Lucas 10

Yalálag Zapotec NT (ZPU_TBL) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Bde naꞌ, Xanllonꞌ brejeꞌ wyon chi beꞌnne, naꞌ golleꞌ leakeꞌ kwiarao akeꞌ raweꞌn, naꞌ chej chop wej akeꞌ toto yell ganꞌ za tieꞌ naꞌ.
1 Depois disto, o Senhor designou outros setenta; e os enviou de dois em dois, para que o precedessem em cada cidade e lugar aonde ele estava para ir.
2 Naꞌ lleꞌe leakeꞌ: —Da li niaꞌ reꞌ, ka beꞌnn gon wrapenꞌ gonllo, da xhen llin naꞌ de, naꞌ to chopze beꞌnn wrap kaꞌ nak. Lennabe Dios beꞌnnenꞌ nak xan llin naꞌ, wseꞌleꞌ yezikre beꞌnn wen llin rao llin naꞌ.
2 E lhes fez a seguinte advertência: A seara é grande, mas os trabalhadores são poucos. Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
3 Lechej, ni llseꞌlaꞌ reꞌ, ka llseꞌleꞌ xhiꞌr daꞌo radj beꞌkw yiꞌo.
3 Ide! Eis que eu vos envio como cordeiros para o meio de lobos.
4 Bi goꞌxre bzod ni mell, ni ye chkweꞌ xher-re, naꞌ bi sezre scha wapre beꞌnn lliox tnez.
4 Não leveis bolsa, nem alforje, nem sandálias; e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 Yoꞌ ganꞌ llinre, ka choꞌrenꞌ zgaꞌtek nnere: “Sochgare wen.”
5 Ao entrardes numa casa, dizei antes de tudo: Paz seja nesta casa!
6 Chaꞌ lo yoꞌ naꞌ zo to beꞌnn nak raꞌlldaꞌo wen, gonkze Diosenꞌ gak wen keꞌe. Chaꞌ nono llraꞌ beꞌnn nak raꞌlldaꞌo wen, bi gak kanꞌ yerenꞌ.
6 Se houver ali um filho da paz, repousará sobre ele a vossa paz; se não houver, ela voltará sobre vós.
7 Yoꞌ ga llinre, gannaꞌze sore, yeꞌj gaotezre kon da gonn akeꞌ. Ka to beꞌnn wen llin llayaꞌl siꞌkze raxhjeꞌ, kaꞌkze ke reꞌ; bi tasre toto yoꞌ.
7 Permanecei na mesma casa, comendo e bebendo do que eles tiverem; porque digno é o trabalhador do seu salário. Não andeis a mudar de casa em casa.
8 Chaꞌ to yell ga llinre, kon da gonn akeꞌ llayaꞌl gaore.
8 Quando entrardes numa cidade e ali vos receberem, comei do que vos for oferecido.
9 Lennab yeyak chaꞌ beꞌnn llak yillweꞌ, naꞌ leyé akeꞌ: “Ba bllin lla reꞌllo kanꞌ llnebiaꞌ Diosenꞌ.”
9 Curai os enfermos que nela houver e anunciai-lhes: A vós outros está próximo o reino de Deus.
10 Chaꞌ to yell ga llinre bi wreb akeꞌ reꞌ, lechej do lyell, leyé akeꞌ:
10 Quando, porém, entrardes numa cidade e não vos receberem, saí pelas ruas e clamai:
11 “Bichte danꞌ bllia lo niaꞌtoꞌn rao yell keré naꞌ, llabibtoꞌn nench waxhoan koꞌllre, naꞌ llayaꞌl nnézere ke yel llnebiaꞌ ke Diosenꞌ, ba braꞌ rao rallrenꞌ.”
11 Até o pó da vossa cidade, que se nos pegou aos pés, sacudimos contra vós outros. Não obstante, sabei que está próximo o reino de Deus.
12 Ni llniaꞌ reꞌ, kate llin lla gon Diosenꞌ yel koxchis ke yeolol beꞌnne, da xhenll yellayrao beꞌnn ki, kerke beꞌnn Sodoma kaꞌ.
12 Digo-vos que, naquele dia, haverá menos rigor para Sodoma do que para aquela cidade.
13 ’¡Nyaꞌchraz ke reꞌ beꞌnn Corazín! ¡Naꞌ nyaꞌchraz ke reꞌ beꞌnn Betsaida! Chenake broeꞌraꞌ beꞌnn kaꞌ niꞌt yell kaꞌ nziꞌi Tiro, naꞌ Sidón yel wak kiaꞌn ka danꞌ ba broeꞌraꞌ reꞌ, batnaꞌ ba bayechj akeꞌ banao akeꞌ Diosenꞌ chenake, naꞌ llak akeꞌ to raꞌll gasj da nak zeꞌch, naꞌ llwazj kwin akeꞌ no de da llroeꞌn ba bayat akreꞌ chenake.
13 Ai de ti, Corazim! Ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom, se tivessem operado os milagres que em vós se fizeram, há muito que elas se teriam arrependido, assentadas em pano de saco e cinza.
14 Kate llin lla gak yel koxchis ke yeolol beꞌnne, da xhenll yellayraore kerke beꞌnn Tiro, naꞌ beꞌnn Sidón kaꞌ.
14 Contudo, no Juízo, haverá menos rigor para Tiro e Sidom do que para vós outras.
15 Naꞌ reꞌ beꞌnn Capernaum, llákere ba zekzre yebá, ga lleꞌle gor wazaꞌleꞌ reꞌ, ga yellayraore.
15 Tu, Cafarnaum, elevar-te-ás, porventura, até ao céu? Descerás até ao inferno.
16 Naꞌll lleꞌe beꞌnn kaꞌ non Leꞌe txhen: —Beꞌnn wzenayeꞌ xtiꞌllrenꞌ, kiaꞌ nadkzaꞌn wzenayeꞌ chet kaꞌ; naꞌ beꞌnnenꞌ bi wzenayeꞌ xtiꞌllrenꞌ, kiaꞌ nadkzaꞌn bi wzenayeꞌ. Naꞌ beꞌnnenꞌ bi wzenayeꞌ kiaꞌ nadaꞌ, ke Dios beꞌnnenꞌ bseꞌl nadaꞌn, bi wzenayeꞌ ke chet kaꞌ.
16 Quem vos der ouvidos ouve-me a mim; e quem vos rejeitar a mim me rejeita; quem, porém, me rejeitar rejeita aquele que me enviou.
17 Bixha gok kate ballín beꞌnn wyon chi kaꞌ, llawé akreꞌ ballín akeꞌ, lle akeꞌ Jesúsenꞌ: —¡Xantoꞌ, rente daxiꞌo kaꞌ, llzenay aken ketoꞌ kate llwaꞌltoꞌ raꞌon!
17 Então, regressaram os setenta, possuídos de alegria, dizendo: Senhor, os próprios demônios se nos submetem pelo teu nome!
18 Naꞌll lle Jesúsenꞌ leakeꞌ: —To breꞌkazraꞌ llaz daxiꞌon lleꞌle, ka llaz yiꞌ bziꞌo ka nak llnit yel llnebiaꞌ ken.
18 Mas ele lhes disse: Eu via Satanás caindo do céu como um relâmpago.
19 Ganni llonnaꞌ reꞌ yel wak, nench wrejchekwre no bele, no xhban leo, naꞌ wrejchekwre doxhen yel wak ke da lleꞌne wlliayiꞌ lliꞌo, naꞌ reꞌ bibi gákere.
19 Eis aí vos dei autoridade para pisardes serpentes e escorpiões e sobre todo o poder do inimigo, e nada, absolutamente, vos causará dano.
20 Naꞌ bi wawétekere, ni ke danꞌ llzenay daxiꞌon keré, zan leyewé le ba nllia Diosenꞌ rarenꞌ leꞌ libr keꞌen yebá.
20 Não obstante, alegrai-vos, não porque os espíritos se vos submetem, e sim porque o vosso nome está arrolado nos céus.
21 Rawe naꞌ bawé Jesúsenꞌ, ka nak zorén Spíritu ke Diosenꞌ Leꞌen, naꞌ bneꞌe: —Lloeꞌrawaꞌ rweꞌ Dios Xa, rweꞌn llnebiaꞌo yebá naꞌ yellrionꞌ, bkwaꞌchoꞌ da ki, bi byejnieꞌ beꞌnn siꞌn kaꞌ len, naꞌ broeꞌroꞌn beꞌnn nak nexjraꞌlle. Benoꞌ kaꞌ Xa, le kaꞌn byoꞌraꞌlloꞌ.
21 Naquela hora, exultou Jesus no Espírito Santo e exclamou: Graças te dou, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque ocultaste estas coisas aos sábios e instruídos e as revelaste aos pequeninos. Sim, ó Pai, porque assim foi do teu agrado.
22 ’Yeololte da de, Xaꞌn ba beneꞌn rallnaꞌ, naꞌ nono nombiaꞌ Xhiꞌnneꞌn, toz Xaꞌ naꞌ nombieꞌ Leꞌe, naꞌ nono nombiaꞌ Xaꞌn, toz nadaꞌ nak Xhiꞌnneꞌ nombieꞌ, naꞌ kon no llbejaꞌ nadaꞌ llroeꞌreꞌ kanꞌ nak Xaꞌn.
22 Tudo me foi entregue por meu Pai. Ninguém sabe quem é o Filho, senão o Pai; e também ninguém sabe quem é o Pai, senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Naꞌ bayechjeꞌ golleꞌ beꞌnn kaꞌ non Leꞌe txhen to wraz akzeꞌ: —Nbaraz ke reꞌ llreꞌre nadaꞌ, naꞌ da kaꞌ llonaꞌn.
23 E, voltando-se para os seus discípulos, disse-lhes particularmente: Bem-aventurados os olhos que veem as coisas que vós vedes.
24 Le beꞌnn zan beꞌnn beꞌe xtiꞌll Diosenꞌ, naꞌ beꞌnn llnebiaꞌ bllaꞌa kanaꞌ, le gokraꞌll akeꞌ reꞌe akreꞌ ka da kaꞌ llreꞌre nnaꞌ, naꞌ bi breꞌe akreꞌn; naꞌ le gokraꞌll akeꞌ yen akreꞌ ke danꞌ llénere nnaꞌ, naꞌ bi ben akreꞌn.
24 Pois eu vos afirmo que muitos profetas e reis quiseram ver o que vedes e não viram; e ouvir o que ouvis e não o ouviram.
25 Naꞌ bzollaꞌa to beꞌnn llsed llroeꞌ ley danꞌ bzoj da Moisésenꞌ, gokraꞌlleꞌ kwejeꞌ Jesúsenꞌ diꞌlle, lleꞌe Leꞌe: —Maestro, ¿Bi llayaꞌl gonaꞌ nench gaꞌt yel nban zejlikane kiaꞌ?
25 E eis que certo homem, intérprete da Lei, se levantou com o intuito de pôr Jesus à prova e disse-lhe: Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 Naꞌll lle Jesúsenꞌ leꞌe: —¿Akxha nyoj leꞌ leyenꞌ? ¿Akre nen?
26 Então, Jesus lhe perguntou: Que está escrito na Lei? Como interpretas?
27 Naꞌll beꞌnnenꞌ llejnieꞌ leyenꞌ kwasro bneꞌe: —“Llieꞌroꞌ Dios do yichj do raꞌlloꞌ, naꞌ llieꞌroꞌ beꞌnn lwelljoꞌ, kaꞌkze nllieꞌroꞌ kwinoꞌ.”
27 A isto ele respondeu: Amarás o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu entendimento; e: Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
28 Naꞌll Jesúsenꞌ lleꞌe leꞌe: —Da li kanꞌ bneꞌon, kaꞌn ben, naꞌll banoꞌ zejlikane.
28 Então, Jesus lhe disse: Respondeste corretamente; faze isto e viverás.
29 Naꞌ beꞌnnenꞌ, gokraꞌlleꞌ wroeꞌreꞌ dakze lixheje, naꞌ lleꞌe Jesúsenꞌ: —¿Ka noxha beꞌnnenꞌ nak beꞌnn lwelljaꞌn, naꞌ llieꞌreꞌ?
29 Ele, porém, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: Quem é o meu próximo?
30 Naꞌll bne Jesúsenꞌ: —To beꞌnn bzeꞌe Jerusalén, naꞌ zejeꞌ Jericó, bixha gok bllayreꞌ beꞌnn wan, naꞌ bkaꞌa akeꞌ bi keꞌe da nseꞌe, ben akeꞌ ziꞌ keꞌe, naꞌ bkwaꞌnn akeꞌ leꞌe tnezenꞌ ye zre ke bet akzeꞌ leꞌe.
30 Jesus prosseguiu, dizendo: Certo homem descia de Jerusalém para Jericó e veio a cair em mãos de salteadores, os quais, depois de tudo lhe roubarem e lhe causarem muitos ferimentos, retiraram-se, deixando-o semimorto.
31 Kaꞌ goken, kate bde to bxoz tnezenꞌ, ka breꞌreꞌ beꞌnn weꞌen, naꞌ bdieꞌ ye chlaꞌre nezenꞌ zejzeꞌ.
31 Casualmente, descia um sacerdote por aquele mesmo caminho e, vendo-o, passou de largo.
32 Naꞌll bde ye to beꞌnn kaꞌ nziꞌi levita, lleꞌnen nen beꞌnn llakrén lo yodaꞌo, leskaꞌ ka breꞌreꞌ beꞌnn weꞌen, le bdeteꞌ ye chlaꞌre.
32 Semelhantemente, um levita descia por aquele lugar e, vendo-o, também passou de largo.
33 Bixha to beꞌnn Samaria, bdieꞌ tnezenꞌ; ka breꞌreꞌ beꞌnn weꞌen, bayaꞌchraꞌlleꞌ leꞌe.
33 Certo samaritano, que seguia o seu caminho, passou-lhe perto e, vendo-o, compadeceu-se dele.
34 Naꞌ jabiꞌyeꞌ kwiteꞌ, naꞌ bdibeꞌ weꞌe keꞌen, btopeꞌn ceit, naꞌ blloneꞌn xis uva, naꞌ beneꞌn rmell, naꞌ bchejeꞌn to raꞌlle. Naꞌ bleneꞌ leꞌe bllieꞌ leꞌe koꞌll burr keꞌen, naꞌ bcheꞌe leꞌe ga zo to yoꞌ ga lltas beꞌnn yoꞌ nez. Gannaꞌ basyolleꞌ bwieꞌ leꞌe.
34 E, chegando-se, pensou-lhe os ferimentos, aplicando-lhes óleo e vinho; e, colocando-o sobre o seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e tratou dele.
35 Bateyó ka yeweꞌ nezenꞌ, brejeꞌ chop mell danꞌ nziꞌi denario, naꞌ beꞌen xan yoꞌn, lleꞌe leꞌe: “Ben gokre bwia beꞌnnenꞌ, chaꞌ billre da gonoꞌ gaxt, naꞌ wayixhjaꞌn kate zazaꞌa naꞌ.”
35 No dia seguinte, tirou dois denários e os entregou ao hospedeiro, dizendo: Cuida deste homem, e, se alguma coisa gastares a mais, eu to indenizarei quando voltar.
36 Naꞌll goll Jesúsenꞌ beꞌnnenꞌ: —Bnechk rweꞌ, ¿nore beꞌnn ki chonne, gokreꞌ ke beꞌnnenꞌ bran akeꞌn nakeꞌ beꞌnn lwelljeꞌ?
36 Qual destes três te parece ter sido o próximo do homem que caiu nas mãos dos salteadores?
37 Naꞌ bne beꞌnnenꞌ llsed llroeꞌ leyenꞌ: —Beꞌnnenꞌ bayaꞌchraꞌll beꞌnn weꞌen bran akeꞌn. Naꞌll lle Jesúsenꞌ leꞌe: —Lekze kaꞌn llayaꞌl gonoꞌ rweꞌ, wayaꞌchraꞌlloꞌ yeolol beꞌnne.
37 Respondeu-lhe o intérprete da Lei: O que usou de misericórdia para com ele. Então, lhe disse: Vai e procede tu de igual modo.
38 Naꞌ Jesúsenꞌ baweꞌ nez da yobre, naꞌ bllin akeꞌ to yell, naꞌ rao yell naꞌ, zo to noꞌr re Marta, naꞌ beneꞌ Jesúsenꞌ yexh chejeꞌ rilleꞌ.
38 Indo eles de caminho, entrou Jesus num povoado. E certa mulher, chamada Marta, hospedou-o na sua casa.
39 Naꞌ zo to bir Martanꞌ, naꞌ re María, naꞌ Maríanꞌ le blleꞌteꞌ xhniaꞌ Jesúsenꞌ llzenayeꞌ xtiꞌlleꞌn.
39 Tinha ela uma irmã, chamada Maria, e esta quedava-se assentada aos pés do Senhor a ouvir-lhe os ensinamentos.
40 Naꞌ Martanꞌ llaral-llreꞌ llsinieꞌ da gao akeꞌ, kate jabiꞌyeꞌ kwit Jesúsenꞌ, lleꞌe Leꞌe: —Xanaꞌ, ¿bi llakbeꞌroꞌ bi biraꞌn tozaꞌ bkwaꞌnnbeꞌ, llsiniaꞌ ganni? Gollbeꞌ gakrenbeꞌ nadaꞌ.
40 Marta agitava-se de um lado para outro, ocupada em muitos serviços. Então, se aproximou de Jesus e disse: Senhor, não te importas de que minha irmã tenha deixado que eu fique a servir sozinha? Ordena-lhe, pois, que venha ajudar-me.
41 Naꞌll Jesúsenꞌ lleꞌe Martanꞌ: —Marta, Marta, le lliꞌ yichjoꞌ danꞌ llsiniaꞌon, naꞌ llakllejlaꞌlloꞌ danꞌ nyan da zed koꞌon.
41 Respondeu-lhe o Senhor: Marta! Marta! Andas inquieta e te preocupas com muitas coisas.
42 Zan toze da de da nak lliarao gonllo, len naꞌ ba brej Maríanꞌ lloneꞌ, naꞌ nono gak wakaꞌa len.
42 Entretanto, pouco é necessário ou mesmo uma só coisa; Maria, pois, escolheu a boa parte, e esta não lhe será tirada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.