Atos 2
Yalálag Zapotec NT (ZPU_TBL) vs NVT
1 Ka bllin lla lnni danꞌ ne Pentecostés, yeolol beꞌnn kaꞌ llonliraꞌll Jesucristonꞌ, nak akeꞌ toze ganꞌ llaꞌa akeꞌn.
1 No dia de Pentecostes, todos estavam reunidos num só lugar.
2 Kat gokse llakia yebánꞌ ke ga zaꞌa to beꞌ xhen, bllinte lo yoꞌ ganꞌ llaꞌa akeꞌn.
2 De repente, veio do céu um som como o de um poderoso vendaval e encheu a casa onde estavam sentados.
3 Naꞌ breꞌe akreꞌ da nak ka bel yiꞌ, llalnninnen jasó raꞌt wejen yichj toto akeꞌ.
3 Então surgiu algo semelhante a chamas ou línguas de fogo que pousaram sobre cada um deles.
4 Yeolol akeꞌ byoꞌ Spíritu ke Diosenꞌ yichjraꞌlldaꞌo akeꞌ, naꞌ bzorao llnne akeꞌ wde wdere diꞌll, kon ka llzejnieꞌ Spíritunꞌ leakeꞌ.
4 Todos ficaram cheios do Espírito Santo e começaram a falar em outras línguas, conforme o Espírito os habilitava.
5 Naꞌ beꞌnn zan beꞌnn Israel kaꞌ lloeꞌrao Diosenꞌ ba ndop akeꞌ Jerusalén naꞌ, naꞌ gateze yell zaꞌk toto akeꞌ.
5 Naquela época, judeus devotos de todas as nações viviam em Jerusalém.
6 Ka ben akreꞌ gok llakianꞌ, beꞌnn zan bdop ganꞌ llaꞌa postl kaꞌ, naꞌll to nnaꞌl-llej akzeꞌ, ka nak llen akreꞌ llnne beꞌnn kaꞌ xtiꞌll toto akeꞌ.
6 Quando ouviram o som das vozes, vieram correndo e ficaram espantados, pois cada um deles ouvia em seu próprio idioma.
7 Naꞌ llaꞌa akeꞌ llabán akreꞌ, ne akeꞌ: —¿Kere beꞌnn Galilea beꞌnn ki?
7 Muito admirados, exclamavam: “Como isto é possível? Estes homens são todos galileus
8 ¿Akre llakze llnne akeꞌ xtiꞌll-llo da gorjrén totollo?
8 e, no entanto, cada um de nós os ouve falar em nosso próprio idioma!
9 Ganni llaꞌa bal-llo nakllo beꞌnn Partia, naꞌ beꞌnn Media, naꞌ beꞌnn Elam. Naꞌ bal-llo nakllo beꞌnn Mesopotamia, naꞌ beꞌnn Judea, naꞌ beꞌnn Capadocia, naꞌll beꞌnn Ponto, naꞌ Asia.
9 Estão aqui partos, medos, elamitas, habitantes da Mesopotâmia, da Judeia, da Capadócia, do Ponto, da província da Ásia,
10 Naꞌ beꞌnn Frigia, naꞌ beꞌnn Panfilia, naꞌ beꞌnn Egipto, naꞌ rente beꞌnn zaꞌa yell kaꞌ zjalliꞌ África, ziꞌtre ka ganꞌ nziꞌi Cirene, bixha ren beꞌnn Roma zo ganni, beꞌnn nakse beꞌnn Israel, naꞌ beꞌnn za bayak txhen beꞌnn Israel.
10 da Frígia, da Panfília, do Egito e de regiões da Líbia próximas a Cirene, visitantes de Roma
11 Naꞌtell beꞌnn Creta, naꞌ beꞌnn Arabia. ¡Naꞌ ka nak beꞌnn Galilea ki, lloeꞌrén akeꞌ lliꞌo diꞌll ren xtiꞌll totollo, kanꞌ nak yel wak ke Diosenꞌ!
11 (tanto judeus como convertidos ao judaísmo), cretenses e árabes, e todos nós ouvimos estas pessoas falarem em nossa própria língua sobre as coisas maravilhosas que Deus fez!”.
12 Yeolol akeꞌ llaꞌa llakgan akreꞌ, naꞌ llabán akreꞌ lle lwellj akeꞌ: —¿Akre ka chejnieꞌre kanꞌ llaken?
12 Admirados e perplexos, perguntavam uns aos outros: “Que significa isto?”.
13 Naꞌ ye bal akeꞌ lltitj akreꞌ, ne akeꞌ: —Zoll akreꞌn.
13 Outros, porém, zombavam e diziam: “Eles estão bêbados!”.
14 Naꞌ bzollaꞌa Pedronꞌ ren beꞌnn chnej kaꞌ, naꞌ bnneꞌe zillj, lleꞌe leakeꞌ: —Reꞌ beꞌnn Israel, naꞌ yeolol reꞌ llaꞌa Jerusalén ni nnaꞌ lla, lewzenay, llonen bien nnézere diꞌllenꞌ weꞌrenaꞌ reꞌ ni.
14 Então Pedro deu um passo à frente com os onze apóstolos e dirigiu-se em alta voz à multidão: “Ouçam com atenção, todos vocês, povo da Judeia e habitantes de Jerusalém! Escutem o que lhes digo!
15 Kere zolle beꞌnn ki kanꞌ nere naꞌ, le nna nak tzire.
15 Estas pessoas não estão bêbadas, como alguns de vocês pensam, pois são apenas nove horas da manhã.
16 Ganni llak kanꞌ bzoj da Joel, beꞌnnenꞌ beꞌe xtiꞌll Diosenꞌ kanaꞌ, bzojeꞌ kanꞌ bne Diosenꞌ ki:
16 Pelo contrário! O que vocês estão vendo foi predito há tempos pelo profeta Joel:
17 — ausente —
17 ‘Nos últimos dias’, disse Deus, ‘derramarei meu Espírito sobre todo tipo de pessoa. Seus filhos e suas filhas profetizarão; os jovens terão visões, e os velhos terão sonhos.
18 — ausente —
18 Naqueles dias, derramarei meu Espírito até mesmo sobre servos e servas, e eles profetizarão.
19 — ausente —
19 Farei maravilhas em cima, no céu, e sinais embaixo, na terra: sangue e fogo, e nuvens de fumaça.
20 — ausente —
20 O sol se escurecerá, e a lua se tornará vermelha como sangue, antes que chegue o grande e glorioso dia do Senhor.
21 — ausente —
21 Mas todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo’.
22 ’Naꞌ reꞌ beꞌnn Israel, lewzenay xtiꞌllaꞌn. Ke nak Jesús beꞌnn Nazaretenꞌ, Diosenꞌ broeꞌreꞌ nakeꞌ beꞌnn zaꞌke. Diosenꞌ beneꞌ nench Jesúsenꞌ beneꞌ yel wak, naꞌ billre da yebánello kanꞌ ba nnézkzere naꞌ.
22 “Povo de Israel, escute! Deus aprovou publicamente Jesus, o nazareno, ao realizar milagres, maravilhas e sinais por meio dele, como vocês bem sabem.
23 Bixha gok Jesúsenꞌ rallnaꞌre kanꞌ ba nwiakze Diosenꞌ, naꞌll benreꞌ rao naꞌa beꞌnn wen da xhinnj kaꞌ, naꞌ bet akeꞌ Leꞌe bdaꞌa akeꞌ Leꞌe leꞌ yay cruzenꞌ.
23 Ele foi entregue conforme o plano preestabelecido por Deus e seu conhecimento prévio daquilo que aconteceria. Com a ajuda de gentios que desconheciam a lei, vocês o pregaram na cruz e o mataram.
24 Bixha nnaꞌ Diosenꞌ basbaneꞌ Leꞌe radj beꞌnn wat kaꞌ, yel gotenꞌ bi bzoen wzaꞌyen Leꞌe.
24 Mas Deus o ressuscitou, libertando-o dos horrores da morte, pois ela não pôde mantê-lo sob seu domínio.
25 Le kaꞌkzenꞌ bne rey Davidenꞌ batnaꞌ, beꞌe xtiꞌll Jesúsenꞌ bneꞌe:
25 A respeito dele disse o rei Davi: ‘Vejo que o Senhor está sempre comigo; não serei abalado, pois ele está à minha direita.
26 — ausente —
26 Não é de admirar que meu coração esteja alegre e que minha língua o louve; meu corpo repousa em esperança.
27 — ausente —
27 Pois tu não deixarás minha alma entre os mortos, nem permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo.
28 — ausente —
28 Tu me mostraste o caminho da vida, e me encherás com a alegria de tua presença’.
29 ’Reꞌ beꞌnn biꞌche, nnézello xozxtaꞌollo Davidenꞌ goteꞌ, naꞌ bkwaꞌch akeꞌ leꞌe, naꞌ llreꞌtello ba keꞌen nnaꞌ lla.
29 “Irmãos, permitam-me dizer com toda convicção que o patriarca Davi não estava se referindo a si mesmo, pois ele morreu e foi sepultado, e seu túmulo ainda está aqui, entre nós.
30 Naꞌ rey Davidenꞌ gokeꞌ to beꞌnn beꞌe xtiꞌll Dios, beꞌe diꞌll kanꞌ bzejnieꞌ Diosenꞌ leꞌe, naꞌllenꞌ bnnezreꞌ kwasro kanꞌ gaken, le kwin Diosenꞌ bchebeꞌ bneꞌe, Cristonꞌ garjeꞌ rao xhiꞌnn dialla keꞌe, naꞌ nnebieꞌ rorazeꞌ.
30 Mas ele era profeta e sabia que Deus havia prometido sob juramento que um de seus descendentes se sentaria em seu trono.
31 Ke len naꞌ gokbeꞌe Davidenꞌ kanꞌ yebán Cristonꞌ, bneꞌe bi gaꞌyeꞌ ganꞌ llaꞌa beꞌnn wat kaꞌ, naꞌ bi goꞌll xpeꞌreꞌn.
31 Davi estava olhando para o futuro e falando da ressurreição do Cristo, que não foi deixado entre os mortos nem seu corpo apodreceu no túmulo.
32 Naꞌ ba gok kanꞌ bneꞌen, ke nak Diosenꞌ basbaneꞌ Jesúsenꞌ radj beꞌnn wat kaꞌ, naꞌ netoꞌ lloeꞌtoꞌ xtiꞌlleꞌn, breꞌtoꞌ kwasro kanꞌ babaneꞌn.
32 “Foi esse Jesus que Deus ressuscitou, e todos nós somos testemunhas disso.
33 Naꞌ nnaꞌ Diosenꞌ ba baliseꞌ Leꞌe, bazieꞌ Leꞌe kwiteꞌ, naꞌ ba llnebiaꞌreneꞌ Leꞌe txhen. Naꞌ Diosenꞌ beneꞌ rallneꞌe Spíritu keꞌen, kanꞌ ba bchebeꞌ naꞌ. Jesús naꞌn ba beneꞌ yel wak ni, kanꞌ ba bénere, naꞌ kanꞌ ba breꞌre.
33 Ele foi exaltado ao lugar de honra, à direita de Deus. E, conforme havia prometido, o Pai lhe deu o Espírito Santo, que ele derramou sobre nós, como vocês estão vendo e ouvindo hoje.
34 Ka nak rey Davidenꞌ kere bayepeꞌ yebánꞌ, le kwineꞌn bneꞌe ki:
34 Pois Davi não subiu ao céu e, no entanto, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita,
35 — ausente —
35 até que eu humilhe seus inimigos e os ponha debaixo de seus pés’.
36 ’Naꞌ nnaꞌ llayaꞌl nneze yeolol beꞌnn Israel kaꞌ, Jesús beꞌnnenꞌ betre bdaꞌre leꞌ yay cruzenꞌ, Leꞌen ba brej Diosenꞌ nakeꞌ Xanllo, naꞌ leskaꞌ Leꞌen Cristo beꞌnn brej Dios nnebieꞌ.
36 “Portanto, saibam com certeza todos em Israel que a esse Jesus, que vocês crucificaram, Deus fez Senhor e Cristo!”.
37 Ka bayoll ben akreꞌ diꞌll ki, da xhen gok akreꞌ, naꞌll lle akeꞌ Pedronꞌ ren beꞌnn kaꞌ non leꞌe txhen naꞌ: —¿Akxha gontoꞌ nnaꞌ chaꞌ, biꞌchaꞌ?
37 As palavras partiram o coração dos que ouviam, e eles perguntaram a Pedro e aos outros apóstolos: “Irmãos, o que devemos fazer?”.
38 Naꞌll lle Pedronꞌ leakeꞌ: —Lewayate ke da xhinnjenꞌ nonre naꞌ, naꞌ choare nis, nench wroeꞌn llonliraꞌllre Jesucristonꞌ. Naꞌllenꞌ yeziꞌxhen Diosenꞌ keré, naꞌll gonneꞌ reꞌ Spíritu keꞌen son yichjraꞌlldaꞌore.
38 Pedro respondeu: “Vocês devem se arrepender, para o perdão de seus pecados, e cada um deve ser batizado em nome de Jesus Cristo. Então receberão a dádiva do Espírito Santo.
39 Le ke reꞌn ba bchebeꞌ gonneꞌn, ke xhiꞌnnre, ke beꞌnn llaꞌa ziꞌte, naꞌ ke yeolol beꞌnn gaxh Xanllo Diosenꞌ.
39 Essa promessa é para vocês, para seus filhos e para os que estão longe, isto é, para todos que forem chamados pelo Senhor, nosso Deus”.
40 Naꞌ kaꞌ diꞌll zan da lloeꞌrén Pedronꞌ leakeꞌ, llaweꞌ leakeꞌ nez, lleꞌe leakeꞌ: —Bi gonre beꞌnn wen da xhinnj ki txhen, nench ke gak keré kanꞌ gak ke akeꞌ naꞌ.
40 Pedro continuou a pregar, advertindo com insistência a seus ouvintes: “Salvem-se desta geração corrompida!”.
41 Naꞌ ka nak beꞌnn kaꞌ bxhiꞌi xtiꞌlleꞌn, blloa akeꞌ nis. Naꞌ byan akeꞌ, ke lla naꞌ badil akeꞌ ka do chonn mireꞌ.
41 Os que acreditaram nas palavras de Pedro foram batizados, e naquele dia houve um acréscimo de cerca de três mil pessoas.
42 Naꞌ bniꞌtteze bniꞌt akeꞌ, bzenay akeꞌ danꞌ llroeꞌ llsede postl kaꞌ. Naꞌ toze ka llon yichjraꞌlldaꞌo akeꞌ, naꞌ llao akeꞌ txhen, naꞌ llalwill akeꞌ Diosenꞌ.
42 Todos se dedicavam de coração ao ensino dos apóstolos, à comunhão, ao partir do pão e à oração.
43 Yeolol beꞌnne llon akeꞌ yel wan kwis kanꞌ llon postl kaꞌ, da zan da yebánello llon akeꞌ, da llroeꞌ yel wak ke Diosenꞌ.
43 Havia em todos eles um profundo temor, e os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas.
44 Yeolol beꞌnn kaꞌ, ba byejleꞌ ke Jesucristonꞌ, llaꞌa akeꞌ toze, naꞌ toze non bi da de ke akeꞌ.
44 Os que criam se reuniam num só lugar e compartilhavam tudo que possuíam.
45 Bayoꞌt akeꞌ no yellrio, naꞌ bi da de ke akeꞌ, naꞌ mellenꞌ bdaꞌon naꞌ, llyis akeꞌn kon ka yallje totoeꞌ.
45 Vendiam propriedades e bens e repartiam o dinheiro com os necessitados,
46 Naꞌ yeo lla lldop akeꞌ yodaꞌo braonꞌ, naꞌ weꞌj bdao akeꞌ txhen rill toto akeꞌ, naꞌ nbaraz kwis bllaꞌa akeꞌ txhen bawé akreꞌ.
46 adoravam juntos no templo diariamente, reuniam-se nos lares para comer e partiam o pão com grande alegria e generosidade,
47 Lloeꞌrao akeꞌ Diosenꞌ, naꞌ yeolol beꞌnn yell llayoꞌraꞌll kanꞌ llon akeꞌn. Naꞌ Xanllo Diosenꞌ lloneꞌ tlla tlla llren yezikre beꞌnn llonliraꞌll Jesucristonꞌ.
47 sempre louvando a Deus e desfrutando a simpatia de todo o povo. E, a cada dia, o Senhor lhes acrescentava aqueles que iam sendo salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.