Lucas 15
Yalálag Zapotec NT (ZPU_TBL) vs VC
1 Naꞌ bdop no beꞌnn wachixhj, naꞌ yezikre no beꞌnn wen da xhinnj rao Jesúsenꞌ, naꞌ llzenay akeꞌ xtiꞌlleꞌn.
1 Aproximavam-se de Jesus os publicanos e os pecadores para ouvi-lo.
2 Naꞌ beꞌnn fariseo kaꞌ, naꞌ beꞌnn kaꞌ llsedre ke ley danꞌ bzoj da Moisésenꞌ, ka breꞌe akreꞌ kaꞌ, naꞌll bne akeꞌ: —Beꞌnnenꞌ llontezeꞌ beꞌnn wen da xhinnj kaꞌ txhen, naꞌ llaorenteꞌ leakeꞌ.
2 Os fariseus e os escribas murmuravam: Este homem recebe e come com pessoas de má vida!
3 Naꞌll Jesúsenꞌ beꞌe to diꞌll, bneꞌe:
3 Então lhes propôs a seguinte parábola:
4 —Chaꞌ reꞌ niꞌt to gayoa (100) xhiꞌr keré, naꞌ nnit tobaꞌ, ¿kere kwaꞌnnre ba tapralj twalj kaꞌ (99) lo reꞌj ke akbaꞌn, naꞌ chejre lljadirjre ba tiꞌchenꞌ kon ka wallélerebaꞌ?
4 Quem de vós que, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Kate yellélerebaꞌn, yewere kwis waxoadorebaꞌ xhichjre.
5 E depois de encontrá-la, a põe nos ombros, cheio de júbilo,
6 Ka yellinre rillrenꞌ, yetopre beꞌnn wrill keré, ye akreꞌ: “Leyewé ren nadaꞌ, le ba ballélteraꞌ xhiꞌr kiaꞌn bnitenꞌ.”
6 e, voltando para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Regozijai-vos comigo, achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Ni niaꞌ reꞌ, leskaꞌ llawelle Diosenꞌ, naꞌ angl kaꞌ llaꞌa yebánꞌ, kate to beꞌnn wen da xhinnj llayatreꞌ ke da xhinnj ba beneꞌ, naꞌ llanaweꞌ Diosenꞌ, kerke tapralj twalj beꞌnn wen, beꞌnn bibi doꞌl ke akeꞌ de da wayat akreꞌ.
7 Digo-vos que assim haverá maior júbilo no céu por um só pecador que fizer penitência do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 ’Naꞌ chaꞌ to noꞌr de chi mell plat keꞌe, naꞌ nnit ton, ¿kere naꞌ waꞌleꞌ to yiꞌ, naꞌ wloeꞌ kwasro lo yoꞌ keꞌen to walléltereꞌn?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma delas, não acende a lâmpada, varre a casa e a busca diligentemente, até encontrá-la?
9 Kate yellelen naꞌ, yetopeꞌ noꞌre nakeꞌ txhen, naꞌ no beꞌnn wrill keꞌe, naꞌ yeꞌe leakeꞌ: “Leyewé ren nadaꞌ, ba ballélteraꞌ mell kiaꞌn bnitenꞌ.”
9 E tendo-a encontrado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Regozijai-vos comigo, achei a dracma que tinha perdido.
10 Ni niaꞌ reꞌ, leskaꞌ llawé angl ke Diosenꞌ kate to beꞌnn wen da xhinnj, llayatreꞌ bi da xhinnj beneꞌ.
10 Digo-vos que haverá júbilo entre os anjos de Deus por um só pecador que se arrependa.
11 Leskaꞌ bne Jesúsenꞌ: —Bzo to beꞌnn, naꞌ bzo chop xhiꞌnneꞌ byio.
11 Disse também: Um homem tinha dois filhos.
12 Naꞌ binꞌ naꞌchenꞌ gollbeꞌ xabeꞌn: “Xa, benntega nadaꞌ danꞌ llayaꞌlaꞌ siaꞌn.” Naꞌll xa akbeꞌn bleꞌe da de keꞌe beꞌen leakbeꞌ.
12 O mais moço disse a seu pai: Meu pai, dá-me a parte da herança que me toca. O pai então repartiu entre eles os haveres.
13 Ker gok scha kate binꞌ naꞌchenꞌ, batopbeꞌ yeolol da nake kebeꞌ, naꞌll broꞌbeꞌ nez byejbeꞌ to yell ziꞌte. Naꞌ benditjebeꞌ xhmellbeꞌn, benbeꞌ da ke nxhia.
13 Poucos dias depois, ajuntando tudo o que lhe pertencia, partiu o filho mais moço para um país muito distante, e lá dissipou a sua fortuna, vivendo dissolutamente.
14 Bixha kate bllin lla bayá xhmellbeꞌn, naꞌ le gokte to win xhen doxhen do ganꞌ zobeꞌn. Naꞌ billbi mell kebeꞌ de, siꞌbeꞌ da gaobeꞌ.
14 Depois de ter esbanjado tudo, sobreveio àquela região uma grande fome e ele começou a passar penúria.
15 Naꞌ bdirjbeꞌ llin gonbeꞌ, naꞌ bllinbeꞌ ga zo to beꞌnn beꞌe xchinbeꞌ, naꞌ bseꞌlebeꞌ lyiꞌxe ga llaꞌa kuch zan keꞌe, naꞌ benbeꞌ gop kuch.
15 Foi pôr-se ao serviço de um dos habitantes daquela região, que o mandou para os seus campos guardar os porcos.
16 Naꞌ llebraz donbeꞌ, to lleꞌnebeꞌ gaobeꞌ danꞌ llao kuch kaꞌ, ni len nono lloeꞌ lebeꞌ.
16 Desejava ele fartar-se das vagens que os porcos comiam, mas ninguém lhas dava.
17 Kate jadinraꞌllbeꞌ naꞌ bnebeꞌ: “Beꞌnn zan beꞌnn wen llin ke xaꞌ zjallaꞌa, deteze de da llao akeꞌ, naꞌ nadaꞌ lliꞌchkaꞌ ganni donaꞌ kwis.
17 Entrou então em si e refletiu: Quantos empregados há na casa de meu pai que têm pão em abundância... e eu, aqui, estou a morrer de fome!
18 To da gonaꞌ nnaꞌ, wayaꞌllaꞌ ganꞌ zo xaꞌn, naꞌ yepeꞌ: Xa, ba benaꞌ da xhinnj rao Dios, naꞌ rao rweꞌ.
18 Levantar-me-ei e irei a meu pai, e dir-lhe-ei: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti;
19 Bill zaꞌkaꞌ nench naꞌ nneꞌo nakaꞌ ka xhiꞌnnoꞌ, ben nadaꞌ ka to beꞌnn wen llin koꞌo.”
19 já não sou digno de ser chamado teu filho. Trata-me como a um dos teus empregados.
20 Naꞌ netebeꞌ kaꞌn, bazollaꞌbeꞌ bagoꞌbeꞌ nez, zayejbeꞌ ganꞌ zo xabeꞌn. ’Ka za yellinterbeꞌ, breꞌe xabeꞌn lebeꞌ, naꞌ bayaꞌchraꞌllebeꞌ, naꞌ bzollaꞌdoeꞌ jatileꞌ xhiꞌnneꞌn bdeꞌlchochjebeꞌ, naꞌ bnoꞌpebeꞌ.
20 Levantou-se, pois, e foi ter com seu pai. Estava ainda longe, quando seu pai o viu e, movido de compaixão, correu-lhe ao encontro, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Naꞌll gollbeꞌ xabeꞌn: “Xa, ba benaꞌ da xhinnj rao Dios, naꞌ rao rweꞌ, bill zaꞌkaꞌ gonlloꞌ nadaꞌ ka xhiꞌnnoꞌ.”
21 O filho lhe disse, então: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Naꞌ xabeꞌn le gollteꞌ beꞌnn wen llin keꞌe kaꞌ: “Lekwej chkweꞌ raꞌll chaꞌo lewakbeꞌ, lekoꞌ to da chaꞌo xhbenbeꞌ, naꞌ lewdé chkweꞌ xherbeꞌ.
22 Mas o pai falou aos servos: Trazei-me depressa a melhor veste e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e calçado nos pés.
23 Naꞌ lelljaxhiꞌi to bell banꞌ zerao llaꞌraꞌll, naꞌ legotbaꞌ gaollobaꞌ, gonllo lnni.
23 Trazei também um novilho gordo e matai-o; comamos e façamos uma festa.
24 Le xhiꞌnnaꞌn llakraꞌ chaꞌ ba gotbeꞌn, zan nbanbeꞌ; llakraꞌ chaꞌ ba bnitbeꞌn, naꞌ ba ballerbeꞌ.” Naꞌ bzorao llon akeꞌ lnni.
24 Este meu filho estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado. E começaram a festa.
25 ’Xhiꞌnneꞌ bi wakenꞌ, datebeꞌ lyiꞌxe ke naken llak kaꞌ, naꞌ ka zazaꞌbeꞌ lyiꞌxenꞌ, ka le yellintebeꞌ yoꞌ naꞌn, bénebeꞌ llak llakia, llak wakwell, naꞌ llak wayaꞌa.
25 O filho mais velho estava no campo. Ao voltar e aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Naꞌ goxhbeꞌ to beꞌnn wen llin kaꞌ, naꞌ bnnabbeꞌ bixchen llak lnni.
26 Chamou um servo e perguntou-lhe o que havia.
27 Naꞌ beꞌnnenꞌ lleꞌebeꞌ: “Bi biꞌchoꞌn baraꞌ, naꞌ xaꞌon ba beteꞌ to bell ba zerao llaꞌraꞌll, danꞌ baraꞌbeꞌ wen naꞌ.”
27 Ele lhe explicou: Voltou teu irmão. E teu pai mandou matar um novilho gordo, porque o reencontrou são e salvo.
28 Naꞌ gokllaꞌbeꞌ kwis, naꞌ bi gokraꞌllbeꞌ wayoꞌbeꞌ yoꞌ, naꞌ blloj xabeꞌn, goꞌtyoerebeꞌ wayoꞌbeꞌ.
28 Encolerizou-se ele e não queria entrar, mas seu pai saiu e insistiu com ele.
29 Naꞌ bi ni gollbeꞌ xabeꞌn: “Ba gok scha zorenaꞌ rweꞌ, llonaꞌ xchinoꞌn, naꞌ llzenayaꞌ koꞌo, naꞌ ni to gaz to chiv daꞌo bi nna gonnoꞌ nadaꞌ, nench gonaꞌ lnni gaorenaꞌ beꞌnn kaꞌ nakaꞌ txhen.
29 Ele, então, respondeu ao pai: Há tantos anos que te sirvo, sem jamais transgredir ordem alguma tua, e nunca me deste um cabrito para festejar com os meus amigos.
30 Naꞌ kate baraꞌ xhiꞌnnoꞌn binꞌ benditja da de koꞌo, naꞌ bdarenbeꞌ noꞌr wen da xhinnj ak, betteꞌo to bell ba llaꞌraꞌll kebeꞌ.”
30 E agora, que voltou este teu filho, que gastou os teus bens com as meretrizes, logo lhe mandaste matar um novilho gordo!
31 Naꞌll lle xabeꞌn lebeꞌ: “Xhiꞌnnaꞌ, zorenkzoꞌ rweꞌ nadaꞌ, yeolol da de kiaꞌ koꞌkzoꞌn.
31 Explicou-lhe o pai: Filho, tu estás sempre comigo, e tudo o que é meu é teu.
32 Zan llayaꞌl yewello ke bibiꞌchoꞌn, le za baraꞌbeꞌn, gokraꞌ chaꞌ ba gotbeꞌn, zan nbanbeꞌ, llakraꞌ chaꞌ ba bnitkzbeꞌn, naꞌ nnaꞌ ba ballerbeꞌ.”
32 Convinha, porém, fazermos festa, pois este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.