Marcos 12
Dižaʼ güen c̱he ancho Jesucristo (ZPQNT) vs NVT
1 Nach Jesúsen' gwzolagüe' choe'lene' ḻegaque' diža' chzoe' jempl, na' gože' ḻegaque':
1 Então Jesus começou a lhes ensinar por meio de parábolas: “Um homem plantou um vinhedo. Construiu uma cerca ao seu redor, um tanque de prensar e uma torre para o guarda. Depois, arrendou o vinhedo a alguns lavradores e partiu para um lugar distante.
2 Na' cate' bžin ža yosyotobe' cosešen', gwseḻe' to xmose' lao beṉe' ca' nac ḻo na'gaque' yag uvasen' cont yosonežjue'ne' to tlacw coseš dan' yesyezi'en.
2 No tempo da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção.
3 Perw na' beṉe' ca gosezene' mosen' gosot goseyine'ne', na' to ga'alze' bosyose'ene' bibi goso'ene'.
3 Os lavradores agarraram o servo, o espancaram e o mandaram de volta de mãos vazias.
4 Nach x̱an yežlion' da' yoble gwseḻe' yeto xmose'; perw benga bosožie'ne' yej, gosone' güe' yic̱hje' na' gosonde' ḻe' zgot.
4 Então o dono da terra enviou outro servo, mas eles o insultaram e bateram na cabeça dele.
5 Nach x̱an yežlion' gwseḻa'che' yetoe', na' benga gosottecze'ne'. Gwdena' gwseḻa'che' beṉe' zan, na' baḻe' gosot goseyine' ḻe' na' yebaḻe' gosottecze'ne'.
5 O próximo servo que ele mandou foi morto. Outros servos que ele enviou foram espancados ou mortos,
6 ’Ṉe' zoa yeto beṉe' biṉa' seḻe', bena' xi'iṉe' beṉe' chacchgüede', na' bzebte gwseḻe' ḻe', ḻe bene' xbab: “Yesezi'e xtižen'.”
6 até que só restou um: seu filho muito amado. Por fim, o dono o enviou, pois pensou: ‘Certamente respeitarão meu filho’.
7 Perw beṉe' ca' gose' ḻježe': “Bengan' yega'aṉlene' yežlio nga cate' gat x̱en'. Ḻe da gotchone' cont yega'aṉlenchon.”
7 “Os lavradores, porém, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
8 Na' gosezene'ne', gosote'ne', na' besyebeje' cuerp c̱hen' gan' že' yag ca', bosozaḻen' ga yoble.
8 Então o agarraram, o mataram e jogaram seu corpo para fora do vinhedo.
9 Nach Jesúsen' gwṉabe':
9 “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará?”, perguntou Jesus. “Ele virá, matará os lavradores e arrendará o vinhedo a outros.
10 ’¿Biṉa' gwlable ga nyoj Xtiža' Diosen'? žan quinga:
10 Vocês nunca leram nas Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular.
11 Da' nga ben X̱ancho Dios, na' naquen to da' yežejecho.
11 Isso é obra do Senhor e é maravilhosa de ver’?”
12 Nach gosaclaže' yesezene' Jesúsen', ḻe gosacbe'ede' be'e jemplna' ṉec̱he dan' bi chesejnilaže' ḻe'. Perw besežebe' še bi yesone beṉe' ca' nžaguen' ḻegaque', da'nan' bosocua'aṉe'ne' na' besyeya'aque'.
12 Os líderes religiosos queriam prender Jesus, pois perceberam que eram eles os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, por medo da multidão, deixaram-no e foram embora.
13 Gwdena' goseseḻe' baḻ beṉe' fariseo na' baḻ beṉe' ca' goseda' Herodes cont yesebeje' Jesúsen' diža' da' yosode'ede' cont yesagüe' xya c̱he'.
13 Mais tarde, os líderes enviaram alguns fariseus e membros do partido de Herodes com o objetivo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.
14 Beṉe' ca' ja'aque' na' gose'ene':
14 Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto. É imparcial e não demonstra favoritismo. Ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. Agora, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?
15 Jesúsen' gocbe'ede' gague do lažen' chese'ene' ca', san chesaclaže' yesonḻede' ḻe' len xtiža'gaquen', nach gože'ne':
15 Devemos pagar ou não?”. Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse: “Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha? Mostrem-me uma moeda de prata,
16 Na' goso'enen', na' cate' ble'eden' na' Jesúsen' gwṉabde' ḻegaque':
16 Quando lhe deram a moeda, ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
17 Nach Jesúsen' gože'ne':
17 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele. Sua resposta os deixou muito admirados.
18 Nach besežin baḻ beṉe' saduceos gan' zoa Jesúsen'. Beṉe' ca' chesene' beṉe' guaten' bich yesyebane'. Nach goseṉabde' ḻe', gose'ene':
18 Depois vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos, e perguntaram:
19 ―Maestro, da' Moisésen' bzoje' can' cheyaḻa' goncho, gwne' še to beṉe' byo gate' na' chzeb no'ol c̱hen' perw na' nono bi' güezeb chga'aṉ, na' beṉe' biše' ben' ba got cheyaḻa' yošagna'lene' no'ol güezeba' cont yesenita' xi'iṉ diaža c̱he da' bišen'.
19 “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
20 Gosenita' beṉe' gosac gaž biše'. Na' beṉe' nechua' bšagne'e, na' gote' nono xi'iṉe' gwnita'.
20 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
21 Na' beṉe' gwchopa' bošagna'lene' no'ol güezeba', na' ḻecze gote' nono xi'iṉe' gwnita'. Ḻecze ca' goc len beṉe' gwyoṉa'.
21 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu sem deixar filhos. Então o terceiro irmão se casou com ela.
22 Na' ca' goc gosedaš beṉe' gaža' bosošagna'lene' no'ola', na' ṉe toe' ca gosezoa xi'iṉe' len ḻe'. Gwde gosat yogo'ḻoḻ beṉe' ca', ca beyožen got len no'ola'.
22 O mesmo aconteceu até o sétimo irmão, e nenhum deixou filhos. Por fim, a mulher também morreu.
23 Gož neto', cate' yesyebane' ladjo beṉe' guat ca' ¿nox beṉe' ca' soalene' no'ola' ca xo'ole'? ḻe yogo' beṉe' gaža' bosošagna'lene' ḻe'.
23 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
24 Nach Jesúsen' boži'e xtižen', gwne':
24 Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus.
25 Cate' yesyeban beṉe' guat ca' bich yosošagna' beṉe', ṉeca yosonežjo xi'iṉe' no'ol gwšagne'e, ḻe yesaque' ca angl beṉe' zjazoa yaba.
25 Pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.
26 Na' ca nac dan' yesyeban beṉe' guat ca', ¿biṉa' gwlable gan' bzoj da' Moisés, can' gož Diosen' ḻe' caten' boḻ güiže'ne' to ḻo yag yeše' dao' da' chey? Gože'ne': “Neda' naca' Dios ben' chonxen Abraham, ben' chonxen Isaac, na' ben' chonxen Jacob.”
26 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nos escritos de Moisés, no relato sobre o arbusto em chamas? Deus disse a Moisés: ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
27 Beṉe' guat ca' bi chesonxene' Diosen', san beṉe' zjamban. Na' ca nac le'e, ḻeca clelen' chonḻe xbab.
27 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos. Vocês estão completamente enganados!”.
28 Ḻeze bžin to beṉe' bsed blo'ede' ley dan' bzoj da' Moisés, beṉe' bende' caten' chesežeše' len Jesúsen', na' ṉezde' boži'icze Jesúsen' xtiža'gaquen' binḻo. Na' bena' gwṉabde'ne':
28 Um dos mestres da lei estava ali ouvindo a discussão. Ao perceber que Jesus tinha respondido bem, perguntou: “De todos os mandamentos, qual é o mais importante?”.
29 Jesúsen' boži'e xtižen' gože'ne':
29 Jesus respondeu: “O mandamento mais importante é este: ‘Ouça, ó Israel! O Senhor, nosso Deus, é o único Senhor.
30 Da'nan' cheyaḻa' gaquecho X̱ancho Diosen' con ca zelao chejni'icho, do yic̱hj do laže'cho, do fuerz valor c̱hecho.” Ḻenṉa' naquen da' žialao lagüe da' ca' ža Diosen' cheyaḻa' goncho.
30 Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de toda a sua mente e de todas as suas forças’.
31 Na' da' gwchopen' zejgaḻan' ca', gan' žan': “Cheyaḻa' gaque ḻježcho ca chaque cuincho.” Bich bi de da' že' cheyaḻa' goncho da' zaca'ch ca da' qui.
31 O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’. Nenhum outro mandamento é maior que esses”.
32 Nach ben' chsed chlo'e dan' bzoj da' Moisésen' gwne':
32 O mestre da lei respondeu: “Muito bem, mestre. O senhor falou a verdade ao dizer que há só um Deus, e nenhum outro.
33 Na' še gaquecho Dios, con ca zelao chejni'icho, do yic̱hj do laže'cho, do fuerz valor c̱hecho, na' gaque ḻježcho ca chaque cuincho, ḻenṉa' zaca'chen ca yogo' da' choncho chotcho no beyix̱e' na' chzeychoba' chonxencho Diosen'.
33 E sei que é importante amá-lo de todo o meu coração, de todo o meu entendimento e de todas as minhas forças, e amar o meu próximo como a mim mesmo. É mais importante que oferecer todos os holocaustos e sacrifícios exigidos pela lei”.
34 Nach cate' gocbe'e Jesúsen' boži'icze' xtižen' to ḻicha, gože'ne':
34 Ao perceber quanto o homem compreendia, Jesus disse: “Você não está longe do reino de Deus”. Depois disso, ninguém se atreveu a lhe fazer mais perguntas.
35 Jesúsen' bsed blo'ede' chyo'o yodaon', gwne':
35 Mais tarde, enquanto ensinava o povo no templo, Jesus fez a seguinte pergunta: “Por que os mestres da lei afirmam que o Cristo é filho de Davi?
36 Cuin Daviden' gwne' can' blo'e Spiritw c̱he Diosen' ḻe':
36 O próprio Davi, falando por meio do Espírito Santo, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.
37 ¿Nacxe gac ṉacho Criston' naque' xi'iṉ diaža c̱he da' David? ḻe cuin Davin' gože' ḻe': “X̱ana'”.
37 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”. E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Jesúsen' caten' chsed chlo'ede' ḻegaque' gwne':
38 Jesus também ensinou: “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças.
39 Chesyebede' chesebi'e gan' chesebe' beṉe' blao cate' chja'aque' yodao' na' cate' chac ḻṉi.
39 E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
40 Ḻegaque' cheseque'e yo'o c̱he no'ol güezeb ca', na' cate' chosoḻ güiže' Dios, sša cheso'e diža' cont yesaque beṉe' ḻeca chesonxene' Diosen'. Beṉe' can' yesacche' castigw clel ca yezica'chle beṉe' güen da' xiṉj.
40 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.
41 Na' šlac zoa Jesúsen' chyo'o yodaon', gwchi'e gaḻa'ze gan' xoa caj gan' chesegüe'e mechw c̱he yodaon', na' chṉe'e can' chesego'o beṉe' mechw. Na' zan beṉe' gwṉi'a ca' chesegüe'e da' zc̱ha'o mechw.
41 Jesus sentou-se perto da caixa de ofertas do templo e ficou observando o povo colocar o dinheiro. Muitos ricos contribuíam com grandes quantias.
42 Ca' chac, cate' bžin to no'ol güezebe beṉe' yaše', gwlo'e c̱hop mechw dao' da' bibi zaca'tec.
42 Então veio uma viúva pobre e colocou duas moedas pequenas.
43 Nach Jesúsen' goxe' beṉe' ca' zjanaque' ḻe' txen na' gože'ne':
43 Jesus chamou seus discípulos e disse: “Eu lhes digo a verdade: essa viúva depositou na caixa de ofertas mais que todos os outros.
44 ḻe yogo' ḻegaque' chesegüe'e da' checho'oṉen ḻo yeḻa' gwṉi'a c̱hegaquen', perw no'ol nga, ḻo yeḻa' yaše' yeḻa' zi' c̱he' gwlo'e yogo' da' de c̱he' da' chacbanḻende'.
44 Eles deram uma parte do que lhes sobrava, mas ela, em sua pobreza, deu tudo que tinha”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.