Lucas 7
Diʼll danʼ nsaʼa yel nban (El Nuevo Testamento en el Zapoteco de Yalálag) (ZPUNT) vs VC
1 Bayoll beꞌrén Jesúsenꞌ beꞌnn kaꞌ diꞌll ki, naꞌ bayoeꞌ yell Capernaum naꞌ.
1 Tendo Jesus concluído todos os seus discursos ao povo que o escutava, entrou em Cafarnaum.
2 Rao yell naꞌ zo to beꞌnn nak xan beꞌnn kaꞌ, nak wakaꞌa ya, naꞌ zo to beꞌnn wen llin keꞌe beꞌnn nllieꞌreꞌ kwis, naꞌ llak beꞌnnenꞌ yillweꞌ, ba llontekzen zi goten leꞌe.
2 Havia lá um centurião que tinha um servo a quem muito estimava e que estava à morte.
3 Naꞌ xaneꞌn benreꞌ ke Jesúsenꞌ, naꞌ bseꞌleꞌ chop chonn beꞌnn gor brao ke beꞌnn Israel kaꞌ, nench lljalwill akeꞌ Jesúsenꞌ, chejeꞌ wayoneꞌ beꞌnnenꞌ llak yillweꞌn.
3 Tendo ouvido falar de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, rogando-lhe que o viesse curar.
4 Ka bllin beꞌnn kaꞌ rao Jesúsenꞌ, goꞌtyoe akreꞌ Leꞌe nench chejeꞌ wayoneꞌ beꞌnn weꞌen, lle akeꞌ Leꞌe:
4 Aproximando-se eles de Jesus, rogavam-lhe encarecidamente: Ele bem merece que lhe faças este favor,
5 le nllieꞌreꞌ yell kellonꞌ, naꞌ kone xhmelleꞌ beneꞌ to yodaꞌo ketoꞌ.
5 pois é amigo da nossa nação e foi ele mesmo quem nos edificou uma sinagoga.
6 Jesúsenꞌ byejreneꞌ leakeꞌ, ba zejteꞌ awlloze, kate bseꞌl beꞌnnenꞌ nak xan wakaꞌa yanꞌ, beꞌnn yobre beꞌnn nakeꞌ txhen, naꞌ jatil akeꞌ Jesúsenꞌ, lle akeꞌ Leꞌe:
6 Jesus então foi com eles. E já não estava longe da casa, quando o centurião lhe mandou dizer por amigos seus: Senhor, não te incomodes tanto assim, porque não sou digno de que entres em minha casa;
7 Ke len naꞌ bi bayaxhjraꞌ yed kwinaꞌ yedtilaꞌ rweꞌ. To bneze diꞌllenꞌ, naꞌ wayakte beꞌnn wen llin kiaꞌn.
7 por isso nem me achei digno de chegar-me a ti, mas dize somente uma palavra e o meu servo será curado.
8 Nadaꞌ zo beꞌnn llnebiaꞌ nadaꞌ, naꞌ lekze niꞌt beꞌnn wakaꞌa ya kiaꞌ llnebiaꞌ akeꞌ. Kate llepaꞌ toeꞌ: Byej, naꞌ llejteꞌ, naꞌ kate llepaꞌ ye toeꞌ: Da, naꞌ le lledteꞌ, naꞌ kate llepaꞌ beꞌnn wen llin kiaꞌn: Da ni gonoꞌ, naꞌ le llonteꞌn.”
8 Pois também eu, simples subalterno, tenho soldados às minhas ordens; e digo a um: Vai ali! E ele vai; e a outro: Vem cá! E ele vem; e ao meu servo: Faze isto! E ele o faz.
9 Ka bene Jesúsenꞌ diꞌll ki, llabanreꞌ kwis ke beꞌnnenꞌ, naꞌ bayechjeꞌ, lleꞌe beꞌnn kaꞌ nao Leꞌen:
9 Ouvindo estas palavras, Jesus ficou admirado. E, voltando-se para o povo que o ia seguindo, disse: Em verdade vos digo: nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 Naꞌ zayej beꞌnn kaꞌ, ka ballín akeꞌ yoꞌn, ba bayakte beꞌnn wen llin ke beꞌnnenꞌ.
10 Voltando para a casa do centurião os que haviam sido enviados, encontraram o servo curado.
11 Bde naꞌ, byej Jesúsenꞌ to yell da nziꞌi Naín ren beꞌnn kaꞌ non Leꞌe txhen naꞌ, ren beꞌnn zan beꞌnn yobre.
11 No dia seguinte dirigiu-se Jesus a uma cidade chamada Naim. Iam com ele diversos discípulos e muito povo.
12 Ka le choꞌteꞌ yellenꞌ, kate zaꞌk beꞌnn zan beꞌnn bllach yellenꞌ, nlen akeꞌ to beꞌnn wat, beꞌnn watenꞌ nakbeꞌ bi tiꞌch rao xhnaꞌbeꞌ, naꞌ xhnaꞌbeꞌ naꞌ nakeꞌ noꞌr wazeb. Beꞌnn zan beꞌnn rao yellenꞌ, non akeꞌ leꞌe txhen zjakeꞌ zjakwaꞌch akebeꞌ.
12 Ao chegar perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto a ser sepultado, filho único de uma viúva; acompanhava-a muita gente da cidade.
13 Ka breꞌe Xanllonꞌ noꞌrenꞌ, bayaꞌchraꞌlleꞌ leꞌe, naꞌ golleꞌ leꞌe:
13 Vendo-a o Senhor, movido de compaixão para com ela, disse-lhe: Não chores!
14 Naꞌll jabiꞌy Jesúsenꞌ jataneꞌ yiꞌnn ke bi watenꞌ, naꞌ beꞌnn kaꞌ nlen yiꞌnnenꞌ brexh akeꞌ. Naꞌ bneꞌe:
14 E aproximando-se, tocou no esquife, e os que o levavam pararam. Disse Jesus: Moço, eu te ordeno, levanta-te.
15 Naꞌ bi watenꞌ bayasbeꞌ, blleꞌbeꞌ, naꞌ bzorao llannebeꞌ, naꞌ Jesúsenꞌ bayoeꞌbeꞌ beꞌnnenꞌ nak xhnaꞌbeꞌn.
15 Sentou-se o que estivera morto e começou a falar, e Jesus entregou-o à sua mãe.
16 Yeolol beꞌnn kaꞌ blleb akeꞌ kwis, naꞌ lloeꞌrao akeꞌ Dios ne akeꞌ:
16 Apoderou-se de todos o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta surgiu entre nós: Deus voltou os olhos para o seu povo.
17 Doxhen ganꞌ nbane Judeanꞌ ben akreꞌ kanꞌ beneꞌn, naꞌ yeolol yell kaꞌ lliꞌ do naꞌ, bze ke Jesúsenꞌ.
17 A notícia deste fato correu por toda a Judéia e por toda a circunvizinhança.
18 Beꞌnn kaꞌ nao Juan naꞌ, jazén akreꞌ leꞌe yeolol ke da kaꞌ llon Jesúsenꞌ. Naꞌ goxh Juan naꞌ, chop beꞌnn kaꞌ non leꞌe txhen naꞌ.
18 Os discípulos de João referiram-lhe todas estas coisas.
19 Naꞌ lleꞌe leakeꞌ:
19 E João chamou dois dos seus discípulos e enviou-os a Jesus, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
20 Kate bllin akeꞌ ganꞌ zo Jesúsenꞌ, lle akeꞌ Leꞌe:
20 Chegando estes homens a ele, disseram: João Batista enviou-nos a ti, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
21 Rao lla naꞌ, bayón Jesúsenꞌ beꞌnn zan beꞌnn llak biteze yillweꞌ. Bayoneꞌ beꞌnn yoꞌ daxiꞌo, naꞌ leskaꞌ beꞌnn lchol bayoneꞌ.
21 Ora, naquele momento Jesus havia curado muitas pessoas de enfermidades, de doenças e de espíritos malignos, e dado a vista a muitos cegos.
22 Naꞌll balliꞌi Jesúsenꞌ xtiꞌll beꞌnn kaꞌ bseꞌl Juan naꞌ, lleꞌe leakeꞌ:
22 Respondeu-lhes ele: Ide anunciar a João o que tendes visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos ficam limpos, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam, aos pobres é anunciado o Evangelho;
23 ¡Nbaraz ke beꞌnnenꞌ bi llakganreꞌ, naꞌ yezikre llejleꞌ kiaꞌ!
23 e bem-aventurado é aquele para quem eu não for ocasião de queda!
24 Ka ba zayej beꞌnn kaꞌ bseꞌl Juan naꞌ, Jesúsenꞌ bzorao lloeꞌ xtiꞌll Juan naꞌ, ren beꞌnn kaꞌ zjallaꞌn, lleꞌe leakeꞌ:
24 Depois que se retiraram os mensageiros de João, ele começou a falar de João ao povo: Que fostes ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 ¿Bixha jawiakzre? ¿To beꞌnn nakeꞌ raꞌll chaꞌo? Kaꞌa, beꞌnn nakeꞌ raꞌll chaꞌon, yoꞌ wen zo akeꞌ, naꞌ rill beꞌnn llnebiaꞌ zjallaꞌa akeꞌ lleꞌj llao akeꞌ kwasro.
25 Mas que fostes ver? Um homem vestido de roupas finas? Mas os que vestem roupas preciosas e vivem no luxo estão nos palácios dos reis.
26 ¿Bixha jawiakzre chaꞌ? ¿To beꞌnn lloeꞌ xtiꞌll Dios? Awaꞌ, ni llepaꞌ reꞌ, wdetere ka beꞌnn lloeꞌ xtiꞌll Diosenꞌ.
26 Mas, enfim, que fostes ver? Um profeta? Sim, digo-vos, e mais do que profeta.
27 Ke beꞌnn ninꞌ nyoj xtiꞌll Diosenꞌ ganꞌ nen:
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu mensageiro ante a tua face; ele preparará o teu caminho diante de ti {Ml 3,1}.
28 Ni llniaꞌ, gatga nna so to beꞌnn nak beꞌnn braoll, ka Juan beꞌnnenꞌ bchoa nisenꞌ. Naꞌ nnaꞌ noteze beꞌnn llzenay ke Dios, nench nnebiaꞌ Diosenꞌ yichjraꞌlldaꞌweꞌn, laꞌkze nakeꞌ beꞌnne le zeraoze beꞌnne bibi zaꞌke, gaklleꞌ beꞌnn braoll ka Juan naꞌ.
28 Pois vos digo: entre os nascidos de mulher não há maior que João. Entretanto, o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 Beꞌnn zan beꞌnn yell, naꞌ ren wachixhj kaꞌ, ka ben akreꞌ xtiꞌll Juan naꞌ, blloa akeꞌ nis le byejnieꞌ akreꞌ nak akeꞌ beꞌnn wen da xhinnj rao Dios.
29 Ouvindo-o todo o povo, e mesmo os publicanos, deram razão a Deus, fazendo-se batizar com o batismo de João.
30 Zan beꞌnn fariseo kaꞌ, naꞌ beꞌnn kaꞌ llsed llroeꞌ ley danꞌ bzoj da Moisésenꞌ, bi gokraꞌll akeꞌ wchoa Juan naꞌ leakeꞌ nis, bi beꞌe akeꞌ latj gon Diosenꞌ da wen naꞌ llwieꞌ goneꞌ ke akeꞌ.
30 Os fariseus, porém, e os doutores da lei, recusando o seu batismo, frustraram o desígnio de Deus a seu respeito.
31 Naꞌ bne Jesúsenꞌ da yobre:
31 A quem compararei os homens desta geração? Com quem se assemelham?
32 Ka bidaꞌo kate yitj akbeꞌ do lao yaꞌa, naꞌ lle lwellj akbeꞌ: “Ba bkwelltoꞌ bllej, naꞌ bi byaꞌre, naꞌ ba beltoꞌ da llon nyaꞌchraz, naꞌ ni ke bllellzre.”
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, falam uns com os outros, dizendo: Tocamos a flauta e não dançastes; entoamos lamentações e não chorastes.
33 Ka nak ba bed Juan naꞌ, bi weꞌe bdaochaꞌweꞌ, naꞌ bnere keꞌe: “Daxiꞌon yoꞌ beꞌnnenꞌ.”
33 Pois veio João Batista, que nem comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele está possuído do demônio.
34 Naꞌ nadaꞌ Beꞌnnenꞌ Gorj Radj Beꞌnnach, ba bedaꞌ rao yellrionꞌ, naꞌ lleꞌj llawaꞌ kwasro, naꞌ nere kiaꞌ: “Le lleꞌj llaoxen beꞌnnenꞌ, naꞌ lloneꞌ txhen beꞌnn wachixhj kaꞌ, ren yezikre beꞌnn wen da xhinnj kaꞌ.”
34 Veio o Filho do Homem, que come e bebe, e dizeis: Eis um comilão e beberrão, amigo dos publicanos e libertinos.
35 Zan zjallaꞌa akse beꞌnn llzenay ke Diosenꞌ. Leakeꞌ llroeꞌ akreꞌ kanꞌ nak yel siꞌn ke Diosenꞌ.
35 Mas a sabedoria foi justificada por todos os seus filhos.
36 To beꞌnn fariseo re Simón, beneꞌ Jesúsenꞌ yexh nench chejeꞌ rilleꞌn lljataweꞌ, naꞌ ka bllin Jesúsenꞌ rill beꞌnn fariseonꞌ, bllieꞌ ganꞌ gao akeꞌn.
36 Um fariseu convidou Jesus a ir comer com ele. Jesus entrou na casa dele e pôs-se à mesa.
37 Naꞌ rao yell naꞌ, zo to noꞌr wen da xhinnj, naꞌ bnnezreꞌ ka bllin Jesúsenꞌ rill beꞌnnenꞌ. Ka ba lliꞌ Jesúsenꞌ ren beꞌnn kaꞌ yelaꞌ llao akeꞌ, jabiꞌy noꞌrenꞌ noꞌxeꞌ to lmet da yoll nis da laꞌ xhix.
37 Uma mulher pecadora da cidade, quando soube que estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro cheio de perfume;
38 Naꞌ blleꞌk noꞌrenꞌ xhniaꞌ Jesúsenꞌ, bzorao belleꞌ kwis, naꞌ kone nis raweꞌn, llasbiseꞌ niaꞌ Jesúsenꞌ, naꞌ llachechteꞌn ren yich yichjeꞌ, naꞌ llnoꞌpeꞌ nieꞌn, naꞌll lltopteꞌn nis danꞌ la xhixenꞌ.
38 e, estando a seus pés, por detrás dele, começou a chorar. Pouco depois suas lágrimas banhavam os pés do Senhor e ela os enxugava com os cabelos, beijava-os e os ungia com o perfume.
39 Ka breꞌe Simón naꞌ, beꞌnnenꞌ ben Jesúsenꞌ yexhenꞌ, beneꞌ xhbab: “Chenak beꞌnn ni nakeꞌ beꞌnn lloeꞌ xtiꞌll Dios, wayakbeꞌreꞌ noꞌr wen da xhinnjze, noꞌrenꞌ llone leꞌe kaꞌ.”
39 Ao presenciar isto, o fariseu, que o tinha convidado, dizia consigo mesmo: Se este homem fosse profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que o toca, pois é pecadora.
40 Naꞌll goll Jesúsenꞌ leꞌe:
40 Então Jesus lhe disse: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Fala, Mestre, disse ele.
41 Naꞌll lle Jesúsenꞌ leꞌe:
41 Um credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários e o outro, cinqüenta.
42 Llopte beꞌnn kaꞌ bibi de ke akeꞌ wayixhj akeꞌ xhianꞌ, naꞌ beꞌnnenꞌ brej leakeꞌ mellenꞌ, bnitraweꞌn kaꞌze. Bnechk nadaꞌ, ¿nore beꞌnn ki chop bllieꞌllreꞌ xan mellenꞌ?
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos a sua dívida. Qual deles o amará mais?
43 Naꞌ bne Simón naꞌ:
43 Simão respondeu: A meu ver, aquele a quem ele mais perdoou. Jesus replicou-lhe: Julgaste bem.
44 Naꞌll bayechjeꞌ bwieꞌ noꞌrenꞌ, naꞌ lleꞌe Simón naꞌ:
44 E voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa e não me deste água para lavar os pés; mas esta, com as suas lágrimas, regou-me os pés e enxugou-os com os seus cabelos.
45 Bi bnoꞌpoꞌ nadaꞌ, naꞌ noꞌrenꞌ, ka braꞌtiaꞌ llnoꞌpeꞌ niaꞌn.
45 Não me deste o ósculo; mas esta, desde que entrou, não cessou de beijar-me os pés.
46 Bi btopoꞌ nadaꞌ ceit, zan noꞌrenꞌ ba btopeꞌ niaꞌn to nis da laꞌ xhix.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta, com perfume, ungiu-me os pés.
47 Ni llniaꞌ rweꞌ, laꞌkze nakeꞌ noꞌr wen da xhinnj, de yel llaziꞌxhen keꞌe, le da xhen naꞌ nllieꞌreꞌ. Beꞌnn llbaꞌyeꞌ raꞌtze, raꞌtze de waziꞌxhenllo keꞌe, kaꞌ raꞌtze nllieꞌreꞌ.
47 Por isso te digo: seus numerosos pecados lhe foram perdoados, porque ela tem demonstrado muito amor. Mas ao que pouco se perdoa, pouco ama.
48 Naꞌll lleꞌe noꞌrenꞌ:
48 E disse a ela: Perdoados te são os pecados.
49 Beꞌnn kaꞌ lliꞌ llaoreneꞌ txhen naꞌ, bzorao lle lwellj akeꞌ:
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer, então: Quem é este homem que até perdoa pecados?
50 Naꞌll Jesúsenꞌ golleꞌ noꞌrenꞌ da yobre:
50 Mas Jesus, dirigindo-se à mulher, disse-lhe: Tua fé te salvou; vai em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.