Marcos 12

Yalálag Zapotec NT (ZPU_TBL) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Jesúsenꞌ bzorao llzejnieꞌreꞌ leakeꞌ, llsaꞌkrebreꞌ da kaꞌ neꞌe: —To beꞌnn gozeꞌ lba uvas, naꞌ bzechjeꞌn reꞌje, naꞌ beneꞌ to ga wsieꞌ uvas kaꞌ, naꞌ beneꞌ to yoꞌ sib ga lljasé beꞌnn gap len. ’Naꞌll bkwaꞌnneꞌ yellrionꞌ lo naꞌa beꞌnn wia akeꞌn de achj wej, naꞌll broeꞌ nez zejeꞌ ziꞌte.
1 Depois Jesus começou a falar por meio de parábolas . Ele disse:
2 Kate bllin lla wachib akeꞌ uvas kaꞌ, baseꞌleꞌ to beꞌnn wen llin keꞌen nench lljaxhieꞌ ka to da llayaꞌleꞌ naꞌ.
2 Quando chegou o tempo da colheita, o dono enviou um empregado para receber a sua parte.
3 Naꞌ beꞌnn wen llin kaꞌ beꞌx akeꞌ leꞌe, ben akeꞌ ziꞌ keꞌe, naꞌ baseꞌl akeꞌ leꞌe bibi bayoeꞌ akeꞌ leꞌe.
3 Mas os lavradores agarraram o empregado, bateram nele e o mandaram de volta sem nada.
4 Naꞌll xan yellrionꞌ bseꞌleꞌ beꞌnn yobre; leskaꞌ bdaꞌa akeꞌ leꞌe yej, ben akteꞌ weꞌe yichjeꞌ, ye to chiꞌi bchachrén akeꞌ leꞌe.
4 O dono mandou mais um empregado, mas eles bateram na cabeça dele e o trataram de um modo vergonhoso.
5 Naꞌll baseꞌlkzeꞌ beꞌnn yobre, naꞌ leskaꞌ bet akteꞌ leꞌe. Naꞌll baseꞌleꞌ beꞌnn zan, leskaꞌ bal beꞌnn kaꞌ ben akeꞌ ziꞌ ke akeꞌ, naꞌ ye baleꞌ basoꞌt akeꞌ.
5 E ainda outro foi mandado para lá, mas os lavradores o mataram. E o mesmo aconteceu com muitos mais — uns foram surrados, e outros foram mortos.
6 ’Naꞌ zo ye to xhiꞌnn kwineꞌ bi tiꞌche nllieꞌreꞌ kwis, naꞌ bayoll naꞌ, lleꞌn ke lleꞌnreꞌ bseꞌlebeꞌ neꞌe: “Xhiꞌnnaꞌ ni wap akjebeꞌ baraꞌnne.”
6 E agora a única pessoa que o dono da plantação tinha para mandar lá era o seu querido filho. Finalmente ele o mandou, pensando assim: “O meu filho eles vão respeitar.”
7 Bixha beꞌnn kaꞌ nlan lba uvas kaꞌ, ka breꞌe akreꞌ xhiꞌnneꞌn, naꞌll lle lwellj akeꞌ: “Beꞌnn ninꞌ xhiꞌnn xan reꞌjenꞌ, lebeꞌ yegaꞌnn ren danꞌ de ke xabeꞌn, ledá gotllobeꞌ naꞌ gak danꞌ kello.”
7 Mas os lavradores disseram uns aos outros: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
8 Naꞌll bzap akebeꞌ, bet akebeꞌ, brej akebeꞌ lo reꞌjenꞌ jazaꞌl aktebeꞌ koꞌllre.
8 — Então agarraram o filho, e o mataram, e jogaram o corpo para fora da plantação.
9 Naꞌll Jesúsenꞌ bnnabreꞌ leakeꞌ: —¿Akre ka llákere? ¿Akre gon xan yellrionꞌ ke beꞌnn kaꞌ? Chej kwineꞌ wlleyieꞌ ke beꞌnn wen llin kaꞌ, naꞌ yeyoneꞌ yellrionꞌ rallnaꞌa beꞌnn yobre.
9 Aí Jesus perguntou:
10 ’¿Bi nna wrabre kanꞌ nyoj xtiꞌll Diosenꞌ? Nen:
10 Vocês não leram o que as
11 — ausente —
11 Isso foi feito pelo Senhor
12 Naꞌll gokraꞌll akeꞌ goꞌx akeꞌ Leꞌe, ka bayejnieꞌ akreꞌ ke leakeꞌn beꞌe diꞌllenꞌ nak kaꞌ; naꞌ blleb akeꞌ beꞌnn yell, naꞌ bsan akeꞌ bibi ben akreꞌ Leꞌe, naꞌ zjayakeꞌ.
12 Os líderes judeus sabiam que a parábola era contra eles e quiseram prender Jesus, mas tinham medo do povo. Por isso deixaram Jesus em paz e foram embora.
13 Naꞌ bseꞌl akeꞌ bal beꞌnn fariseo kaꞌ, naꞌ ye bal beꞌnn kaꞌ non txhen Herodes naꞌ, nench lljalej akeꞌ diꞌll lloaꞌ Jesúsenꞌ, naꞌ gaꞌt da lljataorén akeꞌ xhia.
13 Depois mandaram que alguns fariseus e alguns membros do partido de Herodes fossem falar com Jesus a fim de conseguirem alguma prova contra ele.
14 Ka bllin akeꞌ ganꞌ zoeꞌn, naꞌll lle akeꞌ Leꞌe: —Maestro, nnézetoꞌ nakoꞌ beꞌnn lloeꞌ diꞌll li, bi llziꞌo lloaꞌ xtiꞌll beꞌnnach, naꞌ toz ka llonroꞌ yeolol beꞌnne, naꞌ llroeꞌroꞌ lixhej kanꞌ zej xhnnez Diosenꞌ. ¿Llonen bien chixhjtoꞌ da llnnab beꞌnnenꞌ nak le zeraoze wnebiaꞌ, beꞌnnenꞌ llia Roma? ¿Wyixhjtoꞌn o chaꞌ bi chixhjtoꞌn? ¿Bi ka nezoꞌ rweꞌ?
14 Eles chegaram e disseram: — Mestre, sabemos que o senhor é honesto e não se importa com a opinião dos outros. O senhor não julga pela aparência, mas ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige. Diga: é ou não é contra a nossa
15 Naꞌ le bayakbeꞌtereꞌ kere do raꞌll akeꞌn llnnab akreꞌ Leꞌe, naꞌll lleꞌe leakeꞌ: —¿Bixchen lleꞌnere kwejre nadaꞌ diꞌlle? Lewroeꞌchk nadaꞌ to xhmellrenꞌ.
15 Mas Jesus percebeu a malícia deles e respondeu:
16 Naꞌll broeꞌ akreꞌ Leꞌe ton, ka breꞌreꞌ mellenꞌ, naꞌll lleꞌe leakeꞌ: —¿Noxha raonꞌ daꞌa leꞌ mell ni? ¿No ranꞌ nyoj leꞌ ni? Naꞌll lle akeꞌ Leꞌe: —Ke César, beꞌnnenꞌ llnebiaꞌn.
16 Eles trouxeram, e ele perguntou: Eles responderam: — São do Imperador.
17 Naꞌll lle Jesúsenꞌ leakeꞌ: —Da nak ke César lewayoeꞌn leꞌe; naꞌ da llayaꞌl weꞌre Dios, leweꞌn Dios. Naꞌ llabán akreꞌ kanꞌ ballieꞌ xtiꞌll akeꞌn.
17 Então Jesus disse: E eles ficaram admirados com Jesus.
18 Naꞌll beꞌnn saduceo kaꞌ jakeꞌ raweꞌn. Naꞌ beꞌnn ki ne akeꞌ bi de yebán beꞌnn watenꞌ, naꞌll bnnab akreꞌ Leꞌe:
18 Alguns saduceus , os quais afirmam que ninguém ressuscita, chegaram perto de Jesus e disseram:
19 —Maestro, da Moisésenꞌ bzojeꞌ chaꞌ to beꞌnn byio gateꞌ, naꞌ bagaꞌnn noꞌr keꞌe, naꞌ nono xhiꞌnn akeꞌ bzo, naꞌ beꞌnn biꞌch beꞌnn wat naꞌ, llayaꞌl yezieꞌ noꞌr wazeb naꞌ, nench nniꞌt xhiꞌnn dialla ke biꞌcheꞌn.
19 — Mestre, Moisés escreveu para nós a seguinte lei : “Se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve casar com a viúva, para terem filhos, que serão considerados filhos do irmão que morreu.”
20 Naꞌ bzo gall biꞌch ake, beꞌnn nelle bchayneꞌe, naꞌ le gotteꞌ nono xhiꞌnneꞌ bzo.
20 Acontece que havia sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos.
21 Beꞌnn wllope naꞌ, le baziꞌteꞌ noꞌrenꞌ, naꞌ leskaꞌ le gotteꞌ nono xhiꞌnneꞌ bzo. Naꞌll baziꞌi beꞌnn wyonne naꞌ leꞌe, lekze kaꞌ gok keꞌe.
21 O segundo casou com a viúva e morreu sem deixar filhos. Aconteceu a mesma coisa com o terceiro.
22 Naꞌ kaꞌ gok ke toto beꞌnn kaꞌ bzorén noꞌrenꞌ bayate beꞌnn gall kaꞌ, naꞌ ni toeꞌ bi bzo xhiꞌnn akeꞌ wasaꞌt akeꞌ, bayoll naꞌ gotrén noꞌrenꞌ.
22 Afinal, os sete irmãos casaram com a mesma mulher e morreram sem deixar filhos. Depois de todos eles, a mulher também morreu.
23 Bixha kat yebán beꞌnn wat kaꞌ, ¿noreꞌ gak xhyio noꞌrenꞌ, le yeolol beꞌnn gall kaꞌn bzoreneꞌ?
23 Portanto, no dia da ressurreição, quando todos os mortos tornarem a viver, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
24 Jesúsenꞌ ballieꞌ xtiꞌll akeꞌn: —Llakchíxere le bi llejnieꞌre kanꞌ ne xtiꞌll Diosenꞌ, naꞌ bi nnézere akrenꞌ nake yel wak ke Diosenꞌ.
24 Jesus respondeu:
25 Kat yebán beꞌnn wat kaꞌ, bill wchaynaꞌa akeꞌ, ni ke weꞌe akzeꞌ xhiꞌnn akeꞌ wchaynaꞌa akbeꞌ, le gak akeꞌ ka angl beꞌnn llaꞌa yebá.
25 Pois, quando os mortos ressuscitarem, serão como os anjos do céu, e ninguém casará.
26 Ka nak danꞌ nnabre chaꞌ yebán beꞌnn wat kaꞌ, ¿bi nna golre danꞌ bzoj da Moisésenꞌ ganꞌ llian kanꞌ balwill Diosenꞌ leꞌe to lo yay yeꞌche da lleye? Lleꞌe leꞌe: “Nadaꞌ nakaꞌ Dios beꞌnn lloeꞌrao Abraham, naꞌ Dios beꞌnn lloeꞌrao Isaac, naꞌ Dios beꞌnn lloeꞌrao Jacob.”
26 Vocês nunca leram no
27 Le Diosenꞌ bi nakeꞌ Dios ke beꞌnn wat, nakseꞌ Dios ke beꞌnn ban. Naꞌllenꞌ niaꞌ, ni ke llejnieꞌzere danꞌ nerenꞌ.
27 E Deus não é Deus dos mortos e sim dos vivos. Vocês estão completamente errados!
28 To beꞌnn kaꞌ llsedre ke ley danꞌ bzoj da Moisésenꞌ zeꞌe llzenayeꞌ ka lloeꞌrén Jesúsenꞌ beꞌnn kaꞌ diꞌlle, naꞌ gokbeꞌreꞌ kwasro balliꞌi Jesúsenꞌ xtiꞌll akeꞌn, naꞌ bnnabreꞌ Leꞌe: —¿Norenꞌ nakll da brao danꞌ nllia Diosenꞌ biaꞌa gonllo rao yeololten?
28 Um mestre da Lei que estava ali ouviu a discussão. Viu que Jesus tinha dado uma boa resposta e por isso perguntou: — Qual é o mais importante de todos os mandamentos da
29 Naꞌll goll Jesúsenꞌ leꞌe: —Da ninꞌ da nak da lliarao rao yeololte danꞌ nllia Diosenꞌ biaꞌa gonllo: “Reꞌ beꞌnn Israel, lewzenay, toze Xanllo Diosenꞌ nakeꞌ.
29 Jesus respondeu:
30 Naꞌ llieꞌroꞌ Xanllo Diosenꞌ do yichj do raꞌlloꞌ.” Da naꞌn da nakll lliarao gonllo.
30 Ame o Senhor, seu Deus, com todo o coração, com toda a alma, com toda a mente e com todas as forças.”
31 Naꞌ da wllopenꞌ ka rebze naksen: “Llieꞌroꞌ beꞌnn lwelljoꞌ kanꞌ nllieꞌ kwinoꞌ.” Billre bi de da nakll lliarao ka da ki.
31 E o segundo mais importante é este: “Ame os outros como você ama a você mesmo.” Não existe outro mandamento mais importante do que esses dois.
32 Naꞌll ne beꞌnnenꞌ llsedre ke leyenꞌ: —Wakse, maestro, da wen kwis kanꞌ neꞌon. Toze Diosenꞌ nakse, nollno llraꞌ ye to ka Leꞌe.
32 Então o mestre da Lei disse a Jesus: — Muito bem, Mestre! O senhor disse a verdade. Ele é o único Deus, e não existe outro além dele.
33 Naꞌ llieꞌlloeꞌ do yichj do raꞌll-llo, naꞌ llieꞌllo lwelljllo ka nllieꞌ kwinllo, zaꞌkllen kerke da gotllo no bayiꞌx, naꞌ wzeyllobaꞌ weꞌraollo Dios.
33 Devemos amar a Deus com todo o nosso coração, com toda a nossa mente e com todas as nossas forças e também devemos amar os outros como amamos a nós mesmos. Pois é melhor obedecer a estes dois mandamentos do que trazer animais para serem queimados no altar e oferecer outros sacrifícios a Deus.
34 Jesúsenꞌ gokbeꞌreꞌ ballieꞌ xtiꞌlleꞌn kwasro, naꞌll lleꞌe leꞌe: —Kere da xhen yalljen nench Diosenꞌ nnebieꞌ yichjraꞌlldaꞌon. Naꞌ nollno bayaxhjkze billre da nnab akreꞌ Leꞌe.
34 Jesus viu que o mestre da Lei tinha respondido com sabedoria e disse: Depois disso ninguém tinha coragem de fazer mais perguntas a Jesus.
35 Jesúsenꞌ llzejnieꞌreꞌ beꞌnn kaꞌ llaꞌa llyoꞌ yodaꞌon, lleꞌe leakeꞌ: —¿Bixchen neze beꞌnn kaꞌ llsedre ke leyenꞌ, Cristonꞌ nakeꞌ xhiꞌnn dialla ke rey David?
35 Quando Jesus estava ensinando no pátio do Templo, perguntou:
36 Renchaꞌ kwinkze Davidenꞌ bneꞌe kon ka bzejnieꞌ Spíritu ke Diosenꞌ leꞌe:
36 Pois Davi, inspirado pelo Espírito Santo, escreveu:
37 Chaꞌ kwinkze Davidenꞌ neꞌe nakeꞌ Xaneꞌ, ¿akxha gak nello Cristonꞌ nakeꞌ xhiꞌnn dialla ke Davidenꞌ? Le kwin Davidenꞌ golleꞌ leꞌe: “Xanaꞌ.” Beꞌnn zan beꞌnn yell llazraꞌll akeꞌ llzenay akeꞌ xtiꞌlleꞌn.
37 O próprio Davi chama o Messias de Senhor. Portanto, como é que o Messias pode ser descendente de Davi? Uma grande multidão escutava com prazer o que Jesus ensinava.
38 Rawe llzejnieꞌ Jesúsenꞌ beꞌnn kaꞌ, naꞌll lleꞌe leakeꞌ: —Lewiayaꞌnn kanꞌ llon beꞌnn kaꞌ llsedre ke ley danꞌ bzoj da Moisésenꞌ, llawé akreꞌ llak akeꞌ to raꞌll tonne da chaꞌo, naꞌ gap beꞌnne leakeꞌ baraꞌnne do lao yaꞌa.
38 Ele dizia ao povo:
39 Naꞌ leakeꞌ ll-lan akeꞌ kweꞌ akeꞌ ga llbeꞌ beꞌnn brao lo yodaꞌo kaꞌ, naꞌ leskaꞌ llon akeꞌ do ga llak wao.
39 preferem os lugares de honra nas
40 Naꞌ llkaꞌa akeꞌ rill noꞌr wazebe, naꞌ da lldeꞌ akreꞌ, scha llze akeꞌ kate llalwill akeꞌ Diosenꞌ nechkze ten kaꞌze. Da xhen da de saꞌkziꞌ beꞌnn kaꞌ kanꞌ llon akeꞌn.
40 Exploram as viúvas e roubam os seus bens; e, para disfarçarem, fazem orações compridas. Portanto, o castigo que eles vão sofrer será pior ainda!
41 Ka lliꞌ Jesúsenꞌ kwite ga llia ganꞌ llgoꞌ akeꞌ mell ke yodaꞌon, naꞌ llwieꞌ ka llgoꞌ beꞌnn kaꞌ mell, beꞌnn zan beꞌnn wniaꞌ kaꞌ llgoꞌ akeꞌ da xhen.
41 Jesus estava no pátio do Templo, sentado perto da caixa das ofertas, olhando com atenção as pessoas que punham dinheiro ali. Muitos ricos davam muito dinheiro.
42 Ka bllin to noꞌr wazebe, naꞌ nakeꞌ noꞌr yaꞌche, broeꞌ chop mell daꞌo da bibi zaꞌktek.
42 Então chegou uma viúva pobre e pôs na caixa duas moedinhas de pouco valor.
43 Naꞌll goxh Jesúsenꞌ beꞌnn kaꞌ non Leꞌen txhen naꞌ, lleꞌe leakeꞌ: —Diꞌll li llepaꞌ reꞌ, ka noꞌr wazeb ni, nakeꞌ beꞌnn yaꞌch daꞌo, da xhenll zaꞌk danꞌ broeꞌn kerke da broꞌ beꞌnn kaꞌ yelaꞌ.
43 Aí Jesus chamou os discípulos e disse:
44 Le beꞌnn kaꞌ broꞌ akeꞌ da ba bagoꞌnne, zan ka nak noꞌrenꞌ, rao yel yaꞌch keꞌen beꞌe ka da lallibe de keꞌe.
44 Porque os outros deram do que estava sobrando. Porém ela, que é tão pobre, deu tudo o que tinha para viver.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.