Lucas 15
Yalálag Zapotec NT (ZPU_TBL) vs ARA
1 Naꞌ bdop no beꞌnn wachixhj, naꞌ yezikre no beꞌnn wen da xhinnj rao Jesúsenꞌ, naꞌ llzenay akeꞌ xtiꞌlleꞌn.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Naꞌ beꞌnn fariseo kaꞌ, naꞌ beꞌnn kaꞌ llsedre ke ley danꞌ bzoj da Moisésenꞌ, ka breꞌe akreꞌ kaꞌ, naꞌll bne akeꞌ: —Beꞌnnenꞌ llontezeꞌ beꞌnn wen da xhinnj kaꞌ txhen, naꞌ llaorenteꞌ leakeꞌ.
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Naꞌll Jesúsenꞌ beꞌe to diꞌll, bneꞌe:
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 —Chaꞌ reꞌ niꞌt to gayoa (100) xhiꞌr keré, naꞌ nnit tobaꞌ, ¿kere kwaꞌnnre ba tapralj twalj kaꞌ (99) lo reꞌj ke akbaꞌn, naꞌ chejre lljadirjre ba tiꞌchenꞌ kon ka wallélerebaꞌ?
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Kate yellélerebaꞌn, yewere kwis waxoadorebaꞌ xhichjre.
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 Ka yellinre rillrenꞌ, yetopre beꞌnn wrill keré, ye akreꞌ: “Leyewé ren nadaꞌ, le ba ballélteraꞌ xhiꞌr kiaꞌn bnitenꞌ.”
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Ni niaꞌ reꞌ, leskaꞌ llawelle Diosenꞌ, naꞌ angl kaꞌ llaꞌa yebánꞌ, kate to beꞌnn wen da xhinnj llayatreꞌ ke da xhinnj ba beneꞌ, naꞌ llanaweꞌ Diosenꞌ, kerke tapralj twalj beꞌnn wen, beꞌnn bibi doꞌl ke akeꞌ de da wayat akreꞌ.
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 ’Naꞌ chaꞌ to noꞌr de chi mell plat keꞌe, naꞌ nnit ton, ¿kere naꞌ waꞌleꞌ to yiꞌ, naꞌ wloeꞌ kwasro lo yoꞌ keꞌen to walléltereꞌn?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 Kate yellelen naꞌ, yetopeꞌ noꞌre nakeꞌ txhen, naꞌ no beꞌnn wrill keꞌe, naꞌ yeꞌe leakeꞌ: “Leyewé ren nadaꞌ, ba ballélteraꞌ mell kiaꞌn bnitenꞌ.”
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 Ni niaꞌ reꞌ, leskaꞌ llawé angl ke Diosenꞌ kate to beꞌnn wen da xhinnj, llayatreꞌ bi da xhinnj beneꞌ.
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Leskaꞌ bne Jesúsenꞌ: —Bzo to beꞌnn, naꞌ bzo chop xhiꞌnneꞌ byio.
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 Naꞌ binꞌ naꞌchenꞌ gollbeꞌ xabeꞌn: “Xa, benntega nadaꞌ danꞌ llayaꞌlaꞌ siaꞌn.” Naꞌll xa akbeꞌn bleꞌe da de keꞌe beꞌen leakbeꞌ.
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 Ker gok scha kate binꞌ naꞌchenꞌ, batopbeꞌ yeolol da nake kebeꞌ, naꞌll broꞌbeꞌ nez byejbeꞌ to yell ziꞌte. Naꞌ benditjebeꞌ xhmellbeꞌn, benbeꞌ da ke nxhia.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Bixha kate bllin lla bayá xhmellbeꞌn, naꞌ le gokte to win xhen doxhen do ganꞌ zobeꞌn. Naꞌ billbi mell kebeꞌ de, siꞌbeꞌ da gaobeꞌ.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Naꞌ bdirjbeꞌ llin gonbeꞌ, naꞌ bllinbeꞌ ga zo to beꞌnn beꞌe xchinbeꞌ, naꞌ bseꞌlebeꞌ lyiꞌxe ga llaꞌa kuch zan keꞌe, naꞌ benbeꞌ gop kuch.
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 Naꞌ llebraz donbeꞌ, to lleꞌnebeꞌ gaobeꞌ danꞌ llao kuch kaꞌ, ni len nono lloeꞌ lebeꞌ.
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 Kate jadinraꞌllbeꞌ naꞌ bnebeꞌ: “Beꞌnn zan beꞌnn wen llin ke xaꞌ zjallaꞌa, deteze de da llao akeꞌ, naꞌ nadaꞌ lliꞌchkaꞌ ganni donaꞌ kwis.
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 To da gonaꞌ nnaꞌ, wayaꞌllaꞌ ganꞌ zo xaꞌn, naꞌ yepeꞌ: Xa, ba benaꞌ da xhinnj rao Dios, naꞌ rao rweꞌ.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Bill zaꞌkaꞌ nench naꞌ nneꞌo nakaꞌ ka xhiꞌnnoꞌ, ben nadaꞌ ka to beꞌnn wen llin koꞌo.”
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 Naꞌ netebeꞌ kaꞌn, bazollaꞌbeꞌ bagoꞌbeꞌ nez, zayejbeꞌ ganꞌ zo xabeꞌn. ’Ka za yellinterbeꞌ, breꞌe xabeꞌn lebeꞌ, naꞌ bayaꞌchraꞌllebeꞌ, naꞌ bzollaꞌdoeꞌ jatileꞌ xhiꞌnneꞌn bdeꞌlchochjebeꞌ, naꞌ bnoꞌpebeꞌ.
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 Naꞌll gollbeꞌ xabeꞌn: “Xa, ba benaꞌ da xhinnj rao Dios, naꞌ rao rweꞌ, bill zaꞌkaꞌ gonlloꞌ nadaꞌ ka xhiꞌnnoꞌ.”
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Naꞌ xabeꞌn le gollteꞌ beꞌnn wen llin keꞌe kaꞌ: “Lekwej chkweꞌ raꞌll chaꞌo lewakbeꞌ, lekoꞌ to da chaꞌo xhbenbeꞌ, naꞌ lewdé chkweꞌ xherbeꞌ.
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 Naꞌ lelljaxhiꞌi to bell banꞌ zerao llaꞌraꞌll, naꞌ legotbaꞌ gaollobaꞌ, gonllo lnni.
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 Le xhiꞌnnaꞌn llakraꞌ chaꞌ ba gotbeꞌn, zan nbanbeꞌ; llakraꞌ chaꞌ ba bnitbeꞌn, naꞌ ba ballerbeꞌ.” Naꞌ bzorao llon akeꞌ lnni.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 ’Xhiꞌnneꞌ bi wakenꞌ, datebeꞌ lyiꞌxe ke naken llak kaꞌ, naꞌ ka zazaꞌbeꞌ lyiꞌxenꞌ, ka le yellintebeꞌ yoꞌ naꞌn, bénebeꞌ llak llakia, llak wakwell, naꞌ llak wayaꞌa.
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Naꞌ goxhbeꞌ to beꞌnn wen llin kaꞌ, naꞌ bnnabbeꞌ bixchen llak lnni.
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 Naꞌ beꞌnnenꞌ lleꞌebeꞌ: “Bi biꞌchoꞌn baraꞌ, naꞌ xaꞌon ba beteꞌ to bell ba zerao llaꞌraꞌll, danꞌ baraꞌbeꞌ wen naꞌ.”
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 Naꞌ gokllaꞌbeꞌ kwis, naꞌ bi gokraꞌllbeꞌ wayoꞌbeꞌ yoꞌ, naꞌ blloj xabeꞌn, goꞌtyoerebeꞌ wayoꞌbeꞌ.
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 Naꞌ bi ni gollbeꞌ xabeꞌn: “Ba gok scha zorenaꞌ rweꞌ, llonaꞌ xchinoꞌn, naꞌ llzenayaꞌ koꞌo, naꞌ ni to gaz to chiv daꞌo bi nna gonnoꞌ nadaꞌ, nench gonaꞌ lnni gaorenaꞌ beꞌnn kaꞌ nakaꞌ txhen.
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 Naꞌ kate baraꞌ xhiꞌnnoꞌn binꞌ benditja da de koꞌo, naꞌ bdarenbeꞌ noꞌr wen da xhinnj ak, betteꞌo to bell ba llaꞌraꞌll kebeꞌ.”
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 Naꞌll lle xabeꞌn lebeꞌ: “Xhiꞌnnaꞌ, zorenkzoꞌ rweꞌ nadaꞌ, yeolol da de kiaꞌ koꞌkzoꞌn.
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 Zan llayaꞌl yewello ke bibiꞌchoꞌn, le za baraꞌbeꞌn, gokraꞌ chaꞌ ba gotbeꞌn, zan nbanbeꞌ, llakraꞌ chaꞌ ba bnitkzbeꞌn, naꞌ nnaꞌ ba ballerbeꞌ.”
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.