João 11
Yalálag Zapotec NT (ZPU_TBL) vs VC
1 To beꞌnne gokeꞌ yillweꞌ, golle Lázaro bzoeꞌ ganꞌ nziꞌi Betania, ren ye chop zaneꞌ kaꞌ nziꞌi María ren bireꞌ, beꞌnnenꞌ re Marta.
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 (María, zan Lázaro naꞌ, leꞌen bwazj to ceit danꞌ laꞌ xhix niaꞌ Xanllo Jesúsenꞌ, bayoll naꞌ, bachechteꞌn kone yich yichjeꞌ.)
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 Naꞌ kaꞌ gok llop bir noꞌr ki, bseꞌl akeꞌ rson ke Jesúsenꞌ, lle akeꞌ Leꞌe: —Xantoꞌ, beꞌnnenꞌ nllieꞌroꞌ, re Lázaronꞌ ba llakeꞌ yillweꞌ.
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 Ka bnneze Jesúsenꞌ llak Lázaronꞌ yillweꞌ, naꞌll bneꞌe: —Ka nak yillweꞌ llak beꞌnnenꞌ bi kwiayiꞌreneꞌn, llakeꞌ kaꞌ nench gakbeꞌre katek beꞌnn zaꞌk nak Diosenꞌ, naꞌ gakbeꞌre nakaꞌ nadaꞌ beꞌn zaꞌk kwis, nadaꞌ nakaꞌ dogarj Xhiꞌnn Dios.
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 Naꞌ nllieꞌ Jesúsenꞌ Martanꞌ ren bireꞌ naꞌ, naꞌ ren Lázaronꞌ.
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 Ka bnnezreꞌ llak Lázaronꞌ yillweꞌ, naꞌ bzoeꞌ ye to chop lla ganꞌ zoeꞌ naꞌ.
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 Naꞌll golleꞌ beꞌnn kaꞌ non Leꞌe txhen naꞌ: —Lechoꞌo, chejllo ganꞌ nbane Judeanꞌ da yobre.
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 Naꞌ lle akeꞌ Leꞌe: —Maestro, bi lla naꞌze gokraꞌll beꞌnn kaꞌ llaꞌa gannaꞌ, got akeꞌ rweꞌ, wchekw akeꞌ rweꞌ yej. ¿Naꞌ lleꞌnchkeroꞌ chejlloꞌ gannaꞌ da yobre?
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 Jesúsenꞌ lleꞌe leakeꞌ: —Rao lla nsaꞌn chllinn (12) hor, naꞌ beꞌnn dá te lla bi lljacheꞌweꞌ le zo willenꞌ nseniꞌn rao yellrionꞌ.
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Naꞌ beꞌnn dá ba gole lljacheꞌweꞌ, le ba nak xchole.
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 Bayoll bneꞌe kaꞌ, naꞌll lleꞌe leakeꞌ: —Beꞌnnenꞌ nllieꞌllo nziꞌi Lázaronꞌ ba lltaseꞌ, naꞌ chaꞌa lljasbaneꞌ.
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 Naꞌll lle akeꞌ Leꞌe: —Xantoꞌ, chaꞌ ba lltaseꞌ, wayakzereꞌn.
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 Kaꞌ bne Jesúsenꞌ, le ba bnnezreꞌ ba got Lázaronꞌ, naꞌ beꞌnn kaꞌ nao Jesúsenꞌ, llak akreꞌ chaꞌ taszeꞌ llaziꞌraꞌlleꞌn.
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 Naꞌll goll Jesúsenꞌ leakeꞌ lixheje: —Ba got Lázaronꞌ.
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 Naꞌ llaweraꞌ bi bzoaꞌ gannaꞌ kanꞌ gokeꞌ yillweꞌn, nench naꞌ chejleꞌre kiaꞌ. Lechoꞌo chejllo ganꞌ deꞌe naꞌ.
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 Naꞌll beꞌnnenꞌ re Tomás, beꞌnnenꞌ bsiꞌi akeꞌ Tomás Dídimo golleꞌ yezikre beꞌnn kaꞌ non Jesúsenꞌ txhen: —Lechoꞌo nench gatrenllo Jesúsenꞌ txhen, chaꞌ ba llot akeꞌ Leꞌe.
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 Naꞌ ka bllin Jesúsenꞌ Betanianꞌ ren beꞌnn kaꞌ non Leꞌe txhen naꞌ, lle akeꞌ Leꞌe ba gok tap lla nnaꞌ, bkwaꞌch akeꞌ Lázaronꞌ.
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 Betania naꞌ, lliꞌn awlloze Jerusalén ka do choll daꞌoze llgoꞌllo nez.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Beꞌnn zan beꞌnn Israel kaꞌ, bllin akeꞌ ganꞌ zo Martanꞌ ren Maríanꞌ, lloeꞌ akeꞌ leakeꞌ yel llxhenraꞌlle danꞌ got zan akeꞌn.
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 Ka bnneze Martanꞌ ba bllin Jesúsenꞌ lloaꞌ yellenꞌ, naꞌll bzaꞌdoeꞌ jatileꞌ Leꞌe, naꞌ María naꞌ bagaꞌnneꞌ yoꞌze.
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 Naꞌll lle Martanꞌ Jesúsenꞌ: —Xanaꞌ, chenak zoꞌo ganni kanꞌ gok beꞌnn zanaꞌn yillweꞌ, bije goteꞌ chenake.
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 Naꞌ nnezraꞌ laꞌkze ba goteꞌ, biteze bi da nnabroꞌ Diosenꞌ gonkzeꞌn.
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Naꞌll lle Jesúsenꞌ leꞌe: —Wabán bi zanoꞌn.
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 Naꞌll lle Martanꞌ Leꞌe: —Nnézkzeraꞌ wabaneꞌ kat yebán beꞌnn wat kaꞌ, kat llin lla wayoll yellrionꞌ.
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 Naꞌll lle Jesúsenꞌ leꞌe: —Nadaꞌ napaꞌ yel wak yesbanaꞌ beꞌnn wat kaꞌ, naꞌ weꞌe akeꞌ yel nban zejlikane. Naꞌllenꞌ beꞌnn kaꞌ gonliraꞌll nadaꞌ, laꞌkze gat akeꞌ, waꞌt yel nban zejlikane ke akeꞌ.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 Naꞌ noteze beꞌnn niꞌt gonliraꞌlle nadaꞌ, kbat gat beꞌnn kaꞌ, naꞌ bi kweyiꞌ akeꞌ. ¿Llejleꞌo danꞌ llepaꞌ rweꞌn?
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 Naꞌll lle Martanꞌ Leꞌe: —Xanaꞌ, llejliaꞌ nakoꞌ dogarje Xhiꞌnn Dios, llejliaꞌ nakoꞌ Cristo beꞌnnenꞌ ba breztoꞌ wseꞌl Diosenꞌ yellrio ni.
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 Bayoll goll Martanꞌ Leꞌe kaꞌ, bayejeꞌ jayelleꞌ María bireꞌn kaꞌ llillize: —Ba braꞌ Maestronꞌ lloaꞌ yell naꞌ, naꞌ llaxheꞌ rweꞌ.
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 Naꞌll kate bene Maríanꞌ kanꞌ goll Martanꞌ leꞌe naꞌ, le bzaꞌdoteꞌ byejeꞌ ganꞌ zo Jesúsenꞌ.
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 Bi nna choꞌ Jesúsenꞌ lyellenꞌ, naꞌ zeꞌe lloaꞌ yellre ganꞌ jatil Martanꞌ Leꞌe naꞌ.
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 Naꞌ beꞌnn Israel kaꞌ, zjallaꞌa rill Maríanꞌ, lloeꞌ akeꞌ leꞌe yel llxhenraꞌll danꞌ got zaneꞌ naꞌ. Ka breꞌe akreꞌ bzaꞌdoeꞌn, naꞌll naodo akeꞌ leꞌe, llak akreꞌ chaꞌ zejeꞌ lloaꞌ ba naꞌ zjachelleꞌn.
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 Naꞌ Maríanꞌ, kate bllineꞌ ganꞌ ze Jesúsenꞌ, le bzoate xhibeꞌ raweꞌ ka breꞌreꞌ Leꞌen, naꞌ lleꞌe Leꞌe: —Xanaꞌ, chenak zoꞌo ganni kanꞌ gok beꞌnn zanaꞌn yillweꞌ, bije gotjeꞌ chenake.
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 Naꞌ ka breꞌe Jesúsenꞌ bell Maríanꞌ, naꞌ ren beꞌnn Israel kaꞌ zaꞌrén leꞌe naꞌ, naꞌ gokyaꞌchreꞌ kwis naꞌ gokeꞌ lo yichjraꞌlldaꞌweꞌn.
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 Naꞌ lleꞌe leakeꞌ: —¿Gaxha jakwaꞌchreꞌ? Naꞌll lle akeꞌ Leꞌe: —Xantoꞌ, choꞌke lljawiaꞌo.
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 Naꞌ bllell Jesúsenꞌ.
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 Naꞌ beꞌnn Israel kaꞌ, bne akeꞌ: —Lewiake katekenꞌ llákereꞌ leꞌe.
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 Naꞌ baleꞌ bne: —Beꞌnn ni bayoneꞌ rao beꞌnn lcholenꞌ bareꞌreꞌ, chenak zoeꞌ ni, kanꞌ gok Lázaronꞌ yillweꞌn, bije goteꞌ chenake.
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 Jesúsenꞌ gokeꞌ lo raꞌlldaꞌweꞌn da yobre. Ka byejeꞌ ganꞌ jakwaꞌch akeꞌ Lázaronꞌ, naken to broj, naꞌ daꞌa to yej lloaꞌ banꞌ da nsej lloeꞌ naꞌ.
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 Naꞌll lle Jesúsenꞌ leakeꞌ: —Lewkaꞌa yejenꞌ. Naꞌ Marta zan da Lázaronꞌ, lleꞌe Leꞌe: —Xanaꞌ, ba laꞌ beꞌnnenꞌ zban, le ba gokte tap llanꞌ goteꞌ.
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 Naꞌll lle Jesúsenꞌ leꞌe: —¿Bixha kere ba bnetiaꞌ, chaꞌ gonliraꞌlloꞌ nadaꞌ, naꞌ reꞌroꞌ nak Diosenꞌ beꞌnn zaꞌk xhen?
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 Naꞌll bkaꞌa beꞌnn kaꞌ yejenꞌ, naꞌll le bwiate Jesúsenꞌ yebáre, naꞌ bneꞌe: —Xa, llioxkenoꞌ ba bzenayoꞌ kiaꞌ.
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 Nnezraꞌ yeo ras llzenayoꞌ kiaꞌ, niaꞌ kaꞌ nench chejleꞌ beꞌnn kaꞌ, rweꞌkzoꞌn bseꞌloꞌ nadaꞌ.
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 Bayoll balwilleꞌ Diosenꞌ, naꞌll bnneꞌe zillje, bneꞌe: —¡Lázaro, balloje!
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Naꞌll le ballojte Lázaronꞌ ndob do niaꞌneꞌe to raꞌlle, naꞌ lloaꞌ raweꞌn ndoben to bay. Naꞌll lle Jesúsenꞌ leakeꞌ: —Leyesell raꞌllenꞌ, naꞌ leyesaneꞌ wayejeꞌ.
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Naꞌ zan beꞌnn Israel kaꞌ, beꞌnn kaꞌ byej ren Maríanꞌ, breꞌe akreꞌ ka yel wakenꞌ ben Jesúsenꞌ, naꞌll benliraꞌll akeꞌ Leꞌe.
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 Naꞌ bal beꞌnn Israel kaꞌ, jakeꞌ rao beꞌnn fariseo kaꞌ, naꞌ jayell akeꞌ leakeꞌ kanꞌ ben Jesúsenꞌ basbaneꞌ Lázaronꞌ.
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 Naꞌll bxoz wnebiaꞌ kaꞌ, naꞌ ren beꞌnn fariseo kaꞌ, batop akeꞌ beꞌnn kaꞌ nak koxchis llnebiaꞌ Israelenꞌ. Naꞌ bzorao akeꞌ ne akeꞌ: —¿Akxha gonllo nnaꞌ? Le yel wak zan naꞌ, llon beꞌnn ni.
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 Chaꞌ nnello waljezen, yeololze beꞌnn gonliraꞌll akeꞌ Leꞌe, naꞌ yed beꞌnn Roma kaꞌ yedlan akeꞌ yodaꞌo brao kellonꞌ, naꞌ yedlleyiꞌ akeꞌ rall-llonꞌ.
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 Naꞌ to beꞌnn wnebiaꞌ zo kanaꞌ reꞌe Caifás. Leꞌe nakeꞌ bxoz brao iz naꞌ, naꞌ lleꞌe leakeꞌ: —Reꞌ ni ke bi nnézzere.
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 Bi llakbeꞌre naken wen kello gat toze beꞌnne, kerke da kweyiꞌ yeolol-llo, naꞌ rente yell kello ni.
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Kere dogarjenꞌ bne Caifásenꞌ kaꞌ, danꞌ nakeꞌ bxoz brao iz naꞌn, naꞌllenꞌ bneꞌe kaꞌ, Diosenꞌ beneꞌ bneꞌe kaꞌ, nench naꞌ bdixjweꞌreꞌ gat Jesúsenꞌ, ni ke yell Israel naꞌ.
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Naꞌ danꞌ gateꞌ naꞌ, kere ke beꞌnn Israel kaꞌze, renkze ke yeolol beꞌnn ba brej Diosenꞌ gak xhiꞌnneꞌ doxhente, gak akeꞌ Leꞌe txhen gonliraꞌll akeꞌ Leꞌe.
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 Kaꞌ gok, naꞌ lla naꞌte bzorao beꞌnn wnebiaꞌ kaꞌ, ben akeꞌ diꞌll akre gon akeꞌ nench yesoꞌte Jesúsenꞌ.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 Ke len naꞌ, bill bda Jesúsenꞌ ganꞌ llaꞌa beꞌnn wnebiaꞌ ke Israelenꞌ, naꞌ bzeꞌe Judeanꞌ, naꞌ byejeꞌ to yell da nziꞌi Efraín danꞌ lliꞌ awlloze latj dachenꞌ, naꞌ bagaꞌnnreneꞌ beꞌnn kaꞌ non Leꞌe txhen naꞌ.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 Naꞌ ba zo rez gaꞌle lnni paskw ke beꞌnn Israel kaꞌ. Naꞌ beꞌnn zan zaꞌk toto yell jakeꞌ Jerusalén naꞌ, kanꞌ za gaꞌl lnni naꞌ, nench wayón kwin akeꞌ yall rao Diosenꞌ kanꞌ ne ley ke akeꞌ naꞌ.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Naꞌll dá akeꞌ llayirj akeꞌ Jesúsenꞌ do ganꞌ zo yodaꞌo brao naꞌ, naꞌll lle lwellj akeꞌ: —¿Bi ka nere? ¿Bi yedeꞌ lnninꞌ lla?
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 Bne akeꞌ kaꞌ le bxoz wnebiaꞌ kaꞌ, naꞌ beꞌnn fariseo kaꞌ, ba bchoy akeꞌn chaꞌ noteze beꞌnn nnezreꞌ ganꞌ zo Jesúsenꞌ, llayaꞌl wzenreꞌ leakeꞌ nench naꞌ lljeꞌx akeꞌ Leꞌe.
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.