Atos 15
Yalálag Zapotec NT (ZPU_TBL) vs NTLH
1 Kanꞌ llak kaꞌ, bal beꞌnn bzaꞌa yell kaꞌ ganꞌ nbane Judeanꞌ, bllin akeꞌ Antioquía naꞌ, naꞌ bzorao llsed akreꞌ beꞌnn kaꞌ nxenraꞌll Jesucristonꞌ, ne akeꞌ: —Chaꞌ bi sore sen danꞌ nziꞌi circuncisión kanꞌ ne ley danꞌ bzoj da Moisésenꞌ, bi gak yerare rao da xhinnjenꞌ.
1 Alguns homens foram da região da Judeia para a cidade de Antioquia e começaram a ensinar aos irmãos que eles não poderiam ser salvos se não fossem circuncidados , como manda a Lei de Moisés.
2 Pablonꞌ ren Bernabénꞌ llakdilrén akeꞌ beꞌnn kaꞌ, bixchen llroeꞌ akreꞌ leakeꞌ kaꞌ. Naꞌll beꞌnn kaꞌ llonliraꞌll Jesucristonꞌ llaꞌa Antioquíanꞌ, beꞌe akeꞌ diꞌll lljak Pablonꞌ ren Bernabénꞌ ren ye bal beꞌnn lwellj akeꞌ kaꞌ Jerusalén naꞌ, nench lljaraꞌnn akeꞌ postl kaꞌ, naꞌ beꞌnn gor brao ke beꞌnn kaꞌ llonliraꞌll Jesucristonꞌ, naꞌ lljeꞌrén akeꞌ leakeꞌ diꞌlle, akre gak ke danꞌ llroeꞌ beꞌnn kaꞌ.
2 Paulo e Barnabé não concordaram e tiveram uma discussão muito forte com eles a respeito disso. Aí foi resolvido que Paulo e Barnabé e mais alguns irmãos fossem para Jerusalém, a fim de estudar esse assunto com os apóstolos e os presbíteros da igreja.
3 Ke len naꞌ, beꞌnn kaꞌ lldop ll-llay llonliraꞌll Jesucristonꞌ llaꞌa Antioquíanꞌ, bseꞌl akeꞌ leakeꞌ Jerusalén naꞌ. Ka zjakeꞌn bde akeꞌ yell kaꞌ ganꞌ nziꞌi Fenicia, naꞌll ganꞌ nziꞌi Samaria. Lloeꞌrén akeꞌ beꞌnn kaꞌ diꞌll kanꞌ ba bachaꞌa yichjraꞌlldaꞌo beꞌnn kaꞌ bi nak beꞌnn Israel, ba llzenay akeꞌ ke Dios. Naꞌ beꞌnn kaꞌ nak leakeꞌ txhen naꞌ, llawé akreꞌ kwis ka llen akreꞌ kaꞌ.
3 Então a igreja de Antioquia mandou que eles fossem. Eles passaram pelas regiões da Fenícia e da Samaria, contando como os não judeus estavam se convertendo a Deus. E todos os irmãos ficaram muito alegres com essa notícia.
4 Ka bllin akeꞌ Jerusalén naꞌ, beꞌnn kaꞌ lldop ll-llay llonliraꞌll Jesucristonꞌ, naꞌ beꞌnn gor brao ke akeꞌ kaꞌ, naꞌ postl kaꞌ, bwap akeꞌ leakeꞌ lliox. Naꞌ Pablonꞌ ren Bernabénꞌ beꞌrén akeꞌ leakeꞌ diꞌll kanꞌ ba gokrén Diosenꞌ leakeꞌ.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e lhes contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles.
5 Bixha bal beꞌnn fariseo kaꞌ ba llejleꞌ ke Jesucristonꞌ, bzollaꞌa akeꞌ, naꞌ bne akeꞌ: —Llonen bien noteze beꞌnn byio wxenraꞌll Jesucristonꞌ, llayaꞌl soeꞌ sen danꞌ nziꞌi circuncisión, naꞌ llayaꞌl gon akeꞌ kanꞌ ne ley danꞌ bzoj da Moisésenꞌ.
5 Mas alguns membros do partido dos fariseus que também haviam crido se levantaram e disseram: — Os não judeus têm de ser circuncidados e têm de obedecer à Lei de Moisés.
6 Naꞌll badop postl kaꞌ, naꞌ beꞌnn gor brao kaꞌ, nench wayej diꞌll akre gaksen.
6 Então os apóstolos e os presbíteros se reuniram para estudar o assunto.
7 Bixha ba gokte scha llayej diꞌllenꞌ, kat bzollaꞌa Pedronꞌ, naꞌ bneꞌe: —Reꞌ, beꞌnn biꞌchaꞌ, nnézkzere kwasro kanꞌ gok batnaꞌ, Diosenꞌ brejeꞌ nadaꞌ jazejnieꞌraꞌ xtiꞌll Jesucristonꞌ beꞌnn kaꞌ bi zjanak beꞌnn Israel, nench chejleꞌ akeꞌ keꞌe.
7 Depois de muita discussão, Pedro se levantou e disse: — Meus irmãos, vocês sabem que há muito tempo Deus me escolheu entre vocês para anunciar o
8 Diosenꞌ nnezreꞌ ka nak yichjraꞌlldaꞌo yeolol beꞌnne, leskaꞌ broeꞌreꞌ nllieꞌreꞌ leakeꞌ, ka nak beꞌe leakeꞌ Spíritu keꞌen kanꞌ beneꞌ ke lliꞌo.
8 E Deus, que conhece o coração de todos, mostrou que aceita os não judeus, pois deu o Espírito Santo também a eles, assim como tinha dado a nós.
9 Toz ka ben Diosenꞌ kello, naꞌ ren leakeꞌ, lekze ba bayibeꞌ yichjraꞌlldaꞌo akeꞌ, ni ke danꞌ nxenraꞌll akeꞌ Jesucristonꞌ.
9 Deus não fez nenhuma diferença entre nós e eles; ele perdoou os pecados deles porque eles creram.
10 Naꞌ nnaꞌ, ¿bixchen bikze llejleꞌre, ba llwiátere danꞌ llon Diosenꞌ? Bi llayaꞌl wchieꞌllo beꞌnn kaꞌ bi nak beꞌnn Israel, gon akeꞌ ke danꞌ llon lliꞌo beꞌnn Israel, nnéztello ni lliꞌo, ni xozxtaꞌollo kaꞌ, bi gok gon akeꞌn.
10 Então por que é que vocês estão querendo pôr Deus à prova, colocando uma carga nas costas dos que agora estão crendo? E essa carga nem nós nem os nossos antepassados pudemos carregar.
11 Nnéztello kere ni ke danꞌ gonllo kanꞌ ne ley naꞌn, yesrá Diosenꞌ lliꞌo, le ni ke danꞌ nllieꞌreꞌ lliꞌon, naꞌllenꞌ yesreꞌe lliꞌo, naꞌ kaꞌkze yesreꞌe noteze beꞌnne.
11 Pelo contrário, por meio da graça do Senhor Jesus, nós, judeus, cremos e somos salvos do mesmo modo que os não judeus.
12 Naꞌll billbi bnekze beꞌnn zan kaꞌ, naꞌll bllaꞌa akeꞌ lli chak bzenay akeꞌ lloeꞌ Pablonꞌ ren Bernabénꞌ diꞌll kanꞌ gokrén Diosenꞌ leakeꞌ, ben akeꞌ da zan da yebánello radj beꞌnn kaꞌ bi nak beꞌnn Israel.
12 Então todos os que estavam ali ficaram calados e escutaram Barnabé e Paulo contarem todos os milagres e maravilhas que Deus tinha feito por meio deles entre os não judeus.
13 Ka bayoll bnne akeꞌ naꞌ, bzollaꞌa Jacobonꞌ bneꞌe: —Beꞌnn biꞌchaꞌ, lewzenay kiaꞌ choll.
13 Quando eles terminaram de falar, Tiago disse: — Meus irmãos, escutem!
14 Simón Pedronꞌ ba beꞌe diꞌll kanꞌ bzorao broeꞌ Diosenꞌ yel wak keꞌen ren beꞌnn kaꞌ bi nak beꞌnn Israel, naꞌ brejeꞌ baleꞌ nench gok akeꞌ to yell ke Dios.
14 Simão acabou de explicar como Deus primeiro mostrou o seu cuidado pelos não judeus, escolhendo do meio deles um povo que seria dele.
15 Danꞌ llak kaꞌ, llatilen ke danꞌ bzoj beꞌnn kaꞌ beꞌe xtiꞌll Diosenꞌ kanaꞌ:
15 As palavras dos profetas estão bem de acordo com isso, pois as Escrituras Sagradas dizem:
16 — ausente —
16 “Depois disso eu voltarei — diz o Senhor — e construirei de novo o reino de Davi, que é como uma casa que caiu. Juntarei de novo os pedaços dela e tornarei a levantá-la.
17 — ausente —
17 Assim todas as outras pessoas, todos os outros povos que eu chamei para serem meus, vão procurar conhecer o Senhor. Assim diz o Senhor,
18 — ausente —
18 que anunciou essas coisas desde os tempos antigos.”
19 ’Ke len naꞌ, niaꞌ beꞌnn kaꞌ bi nak beꞌnn Israel, bi llayaꞌl gon akelloeꞌ zed, chaꞌ ba llayechj akeꞌ llonliraꞌll akeꞌ Diosenꞌ.
19 E Tiago continuou: — A minha opinião é esta: eu acho que não devemos atrapalhar os não judeus que estão se convertendo a Deus.
20 To da gonllo, wzojllo to yich, naꞌ ye aklloeꞌ bi gao akeꞌ no yel wao da ba bxhoa no rao lwaꞌa lsaꞌke, naꞌ chaꞌ bi nchaynaꞌa akeꞌ, bi gak sorén lwellj akeꞌ, naꞌ bi gao akeꞌ bayiꞌx ba llchok akeꞌ yen, naꞌ leskaꞌ bi gao akeꞌ llen naꞌ.
20 Penso que devemos escrever a eles uma carta, dizendo que não comam a carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, que não pratiquem imoralidade sexual, que não comam a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado e que não comam sangue.
21 Ka nak ley danꞌ bzoj da Moisésenꞌ kanaꞌte, llaꞌkze beꞌnn toto yell llzejnieꞌ akreꞌn, katenꞌ lladop akeꞌ lla nbaꞌnne.
21 Pois, desde os tempos antigos, a Lei de Moisés tem sido lida todos os sábados nas sinagogas , e as suas palavras são anunciadas em todas as cidades.
22 Naꞌ postl kaꞌ, naꞌ beꞌnn gor brao kaꞌ, naꞌ yeolol beꞌnn kaꞌ lldop ll-llay llonliraꞌll Jesucristonꞌ, bayazraꞌll akeꞌ kanꞌ bne Jacobonꞌ. Naꞌ beꞌe akeꞌ diꞌll kwej akeꞌ chop beꞌnn lwellj akeꞌ kaꞌ, naꞌ wseꞌlrén akeꞌ leakeꞌ Antioquíanꞌ ren Pablonꞌ naꞌ Bernabénꞌ. Naꞌ brej akeꞌ Judas lekze nzieꞌ Barsabás, naꞌ Silas, beꞌnn kaꞌn nak beꞌnn brao radj akeꞌ.
22 Então os apóstolos e os presbíteros , com o apoio de toda a igreja, resolveram escolher entre eles alguns homens e mandá-los para Antioquia com Paulo e Barnabé. Os escolhidos foram Judas, chamado Barsabás, e Silas. Esses dois homens eram muito respeitados pelos membros da igreja.
23 Naꞌ bzoj akeꞌ to yich beꞌx beꞌnn kaꞌ, yichenꞌ nen: “Netoꞌ postl, naꞌ ren beꞌnn gor brao kaꞌ, naꞌ ren beꞌnn biꞌchllo kaꞌ, llwaptoꞌ reꞌ lliox, reꞌ llaꞌre Antioquía, naꞌ Siria, naꞌ Cilicia. Nakllo txhen llonliraꞌll-llo Jesucristonꞌ, laꞌkze bi nakre beꞌnn Israel.
23 E mandaram por eles a seguinte carta: “Nós, os apóstolos e os presbíteros, irmãos de vocês, mandamos saudações aos nossos irmãos não judeus que vivem em Antioquia e na
24 Ba bnnézetoꞌ bal beꞌnn blloj radjtoꞌ ni, braꞌ akeꞌ ganꞌ llaꞌrenꞌ lloeꞌ akeꞌ diꞌll wenraꞌll, naꞌ llonchix akreꞌ reꞌ, ne akeꞌ llayaꞌl sore sen danꞌ nziꞌi circuncisión, naꞌ gonre yeolol billre kanꞌ ne ley danꞌ bzoj da Moisésenꞌ. Kere netoꞌ bseꞌltoꞌ beꞌnn ki, byaꞌzeraꞌll akeꞌn llon akeꞌ kaꞌ.
24 “Soubemos que alguns do nosso grupo foram até aí e disseram coisas que criaram problemas para vocês. Porém não foi com a nossa autorização que eles fizeram isso.
25 Ni ke len naꞌ, ba beꞌtoꞌ toze diꞌlle, naꞌ ba brejtoꞌ chop beꞌnn nench yedwia akeꞌ reꞌ, naꞌ llseꞌl aktoeꞌ ren beꞌnn biꞌchllo ki nllieꞌtoꞌ kwis, Pablo naꞌ ren Bernabénꞌ.
25 Portanto, nós todos resolvemos, sem nenhum voto contra, escolher alguns homens e mandá-los a vocês. Eles vão com os nossos queridos irmãos Barnabé e Paulo,
26 Ke nak beꞌnn ki ba bzoa yel nban ke akeꞌn rao da nxholl, ni ke Xanllo Jesucristonꞌ.
26 que têm arriscado a sua vida a serviço do nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Ganni llseꞌltoꞌ Judas ren Silas, leakeꞌ weꞌrén akseꞌ reꞌ diꞌll lloaꞌ akeꞌ, danꞌ ba nlliatoꞌ leꞌ yich nga.
27 Estamos enviando, então, Judas e Silas para falarem pessoalmente com vocês sobre estas coisas que estamos escrevendo.
28 Llawetoꞌ ka nak Spíritu ke Diosenꞌ ba bzejnieꞌn netoꞌ, akre nnetoꞌ nench bi wchieꞌtoꞌ reꞌ gonre billre, lete ka nak da brao ki:
28 Porque o Espírito Santo e nós mesmos resolvemos não pôr nenhuma carga sobre vocês, a não ser estas proibições que são, de fato, necessárias:
29 Bi gaore yel wao da ba bllia akeꞌ rao lwaꞌa lsaꞌk Dios, bi gaore llen, naꞌ bi gaore no bayiꞌx ba llchoke yen, leskaꞌ chaꞌ bi nchaynaꞌre, bi gak sorén lwelljre. Chaꞌ wzenayre da ki, da wen kwis gonre. Chaꞌchgare wen.”
29 não comam a carne de nenhum animal que tenha sido oferecido em sacrifício aos ídolos; não comam o sangue nem a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado; e não pratiquem imoralidade sexual. Vocês agirão muito bem se não fizerem essas coisas. Saúde a todos!”
30 Kaꞌ gok, naꞌ bzaꞌa beꞌnn kaꞌ, zjakeꞌ Antioquíanꞌ, ka bllin akeꞌ naꞌ, batop akeꞌ yeolol beꞌnn kaꞌ llonliraꞌll Jesucristonꞌ, naꞌ bayoeꞌ akeꞌ leakeꞌ yichenꞌ.
30 Então mandaram que os quatro partissem, e eles foram para Antioquia. Lá reuniram os cristãos e entregaram a carta.
31 Ka bayoll bel akeꞌ yichenꞌ, llawé beꞌnn kaꞌ kwis, le da xhen llayoeꞌxhenen leakeꞌ.
31 Quando estes a leram, ficaram muito alegres com as palavras de ânimo que havia nela.
32 Naꞌll ka nak Judasenꞌ ren Silas naꞌ, llak lloeꞌ akeꞌ xtiꞌll Diosenꞌ kon ka llzejnieꞌ Spíritu ke Diosenꞌ leakeꞌ, ye to chiꞌi bayonxhenraꞌll akeꞌ leakeꞌ, beꞌrén akeꞌ leakeꞌ diꞌll nniꞌtteze nniꞌt akeꞌ gonliraꞌll akeꞌ Jesucristonꞌ.
32 Judas e Silas, que eram profetas , falaram muito com os irmãos, dando-lhes assim ânimo e força.
33 Ka gok scha daꞌo bzorén akeꞌ leakeꞌ, bllin lla yezaꞌa akeꞌ, naꞌ beꞌnn kaꞌ llonliraꞌll Jesucristonꞌ, bagoꞌ akeꞌ leakeꞌ nez, lle akeꞌ leakeꞌ: —Wallinchgare wen ganꞌ bzaꞌrenꞌ.
33 Eles passaram algum tempo ali, e depois os irmãos, fazendo votos de boa viagem, os mandaram de volta para aqueles que os tinham enviado.
34 Bixha Silas naꞌ, byazraꞌlleꞌ gaꞌyeꞌ gannaꞌze.
34 [Porém Silas achou melhor ficar ali.]
35 Leskaꞌ Pablo ren Bernabénꞌ goꞌy akeꞌ ren ye txhonnj beꞌnn zej ren leakeꞌ txhen Antioquíanꞌ, broeꞌ bsed akreꞌ xtiꞌll Diosenꞌ.
35 Mas Paulo e Barnabé ficaram algum tempo em Antioquia. Eles e muitos outros cristãos ensinavam e anunciavam a palavra do Senhor. A segunda viagem missionária de Paulo
36 Ka bde zan lla, Pablonꞌ lleꞌe Bernabénꞌ: —Chejllo da yobre ganꞌ ba jatallo jatixjweꞌllo xtiꞌll Xanllo Jesucristonꞌ, lljawiallo akre llaꞌa beꞌnn biꞌchllo kaꞌ ba nxenraꞌll Leꞌen.
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: — Vamos voltar e visitar os irmãos em todas as cidades onde já anunciamos a palavra do Senhor. Vamos ver se eles estão bem.
37 Naꞌll Bernabénꞌ lleꞌnreꞌ wcheꞌe akeꞌ beꞌnnenꞌ re Juan Marcos.
37 Barnabé queria levar João Marcos.
38 Naꞌ Pablonꞌ llakreꞌ bi gonen wen wcheꞌe akeꞌ leꞌe, le bsanraꞌlleꞌ leakeꞌ ganꞌ nziꞌi Panfilia, bill bnaweꞌ gakreneꞌ gon akeꞌ xchin Diosenꞌ.
38 Porém Paulo não queria, pois Marcos não tinha ficado com eles até o fim da primeira viagem missionária, mas os havia deixado na província da Panfília.
39 Ni ke len naꞌ, bi gokse gon akeꞌ toze diꞌlle, naꞌ braꞌa lwellj akeꞌ. Naꞌ bzaꞌa Bernabénꞌ ncheꞌe Juan Marcos, naꞌ byoꞌ akeꞌ barco zjakeꞌ yellrio danꞌ lliꞌ lo nisdaꞌo ganꞌ nziꞌi Chipre.
39 Por isso eles tiveram uma discussão tão forte, que se separaram. Barnabé levou João Marcos consigo e embarcou para a ilha de Chipre,
40 Leskaꞌ Pablonꞌ bzeꞌe ncheꞌe beꞌnnenꞌ re Silas, naꞌ beꞌnn kaꞌ llonliraꞌll Jesucristonꞌ llaꞌa Antioquíanꞌ, ben akeꞌ leakeꞌ rallnaꞌa Dios, ka nak bzaꞌa akeꞌn.
40 enquanto que Paulo escolheu Silas e seguiu viagem, depois que os irmãos o entregaram aos cuidados do Senhor.
41 Naꞌll Pablonꞌ ren Silas naꞌ, ka zjakeꞌn, bde akteꞌ yell kaꞌ ganꞌ nziꞌi Siria, naꞌ ganꞌ nziꞌi Cilicia, naꞌ llgoꞌltip akeꞌ beꞌnn kaꞌ llonliraꞌll Jesucristonꞌ toto yell.
41 E Paulo atravessou a província da Síria e a região da Cilícia, dando força às igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.