Atos 13

Diʼll danʼ nsaʼa yel nban (El Nuevo Testamento en el Zapoteco de Yalálag) (ZPUNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Radj beꞌnn kaꞌ lldop ll-llay llonliraꞌll Jesucristonꞌ llaꞌa yellenꞌ nziꞌi Antioquíanꞌ, zjarén beꞌnn lloeꞌ xtiꞌll Diosenꞌ kon ka llzejnieꞌ Spíritu ke Diosenꞌ leakeꞌ. Naꞌ zjarén beꞌnn llak llroeꞌ llsede xtiꞌll Diosenꞌ, ki re bal akeꞌ: Bernabé, naꞌ Simón (beꞌnnenꞌ nsiꞌi akeꞌ Beꞌnn Gasj), Lucio beꞌnn Cirene, naꞌ Manaén (beꞌnn blliꞌorén Herodesenꞌ txhen, beꞌnnenꞌ llnebiaꞌ Galileanꞌ), naꞌ Saulo.
1 Na igreja de Antioquia havia os seguintes profetas e mestres: Barnabé; Simeão, chamado “o Negro”; Lúcio, de Cirene; Manaém, que havia sido criado junto com o governador Herodes ; e Saulo.
2 To lla ka non akeꞌ was, naꞌ lloeꞌrao akeꞌ Dios, naꞌ llalwill akeꞌ Leꞌe, naꞌ bnne Spíritu keꞌen llen leakeꞌ:
2 Certa vez, quando eles estavam adorando o Senhor e jejuando, o Espírito Santo disse: — Separem para mim Barnabé e Saulo a fim de fazerem o trabalho para o qual eu os tenho chamado.
3 Naꞌll bayoll ben akeꞌ was naꞌ, balwill akeꞌ Diosenꞌ, naꞌ bxoa taꞌk akeꞌ yichj Bernabénꞌ ren Saulonꞌ, naꞌll bsaꞌa akeꞌ leakeꞌ.
3 Então eles jejuaram, e oraram, e puseram as mãos sobre Barnabé e Saulo. E os enviaram na sua missão.
4 Spíritu ke Diosenꞌ bseꞌlen Bernabénꞌ ren Saulonꞌ yellenꞌ re Seleucia, gannaꞌ byoꞌ akeꞌ barco bllin akteꞌ to yellrio, da lliꞌ radj nisdaꞌo ganꞌ nziꞌi Chipre.
4 Barnabé e Saulo, tendo sido enviados pelo Espírito Santo, foram até a cidade de Selêucia e dali embarcaram para a ilha de Chipre.
5 Ka bllin akeꞌ yellenꞌ nziꞌi Salamina, bzorao lljakeꞌ yodaꞌo ke beꞌnn Israel kaꞌ, naꞌ lloeꞌrén akeꞌ leakeꞌ xtiꞌll Diosenꞌ. Naꞌ nao Juan Marcos naꞌ llakreneꞌ leakeꞌ.
5 Quando chegaram à cidade de Salamina, começaram a anunciar a palavra de Deus nas sinagogas . E eles tinham João Marcos para ajudá-los no trabalho missionário.
6 Naꞌ kaꞌ bde akeꞌ doxhen yellrionꞌ lliꞌ radj nisenꞌ, bllin akteꞌ yellenꞌ nziꞌi Pafos. Gannaꞌ jadiꞌ akreꞌ to beꞌnn Israel beꞌnn wallaꞌa re Barjesús, naꞌ ziyeꞌe beꞌnn kaꞌ neꞌe nakeꞌ beꞌnn lloeꞌ xtiꞌll Dios.
6 Eles atravessaram toda a ilha, chegando até a cidade de Pafos. Ali encontraram um judeu que era mágico e falso
7 Zoteze zoreneꞌ to beꞌnn wnebiaꞌ, to beꞌnn siꞌn re Sergio Paulo. Naꞌ beꞌnnenꞌ goxheꞌ Bernabénꞌ ren Saulonꞌ, lleꞌnreꞌ wzenayeꞌ xtiꞌll Diosenꞌ.
7 Ele era amigo de Sérgio Paulo, o governador da ilha, que era um homem muito inteligente. O Governador mandou chamar Barnabé e Saulo, pois queria ouvir a palavra de Deus.
8 Naꞌ Barjesúsenꞌ, lekze nsiꞌi akeꞌ leꞌe Elimas, (diꞌll griego lleꞌnen nen beꞌnn wallaꞌa), ll-lloneꞌ wzenay beꞌnnenꞌ llnebiaꞌn bi lloeꞌ latj chejleꞌ.
8 Mas o mágico Elimas (este é o nome dele em grego ) era contra os apóstolos . Ele não queria que o Governador aceitasse a fé cristã.
9 Naꞌll Saulonꞌ, lekze leꞌen re Pablonꞌ, ka nak yoeꞌ Spíritu ke Diosenꞌ, bwiachicheꞌ beꞌnn wallaꞌan.
9 Então Saulo, também conhecido como Paulo , cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para Elimas
10 Naꞌll lleꞌe leꞌe:
10 e disse: — Filho do Diabo! Inimigo de tudo o que é bom! Homem mau e mentiroso! Por que é que você não para de torcer o verdadeiro ensinamento do Senhor?
11 Naꞌ nnaꞌ Xantoꞌ Diosenꞌ wsaꞌkzieꞌ rweꞌ, wcholoꞌ to chiꞌi bi reꞌroꞌ beniꞌ.
11 Agora escute! O Senhor vai castigá-lo. Você ficará cego e não verá a luz do sol por algum tempo. No mesmo instante Elimas sentiu uma nuvem escura cobrir os seus olhos e ele começou a se virar para todos os lados, procurando alguém que o guiasse pela mão.
12 Ka breꞌe beꞌnnenꞌ llnebiaꞌn kanꞌ goken naꞌ byejleꞌ, llabanreꞌ kwis kanꞌ nak xtiꞌll Xanllo Jesucristonꞌ.
12 Quando o Governador viu isso, creu e ficou muito admirado com os ensinamentos a respeito do Senhor Jesus.
13 Naꞌll Pablonꞌ ren beꞌnn lwelljeꞌ kaꞌ, bazaꞌa akeꞌ yellenꞌ re Pafos, byoꞌ akeꞌ barco bllin akteꞌ yellenꞌ nziꞌi Perge ganꞌ nbane Panfilia. Gannaꞌ bsanraꞌll Juan Marcos leakeꞌ, zayejeꞌ Jerusalén.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram da cidade de Pafos até Perge, uma cidade da província da Panfília. Porém João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 To bde akzeꞌ Pergenꞌ, bllin akteꞌ yellenꞌ nziꞌi Antioquía ga nbane Pisidia. Ka bllin to lla nbaꞌnne, naꞌ jakeꞌ yodaꞌo ke beꞌnn Israel kaꞌ, naꞌ jacheꞌ akeꞌ.
14 Eles continuaram a viagem, indo de Perge até a cidade de Antioquia, no distrito da Pisídia. No sábado entraram na sinagoga e sentaram-se.
15 Ka bayoll bel beꞌnn kaꞌ yich ganꞌ llia ley, danꞌ bzoj beꞌnn kaꞌ beꞌe xtiꞌll Diosenꞌ kanaꞌ, naꞌll beꞌnn kaꞌ llnebiaꞌ lo yodaꞌon, bseꞌl akeꞌ beꞌnn, jell akeꞌ Pablonꞌ ren Bernabénꞌ:
15 Depois da leitura da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , os chefes da sinagoga mandaram dizer a eles: — Irmãos, se vocês têm alguma palavra para animar o povo, podem falar agora.
16 Naꞌll bzollaꞌa Pablonꞌ, beneꞌ sen ren taꞌkeꞌn, nench bzo akeꞌ lli, naꞌ bneꞌe:
16 Então Paulo se levantou, fez um sinal com a mão, pedindo silêncio, e começou a dizer: — Homens de Israel e todos vocês não judeus que
17 Dios beꞌnnenꞌ lloeꞌraollo lliꞌo beꞌnn Israel, brejeꞌ xozxtaꞌollo kaꞌ, beneꞌ leakeꞌ to yell xhen kanꞌ bllaꞌa akeꞌ gok akeꞌ beꞌnn ziꞌt ganꞌ nziꞌi Egiptonꞌ. Naꞌ Diosenꞌ broeꞌreꞌ yel wak keꞌen ka nak bachacheꞌ leakeꞌ Egiptonꞌ.
17 O Deus do povo de Israel escolheu os nossos antepassados quando moravam na terra do Egito e fez deles um grande povo. Ele os tirou de lá com grande poder
18 Diosenꞌ gokxhenreꞌ kanꞌ ben akeꞌ bllaꞌa akeꞌ latj dachenꞌ choa (40) iz.
18 e, no deserto, aguentou aquela gente durante quarenta anos.
19 Diosenꞌ banit balaneꞌ beꞌnn kaꞌ llaꞌa gall yellrio kaꞌ, nench beꞌe yellrionꞌ xozxtaꞌollo kaꞌ.
19 Ele destruiu sete povos na terra de Canaã, e o povo de Israel se tornou dono das terras deles.
20 ’Naꞌ rao tap gayoa chiyon (450) iz, Diosenꞌ brejeꞌ beꞌnn ben yel koxchis ke akeꞌ, nench bnebieꞌ leakeꞌ, ka gok bllinte lla bzo beꞌnnenꞌ re Samuel, beꞌnnenꞌ beꞌe xtiꞌll Diosenꞌ.
20 Tudo isso levou uns quatrocentos e cinquenta anos. — Depois disso Deus lhes deu juízes, até o tempo de Samuel.
21 Naꞌll bnnab akeꞌ so rey beꞌnn bnebiaꞌ leakeꞌ, naꞌ Diosenꞌ brejeꞌ beꞌnnenꞌ re Saúl, nench gokeꞌ rey choa iz. Saúlenꞌ gokeꞌ xhiꞌnn Cis, naꞌ gokeꞌ xhiꞌnn dialla ke Benjamín.
21 Quando o povo pediu um rei, ele lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, para ser rei deles durante quarenta anos.
22 Kat bllin lla bkwas Diosenꞌ Saúlenꞌ kaꞌle, naꞌ brejeꞌ David gokeꞌ rey, naꞌ bne Diosenꞌ ke Davidenꞌ: “David xhiꞌnn Isaínꞌ, leꞌe lloꞌraꞌllaꞌ, leꞌe goneꞌ danꞌ lleꞌnraꞌn.”
22 Depois que tirou Saul, Deus pôs Davi como rei e disse isto a respeito dele: “Encontrei em Davi, filho de Jessé, o tipo de pessoa que eu quero e que vai fazer tudo o que eu desejo.”
23 Naꞌ rao dialla ke rey David naꞌ, gorj Jesús beꞌnnenꞌ yesrá lliꞌo beꞌnn Israel, kanꞌ bcheb Diosenꞌ.
23 Um dos descendentes de Davi foi Jesus, a quem Deus pôs como Salvador de Israel, como havia prometido.
24 Ka zayedtere Jesúsenꞌ, Juan naꞌ bdixjweꞌreꞌ beꞌnn Israel kaꞌ, llayaꞌl wayat akreꞌ ke da xhinnjenꞌ non akeꞌ, naꞌ choa akeꞌ nis.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou a sua mensagem a todo o povo de Israel, dizendo que eles deviam se arrepender e ser batizados.
25 Ka ba zo rez wayoll xchin Juan naꞌ, bneꞌe: “Beꞌnnenꞌ bexhrenꞌ kere nadaꞌ, za zaꞌa to beꞌnn zaꞌkll ka nadaꞌ, bi zaꞌkaꞌ nadaꞌ ka Leꞌe, ni da wadechaꞌwaꞌ xhereꞌn nieꞌ, bi zaꞌkaꞌ.”
25 Mas, quando João estava terminando a sua missão, disse ao povo: “Quem é que vocês pensam que eu sou? Eu não sou aquele que vocês estão esperando. Mas escutem! Ele vem depois de mim, porém eu não mereço a honra de tirar as sandálias dos pés dele.”
26 ’Beꞌnn biꞌche, nakllo xhiꞌnn dialla da Abraham, naꞌ notezre llapre Diosenꞌ baraꞌnne, ke lliꞌon ba bseꞌl Diosenꞌ lloaꞌ xtiꞌlleꞌ danꞌ nsaꞌa yel wasrá.
26 Paulo continuou: — Meus irmãos, descendentes de Abraão, e também vocês não judeus que temem a Deus, escutem! Essa mensagem de salvação foi mandada para todos nós.
27 Ka nak beꞌnn kaꞌ llaꞌa Jerusalén naꞌ, naꞌ beꞌnn kaꞌ llnebiaꞌ leakeꞌ, bi bayakbeꞌe akreꞌ chaꞌ Diosenꞌ bseꞌl Jesúsenꞌ, naꞌ ni ke llejnieꞌ akzreꞌ danꞌ bzoj beꞌnn kaꞌ beꞌe xtiꞌll Diosenꞌ kanaꞌ, laꞌkze llaꞌa akeꞌ llol akeꞌn yeo lla nbaꞌnne. Naꞌ kaꞌ gok bzoa lloaꞌ xtiꞌll Diosenꞌ ka nak bchoybiaꞌ akeꞌ llayaꞌl gat Jesúsenꞌ.
27 De fato, os moradores de Jerusalém e os seus líderes não entenderam que Jesus é o Salvador. E também não compreenderam as palavras dos livros dos Profetas, que são lidos todos os sábados. Mesmo assim, ao condenarem Jesus, eles estavam cumprindo essas profecias .
28 Llwia akteꞌ bibi da xhinnj beneꞌ nench gateꞌ, naꞌ goll akseꞌ Pilatonꞌ llayaꞌl gat beꞌnnenꞌ.
28 E, embora não encontrassem nenhuma razão para condená-lo à morte, pediram a Pilatos que mandasse matá-lo.
29 Gok kaꞌ nench gok doxhen kanꞌ nyoj xtiꞌll Diosenꞌ gak ke Jesúsenꞌ. Naꞌ bayoll goteꞌ naꞌ, baletj akeꞌ Leꞌe leꞌ yay cruzenꞌ, naꞌ bkwaꞌch akeꞌ Leꞌe.
29 Depois de fazerem tudo o que as Escrituras Sagradas falam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o puseram num túmulo.
30 Bixha Diosenꞌ basbaneꞌ Leꞌe radj beꞌnn wat kaꞌ.
30 Mas Deus o ressuscitou,
31 Naꞌ broeꞌraweꞌ beꞌnn kaꞌ ben Leꞌe txhen kanꞌ bzeꞌe Galileanꞌ bllinteꞌ Jerusalén naꞌ, zan lla bdareneꞌ leakeꞌ kanꞌ babaneꞌn. Naꞌ leakeꞌn lloeꞌ xtiꞌll Jesucristonꞌ rao beꞌnn yell.
31 e durante muitos dias ele apareceu às pessoas que o tinham acompanhado da Galileia até Jerusalém. Agora essas pessoas são testemunhas que falam a respeito de Jesus ao povo de Israel.
32 ’Naꞌ nnaꞌ netoꞌ leskaꞌ llyixjweꞌtoꞌ reꞌ kanꞌ nak Diꞌll Wen ke Jesucristonꞌ, diꞌll danꞌ bcheb Diosenꞌ ren xozxtaꞌollo kaꞌ.
32 — E nós estamos aqui para trazer o evangelho a vocês.
33 Lliꞌo nakllo xhiꞌnn dialla ke akeꞌ, naꞌ lliꞌo llreꞌllo ba llon Diosenꞌ ka danꞌ golleꞌ leakeꞌn, danꞌ basbaneꞌ Jesúsenꞌ. Kanꞌ nyojkze salmo wllopenꞌ nen: “Xhiꞌnnkzaꞌ rweꞌ, nadaꞌ gonnaꞌ rweꞌ yel nban.”
33 Deus fez agora para nós o que havia prometido aos nossos antepassados: ele ressuscitou Jesus, como está escrito no Salmo número dois: “Você é o meu Filho; hoje eu me tornei o seu Pai.”
34 Danꞌ basbaneꞌ Jesúsenꞌ, bill weꞌe latj gateꞌ da yobre, leskaꞌ nen: “Naꞌ gonnaꞌ rweꞌ yel nak laꞌye danꞌ bchebaꞌ waꞌa Davidenꞌ.”
34 — E foi isto o que Deus disse a respeito da ressurreição de Jesus, afirmando que ele nunca seria destruído pela morte: “Eu vou dar a vocês as bênçãos sagradas e certas que prometi a Davi.”
35 Ke len naꞌ leskaꞌ ne leꞌ yich ke to salmo yobre: “Bi weꞌo latj goꞌll xpeꞌraꞌn, nadaꞌ nakaꞌ rallnaꞌo.”
35 E em outra parte das Escrituras lemos também: “Tu não deixarás que o teu dedicado servo apodreça na sepultura.”
36 Da li naken, Davidenꞌ bzoeꞌ gokreneꞌ xozxtaꞌollo kaꞌ kon ka broeꞌ Diosenꞌ leꞌe. Bde naꞌ, goteꞌ jayeneꞌ txhen xozxtaꞌollo kaꞌ ba got, naꞌ goꞌll xpeꞌr Davidenꞌ.
36 E Paulo disse ainda: — Na verdade, Davi, no seu tempo, cumpriu os planos de Deus. Depois morreu, foi sepultado ao lado dos seus antepassados e apodreceu na sepultura.
37 Zan ka nak beꞌnnenꞌ basbán Diosenꞌ, bi goꞌll xpeꞌreꞌn.
37 Mas isso não aconteceu com aquele que Deus ressuscitou. Meus irmãos, todos vocês precisam saber com certeza que é por meio de Jesus que a mensagem do perdão de pecados é anunciada a vocês. Precisam saber também que quem crê é libertado de todos os pecados dos quais a Lei de Moisés não pode livrar.
38 Naꞌ llayaꞌl nnézere, beꞌnn biꞌchaꞌ, Jesucristonꞌ beꞌnnenꞌ lloeꞌtoꞌ xtiꞌlleꞌn, Leꞌe yeziꞌxheneꞌ ke yeolol beꞌnne chaꞌ gonliraꞌll akeꞌ Leꞌe.
38 — ausente —
39 Ka nak ley danꞌ bzoj da Moisésenꞌ, bi llzoen yelanen da xhinnj kellonꞌ, zan Jesucristonꞌ Leꞌen yenit yelaneꞌ da xhinnj kellonꞌ, chaꞌ lliꞌo wxenraꞌll-lloeꞌ.
39 — ausente —
40 Lewiá, ke gak keré kanꞌ bzoj beꞌnn kaꞌ beꞌe xtiꞌll Diosenꞌ kanaꞌ, ganꞌ nen:
40 Portanto, tenham cuidado para que não aconteça o que os profetas disseram:
41 Lewayón xhbab beꞌnn lltitje,
41 “Prestem atenção, vocês que zombam de Deus! Fiquem espantados e morram. Pois o que vou fazer agora é uma coisa em que vocês não acreditariam, mesmo que alguém explicasse.”
42 Ka balloj Pablonꞌ ren beꞌnn lwelljeꞌ kaꞌ lo yodaꞌon, beꞌnn kaꞌ bi nak beꞌnn Israel goꞌtyoe akreꞌ leakeꞌ, nench kat wazó xhman naꞌ, lljakeꞌ da yobre lljazejnieꞌ akreꞌ leakeꞌ.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da reunião, as pessoas pediram com insistência que eles voltassem no sábado seguinte a fim de falarem sobre o mesmo assunto.
43 Ka ballach akeꞌn, beꞌnn zan beꞌnn Israel kaꞌ, naꞌ leskaꞌ beꞌnn kaꞌ ba nao llon kanꞌ ne ley ke beꞌnn Israel kaꞌ, bnao akeꞌ Pablonꞌ ren Bernabénꞌ. Naꞌ basyoll Pablonꞌ ren Bernabénꞌ broeꞌ akreꞌ leakeꞌ, naꞌ goll akeꞌ leakeꞌ seteze se akeꞌ wxenraꞌll akeꞌ Dios, beꞌnnenꞌ nllieꞌ lliꞌo.
43 Depois da reunião, muitos judeus e outras pessoas convertidas ao Judaísmo acompanharam Paulo e Barnabé, que falavam com eles e animavam todos para que continuassem firmes na graça de Deus.
44 Bixha ka bazó xhman lla nbaꞌnne, yeolol kaze beꞌnn yell badop bzenay akeꞌ xtiꞌll Diosenꞌ.
44 No sábado seguinte quase todos os moradores da cidade foram ouvir a palavra do Senhor.
45 Bixha beꞌnn Israel kaꞌ, ka breꞌe akreꞌ beꞌnn zan kaꞌ, baxhéꞌ akreꞌ postl kaꞌ, naꞌ ka nne Pablonꞌ, llalliꞌi akteꞌ xtiꞌlleꞌn, naꞌ llaꞌdyiꞌ akeꞌ leꞌe.
45 Quando os judeus viram aquela multidão, ficaram com muita inveja. Então começaram a dizer o contrário do que Paulo dizia e o insultaram.
46 Bixha Pablonꞌ ren Bernabénꞌ bi lleb akeꞌ lloeꞌ akeꞌ diꞌllenꞌ, naꞌ lle akeꞌ beꞌnn kaꞌ:
46 Porém Paulo e Barnabé falaram com mais coragem ainda. Eles disseram: — Era necessário que a palavra de Deus fosse anunciada primeiro a vocês que são judeus. Mas, como vocês não querem aceitá-la e acham que não merecem receber a vida eterna, então agora nós vamos anunciar a palavra aos não judeus.
47 Le kaꞌkzenꞌ bne Xantoꞌ Diosenꞌ golleꞌ netoꞌ:
47 Pois esta é a ordem que o Senhor Deus deu a nós, o seu povo: “Eu coloquei você como luz para os outros povos, a fim de que você leve a salvação ao mundo inteiro.”
48 Naꞌll beꞌnn kaꞌ bi nak beꞌnn Israel, ka ben akreꞌ kaꞌ, llawé akreꞌ kwis, naꞌ ne akeꞌ wen kwis nak xtiꞌll Xanllo. Naꞌ byejleꞌ yeolol beꞌnn kaꞌ ba brej Diosenꞌ gaꞌt yel nban zejlikane ke akeꞌ.
48 Quando os não judeus ouviram isso, ficaram muito alegres e começaram a dizer que a palavra do Senhor era boa. E creram todos os que tinham sido escolhidos para ter a vida eterna.
49 Kaꞌ gok, doxhen ganꞌ nziꞌi Pisidia, bnnez akreꞌ xtiꞌll Xanllo Jesucristonꞌ.
49 A palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Bixha beꞌnn Israel kaꞌ, bkoꞌyel akreꞌ bal noꞌr brao kaꞌ, nench ben akeꞌ txhen koxchis kaꞌ, naꞌ bzorao bdilrén akeꞌ Pablonꞌ ren Bernabénꞌ, ben akteꞌ gan babej akeꞌ leakeꞌ yellenꞌ.
50 Mas os judeus atiçaram as mulheres não judias da alta sociedade convertidas ao Judaísmo e também os homens mais importantes da cidade. E começaram a perseguir Paulo e Barnabé e os expulsaram daquela região.
51 Naꞌll postl kaꞌ balloj akeꞌ yellenꞌ, babib akteꞌ no bichte bllia niaꞌ akeꞌ, nench bayakbeꞌe beꞌnn kaꞌ krerenꞌ ben akeꞌ. Naꞌ bazaꞌa akeꞌ ballín akteꞌ yellenꞌ re Iconio.
51 Então os apóstolos sacudiram a poeira das suas sandálias, em sinal de protesto contra eles, e foram para a cidade de Icônio.
52 Yeolol beꞌnn kaꞌ nxenraꞌll Jesucristonꞌ, llaꞌa akeꞌ llawé akreꞌ kwis, naꞌ Spíritu ke Diosenꞌ llnebiaꞌn yichjraꞌlldaꞌo akeꞌ.
52 E os cristãos de Antioquia continuaram muito alegres e cheios do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.