Marcos 12

Yalálag Zapotec NT (ZPU_TBL) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Jesúsenꞌ bzorao llzejnieꞌreꞌ leakeꞌ, llsaꞌkrebreꞌ da kaꞌ neꞌe: —To beꞌnn gozeꞌ lba uvas, naꞌ bzechjeꞌn reꞌje, naꞌ beneꞌ to ga wsieꞌ uvas kaꞌ, naꞌ beneꞌ to yoꞌ sib ga lljasé beꞌnn gap len. ’Naꞌll bkwaꞌnneꞌ yellrionꞌ lo naꞌa beꞌnn wia akeꞌn de achj wej, naꞌll broeꞌ nez zejeꞌ ziꞌte.
1 Então Jesus começou a lhes ensinar por meio de parábolas: “Um homem plantou um vinhedo. Construiu uma cerca ao seu redor, um tanque de prensar e uma torre para o guarda. Depois, arrendou o vinhedo a alguns lavradores e partiu para um lugar distante.
2 Kate bllin lla wachib akeꞌ uvas kaꞌ, baseꞌleꞌ to beꞌnn wen llin keꞌen nench lljaxhieꞌ ka to da llayaꞌleꞌ naꞌ.
2 No tempo da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção.
3 Naꞌ beꞌnn wen llin kaꞌ beꞌx akeꞌ leꞌe, ben akeꞌ ziꞌ keꞌe, naꞌ baseꞌl akeꞌ leꞌe bibi bayoeꞌ akeꞌ leꞌe.
3 Os lavradores agarraram o servo, o espancaram e o mandaram de volta de mãos vazias.
4 Naꞌll xan yellrionꞌ bseꞌleꞌ beꞌnn yobre; leskaꞌ bdaꞌa akeꞌ leꞌe yej, ben akteꞌ weꞌe yichjeꞌ, ye to chiꞌi bchachrén akeꞌ leꞌe.
4 Então o dono da terra enviou outro servo, mas eles o insultaram e bateram na cabeça dele.
5 Naꞌll baseꞌlkzeꞌ beꞌnn yobre, naꞌ leskaꞌ bet akteꞌ leꞌe. Naꞌll baseꞌleꞌ beꞌnn zan, leskaꞌ bal beꞌnn kaꞌ ben akeꞌ ziꞌ ke akeꞌ, naꞌ ye baleꞌ basoꞌt akeꞌ.
5 O próximo servo que ele mandou foi morto. Outros servos que ele enviou foram espancados ou mortos,
6 ’Naꞌ zo ye to xhiꞌnn kwineꞌ bi tiꞌche nllieꞌreꞌ kwis, naꞌ bayoll naꞌ, lleꞌn ke lleꞌnreꞌ bseꞌlebeꞌ neꞌe: “Xhiꞌnnaꞌ ni wap akjebeꞌ baraꞌnne.”
6 até que só restou um: seu filho muito amado. Por fim, o dono o enviou, pois pensou: ‘Certamente respeitarão meu filho’.
7 Bixha beꞌnn kaꞌ nlan lba uvas kaꞌ, ka breꞌe akreꞌ xhiꞌnneꞌn, naꞌll lle lwellj akeꞌ: “Beꞌnn ninꞌ xhiꞌnn xan reꞌjenꞌ, lebeꞌ yegaꞌnn ren danꞌ de ke xabeꞌn, ledá gotllobeꞌ naꞌ gak danꞌ kello.”
7 “Os lavradores, porém, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
8 Naꞌll bzap akebeꞌ, bet akebeꞌ, brej akebeꞌ lo reꞌjenꞌ jazaꞌl aktebeꞌ koꞌllre.
8 Então o agarraram, o mataram e jogaram seu corpo para fora do vinhedo.
9 Naꞌll Jesúsenꞌ bnnabreꞌ leakeꞌ: —¿Akre ka llákere? ¿Akre gon xan yellrionꞌ ke beꞌnn kaꞌ? Chej kwineꞌ wlleyieꞌ ke beꞌnn wen llin kaꞌ, naꞌ yeyoneꞌ yellrionꞌ rallnaꞌa beꞌnn yobre.
9 “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará?”, perguntou Jesus. “Ele virá, matará os lavradores e arrendará o vinhedo a outros.
10 ’¿Bi nna wrabre kanꞌ nyoj xtiꞌll Diosenꞌ? Nen:
10 Vocês nunca leram nas Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular.
11 — ausente —
11 Isso é obra do Senhor e é maravilhosa de ver’?”
12 Naꞌll gokraꞌll akeꞌ goꞌx akeꞌ Leꞌe, ka bayejnieꞌ akreꞌ ke leakeꞌn beꞌe diꞌllenꞌ nak kaꞌ; naꞌ blleb akeꞌ beꞌnn yell, naꞌ bsan akeꞌ bibi ben akreꞌ Leꞌe, naꞌ zjayakeꞌ.
12 Os líderes religiosos queriam prender Jesus, pois perceberam que eram eles os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, por medo da multidão, deixaram-no e foram embora.
13 Naꞌ bseꞌl akeꞌ bal beꞌnn fariseo kaꞌ, naꞌ ye bal beꞌnn kaꞌ non txhen Herodes naꞌ, nench lljalej akeꞌ diꞌll lloaꞌ Jesúsenꞌ, naꞌ gaꞌt da lljataorén akeꞌ xhia.
13 Mais tarde, os líderes enviaram alguns fariseus e membros do partido de Herodes com o objetivo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.
14 Ka bllin akeꞌ ganꞌ zoeꞌn, naꞌll lle akeꞌ Leꞌe: —Maestro, nnézetoꞌ nakoꞌ beꞌnn lloeꞌ diꞌll li, bi llziꞌo lloaꞌ xtiꞌll beꞌnnach, naꞌ toz ka llonroꞌ yeolol beꞌnne, naꞌ llroeꞌroꞌ lixhej kanꞌ zej xhnnez Diosenꞌ. ¿Llonen bien chixhjtoꞌ da llnnab beꞌnnenꞌ nak le zeraoze wnebiaꞌ, beꞌnnenꞌ llia Roma? ¿Wyixhjtoꞌn o chaꞌ bi chixhjtoꞌn? ¿Bi ka nezoꞌ rweꞌ?
14 Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto. É imparcial e não demonstra favoritismo. Ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. Agora, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?
15 Naꞌ le bayakbeꞌtereꞌ kere do raꞌll akeꞌn llnnab akreꞌ Leꞌe, naꞌll lleꞌe leakeꞌ: —¿Bixchen lleꞌnere kwejre nadaꞌ diꞌlle? Lewroeꞌchk nadaꞌ to xhmellrenꞌ.
15 Devemos pagar ou não?”. Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse: “Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha? Mostrem-me uma moeda de prata,
16 Naꞌll broeꞌ akreꞌ Leꞌe ton, ka breꞌreꞌ mellenꞌ, naꞌll lleꞌe leakeꞌ: —¿Noxha raonꞌ daꞌa leꞌ mell ni? ¿No ranꞌ nyoj leꞌ ni? Naꞌll lle akeꞌ Leꞌe: —Ke César, beꞌnnenꞌ llnebiaꞌn.
16 Quando lhe deram a moeda, ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
17 Naꞌll lle Jesúsenꞌ leakeꞌ: —Da nak ke César lewayoeꞌn leꞌe; naꞌ da llayaꞌl weꞌre Dios, leweꞌn Dios. Naꞌ llabán akreꞌ kanꞌ ballieꞌ xtiꞌll akeꞌn.
17 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele. Sua resposta os deixou muito admirados.
18 Naꞌll beꞌnn saduceo kaꞌ jakeꞌ raweꞌn. Naꞌ beꞌnn ki ne akeꞌ bi de yebán beꞌnn watenꞌ, naꞌll bnnab akreꞌ Leꞌe:
18 Depois vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos, e perguntaram:
19 —Maestro, da Moisésenꞌ bzojeꞌ chaꞌ to beꞌnn byio gateꞌ, naꞌ bagaꞌnn noꞌr keꞌe, naꞌ nono xhiꞌnn akeꞌ bzo, naꞌ beꞌnn biꞌch beꞌnn wat naꞌ, llayaꞌl yezieꞌ noꞌr wazeb naꞌ, nench nniꞌt xhiꞌnn dialla ke biꞌcheꞌn.
19 “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
20 Naꞌ bzo gall biꞌch ake, beꞌnn nelle bchayneꞌe, naꞌ le gotteꞌ nono xhiꞌnneꞌ bzo.
20 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
21 Beꞌnn wllope naꞌ, le baziꞌteꞌ noꞌrenꞌ, naꞌ leskaꞌ le gotteꞌ nono xhiꞌnneꞌ bzo. Naꞌll baziꞌi beꞌnn wyonne naꞌ leꞌe, lekze kaꞌ gok keꞌe.
21 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu sem deixar filhos. Então o terceiro irmão se casou com ela.
22 Naꞌ kaꞌ gok ke toto beꞌnn kaꞌ bzorén noꞌrenꞌ bayate beꞌnn gall kaꞌ, naꞌ ni toeꞌ bi bzo xhiꞌnn akeꞌ wasaꞌt akeꞌ, bayoll naꞌ gotrén noꞌrenꞌ.
22 O mesmo aconteceu até o sétimo irmão, e nenhum deixou filhos. Por fim, a mulher também morreu.
23 Bixha kat yebán beꞌnn wat kaꞌ, ¿noreꞌ gak xhyio noꞌrenꞌ, le yeolol beꞌnn gall kaꞌn bzoreneꞌ?
23 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
24 Jesúsenꞌ ballieꞌ xtiꞌll akeꞌn: —Llakchíxere le bi llejnieꞌre kanꞌ ne xtiꞌll Diosenꞌ, naꞌ bi nnézere akrenꞌ nake yel wak ke Diosenꞌ.
24 Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus.
25 Kat yebán beꞌnn wat kaꞌ, bill wchaynaꞌa akeꞌ, ni ke weꞌe akzeꞌ xhiꞌnn akeꞌ wchaynaꞌa akbeꞌ, le gak akeꞌ ka angl beꞌnn llaꞌa yebá.
25 Pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.
26 Ka nak danꞌ nnabre chaꞌ yebán beꞌnn wat kaꞌ, ¿bi nna golre danꞌ bzoj da Moisésenꞌ ganꞌ llian kanꞌ balwill Diosenꞌ leꞌe to lo yay yeꞌche da lleye? Lleꞌe leꞌe: “Nadaꞌ nakaꞌ Dios beꞌnn lloeꞌrao Abraham, naꞌ Dios beꞌnn lloeꞌrao Isaac, naꞌ Dios beꞌnn lloeꞌrao Jacob.”
26 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nos escritos de Moisés, no relato sobre o arbusto em chamas? Deus disse a Moisés: ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
27 Le Diosenꞌ bi nakeꞌ Dios ke beꞌnn wat, nakseꞌ Dios ke beꞌnn ban. Naꞌllenꞌ niaꞌ, ni ke llejnieꞌzere danꞌ nerenꞌ.
27 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos. Vocês estão completamente enganados!”.
28 To beꞌnn kaꞌ llsedre ke ley danꞌ bzoj da Moisésenꞌ zeꞌe llzenayeꞌ ka lloeꞌrén Jesúsenꞌ beꞌnn kaꞌ diꞌlle, naꞌ gokbeꞌreꞌ kwasro balliꞌi Jesúsenꞌ xtiꞌll akeꞌn, naꞌ bnnabreꞌ Leꞌe: —¿Norenꞌ nakll da brao danꞌ nllia Diosenꞌ biaꞌa gonllo rao yeololten?
28 Um dos mestres da lei estava ali ouvindo a discussão. Ao perceber que Jesus tinha respondido bem, perguntou: “De todos os mandamentos, qual é o mais importante?”.
29 Naꞌll goll Jesúsenꞌ leꞌe: —Da ninꞌ da nak da lliarao rao yeololte danꞌ nllia Diosenꞌ biaꞌa gonllo: “Reꞌ beꞌnn Israel, lewzenay, toze Xanllo Diosenꞌ nakeꞌ.
29 Jesus respondeu: “O mandamento mais importante é este: ‘Ouça, ó Israel! O Senhor, nosso Deus, é o único Senhor.
30 Naꞌ llieꞌroꞌ Xanllo Diosenꞌ do yichj do raꞌlloꞌ.” Da naꞌn da nakll lliarao gonllo.
30 Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de toda a sua mente e de todas as suas forças’.
31 Naꞌ da wllopenꞌ ka rebze naksen: “Llieꞌroꞌ beꞌnn lwelljoꞌ kanꞌ nllieꞌ kwinoꞌ.” Billre bi de da nakll lliarao ka da ki.
31 O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’. Nenhum outro mandamento é maior que esses”.
32 Naꞌll ne beꞌnnenꞌ llsedre ke leyenꞌ: —Wakse, maestro, da wen kwis kanꞌ neꞌon. Toze Diosenꞌ nakse, nollno llraꞌ ye to ka Leꞌe.
32 O mestre da lei respondeu: “Muito bem, mestre. O senhor falou a verdade ao dizer que há só um Deus, e nenhum outro.
33 Naꞌ llieꞌlloeꞌ do yichj do raꞌll-llo, naꞌ llieꞌllo lwelljllo ka nllieꞌ kwinllo, zaꞌkllen kerke da gotllo no bayiꞌx, naꞌ wzeyllobaꞌ weꞌraollo Dios.
33 E sei que é importante amá-lo de todo o meu coração, de todo o meu entendimento e de todas as minhas forças, e amar o meu próximo como a mim mesmo. É mais importante que oferecer todos os holocaustos e sacrifícios exigidos pela lei”.
34 Jesúsenꞌ gokbeꞌreꞌ ballieꞌ xtiꞌlleꞌn kwasro, naꞌll lleꞌe leꞌe: —Kere da xhen yalljen nench Diosenꞌ nnebieꞌ yichjraꞌlldaꞌon. Naꞌ nollno bayaxhjkze billre da nnab akreꞌ Leꞌe.
34 Ao perceber quanto o homem compreendia, Jesus disse: “Você não está longe do reino de Deus”. Depois disso, ninguém se atreveu a lhe fazer mais perguntas.
35 Jesúsenꞌ llzejnieꞌreꞌ beꞌnn kaꞌ llaꞌa llyoꞌ yodaꞌon, lleꞌe leakeꞌ: —¿Bixchen neze beꞌnn kaꞌ llsedre ke leyenꞌ, Cristonꞌ nakeꞌ xhiꞌnn dialla ke rey David?
35 Mais tarde, enquanto ensinava o povo no templo, Jesus fez a seguinte pergunta: “Por que os mestres da lei afirmam que o Cristo é filho de Davi?
36 Renchaꞌ kwinkze Davidenꞌ bneꞌe kon ka bzejnieꞌ Spíritu ke Diosenꞌ leꞌe:
36 O próprio Davi, falando por meio do Espírito Santo, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.
37 Chaꞌ kwinkze Davidenꞌ neꞌe nakeꞌ Xaneꞌ, ¿akxha gak nello Cristonꞌ nakeꞌ xhiꞌnn dialla ke Davidenꞌ? Le kwin Davidenꞌ golleꞌ leꞌe: “Xanaꞌ.” Beꞌnn zan beꞌnn yell llazraꞌll akeꞌ llzenay akeꞌ xtiꞌlleꞌn.
37 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”. E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Rawe llzejnieꞌ Jesúsenꞌ beꞌnn kaꞌ, naꞌll lleꞌe leakeꞌ: —Lewiayaꞌnn kanꞌ llon beꞌnn kaꞌ llsedre ke ley danꞌ bzoj da Moisésenꞌ, llawé akreꞌ llak akeꞌ to raꞌll tonne da chaꞌo, naꞌ gap beꞌnne leakeꞌ baraꞌnne do lao yaꞌa.
38 Jesus também ensinou: “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças.
39 Naꞌ leakeꞌ ll-lan akeꞌ kweꞌ akeꞌ ga llbeꞌ beꞌnn brao lo yodaꞌo kaꞌ, naꞌ leskaꞌ llon akeꞌ do ga llak wao.
39 E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
40 Naꞌ llkaꞌa akeꞌ rill noꞌr wazebe, naꞌ da lldeꞌ akreꞌ, scha llze akeꞌ kate llalwill akeꞌ Diosenꞌ nechkze ten kaꞌze. Da xhen da de saꞌkziꞌ beꞌnn kaꞌ kanꞌ llon akeꞌn.
40 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.
41 Ka lliꞌ Jesúsenꞌ kwite ga llia ganꞌ llgoꞌ akeꞌ mell ke yodaꞌon, naꞌ llwieꞌ ka llgoꞌ beꞌnn kaꞌ mell, beꞌnn zan beꞌnn wniaꞌ kaꞌ llgoꞌ akeꞌ da xhen.
41 Jesus sentou-se perto da caixa de ofertas do templo e ficou observando o povo colocar o dinheiro. Muitos ricos contribuíam com grandes quantias.
42 Ka bllin to noꞌr wazebe, naꞌ nakeꞌ noꞌr yaꞌche, broeꞌ chop mell daꞌo da bibi zaꞌktek.
42 Então veio uma viúva pobre e colocou duas moedas pequenas.
43 Naꞌll goxh Jesúsenꞌ beꞌnn kaꞌ non Leꞌen txhen naꞌ, lleꞌe leakeꞌ: —Diꞌll li llepaꞌ reꞌ, ka noꞌr wazeb ni, nakeꞌ beꞌnn yaꞌch daꞌo, da xhenll zaꞌk danꞌ broeꞌn kerke da broꞌ beꞌnn kaꞌ yelaꞌ.
43 Jesus chamou seus discípulos e disse: “Eu lhes digo a verdade: essa viúva depositou na caixa de ofertas mais que todos os outros.
44 Le beꞌnn kaꞌ broꞌ akeꞌ da ba bagoꞌnne, zan ka nak noꞌrenꞌ, rao yel yaꞌch keꞌen beꞌe ka da lallibe de keꞌe.
44 Eles deram uma parte do que lhes sobrava, mas ela, em sua pobreza, deu tudo que tinha”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.