Mateus 22

Diʼll danʼ nsaʼa yel nban (El Nuevo Testamento en el Zapoteco de Yalálag) (ZPUNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Da yobre beꞌrén Jesúsenꞌ beꞌnn kaꞌ diꞌll lleꞌe leakeꞌ:
1 De novo Jesus usou parábolas para falar ao povo. Ele disse:
2 —Yel llnebiaꞌ ke Diosenꞌ, llonen rebe ka danꞌ gok ke beꞌnn ni. Bzo to beꞌnn wnebiaꞌ beneꞌ gaxt ka bchaynaꞌa xhiꞌnneꞌn.
2 — O
3 Naꞌ bllin lla sorao lnninꞌ, naꞌ bseꞌleꞌ beꞌnn wen llin keꞌe kaꞌ, jalwill akeꞌ beꞌnn kaꞌ beneꞌ yexh chej akeꞌ lnni naꞌ, bixha nono gokraꞌll chej lnni keꞌen.
3 Depois mandou os empregados chamarem os convidados, mas eles não quiseram vir.
4 Naꞌll golleꞌ ye txhonnj beꞌnn wen llin keꞌe kaꞌ: “Lelljell beꞌnn kaꞌ ba benaꞌ yexhenꞌ yed akeꞌ, ba bsiniaꞌ da gaollo. Ba betaꞌ bayiꞌx ak ba zerao nak ba xhen. Naꞌ ye akreꞌ yed akeꞌ gaollo danꞌ ba bsiniaꞌ naꞌ.”
4 Então mandou outros empregados com o seguinte recado: “Digam aos convidados que tudo está preparado para a festa. Já matei os bezerros e os bois gordos, e tudo está pronto. Que venham à festa!”
5 Naꞌ beꞌnn kaꞌ beneꞌ yexhenꞌ ben akeꞌ kaze. Toeꞌ byejeꞌ jawieꞌ yellrio keꞌe, naꞌ ye toeꞌ byejeꞌ jaxinnjeꞌ bi da goꞌteꞌ.
5 — Mas os convidados não se importaram com o convite e foram tratar dos seus negócios: um foi para a sua fazenda, e outro, para o seu armazém.
6 Naꞌ ye bal akeꞌ beꞌx akeꞌ beꞌnn wen llin ke beꞌnn wnebiaꞌn, basoꞌn akeꞌ ziꞌ ke akeꞌ, naꞌ bet akeꞌ leakeꞌ.
6 Outros agarraram os empregados, bateram neles e os mataram.
7 Naꞌll ka bene beꞌnn wnebiaꞌn kanꞌ goken, naꞌ goklleꞌe. Naꞌ bseꞌleꞌ wakaꞌa ya keꞌe kaꞌ jet akeꞌ beꞌnn kaꞌ basoꞌt beꞌnn wen llin keꞌe kaꞌ, naꞌ bzey akeꞌ rall akeꞌn.
7 O rei ficou com tanta raiva, que mandou matar aqueles assassinos e queimar a cidade deles.
8 Naꞌll golleꞌ beꞌnn wen llin keꞌe kaꞌ: “Ba bsiniaꞌ danꞌ gaollo rao lnninꞌ, naꞌ ka nak beꞌnn kaꞌ benaꞌ yexhenꞌ nakbieꞌ bi zaꞌk akeꞌ yed akeꞌ.
8 Depois chamou os seus empregados e disse: “A minha festa de casamento está pronta, mas os convidados não a mereciam.
9 Lechej lelljatá yeolol nez, naꞌ leyé yeolol beꞌnn yellayre yed akeꞌ lnninꞌ.”
9 Agora vão pelas ruas e convidem todas as pessoas que vocês encontrarem.”
10 Naꞌll byej beꞌnn wen llin kaꞌ yeolol nez kaꞌ, naꞌll jatop akeꞌ kon yeolol beꞌnne badil akreꞌ, no beꞌnn wen, naꞌ ren beꞌnn wen da xhinnj, nench ballaꞌa lo yoꞌ ganꞌ llak lnni naꞌ.
10 — Então os empregados saíram pelas ruas e reuniram todos os que puderam encontrar, tanto bons como maus. E o salão de festas ficou cheio de gente.
11 ’Bixha ka byoꞌ beꞌnn wnebiaꞌn jawieꞌ beꞌnn kaꞌ llaꞌa naꞌ, naꞌ breꞌreꞌ to beꞌnne bi nakeꞌ raꞌll danꞌ llayaꞌl gakeꞌ rao lnni naꞌ.
11 Quando o rei entrou para ver os convidados, notou um homem que não estava usando roupas de festa
12 Naꞌll lleꞌe leꞌe: “Beꞌnn nllieꞌraꞌ, ¿akre gok byoꞌ ganni, le bi nakoꞌ raꞌll danꞌ llayaꞌl gakoꞌ?” Beꞌnn naꞌ bibi ballelreꞌ akre yeꞌe leꞌe.
12 e perguntou: “Amigo, como é que você entrou aqui sem roupas de festa?”
13 Naꞌll goll beꞌnn wnebiaꞌn beꞌnn wen llin keꞌe kaꞌ, wchej akeꞌ niaꞌneꞌe nench yebej akeꞌ leꞌe, lljalek akeꞌ leꞌe ganꞌ nak xchol, naꞌ kwelleꞌ gaoxoxj layeꞌ.
13 Então o rei disse aos empregados: “Amarrem os pés e as mãos deste homem e o joguem fora, na escuridão. Ali ele vai chorar e ranger os dentes de desespero.”
14 Le beꞌnn zan naꞌ llayaxheꞌ, naꞌ txhonnjzeꞌn llalloj.
14 E Jesus terminou, dizendo:
15 Naꞌ beꞌnn fariseo kaꞌ bdop akeꞌ, naꞌ llayirj akeꞌ akrenꞌ gon akeꞌ, nench kwej akeꞌ Jesúsenꞌ diꞌll da wdeꞌ akreꞌ, naꞌ gao akeꞌ xhia keꞌe.
15 Os fariseus saíram e fizeram um plano para conseguir alguma prova contra Jesus.
16 Naꞌ beꞌnn fariseo kaꞌ, bseꞌl akeꞌ beꞌnne nak akeꞌ txhen, naꞌ ren ye bale beꞌnn llon Herodes txhen, nench jell akeꞌ Jesúsenꞌ:
16 Então mandaram que alguns dos seus seguidores e alguns membros do partido de Herodes fossem dizer a Jesus: — Mestre, sabemos que o senhor é honesto, ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige e não se importa com a opinião dos outros, nem julga pela aparência.
17 Ke len naꞌ zadnnábetoꞌ rweꞌ. ¿Naken wen no chixhj da llayaꞌl chixhjllo rao beꞌnnenꞌ nak le zeraoze wnebiaꞌ, beꞌnnenꞌ llia Roma, chaꞌ bi naken wen?
17 Então o que o senhor acha: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
18 Naꞌ Jesúsenꞌ bayakbeꞌreꞌ ka da xhinnjenꞌ yoꞌ lo yichjraꞌlldaꞌo akeꞌ naꞌ, naꞌll lleꞌe leakeꞌ:
18 Mas Jesus percebeu a malícia deles e respondeu:
19 Lewroeꞌchek nadaꞌ to mell danꞌ yixhjrenꞌ.
19 Tragam a moeda com que se paga o imposto! Trouxeram a moeda,
20 Naꞌll bnnabe Jesúsenꞌ leakeꞌ:
20 e ele perguntou:
21 Naꞌll lle akeꞌ Leꞌe:
21 Eles responderam: — São do Imperador. Então Jesus disse:
22 Naꞌll ka ben akreꞌ kaꞌ, babán akreꞌ naꞌ bsan akeꞌ, naꞌll zjayakeꞌ.
22 Eles ficaram admirados quando ouviram isso. Então deixaram Jesus e foram embora.
23 Naꞌ rao lla naꞌ, ballín beꞌnn saduceo kaꞌ ganꞌ zo Jesúsenꞌ. Beꞌnn kaꞌ ne bi yebán beꞌnn wat kaꞌ, naꞌll bnnab akreꞌ Jesúsenꞌ, lle akeꞌ Leꞌe:
23 Naquele mesmo dia chegaram perto de Jesus alguns saduceus , afirmando que ninguém ressuscita.
24 —Maestro, da Moisésenꞌ bneꞌe, chaꞌ to beꞌnn byio nchayneꞌe, naꞌ chaꞌ gateꞌ, naꞌ nono xhiꞌnneꞌ so, naꞌ no beꞌnn biꞌcheꞌ llayaꞌl yechayneꞌe ren noꞌr wazebenꞌ, nench nniꞌt xhiꞌnn dialla ke biꞌcheꞌn.
24 Eles disseram a Jesus: — Mestre, Moisés ensinou assim: “Se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve casar com a viúva, para terem filhos, que serão considerados filhos do irmão que morreu.”
25 Naꞌ radjtoꞌ ni bzo beꞌnn gok gall biꞌcheꞌ, beꞌnn nellenꞌ bchayneꞌe, naꞌ goteꞌ nono xhiꞌnneꞌ bzo. Naꞌll beꞌnn wllope naꞌ, bachaynaꞌreneꞌ noꞌr wazeb naꞌ.
25 Acontece que havia entre nós sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos. Assim, ele deixou a viúva para o segundo irmão.
26 Naꞌ leskaꞌ goteꞌ, naꞌ nono xhiꞌnneꞌ bzo. Naꞌ leskaꞌ gok ke beꞌnn wyonne naꞌ, bllinte yeolol beꞌnn gall kaꞌ, toz kaꞌ gok ke akeꞌ.
26 A mesma coisa aconteceu com este, e também com o terceiro, e, finalmente, com todos os sete.
27 Naꞌ bayoll got yeolol beꞌnn kaꞌ, naꞌll gotrén noꞌr naꞌ.
27 Depois de todos eles, a mulher também morreu.
28 Naꞌ kat yebán akeꞌ radj beꞌnn wat kaꞌ, ¿noxhare beꞌnn gall kaꞌ gak xhoꞌre leꞌe? Le yeololteꞌn bchaynaꞌrén akeꞌ leꞌe.
28 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
29 Naꞌll lle Jesúsenꞌ leakeꞌ:
29 Jesus respondeu:
30 Katenꞌ yebán beꞌnn wat kaꞌ, billbi wchaynaꞌa gak, le gak akeꞌ ka angl beꞌnn zjazó yebá.
30 Pois, quando os mortos ressuscitarem, serão como os anjos do céu, e ninguém casará.
31 Naꞌ ka nak danꞌ yebán beꞌnn wat kaꞌ, ¿bi nna wrabre da ni, kanꞌ nyoj xtiꞌll Diosenꞌ? Nen:
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, será que vocês nunca leram o que Deus disse? Ele afirmou:
32 “Nadaꞌ nakaꞌ Dios ke Abraham, naꞌ Dios ke Isaac, naꞌ Dios ke Jacob.” Le Diosenꞌ bi nakeꞌ Dios ke beꞌnn wat, nakseꞌ Dios ke beꞌnn ban.
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.” E Deus não é Deus dos mortos e sim dos vivos.
33 Beꞌnn kaꞌ ndopenꞌ babán akreꞌ, ka ben akreꞌ diꞌll danꞌ bzejnieꞌreꞌ leakeꞌn.
33 Quando a multidão ouviu isso, ficou admirada com o ensinamento dele.
34 Ka bnneze beꞌnn fariseo kaꞌ, bzoalli Jesúsenꞌ beꞌnn saduceo kaꞌ, naꞌll badop akeꞌ jakeꞌ raweꞌn.
34 Os fariseus se reuniram quando souberam que Jesus tinha feito os saduceus calarem a boca.
35 Naꞌ to beꞌnn nsed ley danꞌ bzoj da Moisésenꞌ, gokraꞌlleꞌ kwejeꞌ Jesúsenꞌ diꞌll, naꞌ lleꞌe Leꞌe:
35 E um deles, que era mestre da Lei , querendo conseguir alguma prova contra Jesus, perguntou:
36 —Maestro, ¿norenꞌ nakll da brao danꞌ nllia Diosenꞌ biaꞌa gonllo?
36 — Mestre, qual é o mais importante de todos os mandamentos da Lei ?
37 Naꞌll goll Jesúsenꞌ leꞌe:
37 Jesus respondeu:
38 Da ninꞌ nak da nell da lliarao gonllo.
38 Este é o maior mandamento e o mais importante.
39 Naꞌ da wllope naꞌ, ka rebze naksen ren da nell naꞌ: “Llieꞌroꞌ beꞌnn lwelljoꞌ, kanꞌ nllieꞌroꞌ kwinoꞌ.”
39 E o segundo mais importante é parecido com o primeiro: “Ame os outros como você ama a você mesmo.”
40 Chop da kinꞌ nllia Diosenꞌ biaꞌa gonllo, noꞌxeꞌn doxhen danꞌ bzoj da Moisésenꞌ, naꞌ danꞌ bzoj beꞌnn kaꞌ beꞌe xtiꞌll Diosenꞌ kanaꞌ.
40 Toda a Lei de Moisés e os ensinamentos dos
41 Naꞌ ndop bllay beꞌnn fariseo kaꞌ, naꞌ bnnabe Jesúsenꞌ leakeꞌ:
41 Quando os fariseus estavam reunidos, Jesus perguntou a eles:
42 —¿Bi xhbab llonre ke Cristonꞌ beꞌnnenꞌ brej Diosenꞌ yednnebiaꞌn? ¿No xhiꞌnn dialla nakeꞌ?
42 — O que vocês pensam sobre o — De Davi! — responderam eles.
43 Naꞌll lle Jesúsenꞌ leakeꞌ:
43 Jesus tornou a perguntar:
44 Xanllo Diosenꞌ golleꞌ Xanaꞌn:
44 “O Senhor Deus disse ao meu Senhor:
45 ¿Naꞌ chaꞌ Davidenꞌ golleꞌ leꞌe “Xanaꞌ”, akxha gak nnello nak Cristonꞌ xhiꞌnn dialla da rey David?
45 Portanto, se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
46 Naꞌll nollno gokse yelliꞌi xtiꞌlleꞌn. Naꞌ lla naꞌte, nollno bayaxhjkze billre nnab akreꞌ Jesúsenꞌ.
46 Ninguém podia responder mais nada, e daquele dia em diante não tiveram coragem de lhe fazer mais perguntas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.