Atos 10
Yalálag Zapotec NT (ZPU_TBL) vs ARIB
1 Naꞌ yellenꞌ re Cesarea, zo to beꞌnn re Cornelio, naꞌ nakeꞌ xan wakaꞌa ya kaꞌ, nziꞌi Beꞌnn Italia.
1 Um homem em Cesaréia, por nome Cornélio, centurião da corte chamada italiana,
2 Llapeꞌ Diosenꞌ baraꞌnne, laꞌkze bi nakeꞌ beꞌnn Israel, lloeꞌraweꞌ Dios ren beꞌnn kaꞌ llaꞌa lo yoꞌ keꞌen, naꞌ lloeꞌ mell da llakreneꞌ beꞌnn Israel kaꞌ, naꞌ zoteze zoeꞌ llalwilleꞌ Diosenꞌ.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, e que fazia muitas esmolas ao povo e de contínuo orava a Deus,
3 Gok to lla, lladá chonne breꞌdaꞌoreꞌ, breꞌreꞌ to angl ke Dios byoeꞌ ganꞌ zoeꞌn, naꞌ lle anglenꞌ leꞌe: —¡Cornelio!
3 cerca da hora nona do dia, viu claramente em visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e lhe dizia: Cornélio!
4 Cornelio naꞌ bwiachicheꞌ anglenꞌ, naꞌ do llebeꞌ lleꞌe leꞌe: —¿Bi naꞌ, xanaꞌ? Naꞌll lle anglenꞌ leꞌe: —Diosenꞌ ba benreꞌ kanꞌ llalwilloeꞌn, naꞌ ba breꞌreꞌ kanꞌ llakrenoꞌ beꞌnn yaꞌch kaꞌ.
4 Este, fitando nele os olhos e atemorizado, perguntou: Que é, Senhor? O anjo respondeu-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 Naꞌ bseꞌl beꞌnn lljakeꞌ yellenꞌ re Jope, naꞌ lljaxiꞌi akeꞌ to beꞌnn re Simón Pedro.
5 agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro;
6 Zoeꞌ rill beꞌnn leskaꞌ reꞌe Simón, beꞌnn wazoꞌll yid, naꞌ zoeꞌ lloaꞌ nisdaꞌo, leꞌe yeꞌe rweꞌ da llayaꞌl gonoꞌ.
6 este se acha hospedado com um certo Simão, curtidor, cuja casa fica à beira-mar. {Ele te dirá o que deves fazer.}
7 Ka bazaꞌa anglenꞌ, goxh Cornelionꞌ chop beꞌnn wen llin keꞌe, naꞌ goxhteꞌ ye to wakaꞌa ya, beꞌnn llakrén leꞌe, leskaꞌ wakaꞌa yanꞌ nxenraꞌlleꞌ Diosenꞌ.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, Cornélio chamou dois dos seus domésticos e um piedoso soldado dos que estavam a seu serviço;
8 Naꞌ beꞌreneꞌ leakeꞌ diꞌll kanꞌ goll anglenꞌ leꞌe, naꞌll bseꞌleꞌ leakeꞌ Jopenꞌ.
8 e, havendo contado tudo, os enviou a Jope.
9 Bateyó ka ba zo rez llin beꞌnn kaꞌ Jopenꞌ, Pedronꞌ byepeꞌ yichjo ganꞌ zoeꞌn, nench balwilleꞌ Dios, llonen ka do wawill.
9 No dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado para orar, cerca de hora sexta.
10 Naꞌ doneꞌ kwis, naꞌ gokraꞌlleꞌ gaweꞌ. Chak llon akeꞌ da gaweꞌn, breꞌdaꞌoreꞌ.
10 E tendo fome, quis comer; mas enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase,
11 Breꞌreꞌ byarj yebánꞌ, naꞌ breꞌreꞌ to xchan xhen, nllej toto xhiꞌne lletjen.
11 e via o céu aberto e um objeto descendo, como se fosse um grande lençol, sendo baixado pelas quatro pontas sobre a terra,
12 Naꞌ loe naꞌ llaꞌa yoꞌy kwen bayiꞌxe ba llia tap niaꞌnaꞌa, naꞌ ba llxhob leꞌ, naꞌ ba llia xire.
12 no qual havia de todos os quadrúpedes e répteis da terra e aves do céu.
13 Naꞌll benreꞌ bne Diosenꞌ: —Byas Pedro, bet ba ki naꞌ bdao.
13 E uma voz lhe disse: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 Naꞌll Pedronꞌ lleꞌe Diosenꞌ: —Kaꞌa, Xanaꞌ, bi nna gawaꞌ ba zban kaꞌ, nllon leyenꞌ gaotoꞌ ka ba kaꞌ.
14 Mas Pedro respondeu: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Naꞌll bne Diosenꞌ da yobre, lleꞌe leꞌe: —To da ba bayib Dios, bi nneꞌo nakllen da zban.
15 Pela segunda vez lhe falou a voz: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
16 Gokte chonn ras lleꞌe leꞌe kaꞌ, naꞌll bayep xchan naꞌ yebá.
16 Sucedeu isto por três vezes; e logo foi o objeto recolhido ao céu.
17 Chak llon Pedronꞌ xhbab kwis, bi zejen danꞌ breꞌdaꞌoreꞌn, kat bllinkze beꞌnn kaꞌ bseꞌl Cornelionꞌ lloaꞌ yoꞌn, llnnab akeꞌ ganꞌ zo beꞌnnenꞌ re Simón, beꞌnn wazoꞌll yid naꞌ.
17 Enquanto Pedro refletia, perplexo, sobre o que seria a visão que tivera, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam à porta.
18 Ka bllin beꞌnn kaꞌ lloaꞌ yoꞌn, bnne akeꞌ zillje, llnnab akeꞌ chaꞌ gannaꞌn zo to beꞌnn re Simón Pedro.
18 E, chamando, indagavam se ali estava hospedado Simão, que tinha por sobrenome Pedro.
19 Naꞌ nna ze Pedronꞌ lloneꞌ xhbab ke danꞌ breꞌdaꞌoreꞌn, kat goll Spíritu ke Diosenꞌ leꞌe: —Rweꞌn llayirj beꞌnn ki chonne.
19 Estando Pedro ainda a meditar sobre a visão, o Espírito lhe disse: Eis que dois homens te procuram.
20 Lla bzollaꞌa, naꞌ bayetj, naꞌ byejrén akeꞌ, bi gakganroꞌ, nadkzaꞌn bseꞌl akeꞌ.
20 Levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu tos enviei.
21 Naꞌll bayetj Pedronꞌ, jatileꞌ beꞌnn kaꞌ bseꞌl Cornelionꞌ, lleꞌe leakeꞌ: —Nadaꞌn riaꞌ Simón Pedro, ¿bi ken llayirjre nadaꞌ?
21 E descendo Pedro ao encontro desses homens, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que viestes?
22 Naꞌll bne beꞌnn kaꞌ: —To xan wakaꞌa ya kaꞌ re Cornelio bseꞌleꞌ netoꞌ, nakeꞌ to beꞌnn lloeꞌrao Dios, naꞌ yeolol beꞌnn Israel kaꞌ, lloeꞌ akeꞌ xtiꞌlleꞌ nakeꞌ beꞌnn wen. To angl ke Diosenꞌ broeꞌraweꞌ leꞌe, naꞌ golleꞌ leꞌe yedxiꞌtoꞌ rweꞌ chejoꞌ rilleꞌn, nench yeꞌweꞌ binꞌ llayaꞌl goneꞌ.
22 Eles responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação judaica, foi avisado por um santo anjo para te chamar à sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Naꞌ broeꞌ leakeꞌ yoꞌ, naꞌ btas akeꞌ lleꞌ naꞌ. Bateyó byas Pedronꞌ zejreneꞌ beꞌnn kaꞌ, naꞌ ren ye bal beꞌnn nxenraꞌll Jesucristonꞌ, beꞌnn llaꞌa Jope naꞌ.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, os hospedou. No dia seguinte levantou-se e partiu com eles, e alguns irmãos, dentre os de Jope, o acompanharam.
24 Ballop lla bllin akeꞌ Cesareanꞌ. Cornelionꞌ ba llbexheꞌ leakeꞌ, ba btopeꞌ no biꞌch lwelljeꞌ, no beꞌnn nakeꞌ txhen.
24 No outro dia entrou em Cesaréia. E Cornélio os esperava, tendo reunido os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Ka bllin Pedronꞌ yoꞌn, le bllojdote Cornelionꞌ, jatileꞌ leꞌe, bcheꞌk xhibeꞌ gokraꞌlleꞌ weꞌraweꞌ Pedronꞌ.
25 Quando Pedro ia entrar, veio-lhe Cornélio ao encontro e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Pedronꞌ basolleꞌe leꞌe, naꞌ lleꞌe leꞌe: —Bazollaꞌa, lekze beꞌnnach nadaꞌ.
26 Mas Pedro o ergueu, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Nna lloeꞌrenteꞌ leꞌe diꞌllenꞌ, byoꞌ akeꞌ lo yoꞌn, naꞌ breꞌreꞌ beꞌnn zan ba llaꞌa.
27 E conversando com ele, entrou e achou muitos reunidos,
28 Naꞌll Pedronꞌ lleꞌe leakeꞌ: —Reꞌ nnézere, ley ke netoꞌ beꞌnn Israel, ll-llonen choꞌtoꞌ lo yoꞌ rill beꞌnn bi nak beꞌnn Israel gon aktoeꞌ txhen, zan Diosenꞌ ba broeꞌreꞌ nadaꞌ gonaꞌ beꞌnn kaꞌ txhen, laꞌkze bi nak akeꞌ beꞌnn ketoꞌ.
28 e disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem devo chamar comum ou imundo;
29 Ke len naꞌ, kate braꞌ beꞌnn ki badxiꞌi akeꞌ nadaꞌn, le zaꞌtiaꞌ. Naꞌ lleꞌnraꞌ nnere bi ken goxhre nadaꞌ.
29 pelo que, sendo chamado, vim sem objeção. Pergunto pois: Por que razão mandastes chamar-me?
30 Naꞌll bne Cornelionꞌ: —Nnaꞌ llak tap lla, hor kite lladá chonne, nonaꞌ was, naꞌ llalwillaꞌ Dios, ka breꞌraꞌ to beꞌnn badseꞌe rawaꞌn llaktit xharaꞌneꞌn kwis.
30 Então disse Cornélio: Faz agora quatro dias que eu estava orando em minha casa à hora nona, e eis que diante de mim se apresentou um homem com vestiduras resplandecentes,
31 Naꞌ bneꞌe: “Cornelio, ba bzenay Diosenꞌ kanꞌ llalwilloeꞌn, naꞌ ba breꞌreꞌ kanꞌ llonoꞌ llakrenoꞌ beꞌnn yaꞌche.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Bseꞌl beꞌnn lljakeꞌ Jope, naꞌ lljaxiꞌi akeꞌ to beꞌnn re Simón Pedro, zoeꞌ rill beꞌnn re Simón, beꞌnn wazoꞌll yid. Zoeꞌ lloaꞌ nisdaꞌo. Naꞌ kate raꞌ Pedronꞌ rilloꞌ, naꞌll weꞌreneꞌ rweꞌ diꞌlle.”
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro; ele está hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Naꞌllenꞌ le bseꞌltiaꞌ beꞌnn kaꞌ badxiꞌi rweꞌn, naꞌ ba benoꞌ wen bedoꞌ. Ni llaꞌtoꞌ nnaꞌ, naꞌ lleꞌnetoꞌ wzenaytoꞌ binꞌ lleꞌne Diosenꞌ gontoꞌ.
33 Portanto mandei logo chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora pois estamos todos aqui presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto te foi ordenado pelo Senhor.
34 Pedronꞌ bzorao lloeꞌ diꞌll, naꞌ bneꞌe: —Nnaꞌll ba byejnieꞌraꞌ ke Diosenꞌ bi llaleꞌe ke ke beꞌnne.
34 Então Pedro, tomando a palavra, disse: Na verdade reconheço que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Beꞌnn llaꞌa gateze yellrio, chaꞌ llap akeꞌ Diosenꞌ baraꞌnne, naꞌ llon akeꞌ da wen, lloꞌraꞌllkze Diosenꞌ leakeꞌ.
35 mas que lhe é aceitável aquele que, em qualquer nação, o teme e pratica o que é justo.
36 Diosenꞌ bdixjweꞌreꞌ beꞌnn Israel kaꞌ, wak wazorenllo Diosenꞌ wen, chaꞌ wxenraꞌll-llo Jesucristonꞌ, le Leꞌen nak Xan yeolol-llo.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo {este é o Senhor de todos}.
37 Reꞌ nnézkzere ka danꞌ gok doxhen ganꞌ nziꞌi Judeanꞌ, danꞌ bzorao ganꞌ nziꞌi Galilea naꞌ, bde kanꞌ bdixjweꞌ Juan naꞌ xtiꞌll Diosenꞌ, naꞌ bchoeꞌ beꞌnn kaꞌ nis.
37 esta palavra, vós bem sabeis, foi proclamada por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou,
38 Nnézkzere, Dios naꞌn beꞌe Jesús beꞌnn Nazaretenꞌ yel wak, naꞌ beꞌe Leꞌe Spíritu keꞌen. Naꞌllenꞌ bda Jesúsenꞌ beneꞌ da wen, bayoneꞌ yeolol beꞌnn llsaꞌkziꞌ daxiꞌon, le Diosenꞌ bzorén Leꞌe.
38 concernente a Jesus de Nazaré, como Deus o ungiu com o Espírito Santo e com poder; o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do Diabo, porque Deus era com ele.
39 Naꞌ netoꞌ breꞌtoꞌ, naꞌ lloeꞌtoꞌ diꞌll ke da kaꞌ ben Jesúsenꞌ do Judea naꞌ Jerusalén, naꞌ breꞌtetoꞌ kanꞌ gok bet akeꞌ Leꞌe, bdaꞌa akeꞌ Leꞌe leꞌ yay cruzenꞌ.
39 Nós somos testemunhas de tudo quanto fez, tanto na terra dos judeus como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Bixha Diosenꞌ basbaneꞌ Leꞌe bayónn lla, naꞌ beneꞌ nench broeꞌraweꞌ netoꞌ.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e lhe concedeu que se manifestasse,
41 Kere broeꞌraweꞌ yeolol beꞌnnenꞌ, netoꞌ brejeꞌ da nellte nench weꞌtoꞌ xtiꞌlleꞌn broeꞌraweꞌ netoꞌ. Netoꞌ weꞌj bdaorentoeꞌ txhen, kanꞌ babaneꞌ radj beꞌnn wat kaꞌ.
41 não a todo povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 Naꞌll ba bseꞌleꞌ netoꞌ chixjweꞌtoꞌ yeolol beꞌnne, ba brej Diosenꞌ Leꞌe goneꞌ yel koxchis ke beꞌnn ban, naꞌ beꞌnn ba got.
42 Este nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Yeolol beꞌnn kaꞌ beꞌe xtiꞌll Diosenꞌ kanaꞌ, beꞌe akeꞌ xtiꞌll Jesucristonꞌ, bne akeꞌ noteze chejleꞌ keꞌe, Dios naꞌ yeziꞌxheneꞌ ke akeꞌ.
43 A ele todos os profetas dão testemunho de que todo o que nele crê receberá a remissão dos pecados pelo seu nome.
44 Nna lloeꞌte Pedronꞌ diꞌllenꞌ, kat byoꞌ Spíritu ke Diosenꞌ yichjraꞌlldaꞌo beꞌnn kaꞌ llaꞌa llzenayenꞌ.
44 Enquanto Pedro ainda dizia estas coisas, desceu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Beꞌnn Israel kaꞌ nxenraꞌll Jesucristonꞌ, beꞌnn kaꞌ bnao Pedronꞌ, llabán akreꞌ kwis ka nak rente beꞌnn bi zjanak beꞌnn Israel, ba byoꞌ Spíritu ke Diosenꞌ yichjraꞌlldaꞌo akeꞌ.
45 Os crentes que eram de circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que também sobre os gentios se derramasse o dom do Espírito Santo;
46 Gokbeꞌe akreꞌ kanꞌ bxhiꞌi beꞌnn kaꞌ Spíritu ke Diosenꞌ, le bzoraote lloeꞌrao akeꞌ Dios, llnne akeꞌ to diꞌll yobre.
46 porque os ouviam falar línguas e magnificar a Deus.
47 Naꞌll bne Pedronꞌ: —Bibi de wllon choa beꞌnn ki nis nnaꞌ, ka nak Spíritu ke Diosenꞌ ba byoꞌn lo yichjraꞌlldaꞌo akeꞌn, kanꞌ ba byoꞌn lo yichjraꞌlldaꞌo lliꞌo.
47 Respondeu então Pedro: Pode alguém porventura recusar a água para que não sejam batizados estes que também, como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Naꞌ golleꞌ leakeꞌ choa akeꞌ nis, le ba nxenraꞌll akeꞌ Jesucristonꞌ. Bde naꞌ goꞌtyoe akreꞌ Pedronꞌ, nench goꞌyreneꞌ leakeꞌ ye chop chonn lla.
48 Mandou, pois, que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe rogaram que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.