Lucas 14
Diʼll danʼ nsaʼa yel nban (El Nuevo Testamento en el Zapoteco de Yalálag) (ZPUNT) vs ACF
1 Gok to lla llap beꞌnn Israel kaꞌ baraꞌnne, Jesúsenꞌ byejeꞌ rill to beꞌnn fariseo beꞌnn llnebiaꞌ, naꞌ jataweꞌ, naꞌ bal beꞌnn fariseo kaꞌ bdop rill beꞌnnenꞌ, lliꞌnao akeꞌ Leꞌe.
1 Aconteceu num sábado que, entrando ele em casa de um dos principais dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Naꞌ rawe naꞌ, lliꞌ to beꞌnn yoeꞌ yi.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Naꞌ goll Jesúsenꞌ beꞌnn kaꞌ llsedre ke ley danꞌ bzoj da Moisésenꞌ, naꞌ beꞌnn fariseo kaꞌ:
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei, e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no sábado?
4 Naꞌ ni to akeꞌ bi balliꞌi xtiꞌlleꞌn. Naꞌll Jesúsenꞌ beꞌxeꞌ taꞌk beꞌnnenꞌ, naꞌ bayoneꞌ leꞌe, naꞌll lleꞌe leꞌe:
4 Eles, porém, calaram-se. E, tomando-o, o curou e despediu.
5 Naꞌll lle Jesúsenꞌ beꞌnn kaꞌ llaꞌa rill beꞌnn fariseonꞌ:
5 E respondendo-lhes disse: Qual será de vós o que, caindo-lhe num poço, em dia de sábado, o jumento ou o boi, o não tire logo?
6 Naꞌ billkze bi llallel akreꞌ ka ye akeꞌ Leꞌe.
6 E nada lhe podiam replicar sobre isto.
7 Chak lliꞌ Jesúsenꞌ rill beꞌnn fariseonꞌ, llwieꞌ kanꞌ llon bal beꞌnn kaꞌ, ll-lan akeꞌ lljacheꞌ akeꞌ raote ga ba nak kweꞌ beꞌnn brao, naꞌll beꞌreneꞌ leakeꞌ to diꞌll, bneꞌe:
7 E disse aos convidados uma parábola, reparando como escolhiam os primeiros assentos, dizendo-lhes:
8 —Kate gon akeꞌ reꞌ yexh chejre ga llak yel wchaynaꞌa, bi lljacheꞌre raote ga lljacheꞌ beꞌnn brao, ke gonzen llin beꞌnnenꞌ nak beꞌnn braoll.
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te assentes no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 Naꞌll xan lnni yeꞌe reꞌ: “Leyezollaꞌa, leweꞌe latj kweꞌ beꞌnn ni.” Naꞌ yesolleꞌe reꞌ, lljalekwteꞌ reꞌ xhante, naꞌ siꞌre zdoꞌ.
9 E, vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o derradeiro lugar.
10 Zan kate gon akeꞌ reꞌ yexh, wenre lelljacheꞌ xhante, naꞌ kate reꞌe xan lnninꞌ reꞌ, naꞌllenꞌ chaꞌ yeꞌe reꞌ: “Da nile blleꞌ.” Naꞌ lljalekweꞌ reꞌ raote, naꞌllenꞌ siꞌre yel baraꞌnne.
10 Mas, quando fores convidado, vai, e assenta-te no derradeiro lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante dos que estiverem contigo à mesa.
11 Le beꞌnnenꞌ chaꞌ lleꞌnreꞌ gakeꞌ beꞌnn brao, yezikre wayexjeꞌ yegaꞌnnteꞌ xhane, naꞌ beꞌnnenꞌ llakreꞌ bi zaꞌke, leꞌen gak beꞌnn brao.
11 Porquanto qualquer que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Naꞌ golleꞌ beꞌnnenꞌ ben Leꞌe yexhenꞌ:
12 E dizia também ao que o tinha convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso recompensado.
13 Zan kate gonoꞌ wao, goxh beꞌnn yaꞌche, beꞌnn nxhinnj niaꞌnaꞌa, naꞌ beꞌnn lchole.
13 Mas, quando fizeres convite, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos,
14 Naꞌ kaꞌ soꞌo nbaraz, le leakeꞌn bi gak wayón akeꞌ rweꞌ yexhe. Naꞌ kate llin lla wasbán Diosenꞌ beꞌnn wat, kanaꞌ gon Diosenꞌ wen koꞌo.
14 E serás bem-aventurado; porque eles não têm com que to recompensar; mas recompensado te será na ressurreição dos justos.
15 To beꞌnn lliꞌrén Jesúsenꞌ txhen ganꞌ llao akeꞌn, ka benreꞌ xtiꞌlleꞌn, bneꞌe:
15 E, ouvindo isto, um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado o que comer pão no reino de Deus.
16 Naꞌ goll Jesúsenꞌ leꞌe:
16 Porém, ele lhe disse: Um certo homem fez uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Ka bllin lla gao akeꞌn, bseꞌl xan waonꞌ to beꞌnn wen llin keꞌen, lljatixjweꞌreꞌ beꞌnn kaꞌ beneꞌ yexhenꞌ, naꞌ lleꞌe leakeꞌ: “Ledá nnaꞌ, ba bsiniaꞌte danꞌ gaollonꞌ.”
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: Vinde, que já tudo está preparado.
18 Naꞌ beꞌnn kaꞌ, dete da lldeꞌ akreꞌ nechkze bi lljakeꞌ waonꞌ. Toeꞌ bneꞌe: “Za bxhiaꞌ to yellrio, naꞌ len chaꞌa lljawiaꞌ. Yeꞌo xanoꞌn bi gak yedaꞌ.”
18 E todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e importa ir vê-lo; rogo-te que me hajas por escusado.
19 Naꞌ ye toeꞌ bneꞌe: “Bxhiꞌzaꞌ gaꞌy kweꞌ belle, naꞌ za lljawiachkaꞌ akre llon akbaꞌ. Yechgoꞌ xanoꞌn, siꞌxheneꞌ bi gak yedaꞌ.”
19 E outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me hajas por escusado.
20 Naꞌ ye toeꞌ bneꞌe: “Za bchaynaꞌ, naꞌ bi gak yedaꞌ.”
20 E outro disse: Casei, e portanto não posso ir.
21 Beꞌnn wen llin naꞌ, zayejeꞌ jayelleꞌ xaneꞌn kanꞌ bne beꞌnn kaꞌ, naꞌ gokllaꞌa xan yoꞌn kwis, naꞌll golleꞌ beꞌnn wen llin keꞌen: “Byej do lao yaꞌa, jatateze do lyell, jaxiꞌi beꞌnn yaꞌch, beꞌnn xhinnj, beꞌnn lchole.”
21 E, voltando aquele servo, anunciou estas coisas ao seu senhor. Então o pai de família, indignado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e bairros da cidade, e traze aqui os pobres, e aleijados, e mancos e cegos.
22 Bayoll beneꞌ kaꞌ, naꞌll golleꞌ xaneꞌn: “Xanaꞌ, ba benaꞌ kanꞌ bneꞌon, naꞌ nna dellkze latj.”
22 E disse o servo: Senhor, feito está como mandaste; e ainda há lugar.
23 Naꞌll beꞌnnenꞌ golleꞌ leꞌe: “Byejkze da yobre kon ga xhoa nez, naꞌ jaxiꞌi yezikre beꞌnne, ben bien choꞌ akeꞌ, le lleꞌnraꞌ yellaꞌte yoꞌ kiaꞌn.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e força-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Le ni to beꞌnn kaꞌ benaꞌ yexh da nellenꞌ, bill gak gao akeꞌ danꞌ bsiniaꞌn.”
24 Porque eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Beꞌnn zan kwis nao Jesúsenꞌ, naꞌll bayechjeꞌ lleꞌe leakeꞌ:
25 Ora, ia com ele uma grande multidão; e, voltando-se, disse-lhe:
26 —Chaꞌ reꞌ nllieꞌllre xare, xhnaꞌre, noꞌr keré, xhiꞌnnre, biꞌchre, zanre, naꞌ nllieꞌllre kwinre kerke nadaꞌ, bi gak gonre nadaꞌ txhen.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs, e ainda também a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Naꞌ beꞌnnenꞌ bi lloneꞌ ka to beꞌnn noaꞌ cruz keꞌe, naꞌ nnaweꞌ nadaꞌ, bi gak goneꞌ nadaꞌ txhen.
27 E qualquer que não levar a sua cruz, e não vier após mim, não pode ser meu discípulo.
28 Chaꞌ notezre lleꞌnere gonre to yoꞌ, ¿kere zgaꞌtek kwejbiaꞌre ka to gaxt gonen, naꞌllenꞌ gonren?
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro a fazer as contas dos gastos, para ver se tem com que a acabar?
29 Ke gonrizen kon wxere rane naꞌze, naꞌ bi soere yesyollren; naꞌ reꞌe beꞌnne, naꞌ wtitj akreꞌ reꞌ,
29 Para que não aconteça que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 ne akeꞌ: “Kon bxe beꞌnnenꞌ yoꞌ keꞌen; kere bzoereꞌ yesyolleꞌn.”
30 Dizendo: Este homem começou a edificar e não pôde acabar.
31 Chaꞌ to rey llwieꞌ chejeꞌ rao wdil, zgaꞌtek wyi wsaꞌkeꞌ chaꞌ gak soyibeꞌ; leꞌen napeꞌ chi mir wakaꞌa ya, naꞌ beꞌnnenꞌ tilreneꞌn napeꞌ galj mireꞌ.
31 Ou qual é o rei que, indo à guerra a pelejar contra outro rei, não se assenta primeiro a tomar conselho sobre se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Naꞌ chaꞌ llwieꞌ bi soereꞌ, ka nna zaꞌte beꞌnnenꞌ tilreneꞌn ziꞌte, wseꞌleꞌ to beꞌnn lljadieꞌ xtiꞌlleꞌn, naꞌ wnnabeꞌ yeniꞌt akeꞌ wen.
32 De outra maneira, estando o outro ainda longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Kaꞌn naken, chaꞌ reꞌ bi kwej yichjre yeolol da de keré, bi gak gonre nadaꞌ txhen.
33 Assim, pois, qualquer de vós, que não renuncia a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 Naꞌll bne Jesúsenꞌ da yobre:
34 Bom é o sal; mas, se o sal degenerar, com que se há de salgar?
35 Kate bill naken zichenꞌ, bill gak gonen llin, ni ke gakze gakrenen yellrionꞌ gaken beꞌn, naꞌll lljachoꞌnnllon yeo. Reꞌ zo nayre yénere lewzenay.
35 Nem presta para a terra, nem para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.