Lucas 10

Yalálag Zapotec NT (ZPU_TBL) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Bde naꞌ, Xanllonꞌ brejeꞌ wyon chi beꞌnne, naꞌ golleꞌ leakeꞌ kwiarao akeꞌ raweꞌn, naꞌ chej chop wej akeꞌ toto yell ganꞌ za tieꞌ naꞌ.
1 Depois disso, o Senhor escolheu outros setenta e dois discípulos e os enviou adiante, dois a dois, às cidades e aos lugares que ele planejava visitar.
2 Naꞌ lleꞌe leakeꞌ: —Da li niaꞌ reꞌ, ka beꞌnn gon wrapenꞌ gonllo, da xhen llin naꞌ de, naꞌ to chopze beꞌnn wrap kaꞌ nak. Lennabe Dios beꞌnnenꞌ nak xan llin naꞌ, wseꞌleꞌ yezikre beꞌnn wen llin rao llin naꞌ.
2 Estas foram suas instruções: “A colheita é grande, mas os trabalhadores são poucos. Orem ao Senhor da colheita; peçam que ele envie mais trabalhadores para seus campos.
3 Lechej, ni llseꞌlaꞌ reꞌ, ka llseꞌleꞌ xhiꞌr daꞌo radj beꞌkw yiꞌo.
3 Agora vão e lembrem-se de que eu os envio como cordeiros no meio de lobos.
4 Bi goꞌxre bzod ni mell, ni ye chkweꞌ xher-re, naꞌ bi sezre scha wapre beꞌnn lliox tnez.
4 Não levem dinheiro algum, nem bolsa de viagem, nem um par de sandálias extras. E não se detenham para cumprimentar ninguém pelo caminho.
5 Yoꞌ ganꞌ llinre, ka choꞌrenꞌ zgaꞌtek nnere: “Sochgare wen.”
5 “Quando entrarem numa casa, digam primeiro: ‘Que a paz de Deus esteja nesta casa’.
6 Chaꞌ lo yoꞌ naꞌ zo to beꞌnn nak raꞌlldaꞌo wen, gonkze Diosenꞌ gak wen keꞌe. Chaꞌ nono llraꞌ beꞌnn nak raꞌlldaꞌo wen, bi gak kanꞌ yerenꞌ.
6 Se os que vivem ali forem gente de paz, a bênção permanecerá; se não forem, a bênção voltará a vocês.
7 Yoꞌ ga llinre, gannaꞌze sore, yeꞌj gaotezre kon da gonn akeꞌ. Ka to beꞌnn wen llin llayaꞌl siꞌkze raxhjeꞌ, kaꞌkze ke reꞌ; bi tasre toto yoꞌ.
7 Permaneçam naquela casa e comam e bebam o que lhes derem, pois quem trabalha merece seu salário. Não fiquem mudando de casa em casa.
8 Chaꞌ to yell ga llinre, kon da gonn akeꞌ llayaꞌl gaore.
8 “Quando entrarem numa cidade e ela os receber bem, comam o que lhes oferecerem.
9 Lennab yeyak chaꞌ beꞌnn llak yillweꞌ, naꞌ leyé akeꞌ: “Ba bllin lla reꞌllo kanꞌ llnebiaꞌ Diosenꞌ.”
9 Curem os enfermos e digam-lhes: ‘Agora o reino de Deus chegou até vocês’.
10 Chaꞌ to yell ga llinre bi wreb akeꞌ reꞌ, lechej do lyell, leyé akeꞌ:
10 Mas, se uma cidade se recusar a recebê-los, saiam pelas ruas e digam:
11 “Bichte danꞌ bllia lo niaꞌtoꞌn rao yell keré naꞌ, llabibtoꞌn nench waxhoan koꞌllre, naꞌ llayaꞌl nnézere ke yel llnebiaꞌ ke Diosenꞌ, ba braꞌ rao rallrenꞌ.”
11 ‘Limpamos de nossos pés até o pó desta cidade em sinal de reprovação. E saibam disto: o reino de Deus chegou!’.
12 Ni llniaꞌ reꞌ, kate llin lla gon Diosenꞌ yel koxchis ke yeolol beꞌnne, da xhenll yellayrao beꞌnn ki, kerke beꞌnn Sodoma kaꞌ.
12 Eu lhes garanto que, no dia do juízo, até Sodoma será tratada com menos rigor que aquela cidade.
13 ’¡Nyaꞌchraz ke reꞌ beꞌnn Corazín! ¡Naꞌ nyaꞌchraz ke reꞌ beꞌnn Betsaida! Chenake broeꞌraꞌ beꞌnn kaꞌ niꞌt yell kaꞌ nziꞌi Tiro, naꞌ Sidón yel wak kiaꞌn ka danꞌ ba broeꞌraꞌ reꞌ, batnaꞌ ba bayechj akeꞌ banao akeꞌ Diosenꞌ chenake, naꞌ llak akeꞌ to raꞌll gasj da nak zeꞌch, naꞌ llwazj kwin akeꞌ no de da llroeꞌn ba bayat akreꞌ chenake.
13 “Que aflição as espera, Corazim e Betsaida! Porque, se nas cidades de Tiro e Sidom tivessem sido realizados os milagres que realizei em vocês, há muito tempo seus habitantes teriam se arrependido e demonstrado isso vestindo panos de saco e jogando cinzas sobre a cabeça.
14 Kate llin lla gak yel koxchis ke yeolol beꞌnne, da xhenll yellayraore kerke beꞌnn Tiro, naꞌ beꞌnn Sidón kaꞌ.
14 Eu lhes digo que, no dia do juízo, Tiro e Sidom serão tratadas com menos rigor que vocês.
15 Naꞌ reꞌ beꞌnn Capernaum, llákere ba zekzre yebá, ga lleꞌle gor wazaꞌleꞌ reꞌ, ga yellayraore.
15 E você, Cafarnaum, será elevada até o céu? Não, descerá até o lugar dos mortos”.
16 Naꞌll lleꞌe beꞌnn kaꞌ non Leꞌe txhen: —Beꞌnn wzenayeꞌ xtiꞌllrenꞌ, kiaꞌ nadkzaꞌn wzenayeꞌ chet kaꞌ; naꞌ beꞌnnenꞌ bi wzenayeꞌ xtiꞌllrenꞌ, kiaꞌ nadkzaꞌn bi wzenayeꞌ. Naꞌ beꞌnnenꞌ bi wzenayeꞌ kiaꞌ nadaꞌ, ke Dios beꞌnnenꞌ bseꞌl nadaꞌn, bi wzenayeꞌ ke chet kaꞌ.
16 Então ele disse aos discípulos: “Quem aceita sua mensagem também me aceita, e quem os rejeita também me rejeita. E quem me rejeita também rejeita aquele que me enviou”.
17 Bixha gok kate ballín beꞌnn wyon chi kaꞌ, llawé akreꞌ ballín akeꞌ, lle akeꞌ Jesúsenꞌ: —¡Xantoꞌ, rente daxiꞌo kaꞌ, llzenay aken ketoꞌ kate llwaꞌltoꞌ raꞌon!
17 Quando os setenta e dois discípulos voltaram, relataram com alegria: “Senhor, até os demônios nos obedecem pela sua autoridade!”.
18 Naꞌll lle Jesúsenꞌ leakeꞌ: —To breꞌkazraꞌ llaz daxiꞌon lleꞌle, ka llaz yiꞌ bziꞌo ka nak llnit yel llnebiaꞌ ken.
18 Então ele lhes disse: “Vi Satanás caindo do céu como um relâmpago!
19 Ganni llonnaꞌ reꞌ yel wak, nench wrejchekwre no bele, no xhban leo, naꞌ wrejchekwre doxhen yel wak ke da lleꞌne wlliayiꞌ lliꞌo, naꞌ reꞌ bibi gákere.
19 Eu lhes dei autoridade para pisarem sobre cobras e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo. Nada lhes causará dano.
20 Naꞌ bi wawétekere, ni ke danꞌ llzenay daxiꞌon keré, zan leyewé le ba nllia Diosenꞌ rarenꞌ leꞌ libr keꞌen yebá.
20 Mas não se alegrem porque os espíritos impuros lhes obedecem; alegrem-se porque seus nomes estão registrados no céu”.
21 Rawe naꞌ bawé Jesúsenꞌ, ka nak zorén Spíritu ke Diosenꞌ Leꞌen, naꞌ bneꞌe: —Lloeꞌrawaꞌ rweꞌ Dios Xa, rweꞌn llnebiaꞌo yebá naꞌ yellrionꞌ, bkwaꞌchoꞌ da ki, bi byejnieꞌ beꞌnn siꞌn kaꞌ len, naꞌ broeꞌroꞌn beꞌnn nak nexjraꞌlle. Benoꞌ kaꞌ Xa, le kaꞌn byoꞌraꞌlloꞌ.
21 Naquele momento, Jesus foi tomado da alegria do Espírito Santo e disse: “Pai, Senhor dos céus e da terra, eu te agradeço porque escondeste estas coisas dos que se consideram sábios e inteligentes e as revelaste aos que são como crianças. Sim, Pai, foi do teu agrado fazê-lo assim.
22 ’Yeololte da de, Xaꞌn ba beneꞌn rallnaꞌ, naꞌ nono nombiaꞌ Xhiꞌnneꞌn, toz Xaꞌ naꞌ nombieꞌ Leꞌe, naꞌ nono nombiaꞌ Xaꞌn, toz nadaꞌ nak Xhiꞌnneꞌ nombieꞌ, naꞌ kon no llbejaꞌ nadaꞌ llroeꞌreꞌ kanꞌ nak Xaꞌn.
22 “Meu Pai me confiou todas as coisas. Ninguém conhece verdadeiramente o Filho, a não ser o Pai, e ninguém conhece verdadeiramente o Pai, a não ser o Filho e aqueles a quem o Filho escolhe revelá-lo”.
23 Naꞌ bayechjeꞌ golleꞌ beꞌnn kaꞌ non Leꞌe txhen to wraz akzeꞌ: —Nbaraz ke reꞌ llreꞌre nadaꞌ, naꞌ da kaꞌ llonaꞌn.
23 Então, em particular, ele se voltou para os discípulos e disse: “Felizes os olhos que veem o que vocês viram.
24 Le beꞌnn zan beꞌnn beꞌe xtiꞌll Diosenꞌ, naꞌ beꞌnn llnebiaꞌ bllaꞌa kanaꞌ, le gokraꞌll akeꞌ reꞌe akreꞌ ka da kaꞌ llreꞌre nnaꞌ, naꞌ bi breꞌe akreꞌn; naꞌ le gokraꞌll akeꞌ yen akreꞌ ke danꞌ llénere nnaꞌ, naꞌ bi ben akreꞌn.
24 Eu lhes digo: muitos profetas e reis desejaram ver o que vocês têm visto e ouvir o que vocês têm ouvido, mas não puderam”.
25 Naꞌ bzollaꞌa to beꞌnn llsed llroeꞌ ley danꞌ bzoj da Moisésenꞌ, gokraꞌlleꞌ kwejeꞌ Jesúsenꞌ diꞌlle, lleꞌe Leꞌe: —Maestro, ¿Bi llayaꞌl gonaꞌ nench gaꞌt yel nban zejlikane kiaꞌ?
25 Certo dia, um especialista da lei se levantou para pôr Jesus à prova com esta pergunta: “Mestre, o que preciso fazer para herdar a vida eterna?”.
26 Naꞌll lle Jesúsenꞌ leꞌe: —¿Akxha nyoj leꞌ leyenꞌ? ¿Akre nen?
26 Jesus respondeu: “O que diz a lei de Moisés? Como você a entende?”.
27 Naꞌll beꞌnnenꞌ llejnieꞌ leyenꞌ kwasro bneꞌe: —“Llieꞌroꞌ Dios do yichj do raꞌlloꞌ, naꞌ llieꞌroꞌ beꞌnn lwelljoꞌ, kaꞌkze nllieꞌroꞌ kwinoꞌ.”
27 O homem respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de toda a sua força e de toda a sua mente’ e ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’”.
28 Naꞌll Jesúsenꞌ lleꞌe leꞌe: —Da li kanꞌ bneꞌon, kaꞌn ben, naꞌll banoꞌ zejlikane.
28 “Está correto!”, disse Jesus. “Faça isso, e você viverá.”
29 Naꞌ beꞌnnenꞌ, gokraꞌlleꞌ wroeꞌreꞌ dakze lixheje, naꞌ lleꞌe Jesúsenꞌ: —¿Ka noxha beꞌnnenꞌ nak beꞌnn lwelljaꞌn, naꞌ llieꞌreꞌ?
29 O homem, porém, querendo justificar suas ações, perguntou a Jesus: “E quem é o meu próximo?”.
30 Naꞌll bne Jesúsenꞌ: —To beꞌnn bzeꞌe Jerusalén, naꞌ zejeꞌ Jericó, bixha gok bllayreꞌ beꞌnn wan, naꞌ bkaꞌa akeꞌ bi keꞌe da nseꞌe, ben akeꞌ ziꞌ keꞌe, naꞌ bkwaꞌnn akeꞌ leꞌe tnezenꞌ ye zre ke bet akzeꞌ leꞌe.
30 Jesus respondeu com uma história: “Certo homem descia de Jerusalém a Jericó, quando foi atacado por bandidos. Eles lhe tiraram as roupas, o espancaram e o deixaram quase morto à beira da estrada.
31 Kaꞌ goken, kate bde to bxoz tnezenꞌ, ka breꞌreꞌ beꞌnn weꞌen, naꞌ bdieꞌ ye chlaꞌre nezenꞌ zejzeꞌ.
31 “Por acaso, descia por ali um sacerdote. Quando viu o homem caído, atravessou para o outro lado da estrada.
32 Naꞌll bde ye to beꞌnn kaꞌ nziꞌi levita, lleꞌnen nen beꞌnn llakrén lo yodaꞌo, leskaꞌ ka breꞌreꞌ beꞌnn weꞌen, le bdeteꞌ ye chlaꞌre.
32 Um levita fazia o mesmo caminho e viu o homem caído, mas também atravessou e passou longe.
33 Bixha to beꞌnn Samaria, bdieꞌ tnezenꞌ; ka breꞌreꞌ beꞌnn weꞌen, bayaꞌchraꞌlleꞌ leꞌe.
33 “Então veio um samaritano e, ao ver o homem, teve compaixão dele.
34 Naꞌ jabiꞌyeꞌ kwiteꞌ, naꞌ bdibeꞌ weꞌe keꞌen, btopeꞌn ceit, naꞌ blloneꞌn xis uva, naꞌ beneꞌn rmell, naꞌ bchejeꞌn to raꞌlle. Naꞌ bleneꞌ leꞌe bllieꞌ leꞌe koꞌll burr keꞌen, naꞌ bcheꞌe leꞌe ga zo to yoꞌ ga lltas beꞌnn yoꞌ nez. Gannaꞌ basyolleꞌ bwieꞌ leꞌe.
34 Foi até ele, tratou de seus ferimentos com óleo e vinho e os enfaixou. Depois, colocou o homem em seu jumento e o levou a uma hospedaria, onde cuidou dele.
35 Bateyó ka yeweꞌ nezenꞌ, brejeꞌ chop mell danꞌ nziꞌi denario, naꞌ beꞌen xan yoꞌn, lleꞌe leꞌe: “Ben gokre bwia beꞌnnenꞌ, chaꞌ billre da gonoꞌ gaxt, naꞌ wayixhjaꞌn kate zazaꞌa naꞌ.”
35 No dia seguinte, deu duas moedas de prata ao dono da hospedaria e disse: ‘Cuide deste homem. Se você precisar gastar a mais com ele, eu lhe pagarei a diferença quando voltar’.
36 Naꞌll goll Jesúsenꞌ beꞌnnenꞌ: —Bnechk rweꞌ, ¿nore beꞌnn ki chonne, gokreꞌ ke beꞌnnenꞌ bran akeꞌn nakeꞌ beꞌnn lwelljeꞌ?
36 “Qual desses três você diria que foi o próximo do homem atacado pelos bandidos?”, perguntou Jesus.
37 Naꞌ bne beꞌnnenꞌ llsed llroeꞌ leyenꞌ: —Beꞌnnenꞌ bayaꞌchraꞌll beꞌnn weꞌen bran akeꞌn. Naꞌll lle Jesúsenꞌ leꞌe: —Lekze kaꞌn llayaꞌl gonoꞌ rweꞌ, wayaꞌchraꞌlloꞌ yeolol beꞌnne.
37 O especialista da lei respondeu: “Aquele que teve misericórdia dele”. Então Jesus disse: “Vá e faça o mesmo”.
38 Naꞌ Jesúsenꞌ baweꞌ nez da yobre, naꞌ bllin akeꞌ to yell, naꞌ rao yell naꞌ, zo to noꞌr re Marta, naꞌ beneꞌ Jesúsenꞌ yexh chejeꞌ rilleꞌ.
38 Jesus e seus discípulos seguiram viagem e chegaram a um povoado onde uma mulher chamada Marta os recebeu em sua casa.
39 Naꞌ zo to bir Martanꞌ, naꞌ re María, naꞌ Maríanꞌ le blleꞌteꞌ xhniaꞌ Jesúsenꞌ llzenayeꞌ xtiꞌlleꞌn.
39 Sua irmã, Maria, sentou-se aos pés de Jesus e ouvia o que ele ensinava.
40 Naꞌ Martanꞌ llaral-llreꞌ llsinieꞌ da gao akeꞌ, kate jabiꞌyeꞌ kwit Jesúsenꞌ, lleꞌe Leꞌe: —Xanaꞌ, ¿bi llakbeꞌroꞌ bi biraꞌn tozaꞌ bkwaꞌnnbeꞌ, llsiniaꞌ ganni? Gollbeꞌ gakrenbeꞌ nadaꞌ.
40 Marta, porém, estava ocupada com seus muitos afazeres. Foi a Jesus e disse: “Senhor, não o incomoda que minha irmã fique aí sentada enquanto eu faço todo o trabalho? Diga-lhe que venha me ajudar!”.
41 Naꞌll Jesúsenꞌ lleꞌe Martanꞌ: —Marta, Marta, le lliꞌ yichjoꞌ danꞌ llsiniaꞌon, naꞌ llakllejlaꞌlloꞌ danꞌ nyan da zed koꞌon.
41 Mas o Senhor respondeu: “Marta, Marta, você se preocupa e se inquieta com todos esses detalhes.
42 Zan toze da de da nak lliarao gonllo, len naꞌ ba brej Maríanꞌ lloneꞌ, naꞌ nono gak wakaꞌa len.
42 Apenas uma coisa é necessária. Quanto a Maria, ela fez a escolha certa, e ninguém tomará isso dela”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.