Lucas 14
Diʼll danʼ nsaʼa yel nban (El Nuevo Testamento en el Zapoteco de Yalálag) (ZPUNT) vs ARIB
1 Gok to lla llap beꞌnn Israel kaꞌ baraꞌnne, Jesúsenꞌ byejeꞌ rill to beꞌnn fariseo beꞌnn llnebiaꞌ, naꞌ jataweꞌ, naꞌ bal beꞌnn fariseo kaꞌ bdop rill beꞌnnenꞌ, lliꞌnao akeꞌ Leꞌe.
1 Tendo Jesus entrado, num sábado, em casa de um dos chefes dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Naꞌ rawe naꞌ, lliꞌ to beꞌnn yoeꞌ yi.
2 Achava-se ali diante dele certo homem hidrópico.
3 Naꞌ goll Jesúsenꞌ beꞌnn kaꞌ llsedre ke ley danꞌ bzoj da Moisésenꞌ, naꞌ beꞌnn fariseo kaꞌ:
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, e perguntou: É lícito curar no sábado, ou não?
4 Naꞌ ni to akeꞌ bi balliꞌi xtiꞌlleꞌn. Naꞌll Jesúsenꞌ beꞌxeꞌ taꞌk beꞌnnenꞌ, naꞌ bayoneꞌ leꞌe, naꞌll lleꞌe leꞌe:
4 Eles, porém, ficaram calados. E Jesus, pegando no homem, o curou, e o despediu.
5 Naꞌll lle Jesúsenꞌ beꞌnn kaꞌ llaꞌa rill beꞌnn fariseonꞌ:
5 Então lhes perguntou: Qual de vós, se lhe cair num poço um filho, ou um boi, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Naꞌ billkze bi llallel akreꞌ ka ye akeꞌ Leꞌe.
6 A isto nada puderam responder.
7 Chak lliꞌ Jesúsenꞌ rill beꞌnn fariseonꞌ, llwieꞌ kanꞌ llon bal beꞌnn kaꞌ, ll-lan akeꞌ lljacheꞌ akeꞌ raote ga ba nak kweꞌ beꞌnn brao, naꞌll beꞌreneꞌ leakeꞌ to diꞌll, bneꞌe:
7 Ao notar como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes esta parábola:
8 —Kate gon akeꞌ reꞌ yexh chejre ga llak yel wchaynaꞌa, bi lljacheꞌre raote ga lljacheꞌ beꞌnn brao, ke gonzen llin beꞌnnenꞌ nak beꞌnn braoll.
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te reclines no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 Naꞌll xan lnni yeꞌe reꞌ: “Leyezollaꞌa, leweꞌe latj kweꞌ beꞌnn ni.” Naꞌ yesolleꞌe reꞌ, lljalekwteꞌ reꞌ xhante, naꞌ siꞌre zdoꞌ.
9 e vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o último lugar.
10 Zan kate gon akeꞌ reꞌ yexh, wenre lelljacheꞌ xhante, naꞌ kate reꞌe xan lnninꞌ reꞌ, naꞌllenꞌ chaꞌ yeꞌe reꞌ: “Da nile blleꞌ.” Naꞌ lljalekweꞌ reꞌ raote, naꞌllenꞌ siꞌre yel baraꞌnne.
10 Mas, quando fores convidado, vai e reclina-te no último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante de todos os que estiverem contigo à mesa.
11 Le beꞌnnenꞌ chaꞌ lleꞌnreꞌ gakeꞌ beꞌnn brao, yezikre wayexjeꞌ yegaꞌnnteꞌ xhane, naꞌ beꞌnnenꞌ llakreꞌ bi zaꞌke, leꞌen gak beꞌnn brao.
11 Porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Naꞌ golleꞌ beꞌnnenꞌ ben Leꞌe yexhenꞌ:
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não convides teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem os vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso retribuído.
13 Zan kate gonoꞌ wao, goxh beꞌnn yaꞌche, beꞌnn nxhinnj niaꞌnaꞌa, naꞌ beꞌnn lchole.
13 Mas quando deres um banquete, convida os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos;
14 Naꞌ kaꞌ soꞌo nbaraz, le leakeꞌn bi gak wayón akeꞌ rweꞌ yexhe. Naꞌ kate llin lla wasbán Diosenꞌ beꞌnn wat, kanaꞌ gon Diosenꞌ wen koꞌo.
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que te retribuir; pois retribuído te será na ressurreição dos justos.
15 To beꞌnn lliꞌrén Jesúsenꞌ txhen ganꞌ llao akeꞌn, ka benreꞌ xtiꞌlleꞌn, bneꞌe:
15 Ao ouvir isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Naꞌ goll Jesúsenꞌ leꞌe:
16 Jesus, porém, lhe disse: Certo homem dava uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Ka bllin lla gao akeꞌn, bseꞌl xan waonꞌ to beꞌnn wen llin keꞌen, lljatixjweꞌreꞌ beꞌnn kaꞌ beneꞌ yexhenꞌ, naꞌ lleꞌe leakeꞌ: “Ledá nnaꞌ, ba bsiniaꞌte danꞌ gaollonꞌ.”
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: vinde, porque tudo já está preparado.
18 Naꞌ beꞌnn kaꞌ, dete da lldeꞌ akreꞌ nechkze bi lljakeꞌ waonꞌ. Toeꞌ bneꞌe: “Za bxhiaꞌ to yellrio, naꞌ len chaꞌa lljawiaꞌ. Yeꞌo xanoꞌn bi gak yedaꞌ.”
18 Mas todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e preciso ir vê-lo; rogo-te que me dês por escusado.
19 Naꞌ ye toeꞌ bneꞌe: “Bxhiꞌzaꞌ gaꞌy kweꞌ belle, naꞌ za lljawiachkaꞌ akre llon akbaꞌ. Yechgoꞌ xanoꞌn, siꞌxheneꞌ bi gak yedaꞌ.”
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me dês por escusado.
20 Naꞌ ye toeꞌ bneꞌe: “Za bchaynaꞌ, naꞌ bi gak yedaꞌ.”
20 Ainda outro disse: Casei-me e portanto não posso ir.
21 Beꞌnn wen llin naꞌ, zayejeꞌ jayelleꞌ xaneꞌn kanꞌ bne beꞌnn kaꞌ, naꞌ gokllaꞌa xan yoꞌn kwis, naꞌll golleꞌ beꞌnn wen llin keꞌen: “Byej do lao yaꞌa, jatateze do lyell, jaxiꞌi beꞌnn yaꞌch, beꞌnn xhinnj, beꞌnn lchole.”
21 Voltou o servo e contou tudo isto a seu senhor: Então o dono da casa, indignado, disse a seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Bayoll beneꞌ kaꞌ, naꞌll golleꞌ xaneꞌn: “Xanaꞌ, ba benaꞌ kanꞌ bneꞌon, naꞌ nna dellkze latj.”
22 Depois disse o servo: Senhor, feito está como o ordenaste, e ainda há lugar.
23 Naꞌll beꞌnnenꞌ golleꞌ leꞌe: “Byejkze da yobre kon ga xhoa nez, naꞌ jaxiꞌi yezikre beꞌnne, ben bien choꞌ akeꞌ, le lleꞌnraꞌ yellaꞌte yoꞌ kiaꞌn.
23 Respondeu o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e obriga-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Le ni to beꞌnn kaꞌ benaꞌ yexh da nellenꞌ, bill gak gao akeꞌ danꞌ bsiniaꞌn.”
24 Pois eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Beꞌnn zan kwis nao Jesúsenꞌ, naꞌll bayechjeꞌ lleꞌe leakeꞌ:
25 Ora, iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 —Chaꞌ reꞌ nllieꞌllre xare, xhnaꞌre, noꞌr keré, xhiꞌnnre, biꞌchre, zanre, naꞌ nllieꞌllre kwinre kerke nadaꞌ, bi gak gonre nadaꞌ txhen.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a pai e mãe, a mulher e filhos, a irmãos e irmãs, e ainda também à própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Naꞌ beꞌnnenꞌ bi lloneꞌ ka to beꞌnn noaꞌ cruz keꞌe, naꞌ nnaweꞌ nadaꞌ, bi gak goneꞌ nadaꞌ txhen.
27 Quem não leva a sua cruz e não me segue, não pode ser meu discípulo.
28 Chaꞌ notezre lleꞌnere gonre to yoꞌ, ¿kere zgaꞌtek kwejbiaꞌre ka to gaxt gonen, naꞌllenꞌ gonren?
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se senta primeiro a calcular as despesas, para ver se tem com que a acabar?
29 Ke gonrizen kon wxere rane naꞌze, naꞌ bi soere yesyollren; naꞌ reꞌe beꞌnne, naꞌ wtitj akreꞌ reꞌ,
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a zombar dele,
30 ne akeꞌ: “Kon bxe beꞌnnenꞌ yoꞌ keꞌen; kere bzoereꞌ yesyolleꞌn.”
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pode acabar.
31 Chaꞌ to rey llwieꞌ chejeꞌ rao wdil, zgaꞌtek wyi wsaꞌkeꞌ chaꞌ gak soyibeꞌ; leꞌen napeꞌ chi mir wakaꞌa ya, naꞌ beꞌnnenꞌ tilreneꞌn napeꞌ galj mireꞌ.
31 Ou qual é o rei que, indo entrar em guerra contra outro rei, não se senta primeiro a consultar se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Naꞌ chaꞌ llwieꞌ bi soereꞌ, ka nna zaꞌte beꞌnnenꞌ tilreneꞌn ziꞌte, wseꞌleꞌ to beꞌnn lljadieꞌ xtiꞌlleꞌn, naꞌ wnnabeꞌ yeniꞌt akeꞌ wen.
32 No caso contrário, enquanto o outro ainda está longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Kaꞌn naken, chaꞌ reꞌ bi kwej yichjre yeolol da de keré, bi gak gonre nadaꞌ txhen.
33 Assim, pois, todo aquele dentre vós que não renuncia a tudo quanto possui, não pode ser meu discípulo.
34 Naꞌll bne Jesúsenꞌ da yobre:
34 Bom é o sal; mas se o sal se tornar insípido, com que se há de restaurar-lhe o sabor?
35 Kate bill naken zichenꞌ, bill gak gonen llin, ni ke gakze gakrenen yellrionꞌ gaken beꞌn, naꞌll lljachoꞌnnllon yeo. Reꞌ zo nayre yénere lewzenay.
35 Não presta nem para terra, nem para adubo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.