Atos 5

Yalálag Zapotec NT (ZPU_TBL) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Naꞌ bzo to beꞌnn re Ananías, naꞌ noꞌr keꞌe re Safira, naꞌ bayoꞌt akeꞌ to yellrio da de ke akeꞌ.
1 Um certo homem chamado Ananias, de comum acordo com sua mulher Safira, vendeu um campo
2 Naꞌ ka jwaꞌa Ananíasenꞌ mellenꞌ rao naꞌa postl kaꞌ, lleꞌe leakeꞌ: —Doxhenkzen naꞌ noꞌxaꞌ. Renchaꞌ ba beꞌe akeꞌ diꞌll wkwaꞌch akeꞌ raꞌten.
2 e, combinando com ela, reteve uma parte da quantia da venda. Levando apenas a outra parte, depositou-a aos pés dos apóstolos.
3 Naꞌll Pedronꞌ lleꞌe leꞌe: —Ananías, ¿bixchen beꞌzoꞌ latj byoꞌ daxiꞌon yichjraꞌlldaꞌon, naꞌ ziyeꞌo Spíritu ke Diosenꞌ ke nak bkwaꞌchoꞌ mell ke yellrionꞌ?
3 Pedro, porém, disse: Ananias, por que tomou conta Satanás do teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo e enganasses acerca do valor do campo?
4 ¿Kere yellrio koꞌkzoꞌn? Leskaꞌ rweꞌkzoꞌ bxhiꞌo mellenꞌ bayoꞌtoꞌn naꞌ. Da xhinnjenꞌ llonoꞌ ziyeꞌo. Kere beꞌnnachenꞌ ziyeꞌo, kwinkze Diosenꞌ ziyeꞌo.
4 Acaso não o podias conservar sem vendê-lo? E depois de vendido, não podias livremente dispor dessa quantia? Por que imaginaste isso em teu coração? Não foi aos homens que mentiste, mas a Deus.
5 Ka bayoll bene Ananíasenꞌ kanꞌ goll Pedronꞌ leꞌen, to byalzeꞌ gotteꞌ. Yeolol beꞌnn kaꞌ bene kanꞌ goken, blleb akeꞌ kwis.
5 Ao ouvir estas palavras, Ananias caiu morto. Apoderou-se grande terror de todos os que o ouviram.
6 Naꞌ bzollaꞌa bal beꞌnn llabán kaꞌ, babej akeꞌ leꞌe, naꞌ jakwaꞌch akeꞌ leꞌe.
6 Uns moços retiraram-no dali, levaram-no para fora e o enterraram.
7 Bixha gok ka chonn hor, bllin Safira noꞌr ke da Ananíasenꞌ, naꞌ bi nnezreꞌ chaꞌ bi ba gok.
7 Depois de umas três horas, entrou também sua mulher, nada sabendo do ocorrido.
8 Naꞌll lle Pedronꞌ leꞌe: —Bnechk nadaꞌ, ¿da linꞌ bayoꞌtre yellrionꞌ to kaꞌte? Naꞌll bne Safiranꞌ: —Awaꞌ, to katenꞌ bayoꞌttoꞌn.
8 Pedro perguntou-lhe: Dize-me, mulher. Foi por tanto que vendestes o vosso campo? Respondeu ela: Sim, por esse preço.
9 Naꞌll lle Pedronꞌ leꞌe: —¿Bixchen gokoꞌ toze ren xhyiꞌon, naꞌ gokraꞌllre siyeꞌre Spíritu ke Diosenꞌ? Lloaꞌ yoꞌ naꞌ, ba ze beꞌnn kaꞌ jakwaꞌch xhyiꞌon, naꞌ leskaꞌ lljakwaꞌch akeꞌ rweꞌ.
9 Replicou Pedro: Por que combinastes para pôr à prova o Espírito do Senhor? Estão ali à porta os pés daqueles que sepultaram teu marido. Hão de levar-te também a ti.
10 Ka bayoll bne Pedronꞌ kaꞌ, le byalteꞌ xhniaꞌ Pedronꞌ gotteꞌ. Ka bayoꞌ beꞌnn kaꞌ jakwaꞌch Ananíasenꞌ, breꞌe akreꞌ noꞌrenꞌ ba deꞌe goteꞌ, naꞌ blen akeꞌ leꞌe, naꞌ jakwaꞌch akeꞌ leꞌe kwit xhyiweꞌn.
10 Imediatamente caiu aos seus pés e expirou. Entrando aqueles moços, acharam-na morta. Levaram-na para fora e a enterraram junto do seu marido.
11 Yeolol beꞌnn kaꞌ llonliraꞌll Cristonꞌ, blleb akeꞌ ka breꞌe akreꞌ kanꞌ goken, naꞌ nollre beꞌnn yobre leskaꞌ blleb akeꞌ kwis ka ben akreꞌ kaꞌ.
11 Sobreveio grande pavor a toda a comunidade e a todos os que ouviram falar desse acontecimento.
12 Naꞌ postl kaꞌ da zan da yebánello llon akeꞌ, naꞌ llroeꞌ akeꞌ yel wak ke Diosenꞌ. Naꞌ yeolol akeꞌ lladopteze lladop akeꞌ lchir yodaꞌo braonꞌ, danꞌ nziꞌi Lchir ke Salomón.
12 Enquanto isso, realizavam-se entre o povo pelas mãos dos apóstolos muitos milagres e prodígios. Reuniam-se eles todos unânimes no pórtico de Salomão.
13 Yeolol beꞌnn yell llayoꞌraꞌll kanꞌ llon akeꞌn, naꞌ bdap akeꞌ leakeꞌ baraꞌnne, laꞌkze lleb akeꞌ gon akeꞌ leakeꞌ txhen.
13 Dos outros ninguém ousava juntar-se a eles, mas o povo lhes tributava grandes louvores.
14 Beꞌnn kaꞌ llxenraꞌll Xanllonꞌ, byan akeꞌ ka beꞌnn byio ren noꞌre.
14 Cada vez mais aumentava a multidão dos homens e mulheres que acreditavam no Senhor.
15 Naꞌ to llbej akeꞌ beꞌnn weꞌe ke akeꞌ kaꞌ, llniꞌt akeꞌ leakeꞌ tnez. Naꞌ llxoa akeꞌ leakeꞌ no rao daꞌ, nench kat te Pedronꞌ, laꞌ bxen keꞌe naz llel beꞌnn weꞌe kaꞌ, naꞌ wayak akseꞌ.
15 De maneira que traziam os doentes para as ruas e punham-nos em leitos e macas, a fim de que, quando Pedro passasse, ao menos a sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Leskaꞌ beꞌnn kaꞌ zjalliꞌ awlloze lljakeꞌ Jerusalén naꞌ, lljwaꞌa akeꞌ no beꞌnn llak yillweꞌ, no beꞌnn yoꞌ daxiꞌo, yeolol akeꞌ llayak.
16 Também das cidades vizinhas de Jerusalém afluía muita gente, trazendo os enfermos e os atormentados por espíritos imundos, e todos eles eram curados.
17 Naꞌll beꞌnnenꞌ llnebiaꞌ bxoz kaꞌ, ren beꞌnn kaꞌ llon txhen beꞌnn kaꞌ nziꞌi saduceo, gok akreꞌ postl kaꞌ ziꞌ.
17 Levantaram-se então os sumos sacerdotes e seus partidários {isto é, a seita dos saduceus} cheios de inveja,
18 Naꞌ bzap akeꞌ leakeꞌ broꞌ akeꞌ leakeꞌ rill ya.
18 e deitaram as mãos nos apóstolos e meteram-nos na cadeia pública.
19 Naꞌ to angl ke Xanllo Dios bllineꞌ tlleꞌle, bsarjeꞌ rill yanꞌ, naꞌ babejeꞌ postl kaꞌ, lleꞌe leakeꞌ:
19 Mas um anjo do Senhor abriu de noite as portas do cárcere e, conduzindo-os para fora, disse-lhes:
20 —Lechej yodaꞌo braonꞌ da yobre, naꞌ lelljeꞌrén beꞌnn yell xtiꞌll Dios da nsaꞌa yel nban naꞌ.
20 Ide e apresentai-vos no templo e pregai ao povo as palavras desta vida.
21 Ka bayoll ben akreꞌ kaꞌ, kate byeniꞌ, byej akeꞌ yodaꞌo braonꞌ, jazejnieꞌ akreꞌ beꞌnn kaꞌ xtiꞌll Diosenꞌ. Bixha beꞌnnenꞌ nak bxoz brao, ren beꞌnn kaꞌ nakeꞌ txhen naꞌ, batop akeꞌ beꞌnn gor brao kaꞌ llnebiaꞌ beꞌnn Israel kaꞌ, naꞌll bseꞌl akeꞌ beꞌnn ak lljaxhiꞌi akeꞌ postl kaꞌ, ganꞌ niꞌt akeꞌ rill yanꞌ.
21 Obedecendo a essa ordem, eles entraram ao amanhecer, no templo, e puseram-se a ensinar. Enquanto isso, o sumo sacerdote e os seus partidários reuniram-se e convocaram o Grande Conselho e todos os anciãos de Israel, e mandaram trazer os apóstolos do cárcere.
22 Ka bllin policía kaꞌ lloaꞌ rill yanꞌ, ker no beꞌnn kaꞌ da nne. Naꞌ zayej akeꞌ jadixjweꞌ akreꞌ,
22 Dirigiram-se para lá os guardas, mas ao abrirem o cárcere, não os encontraram, e voltaram a informar:
23 lle akeꞌ beꞌnn wnebiaꞌ kaꞌ: —Neyjchochte rill yanꞌ, naꞌ llaꞌa akteꞌ llap akeꞌn, bixha ke bsarjtoꞌn naꞌ, ker no beꞌnn kaꞌ da nne.
23 Achamos o cárcere fechado com toda segurança e os guardas de pé diante das portas, e, no entanto, abrindo-as, não achamos ninguém lá dentro.
24 Beꞌnnenꞌ nak bxoz brao, naꞌ beꞌnnenꞌ nak xan beꞌnn kaꞌ llap yodaꞌon, naꞌ bxoz wnebiaꞌ kaꞌ, ka ben akreꞌ kaꞌ, llayón akeꞌ xhbab akre wayoll ke danꞌ llaken.
24 A essa notícia, os sumos sacerdotes e o chefe do templo ficaram perplexos e indagaram entre si sobre o que significava isso.
25 Bixha le bllinte to beꞌnn, lleꞌe leakeꞌ: —Beꞌnn kaꞌ broꞌre rill yanꞌ, ba ze akteꞌ da yobre yodaꞌon llroeꞌ akreꞌ beꞌnn yell.
25 Mas, nesse momento, alguém transmitiu-lhes esta notícia: Aqueles homens que metestes no cárcere estão no templo ensinando o povo!
26 Naꞌll beꞌnn kaꞌ llap yodaꞌon ren xan akeꞌ naꞌ, jakeꞌ jaxhiꞌi akeꞌ leakeꞌ, naꞌ kone diꞌll wen zancheꞌe akeꞌ leakeꞌ, le lleb akeꞌ wchekw beꞌnn yell kaꞌ leakeꞌ yej.
26 Foi então o comandante do templo com seus guardas e trouxe-os sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Ka ballín akeꞌ rao beꞌnn wnebiaꞌ kaꞌ, naꞌll beꞌnnenꞌ nak bxoz brao lleꞌe postl kaꞌ:
27 Trouxeram-nos e os introduziram no Grande Conselho, onde o sumo sacerdote os interrogou, dizendo:
28 —¿Kere golltetoꞌ reꞌ, bill wroeꞌre xtiꞌll beꞌnnenꞌ? Naꞌ yezikre llonre, doxhen Jerusalén naꞌ, ba bzénere xtiꞌlleꞌn, naꞌ lltóbere netoꞌ bettoeꞌ.
28 Expressamente vos ordenamos que não ensinásseis nesse nome. Não obstante isso, tendes enchido Jerusalém de vossa doutrina! Quereis fazer recair sobre nós o sangue deste homem!
29 Naꞌll Pedronꞌ ren postl kaꞌ yelaꞌ, lle akeꞌ beꞌnn kaꞌ: —Nakllen lliarao wzenaytoꞌ ke Diosenꞌ kerke ke beꞌnnach.
29 Pedro e os apóstolos replicaram: Importa obedecer antes a Deus do que aos homens.
30 Dios ke xozxtaꞌollo kaꞌ baliseꞌ Jesúsenꞌ, beꞌnnenꞌ betre bdaꞌre leꞌ yay cruzenꞌ.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou Jesus, que vós matastes, suspendendo-o num madeiro.
31 Naꞌ Diosenꞌ ba beꞌe Jesúsenꞌ doxhen yel baraꞌnn keꞌen, naꞌ ba bazieꞌ Leꞌe raweꞌ, nench nnebieꞌ, naꞌ yesreꞌe lliꞌo beꞌnn Israel. Naꞌ kone Leꞌen yeziꞌxhen Diosenꞌ ke da xhinnjenꞌ benllo, chaꞌ lliꞌo wayátello.
31 Deus elevou-o pela mão direita como Príncipe e Salvador, a fim de dar a Israel o arrependimento e a remissão dos pecados.
32 Netoꞌ nnézetoꞌ kanꞌ ben Diosenꞌ, naꞌ lloeꞌtoꞌ diꞌll keꞌen, naꞌ lekze Spíritu ke Diosenꞌ lloeꞌn diꞌll lo raꞌlldaꞌotoꞌn, le Diosenꞌ bseꞌleꞌ Spíritu keꞌen lo yichjraꞌlldaꞌo beꞌnn llzenay keꞌe.
32 Deste fato nós somos testemunhas, nós e o Espírito Santo, que Deus deu a todos aqueles que lhe obedecem.
33 Ka llen akreꞌ kanꞌ ne postl kaꞌ, to llakllaꞌa akeꞌ kwis, to lleꞌn akreꞌ got akeꞌ leakeꞌ.
33 Ao ouvirem essas palavras, enfureceram-se e resolveram matá-los.
34 Radj beꞌnn kaꞌ llaꞌa naꞌ, ren to beꞌnn fariseo re Gamaliel, naꞌ llroeꞌ llsedreꞌ ley danꞌ bzoj da Moisés, naꞌ le llap beꞌnn kaꞌ leꞌe baraꞌnne. Bzolleꞌe naꞌ golleꞌ beꞌnn kaꞌ, bachach akeꞌ postl kaꞌ choll koꞌllre.
34 Levantou-se, porém, um membro do Grande Conselho. Era Gamaliel, um fariseu, doutor da lei, respeitado por todo o povo.
35 Naꞌ lleꞌe leakeꞌ: —Reꞌ, beꞌnn Israel, lewiachek akre gonre ke beꞌnn ki.
35 Mandou que se retirassem aqueles homens por um momento, e então lhes disse: Homens de Israel, considerai bem o que ides fazer com estes homens.
36 Lelljadinraꞌll ka ben beꞌnnenꞌ re Teudas kanaꞌ, bneꞌe nakeꞌ to beꞌnn zaꞌke, naꞌ tap gayoa (400) beꞌnn bzenay keꞌe. Bixha kat bet akseꞌ leꞌe, naꞌll beꞌnn kaꞌ bnao leꞌen bayaslas akeꞌ, naꞌ kaꞌ gok barán akeꞌ.
36 Faz algum tempo apareceu um certo Teudas, que se considerava um grande homem. A ele se associaram cerca de quatrocentos homens: foi morto e todos os seus partidários foram dispersados e reduzidos a nada.
37 Bixha gok da yobre blloj beꞌnnenꞌ re Judas, beꞌnn Galilea, kanꞌ bllia beꞌnn yiche, naꞌ beꞌnn zan bnao leꞌe, leskaꞌ goteꞌ, naꞌ bayaslas beꞌnn kaꞌ bnao leꞌen.
37 Depois deste, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e arrastou o povo consigo, mas também ele pereceu e todos quantos o seguiam foram dispersados.
38 Naꞌllenꞌ ni llniaꞌ reꞌ, waljé beꞌnn ki, bibi gon akereꞌ. Chaꞌ danꞌ llon akeꞌn naken ke lwellj beꞌnnachllo, to wrazzen yeranen.
38 Agora, pois, eu vos aconselho: não vos metais com estes homens. Deixai-os! Se o seu projeto ou a sua obra provém de homens, por si mesma se destruirá;
39 Zan chaꞌ naken ke Dios, kere da soere yelanren, lewiayaꞌnn ke gonzre tilrenre Dios.
39 mas se provier de Deus, não podereis desfazê-la. Vós vos arriscaríeis a entrar em luta contra o próprio Deus. Aceitaram o seu conselho.
40 Bayoꞌraꞌll beꞌnn wnebiaꞌ kaꞌ kanꞌ bne Gamalielenꞌ. Bde naꞌ, goxh akeꞌ postl kaꞌ, naꞌ bdintat akeꞌ leakeꞌ, naꞌll bllon akeꞌ bill wsed akreꞌ beꞌnn xtiꞌll Jesucristonꞌ, naꞌll basán akeꞌ leakeꞌ.
40 Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Ordenaram-lhes então que não pregassem mais em nome de Jesus, e os soltaram.
41 Ka balloj akeꞌ ganꞌ llaꞌa beꞌnn wnebiaꞌ kaꞌ, llawé akreꞌ kwis, le nnez akreꞌ Diosenꞌ lloeꞌkzeꞌ latj llallayrao akeꞌ, ni ke Jesucristonꞌ.
41 Eles saíram da sala do Grande Conselho, cheios de alegria, por terem sido achados dignos de sofrer afrontas pelo nome de Jesus.
42 Naꞌ yeo lla, do ga zo yodaꞌo, naꞌ do lo yoꞌ rill akeꞌ, llroeꞌ akreꞌ beꞌnn xtiꞌll Jesucristonꞌ.
42 E todos os dias não cessavam de ensinar e de pregar o Evangelho de Jesus Cristo no templo e pelas casas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.