Lucas 20

Yalálag Zapotec NT (ZPU_TBL) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Gok to lla ka llzejnieꞌ Jesúsenꞌ beꞌnn kaꞌ yodaꞌo braonꞌ, llroeꞌreꞌ Diꞌll Wen ke Xanllo Diosenꞌ, kate bllin bxoz wnebiaꞌ kaꞌ, naꞌ beꞌnn kaꞌ llsedre ke ley danꞌ bzoj da Moisésenꞌ, naꞌ beꞌnn gor brao ke beꞌnn Israel kaꞌ,
1 E aconteceu num daqueles dias que, estando ele ensinando o povo no templo, e anunciando o evangelho, sobrevieram os principais dos sacerdotes e os escribas com os anciãos,
2 lle akeꞌ Leꞌe: —Bnechk netoꞌ, ¿bi yel llnebiaꞌ napoꞌ llonoꞌ da ki? ¿No benn yel llnebiaꞌn llonoꞌn?
2 E falaram-lhe, dizendo: Dize-nos, com que autoridade fazes estas coisas? Ou, quem é que te deu esta autoridade?
3 Naꞌll balliꞌi Jesúsenꞌ xtiꞌll akeꞌn, bneꞌe: —Leskaꞌ nadaꞌ wnnabraꞌ reꞌ, lennechk,
3 E, respondendo ele, disse-lhes: Também eu vos farei uma pergunta: Dizei-me pois:
4 ¿nonꞌ bseꞌl Juan beꞌnnenꞌ bchoa nis? ¿Diosenꞌ bseꞌl leꞌe o chaꞌ nollre beꞌnnachenꞌ?
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Naꞌ bzorao lloeꞌrén lwellj akeꞌ diꞌll, ne akeꞌ: —¿Akxha nnello? Chaꞌ nnello Diosenꞌ bseꞌl leꞌe, naꞌ yeꞌe lliꞌo: “¿Bixchen bi byejleꞌre keꞌe chaꞌ?”
5 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que o não crestes?
6 Chaꞌ nnello lwellj beꞌnnkzllonꞌ bseꞌl leꞌe, nxholl wchekw beꞌnn ki lliꞌo yej, le ne akeꞌ Juan naꞌn gokeꞌ to beꞌnn bseꞌl Dios.
6 E se dissermos: Dos homens; todo o povo nos apedrejará, pois têm por certo que João era profeta.
7 Naꞌll goll akeꞌ Jesúsenꞌ bi nnez akreꞌ no bseꞌl Juan naꞌ.
7 E responderam que não sabiam de onde era.
8 Naꞌll lle Jesúsenꞌ leakeꞌ: —Leskaꞌ nadaꞌ, bi nniaꞌ non benn nadaꞌ yel llnebiaꞌn nench llonaꞌ da ki.
8 E Jesus lhes disse: Tampouco vos direi com que autoridade faço isto.
9 Naꞌ bne Jesúsenꞌ to diꞌll llzejnieꞌreꞌ beꞌnn kaꞌ llaꞌa llzenay xtiꞌlleꞌn: —To beꞌnne, gozeꞌ lba uvas rao yellrio xhen keꞌen, naꞌ beneꞌn rallnaꞌa beꞌnne, naꞌ broeꞌ nez zejeꞌ ga yobre ga jasoeꞌ scha.
9 E começou a dizer ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, e arrendou-a a uns lavradores, e partiu para fora da terra por muito tempo;
10 Ka bllin lla llalis beꞌnn kaꞌ da kaꞌ llaz akeꞌn, beꞌnnenꞌ nak xaneꞌn bseꞌleꞌ to beꞌnn wen llin keꞌen, nench wazieꞌ ke to da llayaꞌleꞌ. Naꞌ ka bllin beꞌnnenꞌ, ben akeꞌ ziꞌ keꞌe, naꞌ bibi beꞌe akeꞌ leꞌe.
10 E no tempo próprio mandou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no vazio.
11 Naꞌll beꞌnnenꞌ bseꞌleꞌ ye to beꞌnn wen llin keꞌe beꞌnn yobre, leskaꞌ goꞌdyiꞌ akeꞌ leꞌe, naꞌ ben akeꞌ ziꞌ keꞌe, naꞌ bibi beꞌe akseꞌ leꞌe.
11 E tornou ainda a mandar outro servo; mas eles, espancando também a este, e afrontando-o, mandaram-no vazio.
12 Naꞌll bseꞌlkzeꞌ beꞌnn yobre, naꞌ bentat akeꞌ ziꞌ keꞌe, ben akteꞌ leꞌe weꞌe, jazaꞌl akteꞌ leꞌe latj yobre.
12 E tornou ainda a mandar um terceiro; mas eles, ferindo também a este, o expulsaram.
13 ’Naꞌll xan yellrionꞌ bneꞌe: “¿Akxha gonaꞌ nnaꞌ? Wseꞌlchekaꞌ xhiꞌnnaꞌ binꞌ nllieꞌraꞌ naꞌ, cheke gap akebeꞌ baraꞌnne.”
13 E disse o senhor da vinha: Que farei? Mandarei o meu filho amado; talvez que, vendo, o respeitem.
14 Bixha beꞌnn wen llin kaꞌ, ka breꞌe akreꞌ xhiꞌnn beꞌnnenꞌ, lle lwellj akeꞌ: “Beꞌnn ninꞌ xhiꞌnn xan yellrionꞌ, leꞌen llayaꞌl siꞌi bien naꞌ, ledá gotlloeꞌ, naꞌ gak danꞌ kello.”
14 Mas, vendo-o os lavradores, arrazoaram entre si, dizendo: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 Naꞌ brej akeꞌ leꞌe lo reꞌjenꞌ, naꞌ bet akeꞌ leꞌe. Naꞌll bne Jesúsenꞌ: —¿Akre llákere, akre gon xan yellrionꞌ ke beꞌnn kaꞌ llon llin rao yellrionꞌ?
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o senhor da vinha?
16 Chejeꞌ, naꞌ lljeteꞌ leakeꞌ, naꞌ goneꞌ yellrionꞌ rallnaꞌa beꞌnn yobre. Ka bayoll bene beꞌnn kaꞌ ka diꞌllenꞌ, bne akeꞌ: —¡Dios gakreneꞌ lliꞌo bi gonllo kaꞌ!
16 Irá, e destruirá estes lavradores, e dará a outros a vinha. E, ouvindo eles isto, disseram: Não seja assim!
17 Naꞌll Jesúsenꞌ llwiatezeꞌ leakeꞌ, bneꞌe: —¿Ka akxha chejnieꞌllo ganꞌ nyoj xtiꞌll Diosenꞌ, nen ki?:
17 Mas ele, olhando para eles, disse: Que é isto, pois, que está escrito? A pedra, que os edificadores reprovaram, Essa foi feita cabeça da esquina.
18 Beꞌnn bixe, naꞌ lljagoꞌnneꞌ rao yejenꞌ, gachjtineꞌ, naꞌ beꞌnnenꞌ chaꞌ yej naꞌ bixen wxejen leꞌe, wxhoxhjtinten leꞌe.
18 Qualquer que cair sobre aquela pedra ficará em pedaços, e aquele sobre quem ela cair será feito em pó.
19 Bayoll bne Jesúsenꞌ kaꞌ, bxoz wnebiaꞌ kaꞌ, naꞌ beꞌnn kaꞌ llsedre ke leyenꞌ, le gokraꞌll akteꞌ goꞌx akeꞌ Leꞌe, le byejnieꞌ akreꞌ ni ke leakeꞌn beꞌe diꞌllenꞌ kaꞌ, naꞌ blleb akeꞌ beꞌnn yell.
19 E os principais dos sacerdotes e os escribas procuravam lançar mão dele naquela mesma hora; mas temeram o povo; porque entenderam que contra eles dissera esta parábola.
20 Naꞌ bseꞌl akeꞌ beꞌnn blleꞌnao Leꞌe, beꞌnn ben ka llon Leꞌe txhenre, nench naꞌ kweꞌnao akeꞌ chaꞌ bi diꞌll lloj lloeꞌ, naꞌ saꞌke gon akeꞌ Leꞌe rallnaꞌa beꞌnn wnebiaꞌn.
20 E, observando-o, mandaram espias, que se fingissem justos, para o apanharem nalguma palavra, e o entregarem à jurisdição e poder do presidente.
21 Naꞌ beꞌnn kaꞌ goll akeꞌ Jesúsenꞌ: —Maestro, nnézetoꞌ lloeꞌo diꞌll li llroeꞌroꞌ lixheje, naꞌ toz ka llonoꞌ ren noteze beꞌnne, naꞌ llzejnieꞌroꞌ kanꞌ nak xhnnez Diosenꞌ.
21 E perguntaram-lhe, dizendo: Mestre, nós sabemos que falas e ensinas bem e retamente, e que não consideras a aparência da pessoa, mas ensinas com verdade o caminho de Deus.
22 Lleꞌnetoꞌ nnézetoꞌ, ¿naken wen chixhjtoꞌ danꞌ llnnab beꞌnnenꞌ le zeraoze nak wnebiaꞌ, beꞌnnenꞌ llia Roma o chaꞌ bi naken wen?
22 É-nos lícito dar tributo a César ou não?
23 Naꞌ Jesúsenꞌ bayakbeꞌreꞌ kere do raꞌll akeꞌn llnnab akeꞌ, naꞌll lleꞌe leakeꞌ: —¿Bixchen lleꞌnzere gonreꞌre nadaꞌ?
23 E, entendendo ele a sua astúcia, disse-lhes: Por que me tentais?
24 Lewroeꞌ nadaꞌ to xhmellrenꞌ. Ka beꞌe akeꞌ Leꞌe mellenꞌ, naꞌ bneꞌe: —¿Noxha raonꞌ daꞌa leꞌ mell ni? ¿No ranꞌ nyoj le ni? Naꞌll bne akeꞌ: —César beꞌnnenꞌ llnebiaꞌ Roma naꞌn.
24 Mostrai-me uma moeda. De quem tem a imagem e a inscrição? E, respondendo eles, disseram: De César.
25 Naꞌll lleꞌe leakeꞌ: —Da nake ke César lewayoeꞌn leꞌe; naꞌ da llayaꞌl weꞌre Dios, leweꞌn Dios.
25 Disse-lhes então: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
26 Naꞌ bi llakse gon akeꞌ lloj to diꞌll krere lloaꞌ Jesúsenꞌ rao beꞌnn kaꞌ llaꞌn, naꞌ llabán akreꞌ kanꞌ llallieꞌ xtiꞌll akeꞌn, llazé akteꞌ llize.
26 E não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, maravilhados da sua resposta, calaram-se.
27 Naꞌll bllin bal beꞌnn kaꞌ nziꞌi saduceo, beꞌnn kaꞌ bi llejleꞌ yebán beꞌnn wat kaꞌ. Naꞌ goll akeꞌ Leꞌe:
27 E, chegando-se alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, perguntaram-lhe,
28 —Maestro, danꞌ bzoj da Moisésenꞌ, gannaꞌ nllian biaꞌa, chaꞌ to beꞌnn wchayneꞌe, naꞌ gateꞌ, naꞌ nono xhiꞌnneꞌ bzo, to beꞌnn biꞌcheꞌ wazieꞌ noꞌrenꞌ nench wazó lo raz beꞌnn watenꞌ.
28 Dizendo: Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se o irmão de algum falecer, tendo mulher, e não deixar filhos, o irmão dele tome a mulher, e suscite posteridade a seu irmão.
29 Ki gok bzo gall beꞌnne, beꞌnn nellenꞌ bxhieꞌ noꞌrenꞌ, naꞌ goteꞌ bi bzo xhiꞌnneꞌ.
29 Houve, pois, sete irmãos, e o primeiro tomou mulher, e morreu sem filhos;
30 Naꞌll biꞌcheꞌ, beꞌnn wllopenꞌ bazieꞌ noꞌrenꞌ, naꞌ leskaꞌ goteꞌ nono xhiꞌnn akeꞌ bzokze.
30 E tomou-a o segundo por mulher, e ele morreu sem filhos.
31 Naꞌll beꞌnn wyonne bazieꞌ noꞌrenꞌ, leskaꞌ goteꞌ, naꞌ kaꞌ yeolol akeꞌ bzorén noꞌrenꞌ, naꞌ yeolol akeꞌ got, ni to xhiꞌnn akeꞌ bi bzo.
31 E tomou-a o terceiro, e igualmente também os sete; e morreram, e nào deixaram filhos.
32 Naꞌll got ren noꞌrenꞌ.
32 E por último, depois de todos, morreu também a mulher.
33 Kate llin lla yebán beꞌnn wat kaꞌ, ¿nore beꞌnn ki gakse beꞌnn ke noꞌrenꞌ, le yeololeꞌn bzorén leꞌe?
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será a mulher, pois que os sete por mulher a tiveram?
34 Naꞌ goll Jesúsenꞌ leakeꞌ: —Beꞌnn kaꞌ llaꞌa rao yellrio ni, llchaynaꞌa akeꞌ, naꞌ llchaynaꞌa no xhiꞌnn akeꞌ.
34 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Os filhos deste mundo casam-se, e dão-se em casamento;
35 Zan ka nak beꞌnn kaꞌ ba nbej Diosenꞌ nench yebán akeꞌ, naꞌ yellín akeꞌ yebánꞌ, kere wchaynaꞌll beꞌnn kaꞌ, naꞌ nollno wchaynaꞌkze.
35 Mas os que forem havidos por dignos de alcançar o mundo vindouro, e a ressurreição dentre os mortos, nem hão de casar, nem ser dados em casamento;
36 Le kere naꞌ gat akeꞌ da yobrenꞌ, ka angl ke Diosenꞌ wayak akeꞌ, gak akeꞌ xhiꞌnn Dios dogarje, le ke len naꞌ ba basbaneꞌ leakeꞌ.
36 Porque já não podem mais morrer; pois são iguais aos anjos, e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Ka nak danꞌ de yebán beꞌnn wat kaꞌ, kwin da Moisésenꞌ bzejnieꞌreꞌn ka nak bzojeꞌ kanꞌ balwill Diosenꞌ leꞌe to lo xhis yeꞌche, naꞌ bne Diosenꞌ nakeꞌ Dios ke Abraham, Dios ke Isaac naꞌ Dios ke Jacob, le nban beꞌnn kinꞌ, naꞌllenꞌ bneꞌe kaꞌ.
37 E que os mortos hão de ressuscitar também o mostrou Moisés junto da sarça, quando chama ao Senhor Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Ka nak Diosenꞌ, bi nakeꞌ Dios ke beꞌnn wat, Dios ke beꞌnn ban naꞌ nakeꞌ, naꞌ yeolol beꞌnn nxenraꞌlleꞌ Diosenꞌ, laꞌkze ba got akeꞌ, nban akseꞌ rao Leꞌe.
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, mas de vivos; porque para ele vivem todos.
39 Naꞌ bal beꞌnn kaꞌ llsedre ke ley danꞌ bzoj da Moisésenꞌ, goll akeꞌ Leꞌe: —Da li kanꞌ bneꞌon, Maestro.
39 E, respondendo alguns dos escribas, disseram: Mestre, disseste bem.
40 Naꞌ bill bayaxhj akreꞌ wnnab akllreꞌ Leꞌe billre da yobre.
40 E não ousavam perguntar-lhe mais coisa alguma.
41 Naꞌ lle Jesúsenꞌ leakeꞌ: —¿Bixchen ne akzeꞌ, Cristonꞌ nakeꞌ xhiꞌnn da rey Davidenꞌ?
41 E ele lhes disse: Como dizem que o Cristo é filho de Davi?
42 Renchaꞌ kwin Davidenꞌ bzojeꞌ leꞌ yich ke Salmos ki:
42 Visto como o mesmo Davi diz no livro dos Salmos: Disse o SENHOR ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
43 — ausente —
43 Até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
44 Chaꞌ Davidenꞌ bneꞌe Cristonꞌ nakeꞌ Xaneꞌ, ¿akxha gakze Cristonꞌ xhiꞌnn dialla ke Davidenꞌ chet kaꞌ?
44 Se Davi lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
45 Beꞌnn zan llaꞌa llzenay xtiꞌll Jesúsenꞌ, naꞌll golleꞌ beꞌnn kaꞌ non Leꞌe txhen naꞌ:
45 E, ouvindo-o todo o povo, disse Jesus aos seus discípulos:
46 —Lewiayaꞌnn kanꞌ llon beꞌnn kaꞌ llsedre ke ley danꞌ bzoj da Moisésenꞌ, llawé akreꞌ llak akeꞌ to raꞌll tonn, naꞌ llawé akreꞌ gap beꞌnn leakeꞌ baraꞌnne do tnez, do lao yaꞌa, naꞌ do lo yodaꞌo. Leskaꞌ ga llak no wao, ll-lan akeꞌ ga ba nak kweꞌ beꞌnn brao.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar com vestes compridas; e amam as saudações nas praças, e as principais cadeiras nas sinagogas, e os primeiros lugares nos banquetes;
47 Naꞌ llkaꞌa akeꞌ rill noꞌr wazebe, naꞌ da lldeꞌ akreꞌ, scha llze akeꞌ kate llalwill akeꞌ Diosenꞌ nechkze ten kaꞌze. Da xhen da de saꞌkziꞌ beꞌnn kaꞌ kanꞌ llon akeꞌn.
47 Que devoram as casas das viúvas, fazendo, por pretexto, largas orações. Estes receberão maior condenação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.