Atos 25

Diʼll danʼ nsaʼa yel nban (El Nuevo Testamento en el Zapoteco de Yalálag) (ZPUNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Naꞌ bllin beꞌnnenꞌ re Festo, gok chonn lla bzeꞌe Cesareanꞌ byejeꞌ Jerusalén naꞌ.
1 Três dias depois que Festo chegou a Cesareia para assumir suas novas responsabilidades no governo da província, partiu para Jerusalém,
2 Naꞌ jak bxoz wnebiaꞌ kaꞌ, naꞌ ren beꞌnn kaꞌ nak beꞌnn gor brao ke beꞌnn Israel kaꞌ, jak akeꞌ rao Festonꞌ llao akeꞌ xhia danꞌ llon Pablonꞌ.
2 onde os principais sacerdotes e outros líderes judeus se reuniram com ele e lhe apresentaram as acusações contra Paulo.
3 Llnnab akeꞌ goneꞌ okré lljasaneꞌ Pablonꞌ Jerusalén naꞌ. Naꞌ leakeꞌn ba noeꞌ akeꞌ diꞌll got akeꞌ leꞌe tnez.
3 Pediram a Festo, como favor, que transferisse Paulo para Jerusalém, pois planejavam armar uma emboscada para matá-lo no caminho.
4 Festonꞌ lleꞌe beꞌnn kaꞌ ka nak Pablonꞌ yoeꞌ rill ya Cesareanꞌ, naꞌ leꞌen le wayejteꞌ Cesareanꞌ,
4 Festo respondeu que Paulo estava em Cesareia e que ele próprio voltaria para lá em breve.
5 naꞌ lleꞌe leakeꞌ:
5 “Alguns de vocês que têm autoridade voltem comigo”, disse ele. “Se Paulo tiver feito algo de errado, vocês poderão apresentar suas acusações.”
6 Festonꞌ bzoeꞌ Jerusalén naꞌ, ye xoꞌn ga chi lla, naꞌll bazeꞌe zayejeꞌ Cesareanꞌ. Naꞌ bateyó ka ballineꞌn, bllieꞌ ganꞌ lloneꞌ yel koxchisenꞌ, naꞌ bseꞌleꞌ beꞌnn kaꞌ jaxiꞌi akeꞌ Pablonꞌ.
6 Oito ou dez dias depois, Festo voltou a Cesareia e, no dia seguinte, convocou o tribunal e mandou que trouxessem Paulo.
7 Ka bllin Pablonꞌ raweꞌn naꞌ, jabiꞌy beꞌnn Israel kaꞌ zaꞌk Jerusalén. Naꞌ bzorao akeꞌ llao akeꞌ xhia ke Pablonꞌ, lltob akreꞌ leꞌe da zan da ne akeꞌ beneꞌ, bixha ni to da ki bi broeꞌn chaꞌ naken da li.
7 Quando Paulo chegou, os líderes judeus vindos de Jerusalém se juntaram ao seu redor e fizeram várias acusações graves que não podiam provar.
8 Leskaꞌ Pablonꞌ llakrén kwineꞌ, bneꞌe:
8 Paulo se defendeu: “Não sou culpado de nenhum crime contra as leis judaicas, nem contra o templo, nem contra o governo romano”.
9 Naꞌ Festonꞌ gokraꞌlleꞌ yegaꞌnneꞌ wen rao beꞌnn Israel kaꞌ, naꞌll lleꞌe Pablonꞌ:
9 Então Festo, querendo agradar aos judeus, perguntou: “Você está disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado diante de mim?”.
10 Naꞌ bne Pablonꞌ:
10 Paulo respondeu: “Este é um tribunal oficial romano, portanto devo ser julgado aqui mesmo. O senhor sabe muito bem que não fiz nenhum mal aos judeus.
11 Chaꞌ bi da xhinnj benaꞌ da llayaꞌl gataꞌ, wakse gataꞌ, kere llebaꞌn. Zan ke danꞌ lltob akreꞌ nadaꞌn, ni ton bi nak da li, naꞌ bi gak kwaꞌnnre nadaꞌ rallnaꞌa beꞌnn kaꞌ. Lleꞌnkzraꞌ kwin rey Césarenꞌ goneꞌ yel koxchis kiaꞌn chet kaꞌ.
11 Se fiz algo para merecer a pena de morte, não me recuso a morrer. Mas, se sou inocente, ninguém tem o direito de me entregar a estes homens. Eu apelo para César”.
12 Festonꞌ, bayoll beꞌreneꞌ diꞌll beꞌnn kaꞌ llnebiaꞌreneꞌ naꞌ, naꞌll lleꞌe Pablonꞌ:
12 Festo consultou seus conselheiros e, por fim, respondeu: “Muito bem, você apelou para César, então irá para César”.
13 Bde chop chonn lla, reyenꞌ re Agripa ren bi zaneꞌ noꞌrenꞌ re Berenice, bllin akeꞌ Cesareanꞌ jaraꞌnn akeꞌ Festonꞌ.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa chegou com sua irmã, Berenice, para visitar Festo.
14 Ka nak bzo akeꞌ zan lla naꞌ, beꞌrén Festonꞌ leꞌe diꞌll ke Pablonꞌ, bneꞌe:
14 Durante a estada deles, que durou vários dias, Festo discutiu o caso de Paulo com o rei. “Tenho aqui um prisioneiro que Félix deixou para mim”, disse ele.
15 Ka byaꞌa Jerusalén naꞌ, bed beꞌnn kaꞌ nak bxoz wnebiaꞌ ak, naꞌ beꞌnn gor brao ke beꞌnn Israel kaꞌ rawaꞌn, llao akeꞌ xhia, lleꞌn akreꞌ wsaꞌkzieꞌ.
15 “Quando estive em Jerusalém, os principais sacerdotes e líderes judeus apresentaram acusações contra ele e pediram que eu o condenasse.
16 Naꞌll goll akeꞌ, lliꞌo beꞌnn Roma bi gak wchoyllo ke beꞌnne gateꞌ, chaꞌ bi nna gaꞌt latj nneꞌe gakrén kwineꞌ rao beꞌnn kaꞌ llao xhia keꞌen.
16 Eu lhes disse que a lei romana não condena ninguém sem julgamento. O acusado deve ter a oportunidade de confrontar seus acusadores e se defender.
17 Naꞌ kate braꞌ akeꞌ ganni, bi brexhaꞌ; bateyoze le byaꞌtiaꞌ ganꞌ llak yel koxchisenꞌ, naꞌ goll akeꞌ lljaxhiꞌi akeꞌ beꞌnnenꞌ.
17 “Quando eles vieram aqui para o julgamento, não me demorei. Convoquei o tribunal logo no dia seguinte e mandei chamar Paulo.
18 Naꞌll bed beꞌnn kaꞌ llao xhianꞌ, naꞌ llakraꞌ chaꞌ billre da xhinnj yobre wtob akreꞌ leꞌen.
18 Os judeus, porém, não o acusaram de nenhum dos crimes que eu esperava.
19 Renchaꞌ da llak ke danꞌ nao akeꞌ naꞌzenꞌ, naꞌ ke ye to beꞌnn ba got re Jesús, bixha Pablonꞌ deꞌe neꞌe nbankzeꞌ.
19 Ao contrário, era algo relacionado à sua religião e a um morto chamado Jesus, que Paulo insiste que está vivo.
20 Nadaꞌ bi nnezraꞌ ke da kaꞌ, naꞌll bnnabreꞌ chaꞌ lleꞌnreꞌ wayejeꞌ Jerusalén naꞌ, gak yel koxchis keꞌen gannaꞌ.
20 Sem saber como investigar essas questões, perguntei a Paulo se estava disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado por essas acusações,
21 Naꞌ Pablonꞌ bnnabeꞌ tieꞌ rao kwin Césarenꞌ, nench gak yel koxchis keꞌen. Ke len naꞌ bkwaꞌnneꞌ lo rill yanꞌ, llinte katenꞌ wseꞌleꞌ rao rey César naꞌ.
21 mas ele apelou ao imperador para que julgue seu caso. Por isso, ordenei que fosse mantido sob custódia até eu tomar as providências necessárias para enviá-lo a César.”
22 Naꞌll Agripanꞌ lleꞌe Festonꞌ:
22 Então Agripa disse a Festo: “Gostaria de ouvir esse homem pessoalmente”. E Festo respondeu: “Amanhã poderá ouvi-lo!”.
23 Bixha bateyó ka bllin rey Agripanꞌ ren Berenicenꞌ, da nne xhen gok ka bllin akeꞌn, naꞌ blleꞌ akeꞌ ganꞌ llbeꞌ Festonꞌ lloneꞌ yel koxchisenꞌ, naꞌ ren beꞌnn nak xan wakaꞌa ya, naꞌ bal beꞌnn nak beꞌnn brao rao yellenꞌ. Naꞌ bseꞌl Festonꞌ beꞌnn kaꞌ jaxhiꞌi akeꞌ Pablonꞌ.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice chegaram à sala de audiência com grande pompa, acompanhados de oficiais militares e homens importantes da cidade. Festo mandou trazer Paulo e,
24 Naꞌll bne Festonꞌ:
24 em seguida, disse: “Rei Agripa e demais presentes, este é o homem cuja morte é exigida pelos judeus tanto daqui como de Jerusalém.
25 Naꞌ kon kaꞌ llakraꞌ nadaꞌ, bibi da xhinnj beneꞌ da nnello llayaꞌl gateꞌ. Lete to da bnnabeꞌ tieꞌ rao Césarenꞌ goneꞌ yel koxchis keꞌen. Naꞌ llwiaꞌ wseꞌleꞌ.
25 Em minha opinião, ele não fez coisa alguma para merecer a morte. Contudo, uma vez que apelou ao imperador para que julgue seu caso, decidi enviá-lo a Roma.
26 Bixha ka nak bibi de wzojaꞌ chixjweꞌraꞌ Césarenꞌ bi yaꞌnnenꞌ beneꞌ; ke len ba brejeꞌ, ba nzieꞌ raore ni, naꞌ rao rweꞌ rey Agripa, naꞌ wakse wnnabyoll rweꞌ, naꞌ gaꞌt da wzojaꞌ Césarenꞌ.
26 “Não sei, porém, o que escrever ao imperador, pois não há nenhuma acusação clara contra ele. Por isso eu o trouxe hoje diante dos senhores, especialmente do rei Agripa, para que, depois de o interrogarmos, eu tenha algo para escrever.
27 To da ke nxhia gonaꞌ chaꞌ wseꞌleꞌ, naꞌ bi yepaꞌ Césarenꞌ bi ken llseꞌleꞌ.
27 Pois não faz sentido enviar um prisioneiro ao imperador sem especificar as acusações contra ele”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.