Mateus 22

Diʼll danʼ nsaʼa yel nban (El Nuevo Testamento en el Zapoteco de Yalálag) (ZPUNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Da yobre beꞌrén Jesúsenꞌ beꞌnn kaꞌ diꞌll lleꞌe leakeꞌ:
1 Então Jesus tornou a falar-lhes por parábolas, dizendo:
2 —Yel llnebiaꞌ ke Diosenꞌ, llonen rebe ka danꞌ gok ke beꞌnn ni. Bzo to beꞌnn wnebiaꞌ beneꞌ gaxt ka bchaynaꞌa xhiꞌnneꞌn.
2 O reino dos céus é semelhante a um rei, que celebrou as bodas de seu filho.
3 Naꞌ bllin lla sorao lnninꞌ, naꞌ bseꞌleꞌ beꞌnn wen llin keꞌe kaꞌ, jalwill akeꞌ beꞌnn kaꞌ beneꞌ yexh chej akeꞌ lnni naꞌ, bixha nono gokraꞌll chej lnni keꞌen.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, e estes não quiseram vir.
4 Naꞌll golleꞌ ye txhonnj beꞌnn wen llin keꞌe kaꞌ: “Lelljell beꞌnn kaꞌ ba benaꞌ yexhenꞌ yed akeꞌ, ba bsiniaꞌ da gaollo. Ba betaꞌ bayiꞌx ak ba zerao nak ba xhen. Naꞌ ye akreꞌ yed akeꞌ gaollo danꞌ ba bsiniaꞌ naꞌ.”
4 Enviou ainda outros servos com este recado: Dizei aos convidados: Tenho já preparado o meu banquete; as minhas reses e os meus cevados estão mortos, e tudo está pronto; vinde às bodas.
5 Naꞌ beꞌnn kaꞌ beneꞌ yexhenꞌ ben akeꞌ kaze. Toeꞌ byejeꞌ jawieꞌ yellrio keꞌe, naꞌ ye toeꞌ byejeꞌ jaxinnjeꞌ bi da goꞌteꞌ.
5 Mas eles não fizeram caso e foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 Naꞌ ye bal akeꞌ beꞌx akeꞌ beꞌnn wen llin ke beꞌnn wnebiaꞌn, basoꞌn akeꞌ ziꞌ ke akeꞌ, naꞌ bet akeꞌ leakeꞌ.
6 e os outros, agarrando os servos, os ultrajaram e mataram.
7 Naꞌll ka bene beꞌnn wnebiaꞌn kanꞌ goken, naꞌ goklleꞌe. Naꞌ bseꞌleꞌ wakaꞌa ya keꞌe kaꞌ jet akeꞌ beꞌnn kaꞌ basoꞌt beꞌnn wen llin keꞌe kaꞌ, naꞌ bzey akeꞌ rall akeꞌn.
7 Irou-se o rei, e mandou as suas tropas exterminar aqueles assassinos e incendiar a sua cidade.
8 Naꞌll golleꞌ beꞌnn wen llin keꞌe kaꞌ: “Ba bsiniaꞌ danꞌ gaollo rao lnninꞌ, naꞌ ka nak beꞌnn kaꞌ benaꞌ yexhenꞌ nakbieꞌ bi zaꞌk akeꞌ yed akeꞌ.
8 Então disse aos servos: As bodas estão preparadas, mas os convidados não eram dignos;
9 Lechej lelljatá yeolol nez, naꞌ leyé yeolol beꞌnn yellayre yed akeꞌ lnninꞌ.”
9 ide, pois, às encruzilhadas dos caminhos e chamai para as bodas a quantos encontrardes.
10 Naꞌll byej beꞌnn wen llin kaꞌ yeolol nez kaꞌ, naꞌll jatop akeꞌ kon yeolol beꞌnne badil akreꞌ, no beꞌnn wen, naꞌ ren beꞌnn wen da xhinnj, nench ballaꞌa lo yoꞌ ganꞌ llak lnni naꞌ.
10 Indo aqueles servos pelos caminhos, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala nupcial ficou cheia de convivas.
11 ’Bixha ka byoꞌ beꞌnn wnebiaꞌn jawieꞌ beꞌnn kaꞌ llaꞌa naꞌ, naꞌ breꞌreꞌ to beꞌnne bi nakeꞌ raꞌll danꞌ llayaꞌl gakeꞌ rao lnni naꞌ.
11 Mas entrando o rei para ver os convivas, notou ali um homem que não trajava veste nupcial,
12 Naꞌll lleꞌe leꞌe: “Beꞌnn nllieꞌraꞌ, ¿akre gok byoꞌ ganni, le bi nakoꞌ raꞌll danꞌ llayaꞌl gakoꞌ?” Beꞌnn naꞌ bibi ballelreꞌ akre yeꞌe leꞌe.
12 e perguntou-lhe: Amigo, como entraste aqui sem veste nupcial? Ele, porém, emudeceu.
13 Naꞌll goll beꞌnn wnebiaꞌn beꞌnn wen llin keꞌe kaꞌ, wchej akeꞌ niaꞌneꞌe nench yebej akeꞌ leꞌe, lljalek akeꞌ leꞌe ganꞌ nak xchol, naꞌ kwelleꞌ gaoxoxj layeꞌ.
13 Então o rei disse aos servos: Atai-o de pés e mãos, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá o choro e o ranger de dentes.
14 Le beꞌnn zan naꞌ llayaxheꞌ, naꞌ txhonnjzeꞌn llalloj.
14 Pois muitos são chamados, mas poucos escolhidos.
15 Naꞌ beꞌnn fariseo kaꞌ bdop akeꞌ, naꞌ llayirj akeꞌ akrenꞌ gon akeꞌ, nench kwej akeꞌ Jesúsenꞌ diꞌll da wdeꞌ akreꞌ, naꞌ gao akeꞌ xhia keꞌe.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como o apanhariam em alguma palavra;
16 Naꞌ beꞌnn fariseo kaꞌ, bseꞌl akeꞌ beꞌnne nak akeꞌ txhen, naꞌ ren ye bale beꞌnn llon Herodes txhen, nench jell akeꞌ Jesúsenꞌ:
16 Enviaram os seus discípulos, juntamente com os herodianos, a perguntar: Mestre, sabemos que és verdadeiro e que ensinas o caminho de Deus segundo a verdade, e não se te dá de ninguém, porque não te deixas levar de respeitos humanos;
17 Ke len naꞌ zadnnábetoꞌ rweꞌ. ¿Naken wen no chixhj da llayaꞌl chixhjllo rao beꞌnnenꞌ nak le zeraoze wnebiaꞌ, beꞌnnenꞌ llia Roma, chaꞌ bi naken wen?
17 dize-nos, pois, qual é o teu parecer; é lícito ou não pagar o tributo a César?
18 Naꞌ Jesúsenꞌ bayakbeꞌreꞌ ka da xhinnjenꞌ yoꞌ lo yichjraꞌlldaꞌo akeꞌ naꞌ, naꞌll lleꞌe leakeꞌ:
18 Porém Jesus, tendo percebido a malícia deles, respondeu-lhes: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Lewroeꞌchek nadaꞌ to mell danꞌ yixhjrenꞌ.
19 Mostrai-me uma moeda de tributo. Trouxeram-lhe um denário.
20 Naꞌll bnnabe Jesúsenꞌ leakeꞌ:
20 Ele perguntou: De quem é esta efígie e inscrição?
21 Naꞌll lle akeꞌ Leꞌe:
21 Responderam: De César. Então lhes disse Jesus: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
22 Naꞌll ka ben akreꞌ kaꞌ, babán akreꞌ naꞌ bsan akeꞌ, naꞌll zjayakeꞌ.
22 Ao ouvirem isto, admiraram-se e, deixando-o, foram-se.
23 Naꞌ rao lla naꞌ, ballín beꞌnn saduceo kaꞌ ganꞌ zo Jesúsenꞌ. Beꞌnn kaꞌ ne bi yebán beꞌnn wat kaꞌ, naꞌll bnnab akreꞌ Jesúsenꞌ, lle akeꞌ Leꞌe:
23 No mesmo dia vieram alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram, dizendo:
24 —Maestro, da Moisésenꞌ bneꞌe, chaꞌ to beꞌnn byio nchayneꞌe, naꞌ chaꞌ gateꞌ, naꞌ nono xhiꞌnneꞌ so, naꞌ no beꞌnn biꞌcheꞌ llayaꞌl yechayneꞌe ren noꞌr wazebenꞌ, nench nniꞌt xhiꞌnn dialla ke biꞌcheꞌn.
24 Mestre, Moisés disse: Se alguém morrer sem deixar filhos, seu irmão casará com a viúva e dará sucessão ao falecido.
25 Naꞌ radjtoꞌ ni bzo beꞌnn gok gall biꞌcheꞌ, beꞌnn nellenꞌ bchayneꞌe, naꞌ goteꞌ nono xhiꞌnneꞌ bzo. Naꞌll beꞌnn wllope naꞌ, bachaynaꞌreneꞌ noꞌr wazeb naꞌ.
25 Ora havia entre nós sete irmãos: o primeiro, depois de ter casado, morreu e, não havendo sucessão, deixou sua mulher a seu irmão;
26 Naꞌ leskaꞌ goteꞌ, naꞌ nono xhiꞌnneꞌ bzo. Naꞌ leskaꞌ gok ke beꞌnn wyonne naꞌ, bllinte yeolol beꞌnn gall kaꞌ, toz kaꞌ gok ke akeꞌ.
26 do mesmo modo também o segundo e o terceiro, até o sétimo.
27 Naꞌ bayoll got yeolol beꞌnn kaꞌ, naꞌll gotrén noꞌr naꞌ.
27 Depois de todos eles morreu a mulher.
28 Naꞌ kat yebán akeꞌ radj beꞌnn wat kaꞌ, ¿noxhare beꞌnn gall kaꞌ gak xhoꞌre leꞌe? Le yeololteꞌn bchaynaꞌrén akeꞌ leꞌe.
28 Na ressurreição, pois, a qual dos sete pertencerá a mulher? porque todos foram casados com ela.
29 Naꞌll lle Jesúsenꞌ leakeꞌ:
29 Respondeu-lhes Jesus: Errais, não sabendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 Katenꞌ yebán beꞌnn wat kaꞌ, billbi wchaynaꞌa gak, le gak akeꞌ ka angl beꞌnn zjazó yebá.
30 Pois na ressurreição nem os homens casam, nem as mulheres são dadas em casamento porém são como os anjos no céu.
31 Naꞌ ka nak danꞌ yebán beꞌnn wat kaꞌ, ¿bi nna wrabre da ni, kanꞌ nyoj xtiꞌll Diosenꞌ? Nen:
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não lestes o que foi dito por Deus:
32 “Nadaꞌ nakaꞌ Dios ke Abraham, naꞌ Dios ke Isaac, naꞌ Dios ke Jacob.” Le Diosenꞌ bi nakeꞌ Dios ke beꞌnn wat, nakseꞌ Dios ke beꞌnn ban.
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos.
33 Beꞌnn kaꞌ ndopenꞌ babán akreꞌ, ka ben akreꞌ diꞌll danꞌ bzejnieꞌreꞌ leakeꞌn.
33 E as multidões, ouvindo isso, se maravilhavam da sua doutrina.
34 Ka bnneze beꞌnn fariseo kaꞌ, bzoalli Jesúsenꞌ beꞌnn saduceo kaꞌ, naꞌll badop akeꞌ jakeꞌ raweꞌn.
34 Os fariseus, quando souberam, que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se todos;
35 Naꞌ to beꞌnn nsed ley danꞌ bzoj da Moisésenꞌ, gokraꞌlleꞌ kwejeꞌ Jesúsenꞌ diꞌll, naꞌ lleꞌe Leꞌe:
35 e um deles, doutor da lei, para o experimentar, interrogou-o, dizendo:
36 —Maestro, ¿norenꞌ nakll da brao danꞌ nllia Diosenꞌ biaꞌa gonllo?
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 Naꞌll goll Jesúsenꞌ leꞌe:
37 Respondeu-lhe Jesus: Amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, e de todo o teu entendimento.
38 Da ninꞌ nak da nell da lliarao gonllo.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Naꞌ da wllope naꞌ, ka rebze naksen ren da nell naꞌ: “Llieꞌroꞌ beꞌnn lwelljoꞌ, kanꞌ nllieꞌroꞌ kwinoꞌ.”
39 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás ao teu próximo como a ti mesmo.
40 Chop da kinꞌ nllia Diosenꞌ biaꞌa gonllo, noꞌxeꞌn doxhen danꞌ bzoj da Moisésenꞌ, naꞌ danꞌ bzoj beꞌnn kaꞌ beꞌe xtiꞌll Diosenꞌ kanaꞌ.
40 Destes dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Naꞌ ndop bllay beꞌnn fariseo kaꞌ, naꞌ bnnabe Jesúsenꞌ leakeꞌ:
41 Ora, enquanto os fariseus estavam reunidos, interrogou-os Jesus, dizendo:
42 —¿Bi xhbab llonre ke Cristonꞌ beꞌnnenꞌ brej Diosenꞌ yednnebiaꞌn? ¿No xhiꞌnn dialla nakeꞌ?
42 Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Responderam-lhe: De Davi.
43 Naꞌll lle Jesúsenꞌ leakeꞌ:
43 Replicou-lhes ele: Como é então que Davi, no Espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 Xanllo Diosenꞌ golleꞌ Xanaꞌn:
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos de baixo dos teus pés?
45 ¿Naꞌ chaꞌ Davidenꞌ golleꞌ leꞌe “Xanaꞌ”, akxha gak nnello nak Cristonꞌ xhiꞌnn dialla da rey David?
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 Naꞌll nollno gokse yelliꞌi xtiꞌlleꞌn. Naꞌ lla naꞌte, nollno bayaxhjkze billre nnab akreꞌ Jesúsenꞌ.
46 E ninguém podia responder-lhe palavra; nem desde aquele dia jamais ousou alguém interrogá-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.