Mateus 27
Yalálag Zapotec NT (ZPU_TBL) vs NVT
1 Ka byeniꞌ naꞌ, badope yeolol bxoz wnebiaꞌ kaꞌ, naꞌ beꞌnn gor wnebiaꞌ kaꞌ llnebiaꞌ yell Israelenꞌ, naꞌ bchoy akeꞌn got akeꞌ Jesúsenꞌ.
1 De manhã cedo, os principais sacerdotes e líderes do povo se reuniram outra vez para planejar uma maneira de levar Jesus à morte.
2 Naꞌ bchej akeꞌ Leꞌe, naꞌll jwaꞌa akeꞌ Leꞌe rao beꞌnnenꞌ llnebiaꞌn nziꞌi Poncio Pilato.
2 Então o amarraram, o levaram e o entregaram a Pilatos, o governador romano.
3 Judas beꞌnnenꞌ ben Jesúsenꞌ rao naꞌa beꞌnn kaꞌ, ka gokbeꞌreꞌ ba bchoybiaꞌ akeꞌ ke Jesúsenꞌ got akeꞌ Leꞌe, naꞌll bayatreꞌ kwis danꞌ beneꞌ Leꞌe rao naꞌa bxoz wnebiaꞌ kaꞌ, naꞌ beꞌnn gor brao kaꞌ. Naꞌll byejeꞌ rao akeꞌn, naꞌ bayoeꞌ leakeꞌ chilloa (30) mell platenꞌ.
3 Quando Judas, que o havia traído, viu que Jesus tinha sido condenado à morte, encheu-se de remorso e devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e líderes do povo,
4 Naꞌ lleꞌe leakeꞌ: —Da xhinnjenꞌ benaꞌ, benaꞌ rallnaꞌre to beꞌnn bibi doꞌl napeꞌ. Naꞌll lle akeꞌ leꞌe: —Bibi doꞌl nap netoꞌ kanꞌ benoꞌn.
4 dizendo: “Pequei, pois traí um homem inocente”. “Que nos importa?”, retrucaram eles. “Isso é problema seu.”
5 Naꞌll le bzaꞌlte Judasenꞌ mell kaꞌ lo yodaꞌo braonꞌ, le bazaꞌteꞌ zayejeꞌ, naꞌ jaroꞌ do yeneꞌ bayot kwineꞌ.
5 Então Judas jogou as moedas de prata no templo, saiu e se enforcou.
6 Naꞌll bxoz wnebiaꞌ kaꞌ le batop akteꞌ mellenꞌ, naꞌll lle lwellj akeꞌ: —Bi gak koꞌllonꞌ ganꞌ yoꞌ mell ke yodaꞌon, le naken mell danꞌ bdixhjllo yegaꞌa yel nban ke to beꞌnne.
6 Os principais sacerdotes juntaram as moedas e disseram: “Não seria certo colocar este dinheiro no tesouro do templo, pois é dinheiro manchado de sangue”.
7 Naꞌll ben akeꞌ diꞌll yeziꞌi akeꞌ to yellrio ke to beꞌnn wen yeꞌse ren mell naꞌ, naꞌ gaken to latj ga wkwaꞌch akeꞌ beꞌnn ziꞌt ake.
7 Então resolveram comprar o campo do oleiro e transformá-lo num cemitério para estrangeiros.
8 Ke len naꞌ yellrio naꞌ, nziꞌi Yellrio Llen, naꞌ nna nziꞌten kaꞌ nnaꞌ lla.
8 Por isso, até hoje ele se chama Campo de Sangue.
9 Kanꞌ gok nench gok kanꞌ bzoj da Jeremías, beꞌnnenꞌ beꞌe xtiꞌll Diosenꞌ kanaꞌ, ganꞌ nen: “Bxhiꞌi akeꞌ chilloa mell plat, danꞌ ne beꞌnn Israel kaꞌ, zaꞌk to beꞌnne.
9 Cumpriu-se, assim, a profecia de Jeremias que diz: “Tomaram as trinta peças de prata, preço pelo qual ele foi avaliado pelo povo de Israel,
10 Naꞌ baziꞌi akeꞌ yellrio ke to beꞌnn wen yeꞌse, kanꞌ bne Xanllo Diosenꞌ nadaꞌ.”
10 e compraram o campo do oleiro, conforme o Senhor ordenou”.
11 Ka bllin Jesúsenꞌ rao beꞌnnenꞌ llnebiaꞌn, naꞌll lleꞌe Leꞌe: —¿Rweꞌn nakoꞌ rey ke beꞌnn Israel kaꞌ? Naꞌll balliꞌi Jesúsenꞌ xtiꞌlleꞌn, bneꞌe: —Kanꞌ bnekzoꞌ naꞌ nakaꞌ.
11 Agora Jesus estava diante de Pilatos, o governador romano, que lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
12 Naꞌll ll-lliayiꞌll bxoz wnebiaꞌ kaꞌ Leꞌe, ren beꞌnn gor brao kaꞌ llnebiaꞌ naꞌ. Naꞌ bibi bnekzeꞌ chras.
12 No entanto, quando os principais sacerdotes e os líderes do povo fizeram acusações contra ele, Jesus permaneceu calado.
13 Naꞌll lle Pilatonꞌ Leꞌe: —¿Bi llenroꞌ katek xhia zan naꞌ, llwakw akeꞌ koꞌlloꞌ ni?
13 Então Pilatos perguntou: “Você não ouve essas acusações que fazem contra você?”.
14 Naꞌ ni to xtiꞌlleꞌn bi balliꞌkze Jesúsenꞌ, naꞌll babane Pilatonꞌ kwis.
14 Mas, para surpresa do governador, Jesus nada disse.
15 Naꞌ de to da llon beꞌnn kaꞌ, katenꞌ llaꞌl lnni paskwnꞌ, yesán beꞌnnenꞌ llnebiaꞌn to beꞌnn yoꞌ rill ya, kat llaꞌl lnni Paskwnꞌ, kon beꞌnn nnab beꞌnn yell.
15 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume do governador libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
16 Naꞌ lo rill ya naꞌ, yoꞌ to beꞌnne llze ke kwis, nakeꞌ beꞌnn wen da xhinnj, naꞌ reꞌe Barrabás.
16 Nesse ano, havia um prisioneiro, famoso por sua maldade, chamado Barrabás.
17 Naꞌ lle Pilatonꞌ beꞌnn kaꞌ ndopenꞌ: —¿Nore beꞌnn ki lleꞌnere wasanaꞌ? ¿Wasanaꞌ Barrabás naꞌ, chaꞌ Jesús naꞌ, beꞌnnenꞌ ne akeꞌ nakeꞌ Cristo?
17 Quando a multidão se reuniu diante de Pilatos naquela manhã, ele perguntou: “Quem vocês querem que eu solte: Barrabás ou Jesus, chamado Cristo?”.
18 Le gokbeꞌe Pilatonꞌ llaxhéꞌ bxoz wnebiaꞌ kaꞌ Jesúsenꞌ, naꞌllenꞌ ben akeꞌ Leꞌe rao neꞌen.
18 Pois ele sabia muito bem que os líderes religiosos judeus tinham prendido Jesus por inveja.
19 Naꞌ ka lliꞌ Pilatonꞌ ganꞌ lloneꞌ yel koxchis naꞌ, le bllinte to rson da bseꞌl noꞌr keꞌen, lleꞌe leꞌe: “Bitbi gonroꞌ beꞌnnenꞌ, le bibi doꞌl napeꞌ. Le bllayrawaꞌ ncheꞌe, naꞌ rao bichgal kiaꞌn breꞌdaꞌoraꞌ Leꞌe.”
19 Nesse momento, enquanto Pilatos estava sentado no tribunal, sua esposa lhe mandou o seguinte recado: “Deixe esse homem inocente em paz. Na noite passada, tive um sonho a respeito dele e fiquei muito perturbada”.
20 Naꞌ bxoz wnebiaꞌ kaꞌ, naꞌ beꞌnn gor brao kaꞌ llnebiaꞌ naꞌ, ba bkoꞌyel akreꞌ beꞌnn kaꞌ llaꞌa naꞌ, nench nnab akeꞌ wsaneꞌ Barrabás naꞌ, naꞌ nnab akeꞌ gat Jesúsenꞌ.
20 Enquanto isso, os principais sacerdotes e os líderes do povo convenceram a multidão a pedir que Barrabás fosse solto e Jesus executado.
21 Naꞌll lle Pilatonꞌ leakeꞌ da yobre: —¿Nore beꞌnn ki chop lleꞌnere wasanaꞌ? Naꞌll ne akeꞌ: —Barrabás naꞌ.
21 Então o governador perguntou outra vez: “Qual dos dois vocês querem que eu lhes solte?”. A multidão gritou em resposta: “Barrabás!”.
22 Pilatonꞌ lleꞌe leakeꞌ: —¿Akxha gonaꞌ Jesúsenꞌ beꞌnnenꞌ ne akeꞌ Cristonꞌ? Naꞌ yeololeꞌ bne akeꞌ: —¡Bdeꞌe leꞌ yay cruz!
22 Pilatos perguntou: “E o que farei com Jesus, chamado Cristo?”. “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
23 Naꞌll lle Pilatonꞌ leakeꞌ: —¿Bixha da xhinnj ba beneꞌ naꞌ? Naꞌll besiaꞌ akeꞌ da yobre ne akeꞌ: —¡Bdeꞌe leꞌ yay cruz!
23 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
24 Gokbeꞌe Pilatonꞌ bikzbi de goneꞌ. Ba llaꞌa beꞌnn kaꞌ llakia kwis, naꞌll bseꞌleꞌ to beꞌnn jaxieꞌ nis, baneꞌe rao beꞌnn kaꞌ llaꞌa naꞌ, lleꞌe leakeꞌ: —Beꞌnn ni bibi da xhinnj noneꞌ. Bi naken xhbaꞌyaꞌ chaꞌ ba betreꞌ, xhbaꞌy reꞌ naken chaꞌ ba betreꞌ.
24 Pilatos viu que de nada adiantava insistir e que um tumulto se iniciava. Assim, mandou buscar uma bacia com água, lavou as mãos diante da multidão e disse: “Estou inocente do sangue deste homem. A responsabilidade é de vocês”.
25 Yeolol beꞌnn zan kaꞌ bne akeꞌ: —Kere bi gon danꞌ gaken xhbaꞌytoꞌ, naꞌ xhbaꞌy no xhiꞌnntoꞌ ke nake yel got ke beꞌnn ni.
25 Todo o povo gritou em resposta: “Que nós e nossos descendentes sejamos responsabilizados pela morte dele!”.
26 Naꞌll basán Pilatonꞌ Barrabásenꞌ kanꞌ bnnab beꞌnn kaꞌ. Bayoll naꞌ, naꞌll golleꞌ beꞌnn wakaꞌa ya kaꞌ, bdintat akeꞌ Jesúsenꞌ, naꞌll beneꞌ Leꞌe rao naꞌa akeꞌn, nench wdaꞌa akeꞌ Leꞌe leꞌ yay cruzenꞌ.
26 Então Pilatos lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Naꞌll bcheꞌe wakaꞌa ya kaꞌ Leꞌe lo yoꞌ ke beꞌnnenꞌ llnebiaꞌn, naꞌ batop akeꞌ yeolol wakaꞌa ya kaꞌ.
27 Alguns dos soldados do governador levaram Jesus ao quartel e chamaram todo o regimento.
28 Naꞌll bdinn akeꞌ xharaꞌneꞌn, naꞌ bwakw akeꞌ Leꞌe to raꞌll xhna, ka danꞌ llak rey kaꞌ.
28 Tiraram as roupas de Jesus e puseram nele um manto vermelho.
29 Naꞌll ben akeꞌ to da nak de lba yeꞌche, naꞌ bliz akeꞌn yichjeꞌn, naꞌ neꞌe chaꞌwenꞌ bgoꞌx akeꞌ Leꞌe to xhis. Naꞌll bcheꞌk xhib akeꞌ raweꞌn, nench btitj akreꞌ Leꞌe, naꞌ ne akeꞌ: —¡Sechga ke beꞌnn wnebiaꞌ ke beꞌnn Israel kaꞌ!
29 Teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça. Em sua mão direita, puseram um caniço, como se fosse um cetro. Ajoelhavam-se diante dele e zombavam: “Salve, rei dos judeus!”.
30 Naꞌll blliꞌ akeꞌ Leꞌe xheꞌn, naꞌll bakaꞌa akeꞌ xhisenꞌ noꞌxeꞌn, naꞌll bdin akeꞌn yichjeꞌ.
30 Cuspiam nele, tomavam-lhe o caniço da mão e com ele batiam em sua cabeça.
31 Bayoll btitj akreꞌ Leꞌen, bakaꞌa akeꞌ raꞌll xhnanꞌ danꞌ bwakw akeꞌ Leꞌen, naꞌll bawakw akeꞌ Leꞌe xhakzeꞌ. Naꞌll bcheꞌe akeꞌ Leꞌe jadaꞌa akeꞌ Leꞌe leꞌ yay cruz.
31 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto e o vestiram novamente com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
32 Naꞌll ka blloj akeꞌ yell naꞌ, le badil akteꞌ to beꞌnn Cirene re Simón, naꞌ bchieꞌ akreꞌ leꞌe weꞌe cruz ke Jesúsenꞌ.
32 No caminho, encontraram um homem chamado Simão, de Cirene, e os soldados o obrigaram a carregar a cruz.
33 Naꞌ bllin akeꞌ to latj ganꞌ nziꞌi Gólgota, lleꞌnen nen latj ke llit wat.
33 Então saíram para um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
34 Naꞌll beꞌe akeꞌ Jesúsenꞌ zo zichj da nchixe to da zlaꞌ yeꞌjeꞌn, naꞌ ka gokbeꞌreꞌ kanꞌ naken naꞌ, naꞌ bi weꞌjeꞌn.
34 Os soldados lhe deram para beber vinho misturado com fel, mas, quando Jesus o provou, recusou-se a beber.
35 Naꞌ ka bayoll bdaꞌa akeꞌ Leꞌe leꞌ yay cruzenꞌ, naꞌll bditjen akeꞌ xharaꞌneꞌn, llwia akeꞌ naraꞌchk norenꞌ llayaꞌl toto akeꞌ. Naꞌ danꞌ ben akeꞌ kaꞌ, bzoa diꞌll kanꞌ bzoj beꞌnnenꞌ beꞌe xtiꞌll Diosenꞌ kanaꞌ, bneꞌe: “Wlaꞌa akeꞌ xharaꞌneꞌn, naꞌ siꞌi ke ke akeꞌ chitje akreꞌn.”
35 Depois de pregá-lo na cruz, os soldados tiraram sortes para dividir suas roupas.
36 Naꞌll blleꞌ akeꞌ bdap akeꞌ Leꞌe.
36 Então, sentaram-se em redor e montaram guarda.
37 Naꞌ yichj cruzenꞌ ganꞌ deꞌe naꞌ, bzoj akeꞌ danꞌ blliayiꞌll akeꞌ Leꞌe, naꞌ llian: “Beꞌnn ni Jesúsenꞌ rey ke beꞌnn Israel kaꞌ.”
37 Acima de sua cabeça estava presa uma tabuleta com a acusação feita contra ele: “Este é Jesus, o Rei dos judeus”.
38 Naꞌ lekze kaꞌ, bdaꞌa akeꞌ ye chop beꞌnn wan chlaꞌ weje kwiteꞌn, toeꞌ chaꞌwe ye toeꞌ rbese.
38 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Naꞌ beꞌnn kaꞌ bde ganꞌ deꞌe naꞌ, llta yichj akeꞌ goll akeꞌ Leꞌe diꞌll yel yaꞌ,
39 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça, em zombaria:
40 bne akeꞌ: —Rweꞌn bneꞌo yechinnjoꞌ yodaꞌo braonꞌ, naꞌ chonn llaze yeyonteꞌon. Naꞌ basrachk kwinoꞌ chaꞌ rweꞌn nakoꞌ dogarje Xhiꞌnn Dios, bayetjchek leꞌ yay cruzenꞌ.
40 “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias. Pois bem, se é o Filho de Deus, salve a si mesmo e desça da cruz!”.
41 Naꞌ bxoz wnebiaꞌ kaꞌ, naꞌ ren beꞌnn kaꞌ llsedre ke ley danꞌ bzoj da Moisésenꞌ, naꞌ ren beꞌnn fariseo kaꞌ, naꞌ beꞌnn gor brao kaꞌ llnebiaꞌ, yeololeꞌ bne akeꞌ diꞌll yel yaꞌ bne akeꞌ:
41 Os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo também zombavam de Jesus.
42 —¡Beꞌnn zan basreꞌe, naꞌ nnaꞌ bi llak yesrá kwineꞌ! Chaꞌ nakeꞌ rey ke lliꞌo beꞌnn Israel, yeyetjeꞌ leꞌ yay cruz ganꞌ deꞌe naꞌ, naꞌll chejleꞌllo keꞌe.
42 “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam. “Quer dizer que ele é o rei de Israel? Que desça da cruz agora mesmo e creremos nele!
43 Leꞌe llonliraꞌlleꞌ Dios, le bneꞌe: “Dogarje Xhiꞌnn Dios nadaꞌ.” ¡Naꞌ reꞌchekello yesrá Diosenꞌ Leꞌe nnaꞌ, chaꞌ llakreꞌ Leꞌe!
43 Ele confiou em Deus, então que Deus o salve agora, se quiser. Pois ele disse: ‘Eu sou o Filho de Deus’.”
44 Naꞌ beꞌnn wan kaꞌ zjadaꞌa leꞌ yay cruzenꞌ chlaꞌ weje kwiteꞌn, leskaꞌ bchachrén akeꞌ Leꞌe.
44 Até os criminosos que tinham sido crucificados com ele o insultavam da mesma forma.
45 Naꞌ ka do wawill, doxhente yellrionꞌ bachole bllinte lladá chonne.
45 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
46 Naꞌ ka lladá chonne naꞌ, besiaꞌ Jesúsenꞌ zillje bneꞌe: —Elí Elí, ¿lama sabactani? (Lleꞌnen nen: Dios kiaꞌ, Dios kiaꞌ, ¿bixchen ba bsanraꞌlloꞌ nadaꞌ?)
46 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eli, Eli, lamá sabactâni ?”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
47 Naꞌ bal beꞌnn kaꞌ zjazé naꞌ, ne akeꞌ: —Lewzenay keꞌe, beꞌnn ni llalwilleꞌ da Elías beꞌnnenꞌ beꞌe xtiꞌll Dios kanaꞌ.
47 Alguns dos que estavam ali pensaram que ele chamava o profeta Elias.
48 Naꞌll le bllojte to beꞌnn zejdoeꞌ jaxieꞌ to xhiꞌre, naꞌ bzaꞌlleꞌn zo zichjenꞌ da nak zlaꞌn, naꞌ bzoeꞌn to rao xhis tonne, naꞌll jazoeꞌn lloaꞌ Jesúsenꞌ nench xoꞌpeꞌn.
48 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse.
49 Naꞌ ye baleꞌ lle lwellj akeꞌ: —Dokwezchek, chaꞌ ke yed Elíasenꞌ yedsreꞌe Leꞌe.
49 Os outros, porém, disseram: “Esperem! Vamos ver se Elias vem salvá-lo”.
50 Naꞌll le besiaꞌte Jesúsenꞌ da yobre zillj kwis, naꞌ le bayonteꞌ spíritu keꞌen rallnaꞌa Dios.
50 Então Jesus clamou em alta voz novamente e entregou seu espírito.
51 Naꞌ ka hor naꞌ, blleꞌz kllole raꞌll danꞌ ze lo yodaꞌo braonꞌ, bxhiꞌzen yichje ballinte lleꞌle, naꞌ llebraz bxhoꞌ, goxhjte yej ake.
51 Naquele momento, a cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo. A terra estremeceu, rochas se partiram
52 Naꞌ leskaꞌ byarj ba ke beꞌnn ba got. Naꞌ zan beꞌnn kaꞌ benliraꞌll Diosenꞌ, babán akeꞌ radj beꞌnn wat kaꞌ.
52 e sepulturas se abriram. Muitos do povo santo que haviam morrido ressuscitaram.
53 Naꞌ bde naꞌ, ka babán Jesúsenꞌ radj beꞌnn wat kaꞌ, balloj akeꞌ lo ba ke akeꞌn, naꞌll jayakeꞌ jaroeꞌrao akeꞌ Jerusalén. Naꞌ zan beꞌnn breꞌe leakeꞌ.
53 Saíram do cemitério depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa de Jerusalém e apareceram a muita gente.
54 Naꞌ xan wakaꞌa ya kaꞌ, naꞌ ren beꞌnn kaꞌ llaꞌa llap Jesúsenꞌ, ka nak breꞌe akreꞌ bxhoꞌn, naꞌ biteze gok, naꞌ blleb akeꞌ kwis, naꞌ ne akeꞌ: —Da likze beꞌnn ni, nakeꞌ dogarj Xhiꞌnn Dios.
54 O oficial romano e os outros soldados que vigiavam Jesus ficaram aterrorizados com o terremoto e com tudo que havia acontecido, e disseram: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
55 Leskaꞌ naꞌ zjallaꞌa zan noꞌr ak, zjazé akeꞌ ziꞌtre llwia akeꞌ. Beꞌnn kaꞌ bnao Jesúsenꞌ, ka bazeꞌe Galilea naꞌte llakrén akeꞌ Leꞌe bi da byalljreꞌ.
55 Muitas mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus para servi-lo olhavam de longe.
56 Naꞌ ren María Magdalena, naꞌ ren María beꞌnnenꞌ nak xhnaꞌ Jacobo, naꞌ José, naꞌ ren María xhoꞌr Zebedeo.
56 Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Ka betj lleꞌ naꞌ, bed to beꞌnn wniaꞌ beꞌnn Arimatea re José, naꞌ leskaꞌ bzenayeꞌ ke Jesúsenꞌ.
57 Ao entardecer, José, um homem rico de Arimateia que tinha se tornado seguidor de Jesus,
58 Josénꞌ byejeꞌ rao Pilatonꞌ jannabeꞌ kwerp ke Jesúsenꞌ, naꞌ Pilatonꞌ bayoeꞌ kwerp ke Jesúsenꞌ leꞌe.
58 foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Pilatos ordenou que lhe entregassem o corpo.
59 Naꞌll baziꞌi Josénꞌ kwerp ke Jesúsenꞌ, naꞌll baraꞌlleꞌ Leꞌe to raꞌll xhen raꞌll yalle.
59 José tomou o corpo e o envolveu num lençol limpo, feito de linho,
60 Naꞌ broeꞌ kwerp keꞌen to lo broj keꞌe, da bcheꞌnneꞌ leꞌ yej. Naꞌll btoleꞌ to yej xhen lloaꞌ brojenꞌ, nench basejen len, naꞌll bazeꞌe.
60 e o colocou num túmulo novo, de sua propriedade, escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo e foi embora.
61 Naꞌ María Magdalenanꞌ, naꞌ ye to María beꞌnn yobre, jacheꞌ akeꞌ lloaꞌ brojenꞌ.
61 Maria Madalena e a outra Maria estavam ali, sentadas em frente ao túmulo.
62 Naꞌ bateyó, bde lla kanꞌ llsiniaꞌ akeꞌ ke lla nbaꞌnn, badop bxoz wnebiaꞌ kaꞌ, naꞌ beꞌnn fariseo kaꞌ jakeꞌ ganꞌ zo Pilatonꞌ.
62 No dia seguinte, no sábado, os principais sacerdotes e os fariseus foram a Pilatos
63 Naꞌ lle akeꞌ leꞌe: —Ba jadinraꞌlltoꞌ kanꞌ bne da beꞌnn wxhiyeꞌn gotenꞌ, kanꞌ nna nbaneꞌ: “Yeyónn lla naꞌ, yebanaꞌ radj beꞌnn wat kaꞌ.”
63 e disseram: “Senhor, lembramos que, quando ainda vivia, aquele mentiroso disse: ‘Depois de três dias ressuscitarei’.
64 Ke len naꞌ bseꞌlchek beꞌnn lljatap akeꞌ lloaꞌ brojenꞌ ganꞌ jakwaꞌch akeꞌ Leꞌe naꞌ, nench ke lljak beꞌnn kaꞌ gok leꞌe txhen tlleꞌlre lljarej akeꞌ kwerp keꞌen, naꞌ ye akeꞌ beꞌnn ak, babaneꞌ radj beꞌnn wat kaꞌ, naꞌ da ke nxhiall gak, kerke diꞌll danꞌ bdise da nell, kanꞌ bneꞌe Diosenꞌ bseꞌle Leꞌe.
64 Por isso, pedimos que lacre o túmulo até o terceiro dia. Isso impedirá que seus discípulos roubem o corpo e depois digam a todos que ele ressuscitou. Se isso acontecer, estaremos em pior situação que antes”.
65 Naꞌll goll Pilatonꞌ beꞌnn kaꞌ: —Gonnaꞌ reꞌ wakaꞌa ya ak, lewcheꞌe akeꞌ nench gap akeꞌ ga zeraoze yezoe akreꞌ.
65 Pilatos respondeu: “Levem soldados e guardem o túmulo como acharem melhor”.
66 Naꞌll byej akeꞌ ren wakaꞌa ya kaꞌ, naꞌ bchiꞌch akeꞌ sey leꞌ yej, danꞌ daꞌa lloaꞌ brojenꞌ, naꞌ bkwaꞌnn akeꞌ wakaꞌa ya kaꞌ bdap akeꞌn.
66 Então eles lacraram o túmulo e puseram guardas para protegê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.