João 6
Yalálag Zapotec NT (ZPU_TBL) vs NVT
1 Bde gok kaꞌ, byej Jesúsenꞌ ye chlaꞌ nisdaꞌo Galileanꞌ. Naꞌ nisdaꞌon leskaꞌ nziꞌn nisdaꞌo Tiberias.
1 Depois disso, Jesus atravessou o mar da Galileia, conhecido também como mar de Tiberíades.
2 Naꞌ beꞌnn zan nao Jesúsenꞌ danꞌ ba breꞌe akreꞌ yel wak danꞌ lloneꞌ llayoneꞌ beꞌnn weꞌe kaꞌ.
2 Uma grande multidão o seguia por toda parte, pois tinham visto os sinais que ele havia realizado ao curar os enfermos.
3 Naꞌ byep Jesúsenꞌ to rao yaꞌ ren beꞌnn kaꞌ non Leꞌe txhen naꞌ, jacheꞌreneꞌ leakeꞌ.
3 Então Jesus subiu a um monte e sentou-se com seus discípulos.
4 Naꞌ ba zo rez gaꞌle lnni paskw ke beꞌnn Israel kaꞌ.
4 Era quase tempo da festa judaica da Páscoa.
5 Naꞌ ka bwia Jesúsenꞌ beꞌnn zan ba nao ak Leꞌe, naꞌll golleꞌ Felipenꞌ: —¿Gaxha siꞌllo da gao yeolol beꞌnn ki?
5 Jesus logo viu uma grande multidão que vinha a seu encontro. Voltando-se para Filipe, perguntou: “Onde podemos comprar pão para alimentar toda essa gente?”.
6 Bneꞌe kaꞌ naraꞌchek bi ne Felipenꞌ, le nnezkze Leꞌen akrenꞌ goneꞌ.
6 Disse isso para pôr Filipe à prova, pois já sabia o que ia fazer.
7 Naꞌll lle Felipenꞌ Leꞌe: —Chop gayoa (200) mell danꞌ nziꞌi denario yet xtir, kere waken ni raꞌt wejen bi yellel akeꞌ.
7 Filipe respondeu: “Mesmo que trabalhássemos vários meses, não teríamos dinheiro suficiente para dar alimento a todos!”.
8 Naꞌ ye to beꞌnn non Jesúsenꞌ txhen reꞌe Andrés, nakeꞌ beꞌnn biꞌch Simón Pedro. Naꞌ Andrés naꞌ lleꞌe Leꞌe:
8 Então um de seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro, falou:
9 —Ganni ze to bidaꞌo, noꞌxbeꞌ gaꞌy yet xtir kebeꞌ da nak de yezj danꞌ nziꞌi cebada, naꞌ ye chop belyaꞌ. Kere bi de gon da ki ke beꞌnn zan ki llaꞌa ganni.
9 “Aqui está um rapaz com cinco pães de cevada e dois peixes. Mas que adianta isso para tanta gente?”.
10 Naꞌll lle Jesúsenꞌ beꞌnn keꞌe kaꞌ non Leꞌe txhen naꞌ: —Leyé yeolol beꞌnn kaꞌ kweꞌ akeꞌ. Naꞌ gannaꞌ de yix dak, naꞌll blleꞌ beꞌnn kaꞌ rao yixenꞌ, nak akeꞌ ka do gaꞌy mir beꞌnn byio.
10 Jesus respondeu: “Digam ao povo que se sente”. Todos se sentaram na grama que cobria o monte. Só os homens eram cerca de cinco mil.
11 Naꞌll bxhiꞌi Jesúsenꞌ yet xtir kaꞌ, beꞌe yel llioxken ke Dios. Bayoll naꞌ, beꞌen beꞌnn kaꞌ non Leꞌe txhen naꞌ, naꞌ beꞌnn kaꞌ bdislas akeꞌn rao beꞌnn kaꞌ zjalliꞌ naꞌ. Naꞌ leskaꞌ beneꞌ kone belyaꞌ kaꞌ, naꞌ beꞌe totoeꞌ kon ka berj akreꞌ bdao akeꞌ.
11 Então Jesus tomou os pães, agradeceu a Deus e os repartiu entre o povo. Em seguida, fez o mesmo com os peixes. E todos comeram à vontade.
12 Naꞌ bayoll badao akeꞌ naꞌ, naꞌll lleꞌe beꞌnn kaꞌ non Leꞌe txhen naꞌ: —Leyetop da kaꞌ bagaꞌnn ye raꞌt wejen nench bitbi kwiayiꞌ.
12 Depois que todos estavam satisfeitos, Jesus disse a seus discípulos: “Agora juntem os pedaços que sobraram, para que nada se desperdice”.
13 Naꞌll batop beꞌnn kaꞌ da laꞌo kaꞌ bagaꞌnnenꞌ, naꞌ goken ye chllinn (12) llom danꞌ bagaꞌnn rao yet xtir gaꞌy kaꞌ, danꞌ ben akeꞌ de yezj danꞌ nziꞌi cebada.
13 Eles juntaram o que restou e encheram doze cestos com as sobras.
14 Ka breꞌe beꞌnn kaꞌ yel wak danꞌ beneꞌn, naꞌll ne akeꞌ: —Da li yaꞌnne beꞌnn ninꞌ nak beꞌnnenꞌ bexhllo yedtixjweꞌ lliꞌo xtiꞌll Diosenꞌ yellrio ni.
14 Quando o povo viu Jesus fazer esse sinal, exclamou: “Sem dúvida ele é o profeta que haveria de vir ao mundo!”.
15 Ka gokbeꞌe Jesúsenꞌ ba ze beꞌnn kaꞌ wcheꞌe akeꞌ Leꞌe nench gon akeꞌ Leꞌe rey ke akeꞌ, naꞌll bazeꞌe, naꞌ byejeꞌ yaꞌ daꞌon tozeꞌ.
15 Jesus sabia que pretendiam obrigá-lo a ser rei deles, de modo que se retirou, sozinho, para o monte.
16 Ka gol naꞌ, jayak beꞌnn kaꞌ non Leꞌe txhen lloaꞌ nisdaꞌon.
16 Ao entardecer, os discípulos de Jesus desceram à praia,
17 Naꞌll bayoꞌ akeꞌ to lo barco lljayakeꞌ ganꞌ nziꞌi Capernaum. Ba nak ba gol, naꞌ bi nna yellín Jesúsenꞌ.
17 entraram no barco e atravessaram o mar em direção a Cafarnaum. Quando escureceu, porém, Jesus ainda não tinha vindo se encontrar com eles.
18 Naꞌ bzorao llechj beꞌ rao nisdaꞌon, naꞌll llas yitjen.
18 Logo, um vento forte veio sobre eles, e o mar ficou muito agitado.
19 Naꞌ ka bexte zjayakeꞌn ba bagoꞌ akeꞌ nez lo barconꞌ rao nisdaꞌon, ka breꞌe akreꞌ ba zazaꞌa Jesúsenꞌ zazeꞌe rao nisenꞌ to kwit barconꞌ, naꞌll blleb akeꞌ.
19 Depois de remarem cinco ou seis quilômetros, de repente viram Jesus caminhando sobre o mar, em direção ao barco. Ficaram aterrorizados,
20 Naꞌll lleꞌe leakeꞌ: —Nadaꞌn, bi llebre.
20 mas ele lhes disse: “Sou eu! Não tenham medo”.
21 Naꞌll llawé akreꞌ kwis, bagoꞌ akeꞌ Leꞌe lo barconꞌ. Ye chollze le ballín akteꞌ rao yo bill lloaꞌ nisdaꞌon ganꞌ zjayakeꞌn.
21 Eles o receberam no barco e, logo em seguida, chegaram a seu destino.
22 Naꞌ bateyó naꞌ, beꞌnn zan bagaꞌnn chlaꞌ lloaꞌ nisdaꞌo naꞌze, gokbeꞌe akreꞌ nono Jesúsenꞌ zejrén, naꞌ gokbeꞌe akreꞌ billbi barco yobre llasdá, toze danꞌ zayoꞌ beꞌnn kaꞌ non Leꞌe txhen naꞌze, naꞌ bnnez akreꞌ bi zayoꞌ ren Jesúsenꞌ leakeꞌ lo barco naꞌ.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar viu que os discípulos haviam pegado o único barco dali e que Jesus não fora com eles.
23 Kat le ballinte barco da zayaꞌk yellenꞌ nziꞌi Tiberias kwitze ganꞌ bdao akeꞌ yet xtir, danꞌ ganꞌ bayoll beꞌe Xanllo Jesúsenꞌ yel llioxken ke Dios.
23 Alguns barcos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde o povo tinha comido os pães depois que o Senhor os abençoou.
24 Naꞌ ka gokbeꞌe akreꞌ nono Jesúsenꞌ zerén leakeꞌ ganꞌ llaꞌa akeꞌ naꞌ, naꞌll ballaꞌa akeꞌ lo barconꞌ jayakeꞌ Capernaum nench bayirj akeꞌ Jesúsenꞌ do naꞌ.
24 Quando a multidão viu que nem Jesus nem os discípulos estavam ali, todos entraram nos barcos e atravessaram para Cafarnaum, a fim de procurá-lo.
25 Naꞌll ka ballele beꞌnn zan kaꞌ Jesúsenꞌ ye chlaꞌ nisdaꞌon, naꞌll lle akeꞌ Leꞌe: —Maestro, ¿batkre bayedoꞌ ganni?
25 Encontraram-no do outro lado do mar e lhe perguntaram: “Rabi, quando o senhor chegou aqui?”.
26 Naꞌll lle Jesúsenꞌ leakeꞌ: —Diꞌll li, diꞌll li niaꞌ reꞌ, llayirjre nadaꞌ le danꞌ bdaore kon ka bérjere naꞌn, kere llayirjre nadaꞌ ni ke da kaꞌ breꞌre yel wak kaꞌ danꞌ llonaꞌ naꞌn.
26 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: vocês querem estar comigo não porque entenderam os sinais, mas porque lhes dei alimento.
27 Bi llayaꞌl koꞌ yichjre gaꞌt da yeꞌj gaore, lekoꞌ yichjre gaꞌt da gonn yel nban zejlikane keré. Nadaꞌ Beꞌnnenꞌ Gorj Radj Beꞌnnach, gonnaꞌ to da yeꞌj gaore, nench gaꞌt yel nban zejlikane keré. Le len naꞌ, ba broꞌ Xaꞌ Diosenꞌ lo naꞌ gonnaꞌ reꞌ.
27 Não se preocupem tanto com coisas que se estragam, como a comida, mas usem suas energias buscando o alimento que permanece para a vida eterna, o qual o Filho do Homem pode lhes dar. Pois Deus, o Pai, colocou em mim seu selo de aprovação”.
28 Naꞌll lle akeꞌ Leꞌe: —¿Bixhanꞌ llayaꞌl gontoꞌ naꞌ, nench gontoꞌ danꞌ llazraꞌll Diosenꞌ?
28 “Nós também queremos realizar as obras de Deus”, disseram eles. “O que devemos fazer?”
29 Naꞌll lle Jesúsenꞌ leakeꞌ: —Da ninꞌ llayaꞌl gonre, naꞌllenꞌ yewé Diosenꞌ, gonliraꞌllre nadaꞌ nakaꞌ beꞌnn bseꞌl Leꞌe.
29 Jesus lhes disse: “Esta é a única obra que Deus quer de vocês: creiam naquele que ele enviou”.
30 Naꞌll lle akeꞌ Jesúsenꞌ: —¿Bixha yel wak gonkzoꞌ chet kaꞌ, naꞌll gonliraꞌlltoꞌ rweꞌ? ¿Bi gonoꞌ?
30 Eles responderam: “Se deseja que creiamos no senhor, mostre-nos um sinal. O que o senhor pode fazer?
31 Le da xozxtaꞌollo kaꞌ, bdao akeꞌ yet daꞌo danꞌ nziꞌi maná, chak bzo akeꞌ latj dachenꞌ, naꞌ nyoj xtiꞌll Diosenꞌ ke akeꞌ llian: “Yet xtir da zaꞌa yebánꞌ beꞌe leakeꞌ bdao akeꞌ.”
31 Afinal, nossos antepassados comeram maná no deserto! As Escrituras dizem: ‘Moisés lhes deu de comer pão do céu’”.
32 Naꞌll lle Jesúsenꞌ leakeꞌ: —Diꞌll li, diꞌll li niaꞌ reꞌ: Kere da Moisés naꞌn beꞌe da xozxtaꞌollo kaꞌ yet xtirenꞌ, Xaꞌ Dios naꞌkzenꞌ beꞌen leakeꞌ. Naꞌ Leꞌen llonneꞌ reꞌ yet xtirenꞌ danꞌ zaꞌa yebá ganꞌ zoeꞌ naꞌ.
32 Jesus disse: “Eu lhes digo a verdade: não foi Moisés quem lhes deu pão do céu. É meu Pai quem dá o verdadeiro pão do céu a vocês.
33 Naꞌ danꞌ zaꞌa yebá naꞌ, betjen yellrio ni, naꞌ lloeꞌn yel nban ke noteze beꞌnn gao len.
33 O verdadeiro pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo”.
34 Naꞌll lle akeꞌ Leꞌe: —Xantoꞌ, bennchga netoꞌ yeo lla yet xtirenꞌ neꞌo kaꞌ.
34 “Senhor, dê-nos desse pão todos os dias”, disseram eles.
35 Naꞌll lle Jesúsenꞌ leakeꞌ: —Nadaꞌn nakaꞌ yet xtir danꞌ lloeꞌ beꞌnn yel nban zejlikane. Naꞌ noteze beꞌnn wzenay kiaꞌ bill toneꞌ, naꞌ beꞌnn gonliraꞌll nadaꞌ, bill bilreꞌ nis chras.
35 Jesus respondeu: “Eu sou o pão da vida. Quem vem a mim nunca mais terá fome. Quem crê em mim nunca mais terá sede.
36 Naꞌ ba bnekzaꞌ reꞌ, laꞌkze ba breꞌre nadaꞌ, naꞌ bi llonliraꞌllre nadaꞌ.
36 Mas vocês não creram em mim, embora me tenham visto.
37 Yeololte beꞌnn kwej Xaꞌn nench gak akeꞌ nadaꞌ txhen, ll-llin lla gonliraꞌll akeꞌ nadaꞌ, naꞌ noteze beꞌnne yeꞌnreꞌ gonliraꞌlleꞌ nadaꞌ, bi wkwaseꞌ kaꞌle.
37 Contudo, aqueles que o Pai me dá virão a mim, e eu jamais os rejeitarei.
38 Nadaꞌ betjaꞌ yebá zaꞌa yellrio ni, kere nench gonaꞌ ka nen kiaꞌ nadaꞌn, kon kanꞌ ne Xaꞌ beꞌnnenꞌ bseꞌl nadaꞌ naꞌn gonaꞌ.
38 Pois desci do céu para fazer a vontade daquele que me enviou, e não minha própria vontade.
39 Leꞌen lleꞌnreꞌ bi waꞌa latje kweyiꞌ ni to beꞌnn ba brejeꞌ, nench gak akeꞌ nadaꞌ txhen. Naꞌ kat llin lla te ke yellrio ni, kanaꞌ yesbán akeꞌ radj beꞌnn wat kaꞌ, chaꞌ ba got akeꞌ.
39 E esta é a vontade de Deus: que eu não perca um sequer de todos que ele me deu, mas que ressuscite todos no último dia.
40 Xaꞌn lleꞌnreꞌ yeolol beꞌnn kaꞌ gonliraꞌll akeꞌ nadaꞌ, weꞌe akeꞌ yel nban zejlikane, naꞌ nadaꞌ yesbán akeꞌ radj beꞌnn wat kaꞌ, chaꞌ ba got akeꞌ kat llin lla te ke yellrio ni.
40 Pois é a vontade de meu Pai que todo aquele que olhar para o Filho e nele crer tenha a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia”.
41 Beꞌnn zan beꞌnn Israel kaꞌ, bchach akeꞌ danꞌ bne Jesúsenꞌ kaꞌ: “Nadaꞌ nakaꞌ yet xtir danꞌ betj yebá.”
41 Então os judeus começaram a criticá-lo, pois ele havia afirmado: “Eu sou o pão que desceu do céu”.
42 Naꞌ wasné akeꞌ: —¿Kere beꞌnn ninꞌ Jesús, xhiꞌnn José lla? Nombiaꞌkzllo xaxhnaꞌ beꞌnnenꞌ. ¿Bi diꞌllenꞌ lloeꞌ neꞌe, zeꞌe yebá, naꞌ betjeꞌ yellrio?
42 Diziam: “Este não é Jesus, filho de José? Conhecemos seu pai e sua mãe. Como ele pode dizer: ‘Desci do céu?’”.
43 Naꞌll lle Jesúsenꞌ leakeꞌ: —Bi wchachre kiaꞌ.
43 Jesus, porém, respondeu: “Parem de me criticar.
44 Notno gak gonliraꞌll nadaꞌ, chaꞌ Xaꞌ beꞌnnenꞌ bseꞌl nadaꞌ, bi gakreneꞌ leakeꞌ gonliraꞌll akeꞌ nadaꞌ, naꞌ kat llin lla te ke yellrio ni, yesbanaꞌ leakeꞌ chaꞌ ba got akeꞌ.
44 Pois ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer a mim; e no último dia eu o ressuscitarei.
45 Le ganꞌ bzoj beꞌnn kaꞌ beꞌe xtiꞌll Diosenꞌ kanaꞌ nen: “Yeololeꞌ, Diosenꞌ wroeꞌ wsedreꞌ leakeꞌ.” Naꞌ yeololeꞌ nneze kanꞌ ne Xaꞌn, naꞌ wzenay akeꞌ nench gon akeꞌ kanꞌ neꞌe naꞌ, leskaꞌ gonliraꞌll akeꞌ nadaꞌ.
45 Como dizem as Escrituras: ‘Todos eles serão ensinados por Deus’. Todo aquele que ouve o Pai e aprende dele vem a mim.
46 ’Nono beꞌnn nna reꞌe Xaꞌn. Toze nadaꞌ ba breꞌreꞌ le ganꞌ zoeꞌ naꞌn zaꞌa.
46 Não que alguém tenha visto o Pai; somente eu, que fui enviado por Deus, o vi.
47 Diꞌll li, diꞌll li niaꞌ reꞌ: Beꞌnn gonliraꞌll nadaꞌ, de yel nban zejlikane ke akeꞌ.
47 “Eu lhes digo a verdade: quem crê tem a vida eterna.
48 Nadaꞌ nakaꞌ yet xtir danꞌ lloeꞌ beꞌnne yel nban zejlikane ke akeꞌ.
48 Sim, eu sou o pão da vida!
49 Da xozxtaꞌollo kaꞌ, laꞌkze bdao akeꞌ yel wao da nziꞌi maná chak bzo akeꞌ latj dachenꞌ, naꞌ yeololteꞌ dekz de wasaꞌte ka bllin lla ke akeꞌ.
49 Seus antepassados comeram maná no deserto, mas morreram;
50 Nadaꞌ lloaꞌ diꞌll ke to yet xtir da zaꞌa yebá, naꞌ beꞌnn gao len bi gateꞌ.
50 quem comer o pão do céu, no entanto, jamais morrerá.
51 Nadaꞌn nakaꞌ yet xtir da zaꞌa yebánꞌ danꞌ nsaꞌa yel nban zejlikane. Beꞌnn gao yet xtirenꞌ, wbaneꞌ ke chnare. Naꞌ yet xtir danꞌ weꞌe akeꞌn nench gaꞌt yel nban ke beꞌnnach, naken kwerp kiaꞌn.
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Quem comer deste pão viverá para sempre; e este pão, que eu oferecerei para que o mundo viva, é a minha carne”.
52 Naꞌll llaschach beꞌnn Israel kaꞌ llasné akeꞌ: —¿Akxha goneꞌ gonneꞌ kwerp keꞌen gaollon, nezeꞌ kaꞌ?
52 Então os judeus começaram a discutir entre si a respeito do que ele queria dizer. “Como pode esse homem nos dar sua carne para comer?”, perguntavam.
53 Naꞌll lle Jesúsenꞌ leakeꞌ: —Diꞌll li, diꞌll li niaꞌ reꞌ: Nadaꞌ Beꞌnnenꞌ Gorj Radj Beꞌnnach, chaꞌ bi gaore kwerp kiaꞌn, naꞌ chaꞌ bi yeꞌjre xchenaꞌn, bibi yel nban zejlikane de keré chet kaꞌ.
53 Então Jesus disse novamente: “Eu lhes digo a verdade: se vocês não comerem a carne do Filho do Homem e não beberem o seu sangue, não terão a vida em si mesmos.
54 Beꞌnn kaꞌ gao akeꞌ kwerp kiaꞌn, naꞌ yeꞌj akeꞌ xchenaꞌn, ke chnare de yel nban ke beꞌnn kaꞌ, laꞌkze chaꞌ ba wasaꞌt akeꞌ, kat te ke yellrio ni, wasbanaꞌ leakeꞌ radj beꞌnn wat kaꞌ.
54 Mas quem come minha carne e bebe meu sangue terá a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Le kwerp kiaꞌn naken dogarje yel wao, naꞌ xchenaꞌn naken dogarje da yeꞌjre.
55 Pois minha carne é a verdadeira comida, e meu sangue é a verdadeira bebida.
56 Beꞌnn kaꞌ llasaꞌo akeꞌ kwerp kiaꞌn, naꞌ llaseꞌjeꞌ xchenaꞌn, de yel nban zejlikane ke beꞌnn kaꞌ, naꞌ nak akeꞌ nadaꞌ txhen, leskaꞌ nadaꞌ nak akseꞌ txhen.
56 Quem come minha carne e bebe meu sangue permanece em mim, e eu nele.
57 Xaꞌ Diosenꞌ bseꞌleꞌ nadaꞌ, naꞌ Leꞌen napeꞌ yel nban naꞌ, naꞌ de yel nban kiaꞌ danꞌ nakaꞌ toze ren Leꞌe. Naꞌ kaꞌkze gak ke beꞌnn gao kwerp kiaꞌn, so akeꞌ ke chnare, le gak akeꞌ nadaꞌ txhen.
57 Eu vivo por causa do Pai, que vive e me enviou; da mesma forma, quem se alimenta de mim viverá por minha causa.
58 Kwerp kiaꞌn naken yet xtir da zaꞌa yebá, bi naken ka danꞌ bdao da xozxtaꞌollo kaꞌ kanaꞌ latj dachenꞌ, le beꞌnn bdao len dekze de got akeꞌ. Naꞌ beꞌnn gao yet xtir danꞌ niaꞌ nadaꞌ kaꞌ, ke chnare so akeꞌ.
58 Eu sou o verdadeiro pão que desceu do céu. Seus antepassados comeram maná e morreram; quem comer este pão não morrerá, mas viverá para sempre”.
59 Jesúsenꞌ broeꞌ bsedreꞌ da ki lo yodaꞌo ke beꞌnn Israel kaꞌ ganꞌ nziꞌi Capernaum.
59 Ele disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Naꞌ zan beꞌnn kaꞌ zjanao Jesúsenꞌ, ka ben akreꞌ da kaꞌ llzejnieꞌreꞌ leakeꞌn, naꞌll ne akeꞌ: —Bniꞌ xhen naken gonllo danꞌ llzejnieꞌreꞌn. ¿Noxha gakrize gon kanꞌ neꞌe naꞌ?
60 Muitos de seus discípulos disseram: “Sua mensagem é dura. Quem é capaz de aceitá-la?”.
61 Gokbeꞌe Jesúsenꞌ llasnné akeꞌ ke danꞌ bzejnieꞌreꞌ leakeꞌ da kaꞌ, naꞌll lleꞌe leakeꞌ: —¿Bi llazraꞌllre da kaꞌ gollaꞌ reꞌ naꞌn?
61 Jesus, sabendo que seus discípulos reclamavam, disse: “Isso os ofende?
62 ¿Akxha nnere kat reꞌre nadaꞌ yeyepaꞌ yebá ganꞌ bzoaꞌ kanaꞌ, nadaꞌ Beꞌnnenꞌ Gorj Radj Beꞌnnach?
62 Então o que pensarão se virem o Filho do Homem subir ao céu, onde estava antes?
63 Spíritu ke Diosenꞌ lloeꞌn yel nban ke beꞌnnach, naꞌ kwerpenꞌ bi gak gonen kaꞌ. Diꞌll danꞌ ba beꞌrenaꞌ reꞌ, naken diꞌll da lloeꞌ Spíritunꞌ, naꞌ nsaꞌn yel nban.
63 Somente o Espírito dá vida. A natureza humana não realiza coisa alguma. E as palavras que eu lhes disse são espírito e vida.
64 Bixha nna niꞌt bale reꞌ, bi llejleꞌre kiaꞌ. Kaꞌ bne Jesúsenꞌ le kate naꞌ, gokbeꞌreꞌ nore beꞌnn kaꞌ llejleꞌ keꞌen, naꞌ norenꞌ wde Leꞌe rao beꞌnn kaꞌ llwie Leꞌe naꞌ.
64 Mas alguns de vocês não creem em mim”. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quem não acreditava nele e quem iria traí-lo.
65 Naꞌll bne Jesúsenꞌ: —Ke len naꞌ, ba bniaꞌ nono gak gonliraꞌlle nadaꞌ, chaꞌ bi gakrén Xaꞌ Diosenꞌ leꞌe nench gonliraꞌlleꞌ nadaꞌ.
65 E acrescentou: “Por isso eu disse que ninguém pode vir a mim a menos que o Pai o dê a mim”.
66 Bayoll bzejnieꞌ Jesúsenꞌ leakeꞌ da kaꞌ, zan beꞌnn kaꞌ llzenay xtiꞌlleꞌn, brej yichj akeꞌ bill bnao akeꞌ Leꞌe.
66 Nesse momento, muitos de seus discípulos se afastaram dele e o abandonaram.
67 Naꞌll bnnabe Jesúsenꞌ beꞌnn chllinn kaꞌ (12) brejeꞌ nao Leꞌen: —¿Ren reꞌ lleꞌnere wayejre?
67 Então Jesus se voltou para os Doze e perguntou: “Vocês também vão embora?”.
68 Naꞌll lle Simón Pedronꞌ Leꞌe: —Xantoꞌ, nollno zaꞌk wzenaytoꞌ keꞌe. Tozoꞌ rweꞌn lloeꞌo diꞌll da lloeꞌ yel nban ke beꞌnn llzenay len.
68 Simão Pedro respondeu: “Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna.
69 Netoꞌ llonliraꞌlltoꞌ rweꞌ, naꞌ nnézetoꞌ nakoꞌ Cristo, naꞌ nakoꞌ dogarje Xhiꞌnn Dios beꞌnnenꞌ zo ke chnare.
69 Nós cremos e sabemos que o senhor é o Santo de Deus”.
70 Naꞌll lle Jesúsenꞌ leakeꞌ: —Ba brejaꞌ reꞌ chllinnre nnaore nadaꞌ, naꞌ to reꞌ rao chllinn naꞌ, llzenayre ke daxiꞌon.
70 Então Jesus disse: “Eu escolhi vocês doze, mas um de vocês é um diabo”.
71 Kanꞌ bneꞌe ke Judas Iscariotenꞌ xhiꞌnn beꞌnnenꞌ re Simón, le ba nnezreꞌ, leꞌen wdieꞌ Leꞌe rao naꞌa beꞌnn kaꞌ llwie Leꞌen, laꞌkze nakeꞌ beꞌnn ren rao beꞌnn chllinn kaꞌ.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, um dos Doze, que mais tarde o trairia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.