1 Coríntios 4
Yalálag Zapotec NT (ZPU_TBL) vs NTLH
1 Llayaꞌl gakbeꞌre netoꞌn ba beꞌrentoꞌ reꞌ xtiꞌll Diosenꞌ, naktoꞌ beꞌnn wen xchin Cristo. Leꞌen ba bkwaꞌnneꞌ rallnaꞌtoꞌ wzejnieꞌtoꞌ beꞌnne da nono bnneze kanaꞌ.
1 Vocês nos devem tratar como servidores de Cristo, que foram encarregados de administrar a realização dos planos secretos de Deus.
2 Naꞌ llayaꞌl beꞌnn kaꞌ llon xchineꞌ gak akeꞌ beꞌnn li, danꞌ bkwaꞌnneꞌ rao naꞌa akeꞌ gon akeꞌn.
2 O que se exige de quem tem essa responsabilidade é que seja fiel ao seu Senhor.
3 Naꞌ ka nak nadaꞌ bibi de da wlliayiꞌllre nadaꞌ; ni koxchis ke yellrio ni, bibi de da wlliayiꞌll akeꞌ nadaꞌ, naꞌ ni nadaꞌ kwinaꞌ bibi de wlliayiꞌll kwinaꞌ.
3 Mas para mim não tem a menor importância ser julgado por vocês ou por um tribunal humano. Eu não julgo nem a mim mesmo.
4 Le lo raꞌlldaꞌwaꞌ naꞌ, nnezraꞌ bibi doꞌl kiaꞌ de, naꞌ kere kone len naꞌ niaꞌ bibi doꞌl kiaꞌ de. Xanllo Jesucristo naꞌn nne chaꞌ llonaꞌ kanꞌ llayaꞌl gonaꞌ naꞌ o chaꞌ bi llonaꞌn.
4 A minha consciência está limpa, mas isso não prova que sou, de fato, inocente. Quem me julga é o Senhor.
5 Ke len naꞌ bi llayaꞌl kwiaraore wlliayiꞌllre no beꞌnne. Le katenꞌ yed Cristonꞌ, kanaꞌn nnézello da nono nneze nnaꞌ, kanaꞌn gakbeꞌllo kanꞌ nak da yoꞌ lo raꞌlldaꞌo beꞌnnach. Kanaꞌn wroeꞌ Diosenꞌ noxhanꞌ llon da wen naꞌ.
5 Portanto, não julguem ninguém antes da hora; esperem o julgamento final, quando o Senhor vier. Ele trará para a luz os segredos escondidos no escuro e mostrará as intenções que estão no coração das pessoas. Então cada um receberá de Deus os elogios que merece.
6 Beꞌnn biꞌche, ba beꞌrenaꞌ reꞌ diꞌll ke Apolos naꞌ, naꞌ xtiꞌllaꞌ nadaꞌ, kanꞌ bzejnieꞌraꞌ reꞌ, nench naꞌ sore gonre ka nne xtiꞌll Dios naꞌ, le nllieꞌtoꞌ reꞌ, nench naꞌ bi gakre beꞌnn yaꞌraꞌlle, naꞌ soraore gonre kaze lwelljre.
6 Meus irmãos, é para instruir vocês que eu tenho aplicado essas lições a mim mesmo e a Apolo. Usei nós dois como um exemplo, para que vocês aprendam o que quer dizer o ditado: “Obedeça ao que está escrito.” Ninguém deve se orgulhar de uma pessoa e desprezar outra.
7 ¿Bixchen llákzere llonllre ye raꞌt ka nollre beꞌnne? ¿Bixha napre da bi nna gonn Diosenꞌ reꞌ? Renchaꞌ Dios naꞌn ba benneꞌ yeolol danꞌ llak llonrenꞌ, ke len naꞌ bi llayaꞌl gakre beꞌnn yaꞌraꞌlle.
7 Quem é que fez você superior aos outros? Por acaso não foi Deus quem lhe deu tudo o que você tem? Então por que é que você fica todo orgulhoso como se o que você tem não fosse dado por Deus?
8 Llákjere billbi yálljere, llákjere ba nakre beꞌnn zaꞌk kwis rao Diosenꞌ, naꞌ wak nnebiaꞌtezre beꞌnne, naꞌ llákere bill yálljere netoꞌ. Yewejetoꞌ chenak ba nakre ka to beꞌnn wnebiaꞌ kanꞌ llákere naꞌ, naꞌ rente netoꞌ sotoꞌ nnebiaꞌrentoꞌ reꞌ txhen chenake.
8 Pelo que parece, vocês já têm tudo o que precisam! Já são ricos! Vocês já se tornaram reis, e nós, não! Que bom se vocês fossem reis de verdade, para que nós pudéssemos reinar junto com vocês!
9 Netoꞌ naktoꞌ postl, llakraꞌ Diosenꞌ ba beneꞌ netoꞌ ka to beꞌnn le zerawe bibi zaꞌke, ka beꞌnn ba nlloy ke akeꞌ gat akeꞌ. Naꞌ beꞌnnachenꞌ llaꞌa yellrio ni, ren angl llaꞌa yebá, llwia akeꞌ kanꞌ llak ketoꞌn.
9 Porque me parece que Deus pôs a nós, os apóstolos , no último lugar. Somos como as pessoas condenadas a morrer em público, como espetáculo para o mundo inteiro, tanto para os anjos como para os seres humanos.
10 Naꞌ danꞌ llontoꞌ xchin Cristonꞌ, beꞌnn zan llreꞌe akreꞌ netoꞌ ka beꞌnn bi llejnieꞌ. Naꞌ reꞌ, llreꞌe akreꞌ reꞌ ka beꞌnn llejnieꞌ danꞌ ba llonliraꞌllre Cristo naꞌ, naꞌ netoꞌ llak akreꞌ bibi zoetoꞌ gontoꞌ. Naꞌ llak akreꞌ reꞌn wak gonre yeololte. Llon akeꞌ reꞌ xhen, naꞌ netoꞌ llwie akreꞌ netoꞌ kwis.
10 Por causa de Cristo nós somos loucos, mas vocês são sábios por estarem unidos com ele. Nós somos fracos, e vocês são fortes; vocês são respeitados, e nós somos desprezados.
11 Llinte nnaꞌ lldetoꞌ win, llbil lldontoꞌ, bi de xharaꞌntoꞌ, llakdilrén beꞌnne netoꞌ, naꞌ bi zo rilltoꞌ.
11 Até agora temos passado fome e sede. Temos nos vestido com trapos, temos recebido bofetadas e não temos lugar certo para morar.
12 Le lljaxaꞌketoꞌ, le kone niaꞌnaꞌtoꞌn llontoꞌ llin. Kate llaꞌdyiꞌ no beꞌnne netoꞌ, yeziꞌllre llnnabtoꞌ rao Dios so akeꞌ wen, naꞌ kat llsaꞌkziꞌ akeꞌ netoꞌ, llaoraꞌllztoꞌ bibi llon aketoeꞌ.
12 Temos nos cansado de trabalhar para nos sustentar. Quando somos amaldiçoados, nós abençoamos. Quando somos perseguidos, aguentamos com paciência.
13 Kat llasnnechach akeꞌ ketoꞌ, llalwilltoꞌ Diosenꞌ gak wen ke akeꞌ. Naꞌ nnaꞌ nna llaꞌkze beꞌnn llon akeꞌ netoꞌ ka to no beb daꞌo, naꞌ ka to da zban da ba blloꞌnnraꞌll beꞌnne.
13 Quando somos insultados, respondemos com palavras delicadas. Somos considerados como lixo, e até agora somos tratados como a imundície deste mundo.
14 Kere llzojaꞌ da ni nench yeyeꞌrenꞌ, llzojaꞌn nench wzejnieꞌraꞌ reꞌ, le nakre ka xhiꞌnnaꞌ nllieꞌraꞌ.
14 Não estou escrevendo essas coisas para envergonhar vocês, mas para ensiná-los como se vocês fossem meus próprios filhos queridos.
15 Naꞌ laꞌkze beꞌnn zan gakraꞌll wroeꞌ wsed akreꞌ reꞌ ke Cristonꞌ, bi chaꞌa zaneꞌ gak akeꞌ ka xare. Zan nadaꞌ ka xarenꞌ nakaꞌ, le nadaꞌn blliarawaꞌ beꞌrenaꞌ reꞌ Diꞌll Wen ke Xanllo Jesucristonꞌ.
15 Mesmo que vocês tivessem milhares de mestres na fé cristã, não poderiam ter mais de um pai. Pois, quando levei a vocês o evangelho , eu me tornei o pai de vocês na vida que vivem em união com Cristo Jesus.
16 Ke len naꞌ llaꞌtyoeraꞌ reꞌ nench nnaore gonre ka danꞌ llsedraꞌ reꞌn.
16 Portanto, eu peço que sigam o meu exemplo.
17 Ke len naꞌ llseꞌlaꞌ Timoteonꞌ ganꞌ zore naꞌ. Ba noneꞌ ka xhiꞌnnaꞌ, le nakeꞌ beꞌnn li nxenraꞌlleꞌ Xanllo Jesucristonꞌ. Naꞌ llseꞌleꞌ nench lljasaꞌraꞌlleꞌ reꞌ kanꞌ zo bezaꞌ danꞌ nakaꞌ Cristonꞌ txhen, naꞌ kanꞌ llzejnieꞌraꞌ beꞌnn gateze, rente ga lldop ll-llay beꞌnn llonliraꞌll Cristo naꞌ.
17 Por isso estou enviando para vocês Timóteo, que é meu querido e fiel filho no Senhor. Ele vai ajudá-los a lembrarem dos caminhos que sigo na nova vida que tenho em união com Cristo Jesus, caminhos esses que ensino em todas as igrejas.
18 Naꞌ balre ba llakre beꞌnn yaꞌraꞌll, llákere chaꞌ bill yedaꞌ ganꞌ zore naꞌn.
18 Alguns de vocês ficaram orgulhosos, certos de que eu não iria visitá-los.
19 Zan le yedtiaꞌ chaꞌ Dios naꞌ gonnchgueꞌ latje. Naꞌ kat yedaꞌ naꞌ, kanaꞌ yedwiaꞌ beꞌnn yaꞌraꞌll kaꞌ, chaꞌ zorén yel wak ke Diosenꞌ leakeꞌ o chaꞌ kon ke ne akzeꞌn.
19 Porém, se o Senhor quiser, eu vou visitá-los logo. Então vou saber o que esses orgulhosos são capazes de fazer e não somente o que eles são capazes de dizer.
20 Le kate Diosenꞌ nnebieꞌ yichjraꞌlldaꞌo beꞌnne, yel wak keꞌe naꞌn wroeꞌ, kere xtiꞌll akeꞌ naꞌzenꞌ wroeꞌ chaꞌ llnebieꞌ yichjraꞌlldaꞌo akeꞌn.
20 Pois o Reino de Deus não é coisa de palavras, mas de poder.
21 ¿Akxhanꞌ lleꞌnere gonaꞌ? ¿Yedtinaꞌ reꞌ xhis, chaꞌ yedyakrenaꞌ reꞌ le nllieꞌraꞌ reꞌn?
21 O que é que vocês preferem: que eu vá até vocês com um chicote ou com o coração cheio de amor e bondade?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.