Atos 12
Diʼll danʼ nsaʼa yel nban (El Nuevo Testamento en el Zapoteco de Yalálag) (ZPUNT) vs VC
1 Leskaꞌ kanaꞌ bchoybiaꞌ rey Herodes, beꞌx akeꞌ bal beꞌnn kaꞌ llonliraꞌll Jesucristonꞌ, nench wsaꞌkzieꞌ leakeꞌ.
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes mandou prender alguns membros da Igreja para os maltratar.
2 Naꞌ bchoybieꞌ bet akeꞌ Jacobo, bchoy akeꞌ yeneꞌ, beꞌnnenꞌ nak beꞌnn biꞌch Juan naꞌ.
2 Assim foi que matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Gokbeꞌe Herodesenꞌ bayoꞌraꞌll beꞌnn Israel kaꞌ kanꞌ beneꞌn, naꞌll bseꞌleꞌ beꞌnn kaꞌ, beꞌx akeꞌ Pedronꞌ rao lnninꞌ, katenꞌ llao akeꞌ yet xtir danꞌ bi nchix kwa binn.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, mandou prender Pedro. Eram então os dias dos pães sem fermento.
4 Herodes naꞌ, broeꞌ Pedronꞌ rill ya, naꞌ bseꞌleꞌ tap kwen wakaꞌa ya, beꞌnn nak tap wej, nench bdap akeꞌ rill yanꞌ. Llakreꞌ ka te lnni naꞌ, kwejeꞌ leꞌe rao beꞌnn yell, goneꞌ yel koxchis keꞌe.
4 Mandou prendê-lo e lançou-o no cárcere, entregando-o à guarda de quatro grupos, de quatro soldados cada um, com a intenção de apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Bixha chak yoꞌ Pedronꞌ rill yanꞌ, naꞌ llaꞌa wakaꞌa ya kaꞌ llap akeꞌ leꞌe, naꞌ beꞌnn kaꞌ llonliraꞌll Jesucristonꞌ, llaral llalwill akeꞌ Diosenꞌ gakreneꞌ Pedronꞌ.
5 Pedro estava assim encerrado na prisão, mas a Igreja orava sem cessar por ele a Deus.
6 Bixha tlleꞌle naꞌ, ka wxere llwia Herodesenꞌ kwejeꞌ Pedronꞌ. Naꞌ Pedronꞌ deꞌe taseꞌ radj chop wakaꞌa ya, naꞌ nllej taꞌkeꞌn chop gden, naꞌ llaꞌte ye to kwen wakaꞌa ya, llap akeꞌ lloaꞌ rill yanꞌ.
6 Ora, quando Herodes estava para o apresentar, naquela mesma noite dormia Pedro entre dois soldados, ligado com duas cadeias. Os guardas, à porta, vigiavam o cárcere.
7 Kat bllinkze to angl ke Xanllo Dios lo rill yanꞌ, to beniꞌ xhen goꞌte, naꞌ anglenꞌ jataneꞌ Pedronꞌ basbaneꞌ leꞌe, lleꞌe leꞌe:
7 De repente, apresentou-se um anjo do Senhor, e uma luz brilhou no recinto. Tocando no lado de Pedro, o anjo despertou-o: Levanta-te depressa, disse ele. Caíram-lhe as cadeias das mãos.
8 Naꞌll lle anglenꞌ leꞌe:
8 O anjo ordenou: Cinge-te e calça as tuas sandálias. Ele assim o fez. O anjo acrescentou: Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Naꞌ balloj anglenꞌ, naꞌ zanao Pedronꞌ, naꞌ bi llakbeꞌreꞌ chaꞌ da linꞌ llabej anglenꞌ leꞌe rill yanꞌ, kon llakreꞌ chaꞌ llreꞌdaꞌozreꞌn.
9 Pedro saiu e seguiu-o, sem saber se era real o que se fazia por meio do anjo. Julgava estar sonhando.
10 Badé akteꞌ ganꞌ llaꞌa to kwen wakaꞌa ya kaꞌ, naꞌll badé akeꞌ ga llaꞌa beꞌnn wllope kaꞌ. Kat ballín akteꞌ ga zo reyj de ya danꞌ llwia tnezre, to wrazzen byarjen, naꞌ balloj akeꞌ. Bzaꞌa akeꞌ ye raꞌt, naꞌll bazaꞌa anglenꞌ, naꞌ bakwaꞌnneꞌ Pedronꞌ toze.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos da guarda. Chegaram ao portão de ferro, que dá para a cidade, o qual se lhes abriu por si mesmo. Saíram e tomaram juntos uma rua. Em seguida, de súbito, o anjo desapareceu.
11 Kanaꞌll gokbeꞌe Pedronꞌ da likzenꞌ ballojeꞌ rill yanꞌ, naꞌll bneꞌe:
11 Então Pedro tornou a si e disse: Agora vejo que o Senhor mandou verdadeiramente o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que esperava o povo dos judeus.
12 Llontezeꞌ xhbab kanꞌ goken, ballinteꞌ rill María xhnaꞌ Juan Marcos, naꞌ llaꞌa beꞌnn zan llalwill akeꞌ Dios.
12 Refletiu um momento e dirigiu-se para a casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitos se tinham reunido e faziam oração.
13 Ka bnne Pedronꞌ leꞌ zaguan naꞌ, byejdo to bi noꞌr re Rode jawiabeꞌ nonꞌ nne.
13 Quando bateu à porta de entrada, uma criada, chamada Rode, adiantou-se para escutar.
14 Ka bayombiaꞌbeꞌ chiꞌi Pedronꞌ, bawebeꞌ kwis, naꞌ bi bsarjbeꞌ, zayejdobeꞌ jatixjweꞌbeꞌ beꞌnn kaꞌ yelaꞌ, ba ze Pedronꞌ lloaꞌ yoꞌn.
14 Mal reconheceu a voz de Pedro, de tanta alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, foi anunciar que era Pedro que estava à porta.
15 Naꞌll lle beꞌnn kaꞌ bi noꞌrenꞌ:
15 Disseram-lhe: Estás louca! Mas ela persistia em afirmar que era verdade. Diziam eles: Então é o seu anjo.
16 Naꞌll Pedronꞌ zekzeꞌ llnneꞌe lloaꞌ yoꞌn, naꞌll jasarj akeꞌ. Ka breꞌe akreꞌ leꞌen, llabán akreꞌ kwis.
16 Pedro continuava a bater. Afinal abriram a porta, viram-no e ficaram atônitos.
17 Naꞌll Pedronꞌ beneꞌ sen ren taꞌkeꞌ nench bzo akeꞌ lli, naꞌ beꞌreneꞌ leakeꞌ diꞌll kanꞌ gok babej Xanllonꞌ leꞌe rill yanꞌ, leskaꞌ lleꞌe leakeꞌ:
17 Ele, acenando-lhes com a mão que se calassem, contou como o Senhor o havia livrado da prisão, e disse: Comunicai-o a Tiago e aos irmãos. Em seguida, saiu dali e retirou-se para outro lugar.
18 Bixha ka byeniꞌ, da xhen gokllejlaꞌll wakaꞌa ya kaꞌ, ke nak nollno Pedronꞌ yoꞌ lo rill yanꞌ.
18 Logo que amanheceu, houve um sobressalto pouco comum entre os soldados sobre o que acontecera a Pedro.
19 Naꞌll Herodes naꞌ, bseꞌleꞌ beꞌnne bayirj akeꞌ Pedronꞌ, naꞌ bi ballel akreꞌ leꞌe, naꞌll bnnabyollreꞌ wakaꞌa ya kaꞌ, akre gok ballojeꞌ, naꞌ wakaꞌa ya kaꞌ bibi gokse nne akeꞌ. Naꞌ bchoybieꞌ bet akeꞌ wakaꞌa ya kaꞌ gop rill yanꞌ. Naꞌll bzaꞌa Herodesenꞌ Judeanꞌ, naꞌ byejeꞌ jasoeꞌ yellenꞌ re Cesarea.
19 Herodes, procurando-o e não o achando, instaurou um processo contra os guardas e mandou supliciá-los. Em seguida, desceu da Judéia para Cesaréia, onde permaneceu.
20 Rey Herodes naꞌ, llaklleꞌe beꞌnn yell kaꞌ nziꞌi Tiro, naꞌ Sidón. Naꞌll beꞌnn kaꞌ beꞌe akeꞌ diꞌll lljakeꞌ raweꞌn, naꞌ beꞌrén akeꞌ to beꞌnne diꞌll, beꞌnn nak rallnaꞌa ganꞌ nbane Herodes, beꞌnn re Blasto. Beꞌe akeꞌ leꞌe mell nench wdieꞌ xtiꞌll akeꞌ, naꞌ bnnabeꞌ yeniꞌt akeꞌ wen ren reyenꞌ, le yallj akreꞌ da yeꞌj gao akeꞌ ganꞌ nbane Herodes.
20 Estava Herodes em conflito com os habitantes de Tiro e de Sidônia. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele, e, com o favor de Blasto, que era camareiro do rei, pediram a paz. {Porque a sua região era abastecida por ele.}
21 Herodes naꞌ bzoeꞌ to lla lljak beꞌnn kaꞌ raweꞌn. Ka bllin llanꞌ, Herodes gokeꞌ xharaꞌneꞌ da chaꞌo, naꞌ bllieꞌ ganꞌ lloneꞌ yel koxchis, naꞌ broeꞌ lban rao beꞌnn Tiro, naꞌ beꞌnn Sidón kaꞌ.
21 No dia marcado, Herodes, vestido em traje real, sentou-se no tribunal e lhes dirigiu uma alocução.
22 Ka bayoll broeꞌ lban naꞌ, besiaꞌ beꞌnn kaꞌ bne akeꞌ:
22 O povo aplaudia: É a voz de um deus, e não de um homem!
23 Rawe llak kaꞌn, to angl ke Xanllo Dios beneꞌ nench Herodes naꞌ, biaꞌzeꞌ to yillweꞌ, le bi beꞌraweꞌ Dios, beꞌe latj beꞌrao beꞌnn kaꞌ leꞌe. Naꞌ goteꞌ, naꞌ bdao bel daꞌo kaꞌ xpeꞌreꞌn.
23 No mesmo instante, o anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado honra a Deus. E, roído de vermes, expirou.
24 Zan ka nak xtiꞌll Xanllonꞌ, zejzell goslasen, naꞌ gateze ba lloeꞌ akeꞌ xtiꞌlleꞌn.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se espalhava sempre mais.
25 Bernabé ren Saulonꞌ, bayoll bi danꞌ ben akeꞌ Jerusalén naꞌ, naꞌ bazaꞌa akeꞌ zayej akeꞌ yellenꞌ nziꞌi Antioquíanꞌ, ncheꞌe akteꞌ beꞌnnenꞌ re Juan Marcos.
25 Tendo Barnabé e Saulo concluído a sua missão, voltaram de Jerusalém {a Antioquia}, levando consigo João, que tem por sobrenome Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.