Lucas 7

Diʼll danʼ nsaʼa yel nban (El Nuevo Testamento en el Zapoteco de Yalálag) (ZPUNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Bayoll beꞌrén Jesúsenꞌ beꞌnn kaꞌ diꞌll ki, naꞌ bayoeꞌ yell Capernaum naꞌ.
1 Tendo Jesus concluído todas as suas palavras dirigidas ao povo, entrou em Cafarnaum.
2 Rao yell naꞌ zo to beꞌnn nak xan beꞌnn kaꞌ, nak wakaꞌa ya, naꞌ zo to beꞌnn wen llin keꞌe beꞌnn nllieꞌreꞌ kwis, naꞌ llak beꞌnnenꞌ yillweꞌ, ba llontekzen zi goten leꞌe.
2 E o servo de um centurião, a quem este muito estimava, estava doente, quase à morte.
3 Naꞌ xaneꞌn benreꞌ ke Jesúsenꞌ, naꞌ bseꞌleꞌ chop chonn beꞌnn gor brao ke beꞌnn Israel kaꞌ, nench lljalwill akeꞌ Jesúsenꞌ, chejeꞌ wayoneꞌ beꞌnnenꞌ llak yillweꞌn.
3 Tendo ouvido falar a respeito de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, pedindo-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Ka bllin beꞌnn kaꞌ rao Jesúsenꞌ, goꞌtyoe akreꞌ Leꞌe nench chejeꞌ wayoneꞌ beꞌnn weꞌen, lle akeꞌ Leꞌe:
4 Estes, chegando-se a Jesus, com instância lhe suplicaram, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 le nllieꞌreꞌ yell kellonꞌ, naꞌ kone xhmelleꞌ beneꞌ to yodaꞌo ketoꞌ.
5 porque é amigo do nosso povo, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Jesúsenꞌ byejreneꞌ leakeꞌ, ba zejteꞌ awlloze, kate bseꞌl beꞌnnenꞌ nak xan wakaꞌa yanꞌ, beꞌnn yobre beꞌnn nakeꞌ txhen, naꞌ jatil akeꞌ Jesúsenꞌ, lle akeꞌ Leꞌe:
6 Então, Jesus foi com eles. E, já perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos para lhe dizer: Senhor, não te incomodes, porque não sou digno de que entres em minha casa.
7 Ke len naꞌ bi bayaxhjraꞌ yed kwinaꞌ yedtilaꞌ rweꞌ. To bneze diꞌllenꞌ, naꞌ wayakte beꞌnn wen llin kiaꞌn.
7 Por isso, eu mesmo não me julguei digno de ir ter contigo; porém manda com uma palavra, e o meu rapaz será curado.
8 Nadaꞌ zo beꞌnn llnebiaꞌ nadaꞌ, naꞌ lekze niꞌt beꞌnn wakaꞌa ya kiaꞌ llnebiaꞌ akeꞌ. Kate llepaꞌ toeꞌ: Byej, naꞌ llejteꞌ, naꞌ kate llepaꞌ ye toeꞌ: Da, naꞌ le lledteꞌ, naꞌ kate llepaꞌ beꞌnn wen llin kiaꞌn: Da ni gonoꞌ, naꞌ le llonteꞌn.”
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens, e digo a este: vai, e ele vai; e a outro: vem, e ele vem; e ao meu servo: faze isto, e ele o faz.
9 Ka bene Jesúsenꞌ diꞌll ki, llabanreꞌ kwis ke beꞌnnenꞌ, naꞌ bayechjeꞌ, lleꞌe beꞌnn kaꞌ nao Leꞌen:
9 Ouvidas estas palavras, admirou-se Jesus dele e, voltando-se para o povo que o acompanhava, disse: Afirmo-vos que nem mesmo em Israel achei fé como esta.
10 Naꞌ zayej beꞌnn kaꞌ, ka ballín akeꞌ yoꞌn, ba bayakte beꞌnn wen llin ke beꞌnnenꞌ.
10 E, voltando para casa os que foram enviados, encontraram curado o servo.
11 Bde naꞌ, byej Jesúsenꞌ to yell da nziꞌi Naín ren beꞌnn kaꞌ non Leꞌe txhen naꞌ, ren beꞌnn zan beꞌnn yobre.
11 Em dia subsequente, dirigia-se Jesus a uma cidade chamada Naim, e iam com ele os seus discípulos e numerosa multidão.
12 Ka le choꞌteꞌ yellenꞌ, kate zaꞌk beꞌnn zan beꞌnn bllach yellenꞌ, nlen akeꞌ to beꞌnn wat, beꞌnn watenꞌ nakbeꞌ bi tiꞌch rao xhnaꞌbeꞌ, naꞌ xhnaꞌbeꞌ naꞌ nakeꞌ noꞌr wazeb. Beꞌnn zan beꞌnn rao yellenꞌ, non akeꞌ leꞌe txhen zjakeꞌ zjakwaꞌch akebeꞌ.
12 Como se aproximasse da porta da cidade, eis que saía o enterro do filho único de uma viúva; e grande multidão da cidade ia com ela.
13 Ka breꞌe Xanllonꞌ noꞌrenꞌ, bayaꞌchraꞌlleꞌ leꞌe, naꞌ golleꞌ leꞌe:
13 Vendo-a, o Senhor se compadeceu dela e lhe disse: Não chores!
14 Naꞌll jabiꞌy Jesúsenꞌ jataneꞌ yiꞌnn ke bi watenꞌ, naꞌ beꞌnn kaꞌ nlen yiꞌnnenꞌ brexh akeꞌ. Naꞌ bneꞌe:
14 Chegando-se, tocou o esquife e, parando os que o conduziam, disse: Jovem, eu te mando: levanta-te!
15 Naꞌ bi watenꞌ bayasbeꞌ, blleꞌbeꞌ, naꞌ bzorao llannebeꞌ, naꞌ Jesúsenꞌ bayoeꞌbeꞌ beꞌnnenꞌ nak xhnaꞌbeꞌn.
15 Sentou-se o que estivera morto e passou a falar; e Jesus o restituiu a sua mãe.
16 Yeolol beꞌnn kaꞌ blleb akeꞌ kwis, naꞌ lloeꞌrao akeꞌ Dios ne akeꞌ:
16 Todos ficaram possuídos de temor e glorificavam a Deus, dizendo: Grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Doxhen ganꞌ nbane Judeanꞌ ben akreꞌ kanꞌ beneꞌn, naꞌ yeolol yell kaꞌ lliꞌ do naꞌ, bze ke Jesúsenꞌ.
17 Esta notícia a respeito dele divulgou-se por toda a Judeia e por toda a circunvizinhança.
18 Beꞌnn kaꞌ nao Juan naꞌ, jazén akreꞌ leꞌe yeolol ke da kaꞌ llon Jesúsenꞌ. Naꞌ goxh Juan naꞌ, chop beꞌnn kaꞌ non leꞌe txhen naꞌ.
18 Todas estas coisas foram referidas a João pelos seus discípulos. E João, chamando dois deles,
19 Naꞌ lleꞌe leakeꞌ:
19 enviou-os ao Senhor para perguntar: És tu aquele que estava para vir ou havemos de esperar outro?
20 Kate bllin akeꞌ ganꞌ zo Jesúsenꞌ, lle akeꞌ Leꞌe:
20 Quando os homens chegaram junto dele, disseram: João Batista enviou-nos para te perguntar: És tu aquele que estava para vir ou esperaremos outro?
21 Rao lla naꞌ, bayón Jesúsenꞌ beꞌnn zan beꞌnn llak biteze yillweꞌ. Bayoneꞌ beꞌnn yoꞌ daxiꞌo, naꞌ leskaꞌ beꞌnn lchol bayoneꞌ.
21 Naquela mesma hora, curou Jesus muitos de moléstias, e de flagelos, e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Naꞌll balliꞌi Jesúsenꞌ xtiꞌll beꞌnn kaꞌ bseꞌl Juan naꞌ, lleꞌe leakeꞌ:
22 Então, Jesus lhes respondeu: Ide e anunciai a João o que vistes e ouvistes: os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres, anuncia-se-lhes o evangelho.
23 ¡Nbaraz ke beꞌnnenꞌ bi llakganreꞌ, naꞌ yezikre llejleꞌ kiaꞌ!
23 E bem-aventurado é aquele que não achar em mim motivo de tropeço.
24 Ka ba zayej beꞌnn kaꞌ bseꞌl Juan naꞌ, Jesúsenꞌ bzorao lloeꞌ xtiꞌll Juan naꞌ, ren beꞌnn kaꞌ zjallaꞌn, lleꞌe leakeꞌ:
24 Tendo-se retirado os mensageiros, passou Jesus a dizer ao povo a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 ¿Bixha jawiakzre? ¿To beꞌnn nakeꞌ raꞌll chaꞌo? Kaꞌa, beꞌnn nakeꞌ raꞌll chaꞌon, yoꞌ wen zo akeꞌ, naꞌ rill beꞌnn llnebiaꞌ zjallaꞌa akeꞌ lleꞌj llao akeꞌ kwasro.
25 Que saístes a ver? Um homem vestido de roupas finas? Os que se vestem bem e vivem no luxo assistem nos palácios dos reis.
26 ¿Bixha jawiakzre chaꞌ? ¿To beꞌnn lloeꞌ xtiꞌll Dios? Awaꞌ, ni llepaꞌ reꞌ, wdetere ka beꞌnn lloeꞌ xtiꞌll Diosenꞌ.
26 Sim, que saístes a ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais que profeta.
27 Ke beꞌnn ninꞌ nyoj xtiꞌll Diosenꞌ ganꞌ nen:
27 Este é aquele de quem está escrito:
28 Ni llniaꞌ, gatga nna so to beꞌnn nak beꞌnn braoll, ka Juan beꞌnnenꞌ bchoa nisenꞌ. Naꞌ nnaꞌ noteze beꞌnn llzenay ke Dios, nench nnebiaꞌ Diosenꞌ yichjraꞌlldaꞌweꞌn, laꞌkze nakeꞌ beꞌnne le zeraoze beꞌnne bibi zaꞌke, gaklleꞌ beꞌnn braoll ka Juan naꞌ.
28 E eu vos digo: entre os nascidos de mulher, ninguém é maior do que João; mas o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Beꞌnn zan beꞌnn yell, naꞌ ren wachixhj kaꞌ, ka ben akreꞌ xtiꞌll Juan naꞌ, blloa akeꞌ nis le byejnieꞌ akreꞌ nak akeꞌ beꞌnn wen da xhinnj rao Dios.
29 Todo o povo que o ouviu e até os publicanos reconheceram a justiça de Deus, tendo sido batizados com o batismo de João;
30 Zan beꞌnn fariseo kaꞌ, naꞌ beꞌnn kaꞌ llsed llroeꞌ ley danꞌ bzoj da Moisésenꞌ, bi gokraꞌll akeꞌ wchoa Juan naꞌ leakeꞌ nis, bi beꞌe akeꞌ latj gon Diosenꞌ da wen naꞌ llwieꞌ goneꞌ ke akeꞌ.
30 mas os fariseus e os intérpretes da Lei rejeitaram, quanto a si mesmos, o desígnio de Deus, não tendo sido batizados por ele.
31 Naꞌ bne Jesúsenꞌ da yobre:
31 A que, pois, compararei os homens da presente geração, e a que são eles semelhantes?
32 Ka bidaꞌo kate yitj akbeꞌ do lao yaꞌa, naꞌ lle lwellj akbeꞌ: “Ba bkwelltoꞌ bllej, naꞌ bi byaꞌre, naꞌ ba beltoꞌ da llon nyaꞌchraz, naꞌ ni ke bllellzre.”
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, gritam uns para os outros:
33 Ka nak ba bed Juan naꞌ, bi weꞌe bdaochaꞌweꞌ, naꞌ bnere keꞌe: “Daxiꞌon yoꞌ beꞌnnenꞌ.”
33 Pois veio João Batista, não comendo pão, nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio!
34 Naꞌ nadaꞌ Beꞌnnenꞌ Gorj Radj Beꞌnnach, ba bedaꞌ rao yellrionꞌ, naꞌ lleꞌj llawaꞌ kwasro, naꞌ nere kiaꞌ: “Le lleꞌj llaoxen beꞌnnenꞌ, naꞌ lloneꞌ txhen beꞌnn wachixhj kaꞌ, ren yezikre beꞌnn wen da xhinnj kaꞌ.”
34 Veio o Filho do Homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um glutão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores!
35 Zan zjallaꞌa akse beꞌnn llzenay ke Diosenꞌ. Leakeꞌ llroeꞌ akreꞌ kanꞌ nak yel siꞌn ke Diosenꞌ.
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 To beꞌnn fariseo re Simón, beneꞌ Jesúsenꞌ yexh nench chejeꞌ rilleꞌn lljataweꞌ, naꞌ ka bllin Jesúsenꞌ rill beꞌnn fariseonꞌ, bllieꞌ ganꞌ gao akeꞌn.
36 Convidou-o um dos fariseus para que fosse jantar com ele. Jesus, entrando na casa do fariseu, tomou lugar à mesa.
37 Naꞌ rao yell naꞌ, zo to noꞌr wen da xhinnj, naꞌ bnnezreꞌ ka bllin Jesúsenꞌ rill beꞌnnenꞌ. Ka ba lliꞌ Jesúsenꞌ ren beꞌnn kaꞌ yelaꞌ llao akeꞌ, jabiꞌy noꞌrenꞌ noꞌxeꞌ to lmet da yoll nis da laꞌ xhix.
37 E eis que uma mulher da cidade, pecadora, sabendo que ele estava à mesa na casa do fariseu, levou um vaso de alabastro com unguento;
38 Naꞌ blleꞌk noꞌrenꞌ xhniaꞌ Jesúsenꞌ, bzorao belleꞌ kwis, naꞌ kone nis raweꞌn, llasbiseꞌ niaꞌ Jesúsenꞌ, naꞌ llachechteꞌn ren yich yichjeꞌ, naꞌ llnoꞌpeꞌ nieꞌn, naꞌll lltopteꞌn nis danꞌ la xhixenꞌ.
38 e, estando por detrás, aos seus pés, chorando, regava-os com suas lágrimas e os enxugava com os próprios cabelos; e beijava-lhe os pés e os ungia com o unguento.
39 Ka breꞌe Simón naꞌ, beꞌnnenꞌ ben Jesúsenꞌ yexhenꞌ, beneꞌ xhbab: “Chenak beꞌnn ni nakeꞌ beꞌnn lloeꞌ xtiꞌll Dios, wayakbeꞌreꞌ noꞌr wen da xhinnjze, noꞌrenꞌ llone leꞌe kaꞌ.”
39 Ao ver isto, o fariseu que o convidara disse consigo mesmo: Se este fora profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que lhe tocou, porque é pecadora.
40 Naꞌll goll Jesúsenꞌ leꞌe:
40 Dirigiu-se Jesus ao fariseu e lhe disse: Simão, uma coisa tenho a dizer-te. Ele respondeu: Dize-a, Mestre.
41 Naꞌll lle Jesúsenꞌ leꞌe:
41 Certo credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários, e o outro, cinquenta.
42 Llopte beꞌnn kaꞌ bibi de ke akeꞌ wayixhj akeꞌ xhianꞌ, naꞌ beꞌnnenꞌ brej leakeꞌ mellenꞌ, bnitraweꞌn kaꞌze. Bnechk nadaꞌ, ¿nore beꞌnn ki chop bllieꞌllreꞌ xan mellenꞌ?
42 Não tendo nenhum dos dois com que pagar, perdoou-lhes a ambos. Qual deles, portanto, o amará mais?
43 Naꞌ bne Simón naꞌ:
43 Respondeu-lhe Simão: Suponho que aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe: Julgaste bem.
44 Naꞌll bayechjeꞌ bwieꞌ noꞌrenꞌ, naꞌ lleꞌe Simón naꞌ:
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; esta, porém, regou os meus pés com lágrimas e os enxugou com os seus cabelos.
45 Bi bnoꞌpoꞌ nadaꞌ, naꞌ noꞌrenꞌ, ka braꞌtiaꞌ llnoꞌpeꞌ niaꞌn.
45 Não me deste ósculo; ela, entretanto, desde que entrei não cessa de me beijar os pés.
46 Bi btopoꞌ nadaꞌ ceit, zan noꞌrenꞌ ba btopeꞌ niaꞌn to nis da laꞌ xhix.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo, mas esta, com bálsamo, ungiu os meus pés.
47 Ni llniaꞌ rweꞌ, laꞌkze nakeꞌ noꞌr wen da xhinnj, de yel llaziꞌxhen keꞌe, le da xhen naꞌ nllieꞌreꞌ. Beꞌnn llbaꞌyeꞌ raꞌtze, raꞌtze de waziꞌxhenllo keꞌe, kaꞌ raꞌtze nllieꞌreꞌ.
47 Por isso, te digo: perdoados lhe são os seus muitos pecados, porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Naꞌll lleꞌe noꞌrenꞌ:
48 Então, disse à mulher: Perdoados são os teus pecados.
49 Beꞌnn kaꞌ lliꞌ llaoreneꞌ txhen naꞌ, bzorao lle lwellj akeꞌ:
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 Naꞌll Jesúsenꞌ golleꞌ noꞌrenꞌ da yobre:
50 Mas Jesus disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.