Lucas 16
Yalálag Zapotec NT (ZPU_TBL) vs ACF
1 Naꞌll leskaꞌ goll Jesúsenꞌ beꞌnn kaꞌ non Leꞌe txhen: —Bzo to beꞌnn wniaꞌ, naꞌ bzo to beꞌnn wen llin keꞌe, beꞌnn nak rallneꞌe yeolol da de keꞌe; bllin lla kate jatao akeꞌ xhia rao beꞌnn wniaꞌn, goll akeꞌ leꞌe, beꞌnn wen llin keꞌen le ll-lleyieꞌ da kaꞌ nak rallneꞌen.
1 E dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de dissipar os seus bens.
2 Naꞌ beꞌnn wniaꞌn goxheꞌ beꞌnnenꞌ, naꞌ lleꞌe leꞌe: “Ba benraꞌ doxhen kanꞌ llonoꞌn. Llayaꞌl wiaꞌ bixhanꞌ llonkzoꞌ, zerao nnaꞌ gonnaꞌ xchinoꞌ chet kaꞌ.”
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: Que é isto que ouço de ti? Dá contas da tua mordomia, porque já não poderás ser mais meu mordomo.
3 Naꞌll beꞌnnenꞌ bayoneꞌ xhbab, naꞌ bneꞌe: “¿Akxha gonaꞌ nnaꞌ, ba bne xanaꞌn bill gonneꞌ xchinaꞌ? Naꞌ kere llak gonaꞌ llin war, naꞌ llayeꞌraꞌ wnnabaꞌ lmoxh.
3 E o mordomo disse consigo: Que farei, pois que o meu senhor me tira a mordomia? Cavar, não posso; de mendigar, tenho vergonha.
4 Ba nnezraꞌ to da gonaꞌ nench kate xanaꞌn bill gonneꞌ xchinaꞌn, ba zjallaꞌa beꞌnn wreb akeꞌ nadaꞌ rill akeꞌn.”
4 Eu sei o que hei de fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 Naꞌ goxheꞌ toto beꞌnn kaꞌ llbaꞌy xhmell xaneꞌn, naꞌll lleꞌe beꞌnn nellenꞌ bllin naꞌ: “¿Arke llbaꞌyoꞌ ke xanaꞌn?”
5 E, chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 Naꞌ bne beꞌnnenꞌ: “To gayoa (100) yeꞌs ceitenꞌ llbaꞌyaꞌ.” Naꞌll bne beꞌnn wen llin naꞌ, nak rallnaꞌa da kaꞌ: “Blleꞌkeroꞌ, naꞌ de yich koꞌon, bzoj da yobre ke chiyonzen naꞌ (50), llbaꞌyoꞌ.”
6 E ele respondeu: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e assentando-te já, escreve cinqüenta.
7 Naꞌll lleꞌe beꞌnn wllope: “¿Bixha rweꞌ, arkenꞌ llbaꞌyoꞌ ke xanaꞌn?” Naꞌ bne beꞌnnenꞌ: “To gayoa (100) rrob trigonꞌ llbaꞌyaꞌ.” Le bnete beꞌnnenꞌ nak rallnaꞌa da kaꞌ: “Naꞌ de yich koꞌon, bzoj ganni tapraljzen naꞌ (80), llbaꞌyoꞌ.”
7 Disse depois a outro: E tu, quanto deves? E ele respondeu: Cem alqueires de trigo. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e escreve oitenta.
8 Naꞌ beꞌnn wniaꞌn, ka gokbeꞌreꞌ kanꞌ ben beꞌnn wen llin keꞌen, llabanreꞌ kwis katek llejnieꞌreꞌ, laꞌkze nake to beꞌnn wen llin ke nxhia, lleꞌe xhbab beneꞌ kaꞌ. Naꞌll bne Jesúsenꞌ: —Naꞌ kaꞌ, beꞌnn kaꞌ lloꞌraꞌll danꞌ de rao yellrio nize, llayirjlaꞌll aklleꞌ, akre ka gon akeꞌ gan beꞌnne, kerke beꞌnn kaꞌ ba dá rao beniꞌ ke Dios.
8 E louvou aquele senhor o injusto mordomo por haver procedido prudentemente, porque os filhos deste mundo são mais prudentes na sua geração do que os filhos da luz.
9 ’Naꞌ llniaꞌ reꞌ, legonrenteze llin mell danꞌ de rao yellrionꞌ, nench gakrenre beꞌnne, naꞌ kate llin lla bill gon mellenꞌ llin, ba nllaꞌre beꞌnn wreb akeꞌ reꞌ yebá ga sore ke chnare.
9 E eu vos digo: Granjeai amigos com as riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 ’Beꞌnnenꞌ lloneꞌ da lixhej kone da daꞌo raꞌt da de keꞌe, naꞌ llroeꞌn kaꞌkze goneꞌ chaꞌ de da xhen keꞌe. Naꞌ beꞌnnenꞌ bi goneꞌ da lixhej kon ren da daꞌo raꞌten, kaꞌkze goneꞌ chaꞌ gaꞌt da xhen keꞌe.
10 Quem é fiel no mínimo, também é fiel no muito; quem é injusto no mínimo, também é injusto no muito.
11 Naꞌ chaꞌ reꞌ, bi gonre da nak lixhej kon ren da de kere rao yellrionꞌ da te chelteze, ¿akxha gon Diosenꞌ rallnaꞌre da zaꞌkll da bi te ke?
11 Pois, se nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Naꞌ chaꞌ ke nollre beꞌnn yobre, bi gaprenꞌ baraꞌnn, ¿akxha wxenraꞌll no beꞌnne gonneꞌ reꞌ da nak keré?
12 E, se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 ’Nono gak gon llin ren chopre xaneꞌ to chiꞌze, le chaꞌ kaꞌ goneꞌ, wiereꞌ to xan llin naꞌ, naꞌ llieꞌreꞌ beꞌnnenꞌ ye to; naꞌ goneꞌ llin ke toeꞌ do yichj do raꞌlleꞌ, naꞌ ke beꞌnnenꞌ ye to, goneꞌn kaꞌze raꞌlleꞌ. Kaꞌkze ke reꞌ bi gak gonre xchin Diosenꞌ, naꞌ waráltere gonre llin seraꞌllre gakre beꞌnn wniaꞌ.
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque, ou há de odiar um e amar o outro, ou se há de chegar a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 Beꞌnn fariseo kaꞌ, nak akeꞌ beꞌnn llzeraꞌll mell, ka ben akreꞌ kanꞌ bne Jesúsenꞌ, bzorao lltitj akreꞌ Leꞌe.
14 E os fariseus, que eram avarentos, ouviam todas estas coisas, e zombavam dele.
15 Naꞌll goll Jesúsenꞌ leakeꞌ: —To wrazrenꞌ llonxhen kwinre, naꞌ llonre ka beꞌnn wen tegar nechkze reꞌe beꞌnne, zan Dios nnezreꞌ kwasro ka nak yichjraꞌlldaꞌorenꞌ. Le de da llake beꞌnne, naken da wen, zan rao Diosenꞌ naken da zban.
15 E disse-lhes: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações, porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 ’Ley danꞌ bzoj da Moisésenꞌ, naꞌ danꞌ bzoj beꞌnn kaꞌ beꞌe xtiꞌll Diosenꞌ kanaꞌ, benen llin zerao ka braꞌ Juan beꞌnnenꞌ bchoa nis. Bzoraozen kanꞌ braꞌ Juan naꞌ, ba llnneze beꞌnne kanꞌ nak yel llnebiaꞌ ke Diosenꞌ, naꞌ beꞌnn zan llon akeꞌn ga zerao zaꞌk akreꞌ, nench nnebiaꞌ Diosenꞌ yichjraꞌlldaꞌo akeꞌ.
16 A lei e os profetas duraram até João; desde então é anunciado o reino de Deus, e todo o homem emprega força para entrar nele.
17 ’Ka nak yellrionꞌ, naꞌ da kaꞌ llia leꞌ yebánꞌ, wllin lla kwiayiꞌ aken, zan ke nak doxhen kanꞌ ne ley ke Diosenꞌ, dekz de gak kanꞌ nen naꞌ.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 ’Noteze beꞌnn chaꞌ wsanraꞌll xhoꞌreꞌ, naꞌ sieꞌ ye to noꞌr yobre, llonkzeꞌ ka beꞌnn zo xto. Naꞌ noteze beꞌnn yechaynaꞌreneꞌ to noꞌre beꞌnn bsan xhyiweꞌn leꞌe, rebze llonkzeꞌ ka llon beꞌnnenꞌ darén xhoꞌr beꞌnne.
18 Qualquer que deixa sua mulher, e casa com outra, adultera; e aquele que casa com a repudiada pelo marido, adultera também.
19 ’Bzo to beꞌnn wniaꞌ zre raꞌll chaꞌo llakeꞌ, naꞌ yeo lla llontekzeꞌ ka to lnnire danꞌ llaochaꞌweꞌ.
19 Ora, havia um homem rico, e vestia-se de púrpura e de linho finíssimo, e vivia todos os dias regalada e esplendidamente.
20 Naꞌ leskaꞌ bzo to beꞌnn yaꞌch re Lázaro, naꞌ blleꞌtezeꞌ bllieꞌ lloaꞌ yoꞌ ke beꞌnn wniaꞌn, naꞌ le llieꞌ yeꞌlle.
20 Havia também um certo mendigo, chamado Lázaro, que jazia cheio de chagas à porta daquele;
21 To lleꞌne Lázaronꞌ lljatopeꞌ blaꞌa kaꞌ, llexj ganꞌ lliꞌ beꞌnn wniaꞌn llaweꞌ, naꞌ beꞌkw ake lljaleꞌ akbaꞌ weꞌe keꞌen.
21 E desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as chagas.
22 Bixha kate got beꞌnn yaꞌchenꞌ, naꞌ angl kaꞌ bacheꞌe akeꞌ leꞌe ganꞌ nak to latj wen ganꞌ zo Abraham naꞌ. Naꞌ leskaꞌ got beꞌnn wniaꞌn, naꞌ bkwaꞌch akeꞌ leꞌe.
22 E aconteceu que o mendigo morreu, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e morreu também o rico, e foi sepultado.
23 Lo gabil ganꞌ ballín beꞌnn wniaꞌn llallayraweꞌ, kate blis raweꞌn, naꞌ breꞌreꞌ Abraham naꞌ, ren Lázaronꞌ, llaꞌa akeꞌ to latj naꞌ naken ziꞌte.
23 E no inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão, e Lázaro no seu seio.
24 Naꞌll besiaꞌ beꞌnn wniaꞌn zillj bneꞌe: “Xa Abraham, bayaꞌchraꞌll nadaꞌ, bseꞌl Lázaronꞌ wasbis xhbeneꞌn, naꞌ wakoleꞌ raꞌt rollaꞌn, le llallayrawaꞌ lo yiꞌn.”
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e manda a Lázaro, que molhe na água a ponta do seu dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Naꞌll Abraham naꞌ, golleꞌ leꞌe: “Xhiꞌnnaꞌ, jadinraꞌlle, bxhiꞌo rweꞌ banez bzoꞌo yellrionꞌ, naꞌ Lázaronꞌ ballayraweꞌ bxhaꞌkzieꞌ, naꞌ nnaꞌ llazieꞌ banez, naꞌ rweꞌ llallayraoꞌ.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro somente males; e agora este é consolado e tu atormentado.
26 Naꞌ leskaꞌ to bdinnj xhen, nlaꞌn lliꞌo, naꞌ ni ke gakze yedtoꞌ ganꞌ llaꞌrenꞌ, ni reꞌ bi gak yedre ganꞌ llaꞌtoꞌ ni.”
26 E, além disso, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá passar para cá.
27 Naꞌll bne beꞌnnenꞌ: “Ben gokre chaꞌ, xa Abraham, baseꞌleꞌ rill xaꞌn,
27 E disse ele: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 Le nna zo gaꞌy beꞌnn biꞌchaꞌ, naꞌ chixjweꞌreꞌ leakeꞌ nench ke wayed akeꞌ ganni yellayrao akeꞌ.”
28 Pois tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.
29 Naꞌll lle Abraham naꞌ leꞌe: “Naꞌ dekze yich danꞌ bzoj da Moisésenꞌ, naꞌ danꞌ bzoj beꞌnn kaꞌ beꞌe xtiꞌll Diosenꞌ kanaꞌ, len wzenay akeꞌ ke chet kaꞌ.”
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 Naꞌll bne beꞌnnenꞌ: “Bi wzenay akeꞌ kaꞌ, xa Abraham, zan chaꞌ to beꞌnn yebaneꞌ radj beꞌnn wat kaꞌ, naꞌ weꞌreneꞌ leakeꞌ diꞌlle, naꞌll chejleꞌ akeꞌ, naꞌ wayechj akeꞌ.”
30 E disse ele: Não, pai Abraão; mas, se algum dentre os mortos fosse ter com eles, arrepender-se-iam.
31 Naꞌll goll Abraham naꞌ leꞌe: “Chaꞌ bi chejleꞌ akeꞌ xtiꞌll Dios danꞌ ba dekze, leskaꞌ ni ke chejleꞌ akzeꞌ, laꞌkze yebán to beꞌnn wat.”
31 Porém, Abraão lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que algum dos mortos ressuscite.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.