞌi circuncisión naꞌ.
12 e fosse o pai da circuncisão, daqueles que não somente são da circuncisão, mas também para os que andam nos passos daquela fé do nosso pai Abraão, que tivera ainda na incircuncisão.
13 Diosenꞌ golleꞌ da Abraham naꞌ, gak wen ke akeꞌ ren beꞌnn za garjeꞌ rao dialla keꞌe, gak ke akeꞌ doxhen yellrionꞌ. Kaꞌn bcheb Diosenꞌ goneꞌ ke da Abraham naꞌ, le bxenraꞌlleꞌ Leꞌe. Naꞌllenꞌ bne Diosenꞌ nakeꞌ beꞌnn wen, kere danꞌ beneꞌ kanꞌ ne ley naꞌn.
13 Porque a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo não foi feita pela lei a Abraão, ou à sua semente, mas pela justiça da fé.
14 Chaꞌ Dios naꞌ nneꞌe kon beꞌnne gon doxhen kanꞌ ne ley naꞌ, gakte ke akeꞌ yellrio ni, bibi zejen gonliraꞌll-llo Diosenꞌ chenake, naꞌ bibi zejen danꞌ bneꞌe goneꞌ wen ke beꞌnne za garjeꞌ rao dialla ke da Abraham naꞌ.
14 Porque, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e anulada a promessa.
15 Leyenꞌ nsaꞌn yel llzaꞌkziꞌ ke beꞌnnach, le bi llon akeꞌ kanꞌ nen naꞌ. Chaꞌ bibi leyenꞌ de, danꞌ ne binꞌ llayaꞌl gon lliꞌo beꞌnnach, bibi doꞌl kello gaꞌte.
15 Porque a lei opera a ira; pois onde não há lei, não há transgressão.
16 Kanꞌ naken, noteze beꞌnne llonliraꞌlle Diosenꞌ, noneꞌ leakeꞌ ka xhiꞌnn dialla ke da Abraham naꞌ, naꞌ Diosenꞌ goneꞌ nench leakeꞌ gak wen ke akeꞌ kanꞌ bchebeꞌ ke da Abraham naꞌ. Naꞌ kere beꞌnn nombiaꞌ ley naꞌze, gon Diosenꞌ wen ke akeꞌ. Da likzenꞌ gon Diosenꞌ wen ke noteze beꞌnne gonliraꞌll Leꞌe, kanꞌ benliraꞌll da Abraham naꞌ Leꞌe. Kaꞌn goneꞌ nench wroeꞌn to okrénꞌ lloneꞌ ke beꞌnne llonliraꞌll Leꞌe.
16 Portanto, é pela fé, para que seja por graça, a fim de que a promessa seja assegurada a toda a semente, não só à que é da lei, mas também à que é da fé de Abraão, que é o pai de todos nós,
17 Naꞌ llak kanꞌ golleꞌ da Abraham naꞌ, bneꞌe: “Ba nzoaꞌ rweꞌ gakoꞌ xozxtaꞌo beꞌnn llaꞌa yell zan.” Diosenꞌ beꞌnnenꞌ benliraꞌll da Abraham naꞌ, napeꞌ yel wak nench yesbaneꞌ beꞌnn wat, naꞌ llak lloneꞌ da bi nna gak.
17 (como está escrito: Eu tenho feito de ti um pai de muitas nações) diante de Deus, em quem creu, que vivifica os mortos, e chama as coisas que não são como se elas fossem.
18 Abraham naꞌ bi bnnezreꞌ akre gak kanꞌ bne Diosenꞌ gak, kon bzoeꞌ byejleꞌ ke Diosenꞌ, naꞌ bzoeꞌ rez gon Diosenꞌ nniꞌt beꞌnn zan xhiꞌnn dialla keꞌe. Kon kanꞌ goll Diosenꞌ leꞌe: “Chaꞌchga xhiꞌnn diallaꞌo.”
18 O qual contra a esperança, creu em esperança, para que pudesse se tornar o pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua semente.
19 Bzokzeꞌ byejleꞌ kanꞌ goll Diosenꞌ leꞌe naꞌ, laꞌkze ba nakeꞌ beꞌnn gor kwis kere wakll so xhiꞌnneꞌ, le ye raꞌtze goneꞌ to gayoa (100) iz, naꞌ noꞌr keꞌe, Sara naꞌ, nakeꞌ beꞌnn will.
19 E não enfraquecendo na fé, ele não considerou seu próprio corpo praticamente morto quando tinha já quase cem anos, nem ainda a morte do ventre de Sara.
20 Bzoteze bzoeꞌ bxenraꞌlleꞌ Dios, naꞌ bi gokganreꞌ kanꞌ goll Diosenꞌ leꞌe naꞌ, bzechichkzeꞌ bxenraꞌlleꞌ Dios beꞌraweꞌ Leꞌe.
20 E não vacilou da promessa de Deus por incredulidade, mas foi forte na fé, dando glória a Deus.
21 Abraham naꞌ byejleꞌyaꞌnneꞌ kwis nap Diosenꞌ yel wak nench goneꞌ kanꞌ golleꞌ leꞌe naꞌ.
21 E, estando plenamente convencido de que o que ele tinha prometido também era capaz de cumprir.
22 Ke len naꞌ bne Diosenꞌ keꞌe, nakeꞌ beꞌnn wen danꞌ benliraꞌlleꞌ Leꞌe naꞌ.
22 E assim isso lhe foi imputado como justiça.
23 Naꞌ danꞌ nyojen nen, Diosenꞌ bneꞌe nakeꞌ beꞌnn wen danꞌ benliraꞌlleꞌ Leꞌe naꞌ, kere ke Abraham naꞌzenꞌ nyojen kaꞌ.
23 Ora, foi escrito não somente por causa dele, que isso lhe foi imputado,
24 Leze kaꞌkzenꞌ nyojen ke yeolol-llo, le leskaꞌ nen ke lliꞌo nakllo beꞌnn wen raweꞌn danꞌ nxenraꞌll-llo Dios, beꞌnnenꞌ basbán Xanllo Jesúsenꞌ radj beꞌnn wat.
24 mas também por nós, a quem será atribuída, aos que creem naquele que ressuscitou a Jesus nosso Senhor dentre os mortos.
25 Leꞌe bzaneꞌ kwineꞌ bet akeꞌ Leꞌe nench wnitrao Diosenꞌ doꞌl kello, naꞌ babaneꞌ radj beꞌnn wat nench gakllo beꞌnn wen rao Diosenꞌ.
25 O qual foi entregue por nossas ofensas, e foi ressuscitado para nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.