Marcos 10

Yalálag Zapotec NT (ZPU_TBL) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Bde naꞌ, bzaꞌa Jesúsenꞌ Capernaum, naꞌ byejeꞌ ganꞌ nbane Judea, balaꞌyeꞌ ye chlaꞌ yeo Jordán naꞌ. Naꞌ da yobre bllay beꞌnn zan kwis ganꞌ zoeꞌn, naꞌ bzoraweꞌ llzejnieꞌreꞌ leakeꞌ kanꞌ llonkzeꞌ.
1 Então Jesus deixou Cafarnaum e foi para a região da Judeia, a leste do rio Jordão. Mais uma vez, multidões se juntaram ao seu redor e, como de costume, ele as ensinava.
2 Naꞌ bal beꞌnn fariseo kaꞌ jabiꞌy akeꞌ, naꞌ llnnab akreꞌ Leꞌe chaꞌ naken wen beꞌnn kaꞌ nchaynaꞌa wsan noꞌr ke akeꞌ. Lle akeꞌ Leꞌe kaꞌ, le lleꞌn akreꞌ kwej akeꞌ Leꞌe diꞌll nench akre nneꞌe.
2 Alguns fariseus vieram e tentaram apanhar Jesus numa armadilha com a seguinte pergunta: “Deve-se permitir que um homem se divorcie de sua mulher?”.
3 Jesúsenꞌ lleꞌe leakeꞌ: —¿Akxha ne ley danꞌ bzoj da Moisésenꞌ?
3 Jesus respondeu: “O que Moisés disse na lei a respeito do divórcio?”.
4 Naꞌll bne akeꞌ: —Da Moisésenꞌ beꞌe latj wsanraꞌll lwellj akeꞌ, naꞌ chaste to yich weꞌn diꞌll baraꞌa akeꞌ.
4 “Ele o permitiu”, responderam os fariseus. “Disse que um homem poderia dar à esposa um certificado de divórcio e mandá-la embora.”
5 Jesúsenꞌ ballieꞌ xtiꞌll akeꞌn, lleꞌe leakeꞌ: —Yel yichjraꞌlldaꞌo zid keré naꞌn, beꞌe da Moisésenꞌ latj gonre kaꞌ.
5 Jesus, porém, disse: “Moisés escreveu esse mandamento porque vocês têm o coração duro,
6 Zan da nell ka bxhe yellrionꞌ, “Diosenꞌ beneꞌ beꞌnn byio ren noꞌre.”
6 mas ‘Deus os fez homem e mulher’ desde o princípio da criação.
7 Ke len naꞌ bneꞌe: “Beꞌnn byio yereꞌe kwit xaxhneꞌe, naꞌ sieꞌ noꞌre,
7 ‘Por isso o homem deixa pai e mãe e se une à sua mulher,
8 naꞌ chop akeꞌ gak akeꞌ ka toze beꞌnn.” Naꞌllenꞌ bill nak ke ke akeꞌ, ba nak akeꞌ toze beꞌnne.
8 e os dois se tornam um só’. Uma vez que já não são dois, mas um só,
9 Ke len naꞌ, beꞌnn ba bkoꞌd Diosenꞌ, bi gak yelaꞌa beꞌnnach leakeꞌ.
9 que ninguém separe o que Deus uniu”.
10 Ka ballín akeꞌ yoꞌ naꞌ, beꞌnn kaꞌ non Leꞌe txhen naꞌ, bnnab akeꞌ da yobre kanꞌ goll beꞌnn kaꞌ Leꞌen.
10 Mais tarde, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles tocaram no assunto outra vez.
11 Naꞌll lleꞌe leakeꞌ: —Noteze beꞌnn chaꞌ wsanraꞌll xhoꞌreꞌ, naꞌ sieꞌ ye to noꞌr yobre, da xhinnj xhen naꞌ lloneꞌ ke xhoꞌreꞌ, llonkzeꞌ ka beꞌnn zo xto.
11 Jesus respondeu: “Quem se divorcia de sua esposa e se casa com outra mulher comete adultério contra ela.
12 Leskaꞌ noꞌrenꞌ chaꞌ wsanraꞌll xhyiweꞌ, naꞌ sieꞌ ye to beꞌnn yobre, leskaꞌ llonkzeꞌ ka beꞌnn zo xto.
12 E, se a mulher se divorcia do marido e se casa com outro homem, comete adultério”.
13 Naꞌll jwaꞌa akeꞌ bidaꞌo ak rao Jesúsenꞌ nench kaneꞌ yichj akbeꞌ, naꞌ beꞌnn kaꞌ non Leꞌe txhen naꞌ, ben akreꞌ beꞌnn kaꞌ znia.
13 Certo dia, trouxeram crianças para que Jesus pusesse as mãos sobre elas, mas os discípulos repreendiam aqueles que as traziam.
14 Ka breꞌe Jesúsenꞌ kanꞌ llon akeꞌn, goklleꞌe leakeꞌ, naꞌ golleꞌ leakeꞌ: —Leweꞌe latj yed bidaꞌo kaꞌ rawaꞌ ni, bi wllonre; le beꞌnn kaꞌ nak ka bidaꞌo ki, leakeꞌn nak Diosenꞌ txhen beꞌnn llnebiaꞌ.
14 Ao ver isso, Jesus ficou indignado com os discípulos e disse: “Deixem que as crianças venham a mim. Não as impeçam, pois o reino de Deus pertence aos que são como elas.
15 Da li niaꞌ reꞌ, noteze beꞌnne chaꞌ bi goneꞌ ka llon bidaꞌo ki nxenraꞌll akbeꞌ nadaꞌ, ni ke gakzeꞌ gakeꞌ Diosenꞌ txhen beꞌnnenꞌ llnebiaꞌ.
15 Eu lhes digo a verdade: quem não receber o reino de Deus como uma criança de modo algum entrará nele”.
16 Naꞌll bdeꞌleꞌ toto bidaꞌo kaꞌ, bxoa taꞌkeꞌn yichj akbeꞌn, naꞌ benlaꞌyeꞌ leakbeꞌ.
16 Então tomou as crianças nos braços, pôs as mãos sobre a cabeça delas e as abençoou.
17 Ka broꞌ Jesúsenꞌ nez, zejdo to beꞌnn weꞌo jacheꞌk xhibeꞌ raweꞌn, naꞌ llnnabreꞌ Leꞌe: —Maestro, nakoꞌ beꞌnn wen kwis, ¿akre gonaꞌ nench gaꞌt yel nban zejlikane kiaꞌ?
17 Quando Jesus saía para Jerusalém, um homem veio correndo em sua direção, ajoelhou-se diante dele e perguntou: “Bom mestre, que devo fazer para herdar a vida eterna?”.
18 Jesúsenꞌ golleꞌ Leꞌe: —¿Bixchen llezoꞌ nadaꞌ beꞌnn wen? Nono beꞌnn wen llraꞌ, toze Diosenꞌ nak beꞌnn wen.
18 “Por que você me chama de bom?”, perguntou Jesus. “Apenas Deus é verdadeiramente bom.
19 Rweꞌ nnezkzroꞌ binꞌ ne Diosenꞌ gonllo: “Bi tarenoꞌ wde wdere noꞌre, bi gakoꞌ beꞌnn wen xhia, bi kwanoꞌ, bi wxoaꞌo da xhinnj koꞌll beꞌnne da bi beneꞌ, bi siyeꞌo, bdap baraꞌnn xaxhnaꞌo.”
19 Você conhece os mandamentos: ‘Não mate. Não cometa adultério. Não roube. Não dê falso testemunho. Não engane ninguém. Honre seu pai e sua mãe’.”
20 Naꞌll lleꞌe Leꞌe: —Maestro, yeolol da ki llonaꞌ ka nna naktiaꞌ xkwiꞌdte.
20 O homem respondeu: “Mestre, tenho obedecido a todos esses mandamentos desde a juventude”.
21 Naꞌll Jesúsenꞌ bwieꞌ leꞌe, llakreꞌ leꞌe, lleꞌe leꞌe: —Ye toze da yallj gonoꞌ; bayej jayeꞌt yeolol da de koꞌo, naꞌ mell danꞌ goꞌtoꞌn naꞌ, beꞌen beꞌnn yaꞌch, naꞌll gaꞌt yel wniaꞌ koꞌo yebá, naꞌtell yedoꞌ nnaoꞌ nadaꞌ.
21 Com amor, Jesus olhou para o homem e disse: “Ainda há uma coisa que você não fez. Vá, venda todos os seus bens e dê o dinheiro aos pobres. Então você terá um tesouro no céu. Depois, venha e siga-me”.
22 Bixha ka benreꞌ kaꞌ, gokreꞌ kwis, zayejeꞌ llakreꞌ, le nakeꞌ beꞌnn wniaꞌ kwis.
22 Ao ouvir isso, o homem ficou desapontado e foi embora triste, pois tinha muitos bens.
23 Naꞌll bayechj Jesúsenꞌ bwieꞌ beꞌnn kaꞌ nechj Leꞌen, naꞌ lleꞌe beꞌnn kaꞌ non Leꞌe txhen naꞌ: —¡Bniꞌ kwis naken ke to beꞌnn wniaꞌ, weꞌe latj nnebiaꞌ Diosenꞌ yichjraꞌlldaꞌweꞌ!
23 Jesus olhou ao redor e disse a seus discípulos: “Como é difícil os ricos entrarem no reino de Deus!”.
24 Naꞌ beꞌnn kaꞌ non Jesúsenꞌ txhen naꞌ, llabán akreꞌ kwis kanꞌ bneꞌen, naꞌ bne Jesúsenꞌ ye to, lleꞌe leakeꞌ: —Reꞌ, xhiꞌnnaꞌ, bniꞌ kwis naken ke beꞌnn kaꞌ nxenraꞌll yel wniaꞌ ke akeꞌn, weꞌe akeꞌ latj nnebiaꞌ Diosenꞌ yichjraꞌlldaꞌo akeꞌ.
24 Os discípulos se admiraram de suas palavras. Mas Jesus disse outra vez: “Filhos, entrar no reino de Deus é muito difícil.
25 Sétere te to bayiꞌxe banꞌ nziꞌi camello lo nay yeꞌchich, kerke to beꞌnn wniaꞌ weꞌe latj nnebiaꞌ Diosenꞌ yichjraꞌlldaꞌweꞌn.
25 É mais fácil um camelo passar pelo buraco de uma agulha que um rico entrar no reino de Deus”.
26 Naꞌ llabán akreꞌ kwis kanꞌ ben akreꞌ bneꞌen, naꞌll lle lwellj akeꞌ: —¿Noxha gakze yerá chaꞌ?
26 Perplexos, os discípulos perguntaram: “Então quem pode ser salvo?”.
27 Jesúsenꞌ llwieꞌ leakeꞌ, naꞌll bneꞌe: —Da li beꞌnnachenꞌ bibi gak goneꞌ, zan ka nak Diosenꞌ, yeololte llak lloneꞌ, bibi de da gakreꞌ bniꞌ goneꞌn.
27 Jesus olhou atentamente para eles e respondeu: “Para as pessoas isso é impossível, mas não para Deus. Para Deus, tudo é possível”.
28 Naꞌll Pedronꞌ lleꞌe Leꞌe: —Netoꞌ ba bsanraꞌlltoꞌ yeolol da de ketoꞌ nench naotoꞌ rweꞌ.
28 Então Pedro começou a falar: “Deixamos tudo para segui-lo”.
29 Jesúsenꞌ bneꞌe: —Diꞌll li llepaꞌ reꞌ, chaꞌ to beꞌnne bsanraꞌlleꞌ rilleꞌ, biꞌcheꞌ, zaneꞌ, xaxhneꞌe, noꞌr keꞌe, xhiꞌnneꞌ, yellrio keꞌe, ni kiaꞌ nadaꞌ nench wzenayeꞌ xtiꞌllaꞌn,
29 Jesus respondeu: “Eu lhes garanto que todos que deixaram casa, irmãos, irmãs, mãe, pai, filhos ou propriedades por minha causa e por causa das boas-novas
30 zaꞌklle da wayoeꞌ Diosenꞌ leꞌe, da xhenll wayoeꞌ Diosenꞌ leꞌe, kerke da kaꞌ bsanraꞌlleꞌn, to gayoa (100) ras ke to danꞌ bnitenꞌ wayoeꞌ leꞌe, laꞌkze chaꞌ bllayraweꞌ, naꞌ kate llin lla naꞌ, weꞌe yel nban zejlikane keꞌe.
30 receberão em troca, neste mundo, cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e propriedades, com perseguição, e, no mundo futuro, terão a vida eterna.
31 Naꞌ llepaꞌ reꞌ, beꞌnn zan nak akeꞌ ka beꞌnn lliarao nnaꞌ, wllin lla kat yeyak akeꞌ ka beꞌnn zaꞌa xhante, naꞌ beꞌnn kaꞌ nak akeꞌ ka beꞌnn zaꞌa xhante nnaꞌ, leakeꞌn yeyak akeꞌ ka beꞌnn lliarao.
31 Contudo, muitos primeiros serão os últimos, e muitos últimos serão os primeiros”.
32 Ka yoꞌ akeꞌ nez, llep akeꞌ llin akeꞌ ganꞌ nziꞌi Jerusalén naꞌ, Jesúsenꞌ lliaraweꞌ rao beꞌnn kaꞌ non Leꞌe txhen naꞌ, naꞌll llon akeꞌ yel wan nao akeꞌ lleb akeꞌ. Naꞌll da yobre Jesúsenꞌ goxheꞌ beꞌnn chllinn kaꞌ ga yobre, naꞌ bzorao lloeꞌreneꞌ leakeꞌ diꞌll kanꞌ gak keꞌen.
32 Por esse tempo, subiam para Jerusalém, e Jesus ia à frente. Os discípulos estavam muito admirados, e o povo que os seguia tinha grande temor. Jesus chamou os Doze à parte e, mais uma vez, começou a descrever tudo que estava prestes a lhe acontecer.
33 Lleꞌe leakeꞌ: —Lewiake nnaꞌ, zejllo Jerusalén naꞌ, nadaꞌ, Beꞌnn Gorj Radj Beꞌnnach, gakaꞌ rao naꞌa bxoz wnebiaꞌ kaꞌ, naꞌ beꞌnn kaꞌ llsedre ke ley danꞌ bzoj da Moisésenꞌ wchoy akeꞌ kiaꞌ gataꞌ, naꞌ gon akeꞌ nadaꞌ rao naꞌa beꞌnn kaꞌ bi nak beꞌnn Israel.
33 “Ouçam”, disse ele. “Estamos subindo para Jerusalém, onde o Filho do Homem será traído e entregue aos principais sacerdotes e aos mestres da lei. Eles o condenarão à morte e o entregarão aos gentios.
34 Naꞌ wtitj akreꞌ nadaꞌ, chintat akeꞌ nadaꞌ, wxiꞌt akeꞌ xheꞌn yichjrawaꞌ, naꞌ got akeꞌ nadaꞌ. Naꞌ wayónn lla naꞌ yebanaꞌ.
34 Zombarão dele, cuspirão nele, o açoitarão e o matarão, mas depois de três dias ele ressuscitará.”
35 Jacobonꞌ ren Juan naꞌ, xhiꞌnn Zebedeonꞌ, jabiꞌy akeꞌ kwit Jesúsenꞌ, naꞌ lle akeꞌ Leꞌe: —Maestro, lleꞌnetoꞌ gonoꞌ to okré ketoꞌ.
35 Então Tiago e João, filhos de Zebedeu, vieram e falaram com ele: “Mestre, queremos que nos faça um favor”.
36 Naꞌll lleꞌe leakeꞌ: —¿Bixhanꞌ lleꞌnere gonaꞌ?
36 “Que favor é esse?”, perguntou ele.
37 Naꞌll lle akeꞌ Leꞌe: —Lleꞌnetoꞌ kat ba llnebiaꞌo naꞌ, gonnoꞌ latj yedlleꞌtoꞌ chlaꞌ wej kwitoꞌn.
37 Eles responderam: “Quando o senhor se sentar em seu trono glorioso, queremos nos sentar em lugares de honra ao seu lado, um à sua direita e outro à sua esquerda”.
38 Jesúsenꞌ lleꞌe leakeꞌ: —Bi llejnieꞌre bi danꞌ llnnabre. ¿Wchoyraꞌllre tere yel ziꞌ yel yaꞌ, ka danꞌ tiaꞌ nadaꞌ, gak keré kanꞌ gak kiaꞌn?
38 Jesus lhes disse: “Vocês não sabem o que estão pedindo! São capazes de beber do cálice que beberei? São capazes de ser batizados com o batismo com que serei batizado?”.
39 Naꞌ bne akeꞌ: —Waktoꞌ. Naꞌll lleꞌe leakeꞌ: —Da likze tere yel ziꞌ yel yaꞌ, ka danꞌ tiaꞌ nadaꞌ, naꞌ gak keré kanꞌ gak kiaꞌn.
39 “Somos!”, responderam eles. Então Jesus disse: “De fato, vocês beberão do meu cálice e serão batizados com o meu batismo.
40 Zan ka nak danꞌ kweꞌre chlaꞌ wej kwitaꞌn, kere nadaꞌ nniaꞌ no kweꞌ kwitaꞌn, Dios naꞌn ba brejeꞌ beꞌnn kaꞌ kweꞌ kwitaꞌn.
40 Não cabe a mim, no entanto, dizer quem se sentará à minha direita ou à minha esquerda. Esses lugares serão daqueles para quem eles foram preparados”.
41 Ka bene beꞌnn ye chi kaꞌ yelaꞌ kanꞌ goll akeꞌ Leꞌen, gokllaꞌa akeꞌ Jacobonꞌ ren Juan naꞌ.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram o que Tiago e João haviam pedido, ficaram indignados.
42 Naꞌ Jesúsenꞌ goxheꞌ leakeꞌ, naꞌ lleꞌe leakeꞌ: —Reꞌ nnézere ka beꞌnn kaꞌ llnebiaꞌ toto yell, llon akeꞌ wzenay beꞌnn kaꞌ nak rallnaꞌa akeꞌn, leskaꞌ beꞌnn kaꞌ nak beꞌnn brao, llnebiaꞌ akeꞌ leakeꞌ.
42 Então Jesus os reuniu e disse: “Vocês sabem que os que são considerados líderes neste mundo têm poder sobre o povo, e que os oficiais exercem sua autoridade sobre os súditos.
43 Zan reꞌ bi gonre kaꞌ, chaꞌ reꞌ lleꞌnere gakre beꞌnn brao, llayaꞌl wxhexjraꞌllre gakrenre beꞌnn lwelljre.
43 Entre vocês, porém, será diferente. Quem quiser ser o líder entre vocês, que seja servo,
44 Naꞌ chaꞌ notezre lleꞌnere gakre beꞌnn lliarao, zgaꞌtek llayaꞌle gakre ka to beꞌnn wen llin ke beꞌnn lwelljre.
44 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que se torne escravo de todos.
45 Le nadaꞌ, Beꞌnn Gorj Radj Beꞌnnach, kere zaꞌa nench gakrén beꞌnn nadaꞌn, zaꞌa nench gakrenaꞌ beꞌnn kaꞌ, naꞌ llsanraꞌll kwinaꞌ got akeꞌ nadaꞌ, ni ke xtoꞌl beꞌnnach.
45 Pois nem mesmo o Filho do Homem veio para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por muitos”.
46 Naꞌ bllin akeꞌ yellenꞌ re Jericó. Naꞌ ka ba llalloj Jesúsenꞌ yell naꞌn ren beꞌnn kaꞌ non Leꞌe txhen, naꞌ yezikre beꞌnn zan, tnez naꞌ lliꞌ to beꞌnn lchole llnnabeꞌ lmoxh. Beꞌnn naꞌ re Bartimeo, naꞌ nakeꞌ xhiꞌnn to beꞌnn re Timeo.
46 Então chegaram a Jericó. Quando Jesus e seus discípulos saíam da cidade, uma grande multidão os seguiu. Um mendigo cego chamado Bartimeu, filho de Timeu, estava sentado à beira do caminho.
47 Ka gokbeꞌreꞌ badé Jesús beꞌnn Nazaretenꞌ tnezenꞌ, naꞌ bzoraweꞌ llosieꞌ neꞌe: —¡Jesús, xhiꞌnn dialla ke rey David, bayaꞌchraꞌll nadaꞌ!
47 Quando Bartimeu soube que Jesus de Nazaré estava perto, começou a gritar: “Jesus, Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
48 Naꞌll bene beꞌnn zan kaꞌ leꞌe znia nench kweꞌe llize, bixha beꞌnn lcholenꞌ yezikre besieꞌ bneꞌe: —¡Xhiꞌnn dialla ke rey David, bayaꞌchraꞌll nadaꞌ!
48 Muitos lhe diziam aos brados: “Cale-se!”. Ele, porém, gritava ainda mais alto: “Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
49 Naꞌll brexh Jesúsenꞌ, naꞌ lleꞌe beꞌnn kaꞌ: —Legaxheꞌ nile. Naꞌ goxh beꞌnn kaꞌ leꞌe, lle akeꞌ leꞌe: —Bxenraꞌlle, bzollaꞌa, le llaxheꞌ rweꞌn.
49 Quando Jesus o ouviu, parou e disse: “Falem para ele vir aqui”. Então chamaram o cego. “Anime-se!”, disseram. “Venha, ele o está chamando!”
50 Naꞌll bkwas beꞌnn lcholenꞌ raꞌllenꞌ xhoa koꞌlleꞌn, naꞌll zejdoeꞌ ganꞌ ze Jesúsenꞌ.
50 Bartimeu jogou sua capa para o lado, levantou-se de um salto e foi até Jesus.
51 Naꞌll lleꞌe leꞌe: —¿Bixhanꞌ lleꞌnroꞌ gonaꞌ koꞌo? Naꞌll bne beꞌnn lcholenꞌ: —Maestro, lleꞌnraꞌ yereꞌraꞌ.
51 “O que você quer que eu lhe faça?”, perguntou Jesus. O cego respondeu: “Rabi,
52 Naꞌll lle Jesúsenꞌ leꞌe: —Bayej nnaꞌ, danꞌ nxenraꞌlloꞌ naꞌn ba basrá rweꞌ. Le bareꞌtereꞌ, naꞌll bnaweꞌ Jesúsenꞌ ganꞌ zejeꞌn.
52 Jesus lhe disse: “Vá, pois sua fé o curou”. No mesmo instante, o homem passou a ver e seguiu Jesus pelo caminho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.