Atos 11
Yalálag Zapotec NT (ZPU_TBL) vs NVT
1 Postl kaꞌ, naꞌ beꞌnn kaꞌ llonliraꞌll Jesucristonꞌ llaꞌa do ganꞌ nziꞌi Judeanꞌ, bnnez akreꞌ ke nak beꞌnn kaꞌ bi nak beꞌnn Israel, ba bxhiꞌi akeꞌ xtiꞌll Diosenꞌ.
1 Logo chegou aos apóstolos e a outros irmãos da Judeia a notícia de que os gentios haviam recebido a palavra de Deus.
2 Ka ballín Pedronꞌ Jerusalén naꞌ, beꞌnn Israel kaꞌ, beꞌnn kaꞌ nxenraꞌll Jesucristonꞌ, bdil akeꞌ leꞌe,
2 Mas, quando Pedro voltou a Jerusalém, os discípulos judeus o criticaram,
3 lle akeꞌ leꞌe: —¿Bixchen jachoꞌzoꞌ rill beꞌnn kaꞌ bi nak beꞌnn Israel, naꞌ jataorén akteꞌweꞌ txhen?
3 dizendo: “Você entrou na casa de gentios e até comeu com eles!”.
4 Naꞌll beꞌrén Pedronꞌ leakeꞌ diꞌll kwasro doxhen kanꞌ goken, lleꞌe leakeꞌ:
4 Então Pedro lhes contou exatamente o que havia acontecido.
5 —Chak zoaꞌ yellenꞌ re Jope, ka llalwillaꞌ Diosenꞌ breꞌdaꞌoraꞌ, breꞌraꞌ to xchan xhen nllejten dapte xhiꞌne, lletjen yebá, naꞌ zaꞌn ganꞌ ziaꞌ naꞌ.
5 Disse: “Eu estava na cidade de Jope e, enquanto orava, num êxtase, tive uma visão. Algo semelhante a um lençol grande foi baixado do céu, preso pelas quatro pontas, vindo até onde eu estava.
6 Naꞌ bwiayaꞌnnaꞌ bixhanꞌ llaꞌa loenꞌ, naꞌ breꞌraꞌ llaꞌa bayiꞌx ba llia tap niaꞌnaꞌa, ba llxhob leꞌe, naꞌ ba llia xire.
6 Quando olhei dentro do lençol, vi toda espécie de animais domésticos e selvagens, répteis e aves.
7 Naꞌ benraꞌ bne Diosenꞌ lleꞌe nadaꞌ: “Bzollaꞌa Pedro, bet ba ki, naꞌ bdao akbaꞌ.”
7 E ouvi uma voz dizer: ‘Levante-se, Pedro; mate e coma’.
8 Naꞌll balliaꞌ xtiꞌlleꞌn: “Kaꞌa, Xanaꞌ, bi nna gawaꞌ ba zban kaꞌ, nllon leyenꞌ gaotoꞌ ka ba kaꞌ.”
8 “Eu respondi: ‘De modo nenhum, Senhor! Jamais comi coisa alguma que fosse considerada impura ou imprópria’.
9 Naꞌll bneꞌe da yobre, lleꞌe nadaꞌ: “Da ba bayib Dios, bill nneꞌo nakllen zban.”
9 “Mas a voz do céu falou novamente: ‘Não chame de impuro o que Deus purificou’.
10 Chonn ras gok kaꞌ, naꞌll bayep xchan naꞌ yebá.
10 Isso aconteceu três vezes, antes que o lençol, com tudo que ele continha, fosse recolhido ao céu.
11 Nnaꞌ llakte kaꞌn, le braꞌte chonn beꞌnn ganꞌ zoaꞌn, beꞌnn zaꞌk yellenꞌ re Cesarea.
11 “Nesse momento, três homens que haviam sido enviados de Cesareia chegaram à casa onde eu estava hospedado.
12 Naꞌll Spíritu ke Diosenꞌ gollen nadaꞌ llayaꞌl chaꞌrén akeꞌ, naꞌ bi gakganraꞌ. Naꞌ bzaꞌrente beꞌnn biꞌchllo ki xope, bllintetoꞌ rill to beꞌnn re Cornelio, naꞌ byoꞌtoꞌ rilleꞌn.
12 O Espírito me disse que eu fosse com eles, sem nada questionar. Esses seis irmãos me acompanharam, e logo entramos na casa do homem que havia mandado nos buscar.
13 Cornelionꞌ beꞌreneꞌ netoꞌ diꞌll ka gok broeꞌrao to anglenꞌ leꞌe, naꞌ goll anglenꞌ leꞌe: “Bseꞌl beꞌnn lljakeꞌ Jope, naꞌ lljaxiꞌi akeꞌ to beꞌnn re Simón Pedro.
13 Ele nos contou como um anjo havia aparecido em sua casa e dito: ‘Envie mensageiros a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro.
14 Beꞌnn naꞌ weꞌreneꞌ rweꞌ xtiꞌll Diosenꞌ akre gonoꞌ, nench yeraꞌo rao da xhinnjenꞌ ren beꞌnn llaꞌa lo yoꞌ rilloꞌ.”
14 Ele lhe dirá como você e toda a sua casa podem ser salvos’.
15 Naꞌ ka bzorawaꞌ lloeꞌrén akeꞌ diꞌllenꞌ, Spíritu ke Diosenꞌ byoꞌn yichjraꞌlldaꞌo akeꞌ, kanꞌ byoꞌn lo yichjraꞌlldaꞌollonꞌ kanaꞌ.
15 “Quando comecei a falar, o Espírito Santo desceu sobre eles, como ocorreu conosco, no princípio.
16 Naꞌ jadinraꞌllaꞌ xtiꞌll Xanllo Jesucristonꞌ, kanꞌ bneꞌe: “Da li Juan naꞌ bchoeꞌ beꞌnn kaꞌ nis, zan to da zaꞌkll gak keré yedsó Spíritu ke Diosenꞌ yichjraꞌlldaꞌore.”
16 Então me lembrei das palavras do Senhor, quando ele disse: ‘João batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo’.
17 Chaꞌ kwin Diosenꞌ ba beꞌe leakeꞌ Spíritu keꞌen kanꞌ benneꞌn lliꞌo nxenraꞌll-llo Jesucristonꞌ, ¿noxha nakaꞌ nadaꞌn yepaꞌ Diosenꞌ bi goneꞌ kaꞌ?
17 E, uma vez que Deus deu a esses gentios a mesma dádiva que concedeu a nós quando cremos no Senhor Jesus Cristo, quem era eu para me opor a Deus?”.
18 Ka bayoll ben akreꞌ kanꞌ bne Pedronꞌ, bzo akeꞌ llize naꞌ beꞌrao akeꞌ Dios, bne akeꞌ: —¿Bixha ren beꞌnn kaꞌ bi nak beꞌnn Israelenꞌ, ba lloeꞌ Diosenꞌ latj yeyat akreꞌ nench yeziꞌxheneꞌ ke akeꞌ, naꞌ weꞌe yel nban zejlikane ke akeꞌn chaꞌ?
18 Ao ouvirem isso, pararam de levantar objeções e começaram a louvar a Deus, dizendo: “Vemos que Deus deu aos gentios o mesmo privilégio de se arrepender e receber a vida eterna!”.
19 Beꞌnn kaꞌ bxhonnj goslas kanꞌ bde bet akeꞌ Esteban naꞌ, bal akeꞌ bllin akteꞌ ganꞌ nziꞌi Fenicia, naꞌ yell kaꞌ zjalliꞌ to yellrio da lliꞌ lo nisdaꞌo ganꞌ nziꞌi Chipre, naꞌ yellenꞌ re Antioquía ganꞌ nbane Siria. Naꞌ bi lloeꞌrén akeꞌ no beꞌnn yobre xtiꞌll Diosenꞌ, zre beꞌnn Israel kaꞌze lloeꞌrén akeꞌ diꞌlle.
19 Enquanto isso, os discípulos que haviam sido dispersos na perseguição depois da morte de Estêvão chegaram até a Fenícia, Chipre e Antioquia da Síria. Pregaram a palavra, mas somente aos judeus.
20 Naꞌ bal beꞌnn yellenꞌ nziꞌi Chipre, naꞌ beꞌnn Cirene bllin akeꞌ Antioquía, naꞌ bzorao llroeꞌ akreꞌ Diꞌll Wen ke Xanllo Jesucristonꞌ, ren beꞌnn kaꞌ bi nak beꞌnn Israel.
20 Contudo, alguns dos discípulos que foram de Chipre e Cirene até Antioquia começaram a anunciar aos gentios as boas-novas a respeito do Senhor Jesus.
21 Naꞌ yel wak ke Xanllonꞌ zerenen leakeꞌ. Naꞌ beꞌnn zan llsanraꞌll da nao akeꞌ, naꞌ baxenraꞌll akeꞌ Xanllonꞌ.
21 A mão do Senhor estava com eles, e muitos desses gentios creram e se converteram ao Senhor.
22 Naꞌ beꞌnn kaꞌ lldop ll-llay llonliraꞌll Jesucristonꞌ llaꞌa Jerusalén naꞌ, ben akreꞌ kanꞌ llaken, naꞌ bseꞌl akeꞌ beꞌnnenꞌ re Bernabé Antioquía naꞌ.
22 Quando a igreja de Jerusalém soube do que havia acontecido, enviou Barnabé a Antioquia.
23 Ka bllin Bernabénꞌ, breꞌreꞌ kanꞌ llakrén Diosenꞌ leakeꞌ bawereꞌ kwis, naꞌ golleꞌ leakeꞌ do yichj do raꞌll akeꞌ nnao akeꞌ Xanllonꞌ.
23 Ao chegar ali e ver essa demonstração da graça de Deus, alegrou-se muito e incentivou os irmãos a permanecerem fiéis ao Senhor.
24 Ka nak Bernabénꞌ nakeꞌ to beꞌnn wen kwis, naꞌ yoꞌyaꞌnneꞌ Spíritu ke Diosenꞌ, naꞌ le nxenraꞌlleꞌ Dios, naꞌll yezikre beꞌnn zanll bxenraꞌll Xanllonꞌ.
24 Barnabé era um homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E uma grande multidão se converteu ao Senhor.
25 Naꞌtell byej Bernabénꞌ yellenꞌ re Tarso jadirjeꞌ Saulonꞌ, ka balleleꞌ leꞌen, bcheꞌe leꞌe Antioquíanꞌ.
25 Então Barnabé foi a Tarso procurar Saulo.
26 To iz bzo akeꞌ Antioquíanꞌ, ben akeꞌ txhen beꞌnn kaꞌ lldop ll-llay llonliraꞌll Jesucristonꞌ, naꞌ beꞌnn zan broeꞌ akreꞌ xtiꞌll Diosenꞌ. Antioquía naꞌ bsiꞌi akeꞌ beꞌnn kaꞌ llonliraꞌll Xanllonꞌ, Cristiano da nelle.
26 Quando o encontrou, levou-o para Antioquia. Ali permaneceram com a igreja um ano inteiro, ensinando a muitas pessoas. Foi em Antioquia que os discípulos foram chamados de cristãos pela primeira vez.
27 Ka gok kaꞌ, bal beꞌnn kaꞌ llaꞌa Jerusalén, beꞌnn kaꞌ lloeꞌ xtiꞌll Diosenꞌ kon ka llzejnieꞌ Spíritu ke Diosenꞌ leakeꞌ, naꞌ byej akeꞌ Antioquíanꞌ.
27 Durante esse tempo, alguns profetas viajaram de Jerusalém a Antioquia.
28 Toeꞌ beꞌnn re Agabo bzolleꞌe radj beꞌnn kaꞌ llaꞌa lloeꞌrao Diosenꞌ, naꞌ bneꞌe kon kanꞌ bzejnieꞌ Spíritunꞌ leꞌe, bdixjweꞌreꞌ gak to win xhen doxhen yellrio. Naꞌ ka bllin lla bnebiaꞌ beꞌnnenꞌ re Claudio doxhen ganꞌ nbane Roma, kanaꞌ gok win kanꞌ bne Agabonꞌ.
28 Um deles, chamado Ágabo, pôs-se em pé numa das reuniões e predisse, pelo Espírito, que uma grande fome viria sobre todo o mundo romano. (Isso se cumpriu durante o reinado de Cláudio.)
29 Naꞌ beꞌnn Antioquía kaꞌ llonliraꞌll Jesucristonꞌ, beꞌe akeꞌ diꞌll gakrén akeꞌ beꞌnn lwellj akeꞌ kaꞌ llaꞌa yell kaꞌ do ganꞌ nziꞌi Judea, kon ka yezaꞌraꞌll toto akeꞌ.
29 Então os discípulos de Antioquia decidiram enviar uma ajuda aos irmãos na Judeia, cada um de acordo com suas possibilidades.
30 Naꞌ ka bayoll bdopen naꞌ, bseꞌl akeꞌ Bernabénꞌ ren Saulonꞌ jwaꞌa akeꞌ mellenꞌ rao beꞌnn gor brao kaꞌ, nak rallnaꞌa beꞌnn kaꞌ llonliraꞌll Jesucristonꞌ llaꞌa Judeanꞌ.
30 Foi o que fizeram, enviando as doações aos presbíteros por meio de Barnabé e Saulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.