Atos 13

Diʼll danʼ nsaʼa yel nban (El Nuevo Testamento en el Zapoteco de Yalálag) (ZPUNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Radj beꞌnn kaꞌ lldop ll-llay llonliraꞌll Jesucristonꞌ llaꞌa yellenꞌ nziꞌi Antioquíanꞌ, zjarén beꞌnn lloeꞌ xtiꞌll Diosenꞌ kon ka llzejnieꞌ Spíritu ke Diosenꞌ leakeꞌ. Naꞌ zjarén beꞌnn llak llroeꞌ llsede xtiꞌll Diosenꞌ, ki re bal akeꞌ: Bernabé, naꞌ Simón (beꞌnnenꞌ nsiꞌi akeꞌ Beꞌnn Gasj), Lucio beꞌnn Cirene, naꞌ Manaén (beꞌnn blliꞌorén Herodesenꞌ txhen, beꞌnnenꞌ llnebiaꞌ Galileanꞌ), naꞌ Saulo.
1 Entre os profetas e mestres da igreja de Antioquia da Síria estavam Barnabé e Simeão, chamado Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, que tinha sido criado com o rei Herodes Antipas, e Saulo.
2 To lla ka non akeꞌ was, naꞌ lloeꞌrao akeꞌ Dios, naꞌ llalwill akeꞌ Leꞌe, naꞌ bnne Spíritu keꞌen llen leakeꞌ:
2 Certo dia, enquanto adoravam o Senhor e jejuavam, o Espírito Santo disse: “Separem Barnabé e Saulo para realizarem o trabalho para o qual os chamei”.
3 Naꞌll bayoll ben akeꞌ was naꞌ, balwill akeꞌ Diosenꞌ, naꞌ bxoa taꞌk akeꞌ yichj Bernabénꞌ ren Saulonꞌ, naꞌll bsaꞌa akeꞌ leakeꞌ.
3 Então, depois de mais jejuns e orações, impuseram as mãos sobre eles e os enviaram em sua missão.
4 Spíritu ke Diosenꞌ bseꞌlen Bernabénꞌ ren Saulonꞌ yellenꞌ re Seleucia, gannaꞌ byoꞌ akeꞌ barco bllin akteꞌ to yellrio, da lliꞌ radj nisdaꞌo ganꞌ nziꞌi Chipre.
4 Enviados pelo Espírito Santo, eles desceram ao porto de Selêucia, de onde navegaram para a ilha de Chipre.
5 Ka bllin akeꞌ yellenꞌ nziꞌi Salamina, bzorao lljakeꞌ yodaꞌo ke beꞌnn Israel kaꞌ, naꞌ lloeꞌrén akeꞌ leakeꞌ xtiꞌll Diosenꞌ. Naꞌ nao Juan Marcos naꞌ llakreneꞌ leakeꞌ.
5 Ali, na cidade de Salamina, foram às sinagogas judaicas e pregaram a palavra de Deus. João Marcos os acompanhava como assistente.
6 Naꞌ kaꞌ bde akeꞌ doxhen yellrionꞌ lliꞌ radj nisenꞌ, bllin akteꞌ yellenꞌ nziꞌi Pafos. Gannaꞌ jadiꞌ akreꞌ to beꞌnn Israel beꞌnn wallaꞌa re Barjesús, naꞌ ziyeꞌe beꞌnn kaꞌ neꞌe nakeꞌ beꞌnn lloeꞌ xtiꞌll Dios.
6 Viajaram por toda a ilha até que, por fim, chegaram a Pafos, onde encontraram um feiticeiro judeu, um falso profeta chamado Barjesus.
7 Zoteze zoreneꞌ to beꞌnn wnebiaꞌ, to beꞌnn siꞌn re Sergio Paulo. Naꞌ beꞌnnenꞌ goxheꞌ Bernabénꞌ ren Saulonꞌ, lleꞌnreꞌ wzenayeꞌ xtiꞌll Diosenꞌ.
7 Ele acompanhava o governador Sérgio Paulo, um homem inteligente que convidou Barnabé e Saulo para visitá-lo, pois desejava ouvir a palavra de Deus.
8 Naꞌ Barjesúsenꞌ, lekze nsiꞌi akeꞌ leꞌe Elimas, (diꞌll griego lleꞌnen nen beꞌnn wallaꞌa), ll-lloneꞌ wzenay beꞌnnenꞌ llnebiaꞌn bi lloeꞌ latj chejleꞌ.
8 Mas Elimas, o feiticeiro (esse é o significado de seu nome), opôs-se a eles, na tentativa de impedir que o governador viesse a crer.
9 Naꞌll Saulonꞌ, lekze leꞌen re Pablonꞌ, ka nak yoeꞌ Spíritu ke Diosenꞌ, bwiachicheꞌ beꞌnn wallaꞌan.
9 Cheio do Espírito Santo, Saulo, também conhecido como Paulo, encarou Elimas nos olhos
10 Naꞌll lleꞌe leꞌe:
10 e disse: “Filho do diabo, cheio de toda espécie de engano e maldade e inimigo de tudo que é certo! Quando deixará de distorcer os caminhos retos do Senhor?
11 Naꞌ nnaꞌ Xantoꞌ Diosenꞌ wsaꞌkzieꞌ rweꞌ, wcholoꞌ to chiꞌi bi reꞌroꞌ beniꞌ.
11 Preste atenção, pois o Senhor colocou a mão sobre você para castigá-lo, e você ficará cego, sem conseguir ver a luz do sol por algum tempo”. No mesmo instante, neblina e escuridão cobriram-lhe os olhos e ele começou a tatear, suplicando que alguém o tomasse pela mão e o guiasse.
12 Ka breꞌe beꞌnnenꞌ llnebiaꞌn kanꞌ goken naꞌ byejleꞌ, llabanreꞌ kwis kanꞌ nak xtiꞌll Xanllo Jesucristonꞌ.
12 Quando o governador viu o que havia acontecido, creu, muito admirado com o ensino a respeito do Senhor.
13 Naꞌll Pablonꞌ ren beꞌnn lwelljeꞌ kaꞌ, bazaꞌa akeꞌ yellenꞌ re Pafos, byoꞌ akeꞌ barco bllin akteꞌ yellenꞌ nziꞌi Perge ganꞌ nbane Panfilia. Gannaꞌ bsanraꞌll Juan Marcos leakeꞌ, zayejeꞌ Jerusalén.
13 Paulo e seus companheiros saíram de Pafos num navio e foram à Panfília, onde aportaram em Perge. Ali, João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 To bde akzeꞌ Pergenꞌ, bllin akteꞌ yellenꞌ nziꞌi Antioquía ga nbane Pisidia. Ka bllin to lla nbaꞌnne, naꞌ jakeꞌ yodaꞌo ke beꞌnn Israel kaꞌ, naꞌ jacheꞌ akeꞌ.
14 Paulo e Barnabé prosseguiram para o interior, até Antioquia da Pisídia. No sábado, foram à sinagoga.
15 Ka bayoll bel beꞌnn kaꞌ yich ganꞌ llia ley, danꞌ bzoj beꞌnn kaꞌ beꞌe xtiꞌll Diosenꞌ kanaꞌ, naꞌll beꞌnn kaꞌ llnebiaꞌ lo yodaꞌon, bseꞌl akeꞌ beꞌnn, jell akeꞌ Pablonꞌ ren Bernabénꞌ:
15 Depois da leitura dos livros da lei e dos profetas, os chefes da sinagoga lhes mandaram um recado: “Irmãos, se vocês têm uma palavra de encorajamento para o povo, podem falar”.
16 Naꞌll bzollaꞌa Pablonꞌ, beneꞌ sen ren taꞌkeꞌn, nench bzo akeꞌ lli, naꞌ bneꞌe:
16 Então Paulo ficou em pé, levantou a mão para pedir silêncio e começou a falar: “Homens de Israel e gentios tementes a Deus, ouçam-me!
17 Dios beꞌnnenꞌ lloeꞌraollo lliꞌo beꞌnn Israel, brejeꞌ xozxtaꞌollo kaꞌ, beneꞌ leakeꞌ to yell xhen kanꞌ bllaꞌa akeꞌ gok akeꞌ beꞌnn ziꞌt ganꞌ nziꞌi Egiptonꞌ. Naꞌ Diosenꞌ broeꞌreꞌ yel wak keꞌen ka nak bachacheꞌ leakeꞌ Egiptonꞌ.
17 “O Deus desta nação de Israel escolheu nossos antepassados e fez que se multiplicassem e se fortalecessem durante o tempo em que ficaram no Egito. Então, com braço poderoso, ele os tirou da escravidão.
18 Diosenꞌ gokxhenreꞌ kanꞌ ben akeꞌ bllaꞌa akeꞌ latj dachenꞌ choa (40) iz.
18 Ele suportou seu comportamento durante os quarenta anos em que andaram sem rumo pelo deserto.
19 Diosenꞌ banit balaneꞌ beꞌnn kaꞌ llaꞌa gall yellrio kaꞌ, nench beꞌe yellrionꞌ xozxtaꞌollo kaꞌ.
19 Destruiu sete nações em Canaã e deu seu território a Israel como herança.
20 ’Naꞌ rao tap gayoa chiyon (450) iz, Diosenꞌ brejeꞌ beꞌnn ben yel koxchis ke akeꞌ, nench bnebieꞌ leakeꞌ, ka gok bllinte lla bzo beꞌnnenꞌ re Samuel, beꞌnnenꞌ beꞌe xtiꞌll Diosenꞌ.
20 Tudo isso levou cerca de quatrocentos e cinquenta anos. “Depois, Deus lhes deu juízes para governá-los até o tempo do profeta Samuel.
21 Naꞌll bnnab akeꞌ so rey beꞌnn bnebiaꞌ leakeꞌ, naꞌ Diosenꞌ brejeꞌ beꞌnnenꞌ re Saúl, nench gokeꞌ rey choa iz. Saúlenꞌ gokeꞌ xhiꞌnn Cis, naꞌ gokeꞌ xhiꞌnn dialla ke Benjamín.
21 Então o povo pediu um rei, e ele lhes deu Saul, filho de Quis, homem da tribo de Benjamim, e ele reinou por quarenta anos.
22 Kat bllin lla bkwas Diosenꞌ Saúlenꞌ kaꞌle, naꞌ brejeꞌ David gokeꞌ rey, naꞌ bne Diosenꞌ ke Davidenꞌ: “David xhiꞌnn Isaínꞌ, leꞌe lloꞌraꞌllaꞌ, leꞌe goneꞌ danꞌ lleꞌnraꞌn.”
22 Mas Deus removeu Saul e colocou em seu lugar Davi, a respeito de quem Deus disse: ‘Davi, filho de Jessé, é um homem segundo o meu coração; fará tudo que for da minha vontade’.
23 Naꞌ rao dialla ke rey David naꞌ, gorj Jesús beꞌnnenꞌ yesrá lliꞌo beꞌnn Israel, kanꞌ bcheb Diosenꞌ.
23 “E Jesus, um dos descendentes de Davi, é o salvador que Deus concedeu a Israel, conforme sua promessa!
24 Ka zayedtere Jesúsenꞌ, Juan naꞌ bdixjweꞌreꞌ beꞌnn Israel kaꞌ, llayaꞌl wayat akreꞌ ke da xhinnjenꞌ non akeꞌ, naꞌ choa akeꞌ nis.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou que todo o povo de Israel precisava se arrepender e ser batizado.
25 Ka ba zo rez wayoll xchin Juan naꞌ, bneꞌe: “Beꞌnnenꞌ bexhrenꞌ kere nadaꞌ, za zaꞌa to beꞌnn zaꞌkll ka nadaꞌ, bi zaꞌkaꞌ nadaꞌ ka Leꞌe, ni da wadechaꞌwaꞌ xhereꞌn nieꞌ, bi zaꞌkaꞌ.”
25 Quando João estava concluindo seu trabalho, perguntou: ‘Vocês pensam que eu sou o Cristo? Não sou! Mas ele vem em breve, e não sou digno sequer de desamarrar as correias de suas sandálias’.
26 ’Beꞌnn biꞌche, nakllo xhiꞌnn dialla da Abraham, naꞌ notezre llapre Diosenꞌ baraꞌnne, ke lliꞌon ba bseꞌl Diosenꞌ lloaꞌ xtiꞌlleꞌ danꞌ nsaꞌa yel wasrá.
26 “Irmãos, vocês que são filhos de Abraão e também vocês gentios tementes a Deus, esta mensagem de salvação foi enviada a nós.
27 Ka nak beꞌnn kaꞌ llaꞌa Jerusalén naꞌ, naꞌ beꞌnn kaꞌ llnebiaꞌ leakeꞌ, bi bayakbeꞌe akreꞌ chaꞌ Diosenꞌ bseꞌl Jesúsenꞌ, naꞌ ni ke llejnieꞌ akzreꞌ danꞌ bzoj beꞌnn kaꞌ beꞌe xtiꞌll Diosenꞌ kanaꞌ, laꞌkze llaꞌa akeꞌ llol akeꞌn yeo lla nbaꞌnne. Naꞌ kaꞌ gok bzoa lloaꞌ xtiꞌll Diosenꞌ ka nak bchoybiaꞌ akeꞌ llayaꞌl gat Jesúsenꞌ.
27 O povo de Jerusalém e seus líderes não reconheceram que Jesus era aquele a respeito de quem os profetas haviam falado. Em vez disso, eles o condenaram e, ao fazê-lo, cumpriram as palavras dos profetas, que são lidas todos os sábados.
28 Llwia akteꞌ bibi da xhinnj beneꞌ nench gateꞌ, naꞌ goll akseꞌ Pilatonꞌ llayaꞌl gat beꞌnnenꞌ.
28 Não encontraram motivo legal para executá-lo, mas, ainda assim, pediram a Pilatos que o matasse.
29 Gok kaꞌ nench gok doxhen kanꞌ nyoj xtiꞌll Diosenꞌ gak ke Jesúsenꞌ. Naꞌ bayoll goteꞌ naꞌ, baletj akeꞌ Leꞌe leꞌ yay cruzenꞌ, naꞌ bkwaꞌch akeꞌ Leꞌe.
29 “Depois de cumprirem tudo que as profecias diziam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o colocaram num túmulo,
30 Bixha Diosenꞌ basbaneꞌ Leꞌe radj beꞌnn wat kaꞌ.
30 mas Deus o ressuscitou dos mortos.
31 Naꞌ broeꞌraweꞌ beꞌnn kaꞌ ben Leꞌe txhen kanꞌ bzeꞌe Galileanꞌ bllinteꞌ Jerusalén naꞌ, zan lla bdareneꞌ leakeꞌ kanꞌ babaneꞌn. Naꞌ leakeꞌn lloeꞌ xtiꞌll Jesucristonꞌ rao beꞌnn yell.
31 E, por muitos dias, ele apareceu àqueles que o tinham acompanhado da Galileia para Jerusalém. Agora eles são suas testemunhas diante do povo.
32 ’Naꞌ nnaꞌ netoꞌ leskaꞌ llyixjweꞌtoꞌ reꞌ kanꞌ nak Diꞌll Wen ke Jesucristonꞌ, diꞌll danꞌ bcheb Diosenꞌ ren xozxtaꞌollo kaꞌ.
32 “Estamos aqui para trazer a vocês esta boa-nova. A promessa foi feita a nossos antepassados,
33 Lliꞌo nakllo xhiꞌnn dialla ke akeꞌ, naꞌ lliꞌo llreꞌllo ba llon Diosenꞌ ka danꞌ golleꞌ leakeꞌn, danꞌ basbaneꞌ Jesúsenꞌ. Kanꞌ nyojkze salmo wllopenꞌ nen: “Xhiꞌnnkzaꞌ rweꞌ, nadaꞌ gonnaꞌ rweꞌ yel nban.”
33 e agora Deus a cumpriu para nós, os descendentes deles, ao ressuscitar Jesus. É isto que o segundo salmo diz a respeito dele: ‘Você é meu Filho; hoje eu o gerei’.
34 Danꞌ basbaneꞌ Jesúsenꞌ, bill weꞌe latj gateꞌ da yobre, leskaꞌ nen: “Naꞌ gonnaꞌ rweꞌ yel nak laꞌye danꞌ bchebaꞌ waꞌa Davidenꞌ.”
34 Pois Deus havia prometido ressuscitá-lo dos mortos, para que jamais apodrecesse no túmulo. Ele disse: ‘Eu lhes darei as bênçãos sagradas que prometi a Davi’.
35 Ke len naꞌ leskaꞌ ne leꞌ yich ke to salmo yobre: “Bi weꞌo latj goꞌll xpeꞌraꞌn, nadaꞌ nakaꞌ rallnaꞌo.”
35 Em outro salmo, ele explicou de modo mais direto: ‘Não permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo’.
36 Da li naken, Davidenꞌ bzoeꞌ gokreneꞌ xozxtaꞌollo kaꞌ kon ka broeꞌ Diosenꞌ leꞌe. Bde naꞌ, goteꞌ jayeneꞌ txhen xozxtaꞌollo kaꞌ ba got, naꞌ goꞌll xpeꞌr Davidenꞌ.
36 Não se trata de uma referência a Davi, porque, depois que Davi fez a vontade de Deus em sua geração, morreu e foi sepultado com seus antepassados, e seu corpo apodreceu.
37 Zan ka nak beꞌnnenꞌ basbán Diosenꞌ, bi goꞌll xpeꞌreꞌn.
37 É uma referência a outra pessoa, a alguém a quem Deus ressuscitou e cujo corpo não apodreceu.
38 Naꞌ llayaꞌl nnézere, beꞌnn biꞌchaꞌ, Jesucristonꞌ beꞌnnenꞌ lloeꞌtoꞌ xtiꞌlleꞌn, Leꞌe yeziꞌxheneꞌ ke yeolol beꞌnne chaꞌ gonliraꞌll akeꞌ Leꞌe.
38 “Ouçam, irmãos! Estamos aqui para proclamar que, por meio de Jesus, há perdão para os pecados.
39 Ka nak ley danꞌ bzoj da Moisésenꞌ, bi llzoen yelanen da xhinnj kellonꞌ, zan Jesucristonꞌ Leꞌen yenit yelaneꞌ da xhinnj kellonꞌ, chaꞌ lliꞌo wxenraꞌll-lloeꞌ.
39 Todo o que nele crê é declarado justo diante de Deus, algo que a lei de Moisés jamais pôde fazer.
40 Lewiá, ke gak keré kanꞌ bzoj beꞌnn kaꞌ beꞌe xtiꞌll Diosenꞌ kanaꞌ, ganꞌ nen:
40 Por isso, tomem cuidado para que não se apliquem a vocês as palavras dos profetas:
41 Lewayón xhbab beꞌnn lltitje,
41 ‘Olhem, zombadores; fiquem admirados e morram! Pois faço algo em seus dias, algo em que vocês não acreditariam mesmo que lhes contassem’”.
42 Ka balloj Pablonꞌ ren beꞌnn lwelljeꞌ kaꞌ lo yodaꞌon, beꞌnn kaꞌ bi nak beꞌnn Israel goꞌtyoe akreꞌ leakeꞌ, nench kat wazó xhman naꞌ, lljakeꞌ da yobre lljazejnieꞌ akreꞌ leakeꞌ.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da sinagoga, o povo pediu que voltassem a falar dessas coisas na semana seguinte.
43 Ka ballach akeꞌn, beꞌnn zan beꞌnn Israel kaꞌ, naꞌ leskaꞌ beꞌnn kaꞌ ba nao llon kanꞌ ne ley ke beꞌnn Israel kaꞌ, bnao akeꞌ Pablonꞌ ren Bernabénꞌ. Naꞌ basyoll Pablonꞌ ren Bernabénꞌ broeꞌ akreꞌ leakeꞌ, naꞌ goll akeꞌ leakeꞌ seteze se akeꞌ wxenraꞌll akeꞌ Dios, beꞌnnenꞌ nllieꞌ lliꞌo.
43 Muitos judeus e gentios devotos convertidos ao judaísmo seguiram Paulo e Barnabé, que insistiam com eles para que continuassem a confiar na graça de Deus.
44 Bixha ka bazó xhman lla nbaꞌnne, yeolol kaze beꞌnn yell badop bzenay akeꞌ xtiꞌll Diosenꞌ.
44 No sábado seguinte, quase toda a cidade compareceu para ouvir a palavra do Senhor.
45 Bixha beꞌnn Israel kaꞌ, ka breꞌe akreꞌ beꞌnn zan kaꞌ, baxhéꞌ akreꞌ postl kaꞌ, naꞌ ka nne Pablonꞌ, llalliꞌi akteꞌ xtiꞌlleꞌn, naꞌ llaꞌdyiꞌ akeꞌ leꞌe.
45 Quando alguns dos judeus viram as multidões, ficaram com inveja, de modo que difamaram Paulo e contestavam tudo que ele dizia.
46 Bixha Pablonꞌ ren Bernabénꞌ bi lleb akeꞌ lloeꞌ akeꞌ diꞌllenꞌ, naꞌ lle akeꞌ beꞌnn kaꞌ:
46 Então Paulo e Barnabé se pronunciaram corajosamente, dizendo: “Era necessário que pregássemos a palavra de Deus primeiro a vocês, judeus. Mas, uma vez que vocês a rejeitaram e não se consideraram dignos da vida eterna, agora vamos oferecê-la aos gentios.
47 Le kaꞌkzenꞌ bne Xantoꞌ Diosenꞌ golleꞌ netoꞌ:
47 Pois foi isso que o Senhor nos ordenou quando disse: ‘Fiz de você uma luz para os gentios, para levar a salvação até os lugares mais distantes da terra’”.
48 Naꞌll beꞌnn kaꞌ bi nak beꞌnn Israel, ka ben akreꞌ kaꞌ, llawé akreꞌ kwis, naꞌ ne akeꞌ wen kwis nak xtiꞌll Xanllo. Naꞌ byejleꞌ yeolol beꞌnn kaꞌ ba brej Diosenꞌ gaꞌt yel nban zejlikane ke akeꞌ.
48 Quando ouviram isso, os gentios se alegraram e agradeceram ao Senhor por essa mensagem, e todos que haviam sido escolhidos para a vida eterna creram.
49 Kaꞌ gok, doxhen ganꞌ nziꞌi Pisidia, bnnez akreꞌ xtiꞌll Xanllo Jesucristonꞌ.
49 Assim, a palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Bixha beꞌnn Israel kaꞌ, bkoꞌyel akreꞌ bal noꞌr brao kaꞌ, nench ben akeꞌ txhen koxchis kaꞌ, naꞌ bzorao bdilrén akeꞌ Pablonꞌ ren Bernabénꞌ, ben akteꞌ gan babej akeꞌ leakeꞌ yellenꞌ.
50 Então os judeus, instigando as mulheres religiosas influentes e as autoridades da cidade, provocaram uma multidão contra Paulo e Barnabé e os expulsaram dali.
51 Naꞌll postl kaꞌ balloj akeꞌ yellenꞌ, babib akteꞌ no bichte bllia niaꞌ akeꞌ, nench bayakbeꞌe beꞌnn kaꞌ krerenꞌ ben akeꞌ. Naꞌ bazaꞌa akeꞌ ballín akteꞌ yellenꞌ re Iconio.
51 Eles, porém, sacudiram o pó dos pés em sinal de reprovação e foram à cidade de Icônio.
52 Yeolol beꞌnn kaꞌ nxenraꞌll Jesucristonꞌ, llaꞌa akeꞌ llawé akreꞌ kwis, naꞌ Spíritu ke Diosenꞌ llnebiaꞌn yichjraꞌlldaꞌo akeꞌ.
52 E os discípulos estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.