Lucas 1
Yalálag Zapotec NT (ZPU_TBL) vs BKJ
1 Beꞌnn zan ba gokraꞌll akeꞌ wllia akeꞌ yich danꞌ gok radjtoꞌ ni, le naken to da li,
1 Porquanto muitos já tentaram compilar um relato e pôr em ordem uma declaração daquelas coisas que certamente são cridas entre nós,
2 naꞌ llonen bien wayojen kon kanꞌ bzejnieꞌ beꞌnn kaꞌ, breꞌe da nellte kanꞌ goken. Leakeꞌn gok rallnaꞌa akeꞌ wzejnieꞌ akreꞌn beꞌnne.
2 quando eles nos entregaram, os que desde o princípio foram testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Nadaꞌ leskaꞌ ba bnnabyollaꞌ kwasro, akrenꞌ gok ka bxhen da nellte. Ke len naꞌ, nnaꞌ llzojaꞌn koꞌo rweꞌ, Teófilo, llapaꞌ rweꞌ baraꞌnne,
3 pareceu-me bem, também a mim, tendo perfeitamente compreendido primeiro todas as coisas, escrevê-las em ordem a ti, ó excelentíssimo Teófilo,
4 nench wayoll nnezroꞌ ka nak da linꞌ ba nnézkzeroꞌn.
4 para que possas conhecer a certeza destas coisas, nas quais tens sido instruído.
5 Kanꞌ llnebiaꞌ beꞌnnenꞌ golle Herodes ganꞌ nziꞌi Judea, bzo to bxoz re Zacarías. Zacaríasenꞌ nakeꞌ txhen bxoz kaꞌ nziꞌi Abías. Naꞌ noꞌr ke Zacaríasenꞌ re Elisabet, naꞌ nakeꞌ xhiꞌnn dialla ke da Aarón, beꞌnnenꞌ gok bxoz nelle.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, havia um certo sacerdote de nome Zacarias, da turma de Abias; e sua esposa era das filhas de Aarão, e o seu nome era Elizabete.
6 Llon akeꞌ doxhen kanꞌ ne ley ke Diosenꞌ, naꞌ beꞌnn wen kwis nak akeꞌ, to nono bi ne ke akeꞌ.
6 E ambos eram justos diante de Deus, andando sem culpa em todos os mandamentos e ordenanças do Senhor; eram irrepreensíveis.
7 Nono xhiꞌnn akeꞌ niꞌte, le Elisabetenꞌ nakeꞌ beꞌnn will, naꞌ ba nak akeꞌ beꞌnn gore.
7 E eles não tinham filho, porque Elizabete era estéril, e ambos eram avançados em idade.
8 Kate bllin lla bayaꞌl Zacaríasenꞌ ren beꞌnn lwelljeꞌ kaꞌ, choꞌ akeꞌ yodaꞌon.
8 E aconteceu que, enquanto ele exercia o sacerdócio perante Deus, na ordem da sua turma,
9 Naꞌ kanꞌ llonkze bxoz kaꞌ, llbej twej twej akeꞌ nench lloeꞌ lljazeyeꞌ yar rao bkoy yodaꞌon. Naꞌ bayaꞌlkze Zacaríasenꞌ goneꞌn.
9 segundo o costume do sacerdócio, coube-lhe por sorte queimar incenso ao entrar no templo do Senhor.
10 Chak lley yarenꞌ rao bkoy yodaꞌon, beꞌnn zan llaꞌa liaꞌre llalwill akeꞌ Dios.
10 E toda a multidão do povo estava orando do lado de fora, à hora do incenso.
11 Bixha bllinkze to angl ke Xanllo Dios ganꞌ ze Zacaríasenꞌ, naꞌ jasé anglenꞌ kwit bkoy ganꞌ llzeyeꞌ yarenꞌ.
11 E ali lhe apareceu um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Ka breꞌe Zacaríasenꞌ anglenꞌ, to gokllejlaꞌllzeꞌ, le llebrazenꞌ bllebeꞌ.
12 E quando Zacarias o viu, ficou perturbado, e o medo caiu sobre ele.
13 Naꞌll anglenꞌ golleꞌ leꞌe: —Bi lleboꞌ Zacarías, Diosenꞌ ba bzenayeꞌ ke danꞌ llnnaboꞌn, naꞌ nnaꞌ noꞌr koꞌo Elisabetenꞌ so to xhiꞌnneꞌ, naꞌ wsiꞌobeꞌ Juan.
13 Mas o anjo lhe disse: Não temas, Zacarias; porque a tua oração foi ouvida, e tua esposa Elizabete te dará um filho, e tu chamarás o seu nome de João.
14 Naꞌ soꞌo nbaraz, yeweroꞌ, naꞌ beꞌnn zan yewerén akreꞌ reꞌ katenꞌ ba gorjbeꞌn.
14 E tu terás alegria e regozijo, e muitos se alegrarão com o seu nascimento.
15 Bidaꞌon gakbeꞌ bi zaꞌk rao Dios, bi yeꞌjbeꞌ xis uva, naꞌ billre da llsolle beꞌnne, naꞌ sorén Spíritu ke Diosenꞌ lebeꞌ ka za garjterbeꞌ.
15 Porque ele será grande à vista do Senhor, e ele não beberá vinho, nem bebida forte, e ele será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre de sua mãe.
16 Naꞌ gonbeꞌ nench beꞌnn zan beꞌnn Israel kaꞌ, wayechj akeꞌ weꞌrao akeꞌ Dios.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor seu Deus.
17 Naꞌ kwiaraobeꞌ rao Xanllonꞌ, naꞌ Diosenꞌ weꞌebeꞌ Spíritu keꞌen, naꞌ gonbeꞌ kanꞌ ben Elías, beꞌnnenꞌ beꞌe xtiꞌll Diosenꞌ kanaꞌ. Beꞌnn dilrén xhiꞌnneꞌ, gonbeꞌ waniꞌt akeꞌ wen; beꞌnn bi llzenay, gonbeꞌ nench wzenayeꞌ. Naꞌ gonbeꞌ nench beꞌnn kaꞌ nniꞌt akeꞌ xhnid, weꞌrao akeꞌ Xanllonꞌ katenꞌ yedeꞌn.
17 E irá adiante dele no espírito e no poder de Elias, para converter os corações dos pais aos filhos, e os desobedientes à prudência dos justos; tornar pronto um povo preparado para o Senhor.
18 Naꞌll Zacaríasenꞌ lleꞌe anglenꞌ: —¿Akxha gak nnezraꞌ chaꞌ da li gak kanꞌ ba bneꞌo nga? Le ba nakaꞌ beꞌnn gore, leskaꞌ noꞌr kiaꞌn ba ngoreꞌ.
18 E Zacarias disse ao anjo: Como eu saberei isto? Porque eu sou um homem velho, e minha esposa avançada em idade.
19 Naꞌll lle anglenꞌ leꞌe: —Nadaꞌn nakaꞌ angl Gabriel, naꞌ llonaꞌ xchin Dios, Leꞌen bseꞌleꞌ nadaꞌ nench zadtixjweꞌraꞌ rweꞌ diꞌll wen nga.
19 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Eu sou Gabriel, que permaneço na presença de Deus, e sou enviado para falar-te, e para mostrar-te estas alegres notícias.
20 Naꞌ nnaꞌ gaꞌnnoꞌ blloje, bi gak nneꞌo llinte katenꞌ garj xhiꞌnnoꞌn, le bi byejleꞌo kanꞌ bniaꞌn, le da li da gakten.
20 E eis que tu ficarás mudo, e não poderás falar até o dia em que estas coisas se cumprirem, porque tu não creste nas minhas palavras, que se cumprirão ao seu tempo.
21 Beꞌnn zan kaꞌ llaꞌa liaꞌre, llbexh akeꞌ Zacaríasenꞌ, naꞌ llabán akreꞌ danꞌ bi llallojzeꞌ lo yodaꞌon.
21 E o povo esperava por Zacarias, e admiravam-se que ele demorasse tanto tempo no templo.
22 Bixha kate ballojeꞌn, kere gokll nneꞌe, naꞌ lloneꞌ zre senze, naꞌ bayakbeꞌe beꞌnn kaꞌ, breꞌdaꞌoreꞌn.
22 E quando ele saiu, não podia falar com eles, e perceberam que ele havia tido uma visão no templo; porque gesticulava para eles, e permanecia mudo.
23 Ka bayoll xhman keꞌen naꞌ zayejeꞌ rilleꞌ.
23 E aconteceu que, tendo-se completado os dias do seu ministério, ele partiu para a sua própria casa.
24 Bde naꞌ, biaꞌa xhiꞌnn Elisabet noꞌr ke Zacaríasenꞌ. Gaꞌy beꞌo bzozeꞌ yoꞌ keꞌe, bi bllojkzeꞌ, naꞌll lloeꞌrén kwineꞌ diꞌll neꞌe:
24 E, depois daqueles dias, sua esposa Elizabete engravidou, e escondeu-se por cinco meses, dizendo:
25 “Nnaꞌll ba ben Diosenꞌ wen kiaꞌ, ba bakeꞌe yel zdoꞌ kiaꞌn, nollno nne kiaꞌ nna nakllaꞌ beꞌnn will.”
25 Assim o Senhor fez comigo nos dias em que ele olhou para mim, para tirar a minha vergonha entre os homens.
26 Ba gok xop beꞌo noaꞌ Elisabetenꞌ bdaꞌo keꞌen, kate bseꞌl Diosenꞌ anglenꞌ re Gabriel to yell da nziꞌi Nazaret ganꞌ nbane Galilea.
26 E, no sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 Bseꞌleꞌ leꞌe ga zo to noꞌr daꞌo, re María, ba naken siꞌi to beꞌnn re José leꞌe, naꞌ Josénꞌ nakeꞌ xhiꞌnn dialla rey David.
27 para uma virgem desposada com um homem, cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Ka byoꞌ anglenꞌ lo yoꞌ ganꞌ zo Maríanꞌ, lleꞌe leꞌe: —¡Padiox, Dios zoreneꞌ rweꞌ, nnaꞌ goneꞌ wen koꞌo, gonlaꞌyeꞌ rweꞌ wdetere ka noꞌr kaꞌ yelaꞌ!
28 E o anjo se aproximou dela, e disse: Salve, tu que és muito favorecida; o Senhor está contigo; bendita és tu entre as mulheres.
29 Maríanꞌ bllebeꞌ kwis, naꞌ llakreꞌ bixchen lleze anglenꞌ leꞌe kaꞌ.
29 E, vendo-o, ela ficou perturbada com o que ele disse, e pôs-se a pensar que tipo de saudação seria essa.
30 Naꞌ anglenꞌ lleꞌe leꞌe: —María, bi lleboꞌ, Diosenꞌ ba brejeꞌ rweꞌ, naꞌ goneꞌ wen koꞌo.
30 E o anjo lhe disse: Não temas, Maria; porque tu achaste graça diante de Deus.
31 Goꞌo bdaꞌo, so to xhiꞌnnoꞌ, naꞌ wsiꞌobeꞌ Jesús.
31 E, eis que em teu ventre conceberás e darás à luz um filho, e lhe darás o nome de Jesus.
32 Naꞌ Jesúsenꞌ gakeꞌ to beꞌnn brao, wsiꞌi akeꞌ Leꞌe Xhiꞌnn Dios beꞌnn zo yebá. Naꞌ Xanllo Diosenꞌ goneꞌ nench nnebieꞌ kanꞌ bnebiaꞌ David xozxtaꞌweꞌn.
32 Ele será grande, e será chamado Filho do Altíssimo; e o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi, seu pai;
33 Nnebieꞌ ganꞌ nziꞌi Israel ke chnare, naꞌ bi te yel llnebiaꞌ keꞌen.
33 e ele reinará sobre a casa de Jacó para sempre, e o seu reino não terá fim.
34 Naꞌll lle Maríanꞌ anglenꞌ: —¿Akxha gakrizen le bi nna wchaynaꞌa?
34 Então, disse Maria ao anjo: Como será isto, visto que eu não conheço homem algum?
35 Naꞌll goll anglenꞌ leꞌe: —Yed Spíritu ke Diosenꞌ choꞌn yichjraꞌlldaꞌon, naꞌ yel wak ke Dios beꞌnn zo yebá son kweꞌjen rweꞌ, ke len naꞌ bidaꞌon garjenꞌ gakbeꞌ bi ke Dios, naꞌ wsiꞌi akebeꞌ Xhiꞌnn Dios.
35 E, respondendo o anjo, disse-lhe: O Espírito Santo virá sobre ti, e o poder do Altíssimo fará sombra sobre ti; por isso também o santo nascido de ti será chamado Filho de Deus.
36 Leskaꞌ noꞌr biroꞌ, Elisabetenꞌ, noꞌrenꞌ nak noꞌr will batnaꞌ, ba gok xop beꞌo nnaꞌ, noeꞌ bdaꞌo laꞌkze ba nakeꞌ beꞌnn gore.
36 E, eis que tua prima Elizabete, também concebeu um filho em sua velhice; e este é o sexto mês para ela, que era chamada estéril.
37 Le bibi de da nak bniꞌ, da bi gak gon Diosenꞌ.
37 Porque com Deus nada será impossível.
38 Naꞌll lle Maríanꞌ anglenꞌ: —Ni zoaꞌ nakaꞌ beꞌnn wen llin keꞌe, wakse gon Diosenꞌ kiaꞌ kanꞌ ba bneꞌo nga. Kaꞌ gok, naꞌ bazaꞌa anglenꞌ zayejeꞌ.
38 E disse Maria: Eis aqui a serva do Senhor; faça-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo se ausentou.
39 Bde chop chonn lla, le byejte Maríanꞌ to yell da llia rao yaꞌ ganꞌ nbane Judea.
39 E Maria se levantou naqueles dias, e foi apressadamente à região montanhosa, para uma cidade de Judá,
40 Naꞌ bllineꞌ rill Zacaríasenꞌ, naꞌ byoeꞌ bwapeꞌ Elisabetenꞌ lliox.
40 e entrou na casa de Zacarias, e saudou a Elizabete.
41 Bixha kate bene Elisabetenꞌ balwill Maríanꞌ leꞌe, le bxhiꞌtte bdaꞌo keꞌen lo leꞌen, naꞌ Spíritu ke Diosenꞌ byoꞌn yichjraꞌlldaꞌweꞌ.
41 E aconteceu que, quando Elizabete ouviu a saudação de Maria, o bebê saltou no seu ventre, e Elizabete foi cheia com o Espírito Santo;
42 Naꞌ bawereꞌ kwis bnneꞌe zillj, lleꞌe Maríanꞌ: —Dios ba benlaꞌyeꞌ rweꞌ rao yeololte noꞌre, leskaꞌ bdaꞌo koꞌon nak laꞌybeꞌ.
42 e ela falou em alta voz, dizendo: Abençoada és tu entre as mulheres, e abençoado é o fruto do teu ventre.
43 Xhnaꞌ Xanllo ba nakoꞌ, ker bi zaꞌkandaꞌ. ¿Bixchen zadraꞌnnzoꞌ nadaꞌ?
43 E por que motivo isso é para mim, que a mãe do meu Senhor venha a mim?
44 Kate bnneꞌon, le bxhiꞌtte bdaꞌo kiaꞌn lo liaꞌn bawebeꞌ.
44 Pois, eis que assim que a voz da tua saudação soou aos meus ouvidos, o bebê saltou de alegria no meu ventre.
45 Nbaraz koꞌo rweꞌ ba byejleꞌo, da li gonte Diosenꞌ kanꞌ ba golleꞌ rweꞌn.
45 E abençoada a que creu; porque haverá cumprimento das coisas que foram ditas pelo Senhor.
46 Naꞌll bne Maríanꞌ lloeꞌraweꞌ Dios:
46 E Maria disse: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 — ausente —
47 e o meu espírito regozijou-se em Deus meu Salvador.
48 — ausente —
48 Pois ele tem considerado a humildade de sua serva; porquanto, eis que daqui em diante todas as gerações me chamarão de abençoada.
49 — ausente —
49 Porque aquele que é poderoso me fez grandes coisas; e santo é o seu nome.
50 — ausente —
50 E a sua misericórdia está sobre os que o temem de geração em geração.
51 — ausente —
51 Ele mostrou força com o seu braço; ele espalhou os orgulhosos na imaginação de seus corações.
52 — ausente —
52 Ele derrubou os poderosos de seus assentos, e exaltou os humildes.
53 — ausente —
53 Ele encheu de coisas boas os famintos, e ao rico ele enviou vazio.
54 — ausente —
54 Ele ajudou a seu servo Israel, em lembrança de sua misericórdia;
55 — ausente —
55 como ele falou a nossos pais, a Abraão e à sua semente para sempre.
56 Chonn beꞌo bzorén Maríanꞌ Elisabetenꞌ, naꞌll bazeꞌe zayej rilleꞌ.
56 E Maria ficou com ela em torno de três meses, e depois voltou para sua própria casa.
57 Bixha kate bllin lla garj bdaꞌo ke Elisabetenꞌ, bzo to bidaꞌo byio.
57 Ora, completou-se o tempo de Elizabete para o parto; e ela teve um filho.
58 Ka gokbeꞌe biꞌch lwelljeꞌ kaꞌ, naꞌ beꞌnn wrill ke akeꞌ, kanꞌ ba gokrén Diosenꞌ Elisabetenꞌ, ren akeꞌ bawerén akreꞌ leꞌe.
58 E os seus vizinhos e parentes ouviram que o Senhor tinha mostrado grande misericórdia sobre ela, e regozijaram-se com ela.
59 Gok xoꞌn lla naꞌ, jweꞌebeꞌ bzobeꞌ sen danꞌ nziꞌi circuncisión. Naꞌ gokraꞌll akeꞌ wsiꞌi akebeꞌ kanꞌ re xabeꞌn, Zacarías.
59 E aconteceu que, ao oitavo dia, eles vieram circuncidar o menino; e chamaram-no Zacarias, conforme o nome de seu pai.
60 Naꞌ xhnaꞌbeꞌn bneꞌe: —Kaꞌa, bi siꞌbeꞌ kaꞌ, Juan, siꞌbeꞌ.
60 E, respondendo sua mãe, disse: Não! Mas ele será chamado de João.
61 Naꞌ lle akeꞌ leꞌe: —¿Bixchen? Nono biꞌch lwelljre llraꞌ beꞌnn re kaꞌ.
61 E disseram-lhe: Não há ninguém na tua parentela que se chame por este nome.
62 Naꞌll ben akeꞌ sen rao xabeꞌn, llnnab akreꞌ leꞌe akre lleꞌnreꞌ siꞌi bdaꞌon.
62 E eles fizeram sinais ao pai, como ele queria que o chamasse.
63 Naꞌ bnnabeꞌ to bray daꞌo, naꞌ bzojeꞌn bllieꞌn: “Juan, siꞌbeꞌ.” Yeolol beꞌnn kaꞌ llabán akreꞌ.
63 E, ele pedindo uma tábua de escrever, escreveu, dizendo: O seu nome é João. E todos se maravilharam.
64 Naꞌ le gokte banné Zacaríasenꞌ, le bzoraote lloeꞌraweꞌ Dios.
64 E sua boca foi aberta imediatamente, e soltou-se sua língua; e ele falava, louvando a Deus.
65 Yeolol beꞌnn wrill ke akeꞌ kaꞌ, blleb akeꞌ kwis, naꞌ yeolol yell kaꞌ zjalliꞌ radj yaꞌ kaꞌ, doxhen yaꞌn ganꞌ nbane Judeanꞌ, goslas diꞌll kanꞌ goken.
65 E veio temor sobre todos os que moravam ao seu redor; e todos estes dizeres foram divulgados ao longo de toda região montanhosa da Judeia.
66 Naꞌ yeolol beꞌnn kaꞌ llene diꞌllenꞌ, da xhen llayón akeꞌ xhbab lo yichjraꞌlldaꞌo akeꞌ, ne akeꞌ: —¿Notek gak bidaꞌon? Le nakbieꞌtekze llonlaꞌy Diosenꞌ lebeꞌ tlla tlla.
66 E todos os que ouviam os colocavam no seu coração, dizendo: Que tipo de menino será esse? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Spíritu ke Diosenꞌ byoꞌn yichjraꞌlldaꞌo Zacaríasenꞌ, naꞌ benen nench beꞌe diꞌll ki:
67 E seu pai Zacarias ficou cheio com o Espírito Santo, e profetizou, dizendo:
68 — ausente —
68 Bendito seja o Senhor Deus de Israel, porque tem visitado e redimido o seu povo,
69 — ausente —
69 e levantou para nós o chifre de salvação na casa de seu servo Davi,
70 — ausente —
70 como ele falou pela boca dos seus santos profetas, desde o princípio do mundo;
71 — ausente —
71 para nos salvar dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam,
72 — ausente —
72 para realizar a misericórdia prometida a nossos pais, e lembrar-se do seu santo pacto;
73 — ausente —
73 e do juramento que ele prometeu a nosso pai Abraão,
74 — ausente —
74 de nos conceder que, libertados da mão dos nossos inimigos, possamos servi-lo sem medo,
75 — ausente —
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 — ausente —
76 E tu, ó menino, serás chamado profeta do Altíssimo; porque tu irás ante a face do Senhor, para preparar os seus caminhos,
77 — ausente —
77 para dar o conhecimento da salvação ao seu povo, pela remissão dos seus pecados,
78 — ausente —
78 mediante a terna misericórdia do nosso Deus, pela qual na aurora lá do alto nos visitou;
79 — ausente —
79 para dar luz aos que estão assentados em trevas e na sombra da morte, para guiar os nossos pés no caminho da paz.
80 Bixha bidaꞌon zjaze ll-lliꞌobeꞌ, llejnieꞌtebeꞌ doxhen kanꞌ lleꞌne Diosenꞌ, naꞌ bzoteze bzobeꞌ yiꞌxe ga nak latj dach, bllinte lla broeꞌraobeꞌ beꞌnn Israel kaꞌ.
80 E o menino crescia, e se fortalecia no espírito, e estava nos desertos até ao dia da sua aparição a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.