João 11

Yalálag Zapotec NT (ZPU_TBL) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 To beꞌnne gokeꞌ yillweꞌ, golle Lázaro bzoeꞌ ganꞌ nziꞌi Betania, ren ye chop zaneꞌ kaꞌ nziꞌi María ren bireꞌ, beꞌnnenꞌ re Marta.
1 Estava enfermo Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 (María, zan Lázaro naꞌ, leꞌen bwazj to ceit danꞌ laꞌ xhix niaꞌ Xanllo Jesúsenꞌ, bayoll naꞌ, bachechteꞌn kone yich yichjeꞌ.)
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava enfermo, era a mesma que ungiu com bálsamo o Senhor e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Naꞌ kaꞌ gok llop bir noꞌr ki, bseꞌl akeꞌ rson ke Jesúsenꞌ, lle akeꞌ Leꞌe: —Xantoꞌ, beꞌnnenꞌ nllieꞌroꞌ, re Lázaronꞌ ba llakeꞌ yillweꞌ.
3 Mandaram, pois, as irmãs de Lázaro dizer a Jesus: Senhor, está enfermo aquele a quem amas.
4 Ka bnneze Jesúsenꞌ llak Lázaronꞌ yillweꞌ, naꞌll bneꞌe: —Ka nak yillweꞌ llak beꞌnnenꞌ bi kwiayiꞌreneꞌn, llakeꞌ kaꞌ nench gakbeꞌre katek beꞌnn zaꞌk nak Diosenꞌ, naꞌ gakbeꞌre nakaꞌ nadaꞌ beꞌn zaꞌk kwis, nadaꞌ nakaꞌ dogarj Xhiꞌnn Dios.
4 Ao receber a notícia, disse Jesus: Esta enfermidade não é para morte, e sim para a glória de Deus, a fim de que o Filho de Deus seja por ela glorificado.
5 Naꞌ nllieꞌ Jesúsenꞌ Martanꞌ ren bireꞌ naꞌ, naꞌ ren Lázaronꞌ.
5 Ora, amava Jesus a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Ka bnnezreꞌ llak Lázaronꞌ yillweꞌ, naꞌ bzoeꞌ ye to chop lla ganꞌ zoeꞌ naꞌ.
6 Quando, pois, soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Naꞌll golleꞌ beꞌnn kaꞌ non Leꞌe txhen naꞌ: —Lechoꞌo, chejllo ganꞌ nbane Judeanꞌ da yobre.
7 Depois, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Naꞌ lle akeꞌ Leꞌe: —Maestro, bi lla naꞌze gokraꞌll beꞌnn kaꞌ llaꞌa gannaꞌ, got akeꞌ rweꞌ, wchekw akeꞌ rweꞌ yej. ¿Naꞌ lleꞌnchkeroꞌ chejlloꞌ gannaꞌ da yobre?
8 Disseram-lhe os discípulos: Mestre, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Jesúsenꞌ lleꞌe leakeꞌ: —Rao lla nsaꞌn chllinn (12) hor, naꞌ beꞌnn dá te lla bi lljacheꞌweꞌ le zo willenꞌ nseniꞌn rao yellrionꞌ.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Naꞌ beꞌnn dá ba gole lljacheꞌweꞌ, le ba nak xchole.
10 mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Bayoll bneꞌe kaꞌ, naꞌll lleꞌe leakeꞌ: —Beꞌnnenꞌ nllieꞌllo nziꞌi Lázaronꞌ ba lltaseꞌ, naꞌ chaꞌa lljasbaneꞌ.
11 Isto dizia e depois lhes acrescentou: Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou para despertá-lo.
12 Naꞌll lle akeꞌ Leꞌe: —Xantoꞌ, chaꞌ ba lltaseꞌ, wayakzereꞌn.
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Kaꞌ bne Jesúsenꞌ, le ba bnnezreꞌ ba got Lázaronꞌ, naꞌ beꞌnn kaꞌ nao Jesúsenꞌ, llak akreꞌ chaꞌ taszeꞌ llaziꞌraꞌlleꞌn.
13 Jesus, porém, falara com respeito à morte de Lázaro; mas eles supunham que tivesse falado do repouso do sono.
14 Naꞌll goll Jesúsenꞌ leakeꞌ lixheje: —Ba got Lázaronꞌ.
14 Então, Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Naꞌ llaweraꞌ bi bzoaꞌ gannaꞌ kanꞌ gokeꞌ yillweꞌn, nench naꞌ chejleꞌre kiaꞌ. Lechoꞌo chejllo ganꞌ deꞌe naꞌ.
15 e por vossa causa me alegro de que lá não estivesse, para que possais crer; mas vamos ter com ele.
16 Naꞌll beꞌnnenꞌ re Tomás, beꞌnnenꞌ bsiꞌi akeꞌ Tomás Dídimo golleꞌ yezikre beꞌnn kaꞌ non Jesúsenꞌ txhen: —Lechoꞌo nench gatrenllo Jesúsenꞌ txhen, chaꞌ ba llot akeꞌ Leꞌe.
16 Então, Tomé, chamado Dídimo, disse aos condiscípulos: Vamos também nós para morrermos com ele.
17 Naꞌ ka bllin Jesúsenꞌ Betanianꞌ ren beꞌnn kaꞌ non Leꞌe txhen naꞌ, lle akeꞌ Leꞌe ba gok tap lla nnaꞌ, bkwaꞌch akeꞌ Lázaronꞌ.
17 Chegando Jesus, encontrou Lázaro já sepultado, havia quatro dias.
18 Betania naꞌ, lliꞌn awlloze Jerusalén ka do choll daꞌoze llgoꞌllo nez.
18 Ora, Betânia estava cerca de quinze estádios perto de Jerusalém.
19 Beꞌnn zan beꞌnn Israel kaꞌ, bllin akeꞌ ganꞌ zo Martanꞌ ren Maríanꞌ, lloeꞌ akeꞌ leakeꞌ yel llxhenraꞌlle danꞌ got zan akeꞌn.
19 Muitos dentre os judeus tinham vindo ter com Marta e Maria, para as consolar a respeito de seu irmão.
20 Ka bnneze Martanꞌ ba bllin Jesúsenꞌ lloaꞌ yellenꞌ, naꞌll bzaꞌdoeꞌ jatileꞌ Leꞌe, naꞌ María naꞌ bagaꞌnneꞌ yoꞌze.
20 Marta, quando soube que vinha Jesus, saiu ao seu encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Naꞌll lle Martanꞌ Jesúsenꞌ: —Xanaꞌ, chenak zoꞌo ganni kanꞌ gok beꞌnn zanaꞌn yillweꞌ, bije goteꞌ chenake.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se estiveras aqui, não teria morrido meu irmão.
22 Naꞌ nnezraꞌ laꞌkze ba goteꞌ, biteze bi da nnabroꞌ Diosenꞌ gonkzeꞌn.
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Naꞌll lle Jesúsenꞌ leꞌe: —Wabán bi zanoꞌn.
23 Declarou-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Naꞌll lle Martanꞌ Leꞌe: —Nnézkzeraꞌ wabaneꞌ kat yebán beꞌnn wat kaꞌ, kat llin lla wayoll yellrionꞌ.
24 Eu sei, replicou Marta, que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Naꞌll lle Jesúsenꞌ leꞌe: —Nadaꞌ napaꞌ yel wak yesbanaꞌ beꞌnn wat kaꞌ, naꞌ weꞌe akeꞌ yel nban zejlikane. Naꞌllenꞌ beꞌnn kaꞌ gonliraꞌll nadaꞌ, laꞌkze gat akeꞌ, waꞌt yel nban zejlikane ke akeꞌ.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Naꞌ noteze beꞌnn niꞌt gonliraꞌlle nadaꞌ, kbat gat beꞌnn kaꞌ, naꞌ bi kweyiꞌ akeꞌ. ¿Llejleꞌo danꞌ llepaꞌ rweꞌn?
26 e todo o que vive e crê em mim não morrerá, eternamente. Crês isto?
27 Naꞌll lle Martanꞌ Leꞌe: —Xanaꞌ, llejliaꞌ nakoꞌ dogarje Xhiꞌnn Dios, llejliaꞌ nakoꞌ Cristo beꞌnnenꞌ ba breztoꞌ wseꞌl Diosenꞌ yellrio ni.
27 Sim, Senhor, respondeu ela, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Bayoll goll Martanꞌ Leꞌe kaꞌ, bayejeꞌ jayelleꞌ María bireꞌn kaꞌ llillize: —Ba braꞌ Maestronꞌ lloaꞌ yell naꞌ, naꞌ llaxheꞌ rweꞌ.
28 Tendo dito isto, retirou-se e chamou Maria, sua irmã, e lhe disse em particular: O Mestre chegou e te chama.
29 Naꞌll kate bene Maríanꞌ kanꞌ goll Martanꞌ leꞌe naꞌ, le bzaꞌdoteꞌ byejeꞌ ganꞌ zo Jesúsenꞌ.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa e foi ter com ele,
30 Bi nna choꞌ Jesúsenꞌ lyellenꞌ, naꞌ zeꞌe lloaꞌ yellre ganꞌ jatil Martanꞌ Leꞌe naꞌ.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta se avistara com ele.
31 Naꞌ beꞌnn Israel kaꞌ, zjallaꞌa rill Maríanꞌ, lloeꞌ akeꞌ leꞌe yel llxhenraꞌll danꞌ got zaneꞌ naꞌ. Ka breꞌe akreꞌ bzaꞌdoeꞌn, naꞌll naodo akeꞌ leꞌe, llak akreꞌ chaꞌ zejeꞌ lloaꞌ ba naꞌ zjachelleꞌn.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, supondo que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Naꞌ Maríanꞌ, kate bllineꞌ ganꞌ ze Jesúsenꞌ, le bzoate xhibeꞌ raweꞌ ka breꞌreꞌ Leꞌen, naꞌ lleꞌe Leꞌe: —Xanaꞌ, chenak zoꞌo ganni kanꞌ gok beꞌnn zanaꞌn yillweꞌ, bije gotjeꞌ chenake.
32 Quando Maria chegou ao lugar onde estava Jesus, ao vê-lo, lançou-se-lhe aos pés, dizendo: Senhor, se estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Naꞌ ka breꞌe Jesúsenꞌ bell Maríanꞌ, naꞌ ren beꞌnn Israel kaꞌ zaꞌrén leꞌe naꞌ, naꞌ gokyaꞌchreꞌ kwis naꞌ gokeꞌ lo yichjraꞌlldaꞌweꞌn.
33 Jesus, vendo-a chorar, e bem assim os judeus que a acompanhavam, agitou-se no espírito e comoveu-se.
34 Naꞌ lleꞌe leakeꞌ: —¿Gaxha jakwaꞌchreꞌ? Naꞌll lle akeꞌ Leꞌe: —Xantoꞌ, choꞌke lljawiaꞌo.
34 E perguntou: Onde o sepultastes? Eles lhe responderam: Senhor, vem e vê!
35 Naꞌ bllell Jesúsenꞌ.
35 Jesus chorou.
36 Naꞌ beꞌnn Israel kaꞌ, bne akeꞌ: —Lewiake katekenꞌ llákereꞌ leꞌe.
36 Então, disseram os judeus: Vede quanto o amava.
37 Naꞌ baleꞌ bne: —Beꞌnn ni bayoneꞌ rao beꞌnn lcholenꞌ bareꞌreꞌ, chenak zoeꞌ ni, kanꞌ gok Lázaronꞌ yillweꞌn, bije goteꞌ chenake.
37 Mas alguns objetaram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer que este não morresse?
38 Jesúsenꞌ gokeꞌ lo raꞌlldaꞌweꞌn da yobre. Ka byejeꞌ ganꞌ jakwaꞌch akeꞌ Lázaronꞌ, naken to broj, naꞌ daꞌa to yej lloaꞌ banꞌ da nsej lloeꞌ naꞌ.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, encaminhou-se para o túmulo; era este uma gruta a cuja entrada tinham posto uma pedra.
39 Naꞌll lle Jesúsenꞌ leakeꞌ: —Lewkaꞌa yejenꞌ. Naꞌ Marta zan da Lázaronꞌ, lleꞌe Leꞌe: —Xanaꞌ, ba laꞌ beꞌnnenꞌ zban, le ba gokte tap llanꞌ goteꞌ.
39 Então, ordenou Jesus: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, porque já é de quatro dias.
40 Naꞌll lle Jesúsenꞌ leꞌe: —¿Bixha kere ba bnetiaꞌ, chaꞌ gonliraꞌlloꞌ nadaꞌ, naꞌ reꞌroꞌ nak Diosenꞌ beꞌnn zaꞌk xhen?
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Naꞌll bkaꞌa beꞌnn kaꞌ yejenꞌ, naꞌll le bwiate Jesúsenꞌ yebáre, naꞌ bneꞌe: —Xa, llioxkenoꞌ ba bzenayoꞌ kiaꞌ.
41 Tiraram, então, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou porque me ouviste.
42 Nnezraꞌ yeo ras llzenayoꞌ kiaꞌ, niaꞌ kaꞌ nench chejleꞌ beꞌnn kaꞌ, rweꞌkzoꞌn bseꞌloꞌ nadaꞌ.
42 Aliás, eu sabia que sempre me ouves, mas assim falei por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Bayoll balwilleꞌ Diosenꞌ, naꞌll bnneꞌe zillje, bneꞌe: —¡Lázaro, balloje!
43 E, tendo dito isto, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Naꞌll le ballojte Lázaronꞌ ndob do niaꞌneꞌe to raꞌlle, naꞌ lloaꞌ raweꞌn ndoben to bay. Naꞌll lle Jesúsenꞌ leakeꞌ: —Leyesell raꞌllenꞌ, naꞌ leyesaneꞌ wayejeꞌ.
44 Saiu aquele que estivera morto, tendo os pés e as mãos ligados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então, lhes ordenou Jesus: Desatai-o e deixai-o ir.
45 Naꞌ zan beꞌnn Israel kaꞌ, beꞌnn kaꞌ byej ren Maríanꞌ, breꞌe akreꞌ ka yel wakenꞌ ben Jesúsenꞌ, naꞌll benliraꞌll akeꞌ Leꞌe.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que fizera Jesus, creram nele.
46 Naꞌ bal beꞌnn Israel kaꞌ, jakeꞌ rao beꞌnn fariseo kaꞌ, naꞌ jayell akeꞌ leakeꞌ kanꞌ ben Jesúsenꞌ basbaneꞌ Lázaronꞌ.
46 Outros, porém, foram ter com os fariseus e lhes contaram dos feitos que Jesus realizara.
47 Naꞌll bxoz wnebiaꞌ kaꞌ, naꞌ ren beꞌnn fariseo kaꞌ, batop akeꞌ beꞌnn kaꞌ nak koxchis llnebiaꞌ Israelenꞌ. Naꞌ bzorao akeꞌ ne akeꞌ: —¿Akxha gonllo nnaꞌ? Le yel wak zan naꞌ, llon beꞌnn ni.
47 Então, os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio; e disseram: Que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Chaꞌ nnello waljezen, yeololze beꞌnn gonliraꞌll akeꞌ Leꞌe, naꞌ yed beꞌnn Roma kaꞌ yedlan akeꞌ yodaꞌo brao kellonꞌ, naꞌ yedlleyiꞌ akeꞌ rall-llonꞌ.
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Naꞌ to beꞌnn wnebiaꞌ zo kanaꞌ reꞌe Caifás. Leꞌe nakeꞌ bxoz brao iz naꞌ, naꞌ lleꞌe leakeꞌ: —Reꞌ ni ke bi nnézzere.
49 Caifás, porém, um dentre eles, sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: Vós nada sabeis,
50 Bi llakbeꞌre naken wen kello gat toze beꞌnne, kerke da kweyiꞌ yeolol-llo, naꞌ rente yell kello ni.
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Kere dogarjenꞌ bne Caifásenꞌ kaꞌ, danꞌ nakeꞌ bxoz brao iz naꞌn, naꞌllenꞌ bneꞌe kaꞌ, Diosenꞌ beneꞌ bneꞌe kaꞌ, nench naꞌ bdixjweꞌreꞌ gat Jesúsenꞌ, ni ke yell Israel naꞌ.
51 Ora, ele não disse isto de si mesmo; mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação
52 Naꞌ danꞌ gateꞌ naꞌ, kere ke beꞌnn Israel kaꞌze, renkze ke yeolol beꞌnn ba brej Diosenꞌ gak xhiꞌnneꞌ doxhente, gak akeꞌ Leꞌe txhen gonliraꞌll akeꞌ Leꞌe.
52 e não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Kaꞌ gok, naꞌ lla naꞌte bzorao beꞌnn wnebiaꞌ kaꞌ, ben akeꞌ diꞌll akre gon akeꞌ nench yesoꞌte Jesúsenꞌ.
53 Desde aquele dia, resolveram matá-lo.
54 Ke len naꞌ, bill bda Jesúsenꞌ ganꞌ llaꞌa beꞌnn wnebiaꞌ ke Israelenꞌ, naꞌ bzeꞌe Judeanꞌ, naꞌ byejeꞌ to yell da nziꞌi Efraín danꞌ lliꞌ awlloze latj dachenꞌ, naꞌ bagaꞌnnreneꞌ beꞌnn kaꞌ non Leꞌe txhen naꞌ.
54 De sorte que Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali permaneceu com os discípulos.
55 Naꞌ ba zo rez gaꞌle lnni paskw ke beꞌnn Israel kaꞌ. Naꞌ beꞌnn zan zaꞌk toto yell jakeꞌ Jerusalén naꞌ, kanꞌ za gaꞌl lnni naꞌ, nench wayón kwin akeꞌ yall rao Diosenꞌ kanꞌ ne ley ke akeꞌ naꞌ.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus; e muitos daquela região subiram para Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Naꞌll dá akeꞌ llayirj akeꞌ Jesúsenꞌ do ganꞌ zo yodaꞌo brao naꞌ, naꞌll lle lwellj akeꞌ: —¿Bi ka nere? ¿Bi yedeꞌ lnninꞌ lla?
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Bne akeꞌ kaꞌ le bxoz wnebiaꞌ kaꞌ, naꞌ beꞌnn fariseo kaꞌ, ba bchoy akeꞌn chaꞌ noteze beꞌnn nnezreꞌ ganꞌ zo Jesúsenꞌ, llayaꞌl wzenreꞌ leakeꞌ nench naꞌ lljeꞌx akeꞌ Leꞌe.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para, se alguém soubesse onde ele estava, denunciá-lo, a fim de o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.