Lucas 16
Yalálag Zapotec NT (ZPU_TBL) vs ARA
1 Naꞌll leskaꞌ goll Jesúsenꞌ beꞌnn kaꞌ non Leꞌe txhen: —Bzo to beꞌnn wniaꞌ, naꞌ bzo to beꞌnn wen llin keꞌe, beꞌnn nak rallneꞌe yeolol da de keꞌe; bllin lla kate jatao akeꞌ xhia rao beꞌnn wniaꞌn, goll akeꞌ leꞌe, beꞌnn wen llin keꞌen le ll-lleyieꞌ da kaꞌ nak rallneꞌen.
1 Disse Jesus também aos discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador; e este lhe foi denunciado como quem estava a defraudar os seus bens.
2 Naꞌ beꞌnn wniaꞌn goxheꞌ beꞌnnenꞌ, naꞌ lleꞌe leꞌe: “Ba benraꞌ doxhen kanꞌ llonoꞌn. Llayaꞌl wiaꞌ bixhanꞌ llonkzoꞌ, zerao nnaꞌ gonnaꞌ xchinoꞌ chet kaꞌ.”
2 Então, mandando-o chamar, lhe disse: Que é isto que ouço a teu respeito? Presta contas da tua administração, porque já não podes mais continuar nela.
3 Naꞌll beꞌnnenꞌ bayoneꞌ xhbab, naꞌ bneꞌe: “¿Akxha gonaꞌ nnaꞌ, ba bne xanaꞌn bill gonneꞌ xchinaꞌ? Naꞌ kere llak gonaꞌ llin war, naꞌ llayeꞌraꞌ wnnabaꞌ lmoxh.
3 Disse o administrador consigo mesmo: Que farei, pois o meu senhor me tira a administração? Trabalhar na terra não posso; também de mendigar tenho vergonha.
4 Ba nnezraꞌ to da gonaꞌ nench kate xanaꞌn bill gonneꞌ xchinaꞌn, ba zjallaꞌa beꞌnn wreb akeꞌ nadaꞌ rill akeꞌn.”
4 Eu sei o que farei, para que, quando for demitido da administração, me recebam em suas casas.
5 Naꞌ goxheꞌ toto beꞌnn kaꞌ llbaꞌy xhmell xaneꞌn, naꞌll lleꞌe beꞌnn nellenꞌ bllin naꞌ: “¿Arke llbaꞌyoꞌ ke xanaꞌn?”
5 Tendo chamado cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto deves ao meu patrão?
6 Naꞌ bne beꞌnnenꞌ: “To gayoa (100) yeꞌs ceitenꞌ llbaꞌyaꞌ.” Naꞌll bne beꞌnn wen llin naꞌ, nak rallnaꞌa da kaꞌ: “Blleꞌkeroꞌ, naꞌ de yich koꞌon, bzoj da yobre ke chiyonzen naꞌ (50), llbaꞌyoꞌ.”
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Então, disse: Toma a tua conta, assenta-te depressa e escreve cinquenta.
7 Naꞌll lleꞌe beꞌnn wllope: “¿Bixha rweꞌ, arkenꞌ llbaꞌyoꞌ ke xanaꞌn?” Naꞌ bne beꞌnnenꞌ: “To gayoa (100) rrob trigonꞌ llbaꞌyaꞌ.” Le bnete beꞌnnenꞌ nak rallnaꞌa da kaꞌ: “Naꞌ de yich koꞌon, bzoj ganni tapraljzen naꞌ (80), llbaꞌyoꞌ.”
7 Depois, perguntou a outro: Tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. Disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 Naꞌ beꞌnn wniaꞌn, ka gokbeꞌreꞌ kanꞌ ben beꞌnn wen llin keꞌen, llabanreꞌ kwis katek llejnieꞌreꞌ, laꞌkze nake to beꞌnn wen llin ke nxhia, lleꞌe xhbab beneꞌ kaꞌ. Naꞌll bne Jesúsenꞌ: —Naꞌ kaꞌ, beꞌnn kaꞌ lloꞌraꞌll danꞌ de rao yellrio nize, llayirjlaꞌll aklleꞌ, akre ka gon akeꞌ gan beꞌnne, kerke beꞌnn kaꞌ ba dá rao beniꞌ ke Dios.
8 E elogiou o senhor o administrador infiel porque se houvera atiladamente, porque os filhos do mundo são mais hábeis na sua própria geração do que os filhos da luz.
9 ’Naꞌ llniaꞌ reꞌ, legonrenteze llin mell danꞌ de rao yellrionꞌ, nench gakrenre beꞌnne, naꞌ kate llin lla bill gon mellenꞌ llin, ba nllaꞌre beꞌnn wreb akeꞌ reꞌ yebá ga sore ke chnare.
9 E eu vos recomendo: das riquezas de origem iníqua fazei amigos; para que, quando aquelas vos faltarem, esses amigos vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 ’Beꞌnnenꞌ lloneꞌ da lixhej kone da daꞌo raꞌt da de keꞌe, naꞌ llroeꞌn kaꞌkze goneꞌ chaꞌ de da xhen keꞌe. Naꞌ beꞌnnenꞌ bi goneꞌ da lixhej kon ren da daꞌo raꞌten, kaꞌkze goneꞌ chaꞌ gaꞌt da xhen keꞌe.
10 Quem é fiel no pouco também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco também é injusto no muito.
11 Naꞌ chaꞌ reꞌ, bi gonre da nak lixhej kon ren da de kere rao yellrionꞌ da te chelteze, ¿akxha gon Diosenꞌ rallnaꞌre da zaꞌkll da bi te ke?
11 Se, pois, não vos tornastes fiéis na aplicação das riquezas de origem injusta, quem vos confiará a verdadeira riqueza?
12 Naꞌ chaꞌ ke nollre beꞌnn yobre, bi gaprenꞌ baraꞌnn, ¿akxha wxenraꞌll no beꞌnne gonneꞌ reꞌ da nak keré?
12 Se não vos tornastes fiéis na aplicação do alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 ’Nono gak gon llin ren chopre xaneꞌ to chiꞌze, le chaꞌ kaꞌ goneꞌ, wiereꞌ to xan llin naꞌ, naꞌ llieꞌreꞌ beꞌnnenꞌ ye to; naꞌ goneꞌ llin ke toeꞌ do yichj do raꞌlleꞌ, naꞌ ke beꞌnnenꞌ ye to, goneꞌn kaꞌze raꞌlleꞌ. Kaꞌkze ke reꞌ bi gak gonre xchin Diosenꞌ, naꞌ waráltere gonre llin seraꞌllre gakre beꞌnn wniaꞌ.
13 Ninguém pode servir a dois senhores; porque ou há de aborrecer-se de um e amar ao outro ou se devotará a um e desprezará ao outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 Beꞌnn fariseo kaꞌ, nak akeꞌ beꞌnn llzeraꞌll mell, ka ben akreꞌ kanꞌ bne Jesúsenꞌ, bzorao lltitj akreꞌ Leꞌe.
14 Os fariseus, que eram avarentos, ouviam tudo isto e o ridiculizavam.
15 Naꞌll goll Jesúsenꞌ leakeꞌ: —To wrazrenꞌ llonxhen kwinre, naꞌ llonre ka beꞌnn wen tegar nechkze reꞌe beꞌnne, zan Dios nnezreꞌ kwasro ka nak yichjraꞌlldaꞌorenꞌ. Le de da llake beꞌnne, naken da wen, zan rao Diosenꞌ naken da zban.
15 Mas Jesus lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece o vosso coração; pois aquilo que é elevado entre homens é abominação diante de Deus.
16 ’Ley danꞌ bzoj da Moisésenꞌ, naꞌ danꞌ bzoj beꞌnn kaꞌ beꞌe xtiꞌll Diosenꞌ kanaꞌ, benen llin zerao ka braꞌ Juan beꞌnnenꞌ bchoa nis. Bzoraozen kanꞌ braꞌ Juan naꞌ, ba llnneze beꞌnne kanꞌ nak yel llnebiaꞌ ke Diosenꞌ, naꞌ beꞌnn zan llon akeꞌn ga zerao zaꞌk akreꞌ, nench nnebiaꞌ Diosenꞌ yichjraꞌlldaꞌo akeꞌ.
16 A Lei e os Profetas vigoraram até João; desde esse tempo, vem sendo anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem se esforça por entrar nele.
17 ’Ka nak yellrionꞌ, naꞌ da kaꞌ llia leꞌ yebánꞌ, wllin lla kwiayiꞌ aken, zan ke nak doxhen kanꞌ ne ley ke Diosenꞌ, dekz de gak kanꞌ nen naꞌ.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til sequer da Lei.
18 ’Noteze beꞌnn chaꞌ wsanraꞌll xhoꞌreꞌ, naꞌ sieꞌ ye to noꞌr yobre, llonkzeꞌ ka beꞌnn zo xto. Naꞌ noteze beꞌnn yechaynaꞌreneꞌ to noꞌre beꞌnn bsan xhyiweꞌn leꞌe, rebze llonkzeꞌ ka llon beꞌnnenꞌ darén xhoꞌr beꞌnne.
18 Quem repudiar sua mulher e casar com outra comete adultério; e aquele que casa com a mulher repudiada pelo marido também comete adultério.
19 ’Bzo to beꞌnn wniaꞌ zre raꞌll chaꞌo llakeꞌ, naꞌ yeo lla llontekzeꞌ ka to lnnire danꞌ llaochaꞌweꞌ.
19 Ora, havia certo homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo e que, todos os dias, se regalava esplendidamente.
20 Naꞌ leskaꞌ bzo to beꞌnn yaꞌch re Lázaro, naꞌ blleꞌtezeꞌ bllieꞌ lloaꞌ yoꞌ ke beꞌnn wniaꞌn, naꞌ le llieꞌ yeꞌlle.
20 Havia também certo mendigo, chamado Lázaro, coberto de chagas, que jazia à porta daquele;
21 To lleꞌne Lázaronꞌ lljatopeꞌ blaꞌa kaꞌ, llexj ganꞌ lliꞌ beꞌnn wniaꞌn llaweꞌ, naꞌ beꞌkw ake lljaleꞌ akbaꞌ weꞌe keꞌen.
21 e desejava alimentar-se das migalhas que caíam da mesa do rico; e até os cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 Bixha kate got beꞌnn yaꞌchenꞌ, naꞌ angl kaꞌ bacheꞌe akeꞌ leꞌe ganꞌ nak to latj wen ganꞌ zo Abraham naꞌ. Naꞌ leskaꞌ got beꞌnn wniaꞌn, naꞌ bkwaꞌch akeꞌ leꞌe.
22 Aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico e foi sepultado.
23 Lo gabil ganꞌ ballín beꞌnn wniaꞌn llallayraweꞌ, kate blis raweꞌn, naꞌ breꞌreꞌ Abraham naꞌ, ren Lázaronꞌ, llaꞌa akeꞌ to latj naꞌ naken ziꞌte.
23 No inferno, estando em tormentos, levantou os olhos e viu ao longe a Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Naꞌll besiaꞌ beꞌnn wniaꞌn zillj bneꞌe: “Xa Abraham, bayaꞌchraꞌll nadaꞌ, bseꞌl Lázaronꞌ wasbis xhbeneꞌn, naꞌ wakoleꞌ raꞌt rollaꞌn, le llallayrawaꞌ lo yiꞌn.”
24 Então, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim! E manda a Lázaro que molhe em água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Naꞌll Abraham naꞌ, golleꞌ leꞌe: “Xhiꞌnnaꞌ, jadinraꞌlle, bxhiꞌo rweꞌ banez bzoꞌo yellrionꞌ, naꞌ Lázaronꞌ ballayraweꞌ bxhaꞌkzieꞌ, naꞌ nnaꞌ llazieꞌ banez, naꞌ rweꞌ llallayraoꞌ.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro igualmente, os males; agora, porém, aqui, ele está consolado; tu, em tormentos.
26 Naꞌ leskaꞌ to bdinnj xhen, nlaꞌn lliꞌo, naꞌ ni ke gakze yedtoꞌ ganꞌ llaꞌrenꞌ, ni reꞌ bi gak yedre ganꞌ llaꞌtoꞌ ni.”
26 E, além de tudo, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que querem passar daqui para vós outros não podem, nem os de lá passar para nós.
27 Naꞌll bne beꞌnnenꞌ: “Ben gokre chaꞌ, xa Abraham, baseꞌleꞌ rill xaꞌn,
27 Então, replicou: Pai, eu te imploro que o mandes à minha casa paterna,
28 Le nna zo gaꞌy beꞌnn biꞌchaꞌ, naꞌ chixjweꞌreꞌ leakeꞌ nench ke wayed akeꞌ ganni yellayrao akeꞌ.”
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de não virem também para este lugar de tormento.
29 Naꞌll lle Abraham naꞌ leꞌe: “Naꞌ dekze yich danꞌ bzoj da Moisésenꞌ, naꞌ danꞌ bzoj beꞌnn kaꞌ beꞌe xtiꞌll Diosenꞌ kanaꞌ, len wzenay akeꞌ ke chet kaꞌ.”
29 Respondeu Abraão: Eles têm Moisés e os Profetas; ouçam-nos.
30 Naꞌll bne beꞌnnenꞌ: “Bi wzenay akeꞌ kaꞌ, xa Abraham, zan chaꞌ to beꞌnn yebaneꞌ radj beꞌnn wat kaꞌ, naꞌ weꞌreneꞌ leakeꞌ diꞌlle, naꞌll chejleꞌ akeꞌ, naꞌ wayechj akeꞌ.”
30 Mas ele insistiu: Não, pai Abraão; se alguém dentre os mortos for ter com eles, arrepender-se-ão.
31 Naꞌll goll Abraham naꞌ leꞌe: “Chaꞌ bi chejleꞌ akeꞌ xtiꞌll Dios danꞌ ba dekze, leskaꞌ ni ke chejleꞌ akzeꞌ, laꞌkze yebán to beꞌnn wat.”
31 Abraão, porém, lhe respondeu: Se não ouvem a Moisés e aos Profetas, tampouco se deixarão persuadir, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.