Atos 15

Yalálag Zapotec NT (ZPU_TBL) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Kanꞌ llak kaꞌ, bal beꞌnn bzaꞌa yell kaꞌ ganꞌ nbane Judeanꞌ, bllin akeꞌ Antioquía naꞌ, naꞌ bzorao llsed akreꞌ beꞌnn kaꞌ nxenraꞌll Jesucristonꞌ, ne akeꞌ: —Chaꞌ bi sore sen danꞌ nziꞌi circuncisión kanꞌ ne ley danꞌ bzoj da Moisésenꞌ, bi gak yerare rao da xhinnjenꞌ.
1 Alguns homens desceram da Judéia para Antioquia e passaram a ensinar aos irmãos: "Se vocês não forem circuncidados conforme o costume ensinado por Moisés, não poderão ser salvos".
2 Pablonꞌ ren Bernabénꞌ llakdilrén akeꞌ beꞌnn kaꞌ, bixchen llroeꞌ akreꞌ leakeꞌ kaꞌ. Naꞌll beꞌnn kaꞌ llonliraꞌll Jesucristonꞌ llaꞌa Antioquíanꞌ, beꞌe akeꞌ diꞌll lljak Pablonꞌ ren Bernabénꞌ ren ye bal beꞌnn lwellj akeꞌ kaꞌ Jerusalén naꞌ, nench lljaraꞌnn akeꞌ postl kaꞌ, naꞌ beꞌnn gor brao ke beꞌnn kaꞌ llonliraꞌll Jesucristonꞌ, naꞌ lljeꞌrén akeꞌ leakeꞌ diꞌlle, akre gak ke danꞌ llroeꞌ beꞌnn kaꞌ.
2 Isso levou Paulo e Barnabé a uma grande contenda e discussão com eles. Assim, Paulo e Barnabé foram designados, juntamente com outros, para irem a Jerusalém tratar dessa questão com os apóstolos e com os presbíteros.
3 Ke len naꞌ, beꞌnn kaꞌ lldop ll-llay llonliraꞌll Jesucristonꞌ llaꞌa Antioquíanꞌ, bseꞌl akeꞌ leakeꞌ Jerusalén naꞌ. Ka zjakeꞌn bde akeꞌ yell kaꞌ ganꞌ nziꞌi Fenicia, naꞌll ganꞌ nziꞌi Samaria. Lloeꞌrén akeꞌ beꞌnn kaꞌ diꞌll kanꞌ ba bachaꞌa yichjraꞌlldaꞌo beꞌnn kaꞌ bi nak beꞌnn Israel, ba llzenay akeꞌ ke Dios. Naꞌ beꞌnn kaꞌ nak leakeꞌ txhen naꞌ, llawé akreꞌ kwis ka llen akreꞌ kaꞌ.
3 A igreja os enviou e, ao passarem pela Fenícia e por Samaria, contaram como os gentios tinham se convertido; essas notícias alegravam muito a todos os irmãos.
4 Ka bllin akeꞌ Jerusalén naꞌ, beꞌnn kaꞌ lldop ll-llay llonliraꞌll Jesucristonꞌ, naꞌ beꞌnn gor brao ke akeꞌ kaꞌ, naꞌ postl kaꞌ, bwap akeꞌ leakeꞌ lliox. Naꞌ Pablonꞌ ren Bernabénꞌ beꞌrén akeꞌ leakeꞌ diꞌll kanꞌ ba gokrén Diosenꞌ leakeꞌ.
4 Chegando a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros, a quem relataram tudo o que Deus tinha feito por meio deles.
5 Bixha bal beꞌnn fariseo kaꞌ ba llejleꞌ ke Jesucristonꞌ, bzollaꞌa akeꞌ, naꞌ bne akeꞌ: —Llonen bien noteze beꞌnn byio wxenraꞌll Jesucristonꞌ, llayaꞌl soeꞌ sen danꞌ nziꞌi circuncisión, naꞌ llayaꞌl gon akeꞌ kanꞌ ne ley danꞌ bzoj da Moisésenꞌ.
5 Então se levantaram alguns do partido religioso dos fariseus que haviam crido e disseram: "É necessário circuncidá-los e exigir deles que obedeçam à lei de Moisés".
6 Naꞌll badop postl kaꞌ, naꞌ beꞌnn gor brao kaꞌ, nench wayej diꞌll akre gaksen.
6 Os apóstolos e os presbíteros se reuniram para considerar essa questão.
7 Bixha ba gokte scha llayej diꞌllenꞌ, kat bzollaꞌa Pedronꞌ, naꞌ bneꞌe: —Reꞌ, beꞌnn biꞌchaꞌ, nnézkzere kwasro kanꞌ gok batnaꞌ, Diosenꞌ brejeꞌ nadaꞌ jazejnieꞌraꞌ xtiꞌll Jesucristonꞌ beꞌnn kaꞌ bi zjanak beꞌnn Israel, nench chejleꞌ akeꞌ keꞌe.
7 Depois de muita discussão, Pedro levantou-se e dirigiu-se a eles: "Irmãos, vocês sabem que há muito tempo Deus me escolheu dentre vocês para que os gentios ouvissem de meus lábios a mensagem do evangelho e cressem.
8 Diosenꞌ nnezreꞌ ka nak yichjraꞌlldaꞌo yeolol beꞌnne, leskaꞌ broeꞌreꞌ nllieꞌreꞌ leakeꞌ, ka nak beꞌe leakeꞌ Spíritu keꞌen kanꞌ beneꞌ ke lliꞌo.
8 Deus, que conhece os corações, demonstrou que os aceitou, dando-lhes o Espírito Santo, como antes nos tinha concedido.
9 Toz ka ben Diosenꞌ kello, naꞌ ren leakeꞌ, lekze ba bayibeꞌ yichjraꞌlldaꞌo akeꞌ, ni ke danꞌ nxenraꞌll akeꞌ Jesucristonꞌ.
9 Ele não fez distinção alguma entre nós e eles, visto que purificou os seus corações pela fé.
10 Naꞌ nnaꞌ, ¿bixchen bikze llejleꞌre, ba llwiátere danꞌ llon Diosenꞌ? Bi llayaꞌl wchieꞌllo beꞌnn kaꞌ bi nak beꞌnn Israel, gon akeꞌ ke danꞌ llon lliꞌo beꞌnn Israel, nnéztello ni lliꞌo, ni xozxtaꞌollo kaꞌ, bi gok gon akeꞌn.
10 Então, por que agora vocês estão querendo tentar a Deus, impondo sobre os discípulos um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 Nnéztello kere ni ke danꞌ gonllo kanꞌ ne ley naꞌn, yesrá Diosenꞌ lliꞌo, le ni ke danꞌ nllieꞌreꞌ lliꞌon, naꞌllenꞌ yesreꞌe lliꞌo, naꞌ kaꞌkze yesreꞌe noteze beꞌnne.
11 De modo nenhum! Cremos que somos salvos pela graça de nosso Senhor Jesus, assim como eles também".
12 Naꞌll billbi bnekze beꞌnn zan kaꞌ, naꞌll bllaꞌa akeꞌ lli chak bzenay akeꞌ lloeꞌ Pablonꞌ ren Bernabénꞌ diꞌll kanꞌ gokrén Diosenꞌ leakeꞌ, ben akeꞌ da zan da yebánello radj beꞌnn kaꞌ bi nak beꞌnn Israel.
12 Toda a assembléia ficou em silêncio, enquanto ouvia Barnabé e Paulo falando de todos os sinais e maravilhas que, por meio deles, Deus fizera entre os gentios.
13 Ka bayoll bnne akeꞌ naꞌ, bzollaꞌa Jacobonꞌ bneꞌe: —Beꞌnn biꞌchaꞌ, lewzenay kiaꞌ choll.
13 Quando terminaram de falar, Tiago tomou a palavra e disse: "Irmãos, ouçam-me.
14 Simón Pedronꞌ ba beꞌe diꞌll kanꞌ bzorao broeꞌ Diosenꞌ yel wak keꞌen ren beꞌnn kaꞌ bi nak beꞌnn Israel, naꞌ brejeꞌ baleꞌ nench gok akeꞌ to yell ke Dios.
14 Simão nos expôs como Deus, no princípio, voltou-se para os gentios a fim de reunir dentre as nações um povo para o seu nome.
15 Danꞌ llak kaꞌ, llatilen ke danꞌ bzoj beꞌnn kaꞌ beꞌe xtiꞌll Diosenꞌ kanaꞌ:
15 Concordam com isso as palavras dos profetas, conforme está escrito:
16 — ausente —
16 ‘Depois disso voltarei e reconstruirei a tenda caída de Davi. Reedificarei as suas ruínas, e a restaurarei,
17 — ausente —
17 para que o restante dos homens busque o Senhor, e todos os gentios sobre os quais tem sido invocado o meu nome, diz o Senhor, que faz estas coisas’
18 — ausente —
18 conhecidas desde os tempos antigos.
19 ’Ke len naꞌ, niaꞌ beꞌnn kaꞌ bi nak beꞌnn Israel, bi llayaꞌl gon akelloeꞌ zed, chaꞌ ba llayechj akeꞌ llonliraꞌll akeꞌ Diosenꞌ.
19 "Portanto, julgo que não devemos pôr dificuldades aos gentios que estão se convertendo a Deus.
20 To da gonllo, wzojllo to yich, naꞌ ye aklloeꞌ bi gao akeꞌ no yel wao da ba bxhoa no rao lwaꞌa lsaꞌke, naꞌ chaꞌ bi nchaynaꞌa akeꞌ, bi gak sorén lwellj akeꞌ, naꞌ bi gao akeꞌ bayiꞌx ba llchok akeꞌ yen, naꞌ leskaꞌ bi gao akeꞌ llen naꞌ.
20 Pelo contrário, devemos escrever a eles, dizendo-lhes que se abstenham de comida contaminada pelos ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 Ka nak ley danꞌ bzoj da Moisésenꞌ kanaꞌte, llaꞌkze beꞌnn toto yell llzejnieꞌ akreꞌn, katenꞌ lladop akeꞌ lla nbaꞌnne.
21 Pois, desde os tempos antigos, Moisés é pregado em todas as cidades, sendo lido nas sinagogas todos os sábados".
22 Naꞌ postl kaꞌ, naꞌ beꞌnn gor brao kaꞌ, naꞌ yeolol beꞌnn kaꞌ lldop ll-llay llonliraꞌll Jesucristonꞌ, bayazraꞌll akeꞌ kanꞌ bne Jacobonꞌ. Naꞌ beꞌe akeꞌ diꞌll kwej akeꞌ chop beꞌnn lwellj akeꞌ kaꞌ, naꞌ wseꞌlrén akeꞌ leakeꞌ Antioquíanꞌ ren Pablonꞌ naꞌ Bernabénꞌ. Naꞌ brej akeꞌ Judas lekze nzieꞌ Barsabás, naꞌ Silas, beꞌnn kaꞌn nak beꞌnn brao radj akeꞌ.
22 Então os apóstolos e os presbíteros, com toda a igreja, decidiram escolher alguns dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé. Escolheram Judas, chamado Barsabás, e Silas, dois líderes entre os irmãos.
23 Naꞌ bzoj akeꞌ to yich beꞌx beꞌnn kaꞌ, yichenꞌ nen: “Netoꞌ postl, naꞌ ren beꞌnn gor brao kaꞌ, naꞌ ren beꞌnn biꞌchllo kaꞌ, llwaptoꞌ reꞌ lliox, reꞌ llaꞌre Antioquía, naꞌ Siria, naꞌ Cilicia. Nakllo txhen llonliraꞌll-llo Jesucristonꞌ, laꞌkze bi nakre beꞌnn Israel.
23 Com eles enviaram a seguinte carta: Os irmãos apóstolos e presbíteros, aos cristãos gentios que estão em Antioquia, na Síria e na Cilícia: Saudações.
24 Ba bnnézetoꞌ bal beꞌnn blloj radjtoꞌ ni, braꞌ akeꞌ ganꞌ llaꞌrenꞌ lloeꞌ akeꞌ diꞌll wenraꞌll, naꞌ llonchix akreꞌ reꞌ, ne akeꞌ llayaꞌl sore sen danꞌ nziꞌi circuncisión, naꞌ gonre yeolol billre kanꞌ ne ley danꞌ bzoj da Moisésenꞌ. Kere netoꞌ bseꞌltoꞌ beꞌnn ki, byaꞌzeraꞌll akeꞌn llon akeꞌ kaꞌ.
24 Soubemos que alguns saíram de nosso meio, sem nossa autorização, e os perturbaram, transtornando suas mentes com o que disseram.
25 Ni ke len naꞌ, ba beꞌtoꞌ toze diꞌlle, naꞌ ba brejtoꞌ chop beꞌnn nench yedwia akeꞌ reꞌ, naꞌ llseꞌl aktoeꞌ ren beꞌnn biꞌchllo ki nllieꞌtoꞌ kwis, Pablo naꞌ ren Bernabénꞌ.
25 Assim, concordamos todos em escolher alguns homens e enviá-los a vocês com nossos amados irmãos Paulo e Barnabé,
26 Ke nak beꞌnn ki ba bzoa yel nban ke akeꞌn rao da nxholl, ni ke Xanllo Jesucristonꞌ.
26 homens que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Ganni llseꞌltoꞌ Judas ren Silas, leakeꞌ weꞌrén akseꞌ reꞌ diꞌll lloaꞌ akeꞌ, danꞌ ba nlliatoꞌ leꞌ yich nga.
27 Portanto, estamos enviando Judas e Silas para confirmarem verbalmente o que estamos escrevendo.
28 Llawetoꞌ ka nak Spíritu ke Diosenꞌ ba bzejnieꞌn netoꞌ, akre nnetoꞌ nench bi wchieꞌtoꞌ reꞌ gonre billre, lete ka nak da brao ki:
28 Pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nada além das seguintes exigências necessárias:
29 Bi gaore yel wao da ba bllia akeꞌ rao lwaꞌa lsaꞌk Dios, bi gaore llen, naꞌ bi gaore no bayiꞌx ba llchoke yen, leskaꞌ chaꞌ bi nchaynaꞌre, bi gak sorén lwelljre. Chaꞌ wzenayre da ki, da wen kwis gonre. Chaꞌchgare wen.”
29 Abster-se de comida sacrificada aos ídolos, do sangue, da carne de animais estrangulados e da imoralidade sexual. Vocês farão bem em evitar essas coisas. Que tudo lhes vá bem.
30 Kaꞌ gok, naꞌ bzaꞌa beꞌnn kaꞌ, zjakeꞌ Antioquíanꞌ, ka bllin akeꞌ naꞌ, batop akeꞌ yeolol beꞌnn kaꞌ llonliraꞌll Jesucristonꞌ, naꞌ bayoeꞌ akeꞌ leakeꞌ yichenꞌ.
30 Uma vez despedidos, os homens desceram para Antioquia, onde reuniram a igreja e entregaram a carta.
31 Ka bayoll bel akeꞌ yichenꞌ, llawé beꞌnn kaꞌ kwis, le da xhen llayoeꞌxhenen leakeꞌ.
31 Os irmãos a leram e se alegraram com a sua animadora mensagem.
32 Naꞌll ka nak Judasenꞌ ren Silas naꞌ, llak lloeꞌ akeꞌ xtiꞌll Diosenꞌ kon ka llzejnieꞌ Spíritu ke Diosenꞌ leakeꞌ, ye to chiꞌi bayonxhenraꞌll akeꞌ leakeꞌ, beꞌrén akeꞌ leakeꞌ diꞌll nniꞌtteze nniꞌt akeꞌ gonliraꞌll akeꞌ Jesucristonꞌ.
32 Judas e Silas, que eram profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 Ka gok scha daꞌo bzorén akeꞌ leakeꞌ, bllin lla yezaꞌa akeꞌ, naꞌ beꞌnn kaꞌ llonliraꞌll Jesucristonꞌ, bagoꞌ akeꞌ leakeꞌ nez, lle akeꞌ leakeꞌ: —Wallinchgare wen ganꞌ bzaꞌrenꞌ.
33 Tendo passado algum tempo ali, foram despedidos pelos irmãos com a bênção da paz para voltarem aos que os tinham enviado.
34 Bixha Silas naꞌ, byazraꞌlleꞌ gaꞌyeꞌ gannaꞌze.
34 Mas Silas decidiu ficar ali.
35 Leskaꞌ Pablo ren Bernabénꞌ goꞌy akeꞌ ren ye txhonnj beꞌnn zej ren leakeꞌ txhen Antioquíanꞌ, broeꞌ bsed akreꞌ xtiꞌll Diosenꞌ.
35 Mas Paulo e Barnabé permaneceram em Antioquia, onde, com muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor.
36 Ka bde zan lla, Pablonꞌ lleꞌe Bernabénꞌ: —Chejllo da yobre ganꞌ ba jatallo jatixjweꞌllo xtiꞌll Xanllo Jesucristonꞌ, lljawiallo akre llaꞌa beꞌnn biꞌchllo kaꞌ ba nxenraꞌll Leꞌen.
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: "Voltemos para visitar os irmãos em todas as cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como estão indo".
37 Naꞌll Bernabénꞌ lleꞌnreꞌ wcheꞌe akeꞌ beꞌnnenꞌ re Juan Marcos.
37 Barnabé queria levar João, também chamado Marcos.
38 Naꞌ Pablonꞌ llakreꞌ bi gonen wen wcheꞌe akeꞌ leꞌe, le bsanraꞌlleꞌ leakeꞌ ganꞌ nziꞌi Panfilia, bill bnaweꞌ gakreneꞌ gon akeꞌ xchin Diosenꞌ.
38 Mas Paulo não achava prudente levá-lo, pois ele, abandonando-os na Panfília, não permanecera com eles no trabalho.
39 Ni ke len naꞌ, bi gokse gon akeꞌ toze diꞌlle, naꞌ braꞌa lwellj akeꞌ. Naꞌ bzaꞌa Bernabénꞌ ncheꞌe Juan Marcos, naꞌ byoꞌ akeꞌ barco zjakeꞌ yellrio danꞌ lliꞌ lo nisdaꞌo ganꞌ nziꞌi Chipre.
39 Tiveram um desentendimento tão sério que se separaram. Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre,
40 Leskaꞌ Pablonꞌ bzeꞌe ncheꞌe beꞌnnenꞌ re Silas, naꞌ beꞌnn kaꞌ llonliraꞌll Jesucristonꞌ llaꞌa Antioquíanꞌ, ben akeꞌ leakeꞌ rallnaꞌa Dios, ka nak bzaꞌa akeꞌn.
40 mas Paulo escolheu Silas e partiu, encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 Naꞌll Pablonꞌ ren Silas naꞌ, ka zjakeꞌn, bde akteꞌ yell kaꞌ ganꞌ nziꞌi Siria, naꞌ ganꞌ nziꞌi Cilicia, naꞌ llgoꞌltip akeꞌ beꞌnn kaꞌ llonliraꞌll Jesucristonꞌ toto yell.
41 Passou, então, pela Síria e pela Cilícia, fortalecendo as igrejas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.