Atos 27
Wdizh kwaan nyaadno yalnaban (ZPONT) vs ACF
1 Leezha mzhin mbizh xaal Festo nu Italia, zee mzaa Festo Pab kwaan zlak xaa nzho lozhyib lo Jul, tub xaa nabeyy lo tub gayoo soldad, xaa nak xaa partid kwaan le Augusto.
1 E, como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo, e alguns outros presos, a um centurião por nome Júlio, da coorte augusta.
2 Nu ngu nu leen tub bark kwaan mroo yezh Adramitio kwaan merla roo nya naz Asia. Noka nzo Aristarco kwaan nu, xaa ne nak xaa yezh Tesalónica, tub yezh kwaan nabeyy Macedonia.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio, de Tessalônica.
3 Nu stub mbizh mzhin nu yezh Sidón, nu lee Jul wen doo ngok xaa lo Pab, nu mlaa xaa ngwasewii Pab lo re xmig Pab, nu mlaa xaa zee lee re xmig Pab zaa kwaan ndaw xaa nu re kwaan nkin xaa.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Gorna mroo nu Sidón, nu nel nze doo mbi naz nzha nu, kwaanzee mzaa nu welt naz tich yizhyo Chipre, kwaan nzhi leen nistoo, zee saawa mbi lo nu.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Nu gwluzh mded nu leen nistoo gax yizhyo Cilicia nu yizhyo Panfilia, zeera mzhin nu yizhyo cheen Licia zee ngwa nu tub yezh kwaan le Mira.
5 E, tendo atravessado o mar, ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Nu baa lee xaa nabeyy lo tub gayoo soldad ngune lo tub bark cheen xaa yezh Alejandría, kwaan nya naz yizhyo Italia, nu mnabeyy xaa zee ngu nu leen kwaane.
6 E, achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Zyen doo mbizh chuwlazh doo mze nu leen bark nu nagan doo mzhin nu tub yizhyo le Gnido. Nu nel seetaka nze mbi naz nzha nu, kwaanzee nya nu naz yezh Salmón lo Creta, yizhyo kwaan nzhi leen nistoo, zee saaw Creta mbi lo nu.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmone.
8 Nanagant nya nu duzna naz roo nistoo, axta mzhin nu tub pa le Pwert Wen gax yezh Lasea.
8 E, consteando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamando Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Nu nel ngok doo nu tras zyen mbizh nu ya naganla yaka nu leen nistoo, nel ngokla re mbizh kwaan nroo doo mbi, kwaanzee Pab nzhé lo re xaa:
9 E, passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois, também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 —Xmig na, ne wen na, nawent ya be; chelee be roo be nee, telisa lux bark, noka lux re kwaan nzho leen bark, nu nzho ryez yet re be.
10 Dizendo-lhes: Senhores, vejo que a navegação há de ser incômoda, e com muito dano, não só para o navio e carga, mas também para as nossas vidas.
11 Per lee xaa nabeyy lo tub gayoo soldad, nambint xaa kwaan nzhé Pab, mas mbin xaa kwaan nzhé bixwann bark nu kwaan nzhé xaa nzeno bark.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre, do que no que dizia Paulo.
12 Nu pwert ba nanakt wen kwaz nu re mbee nla nal. Kwaanzee mer rese xaa mle xgab mas wen roo nu baa, nu nya nu naz Pwert Fenice. Pwert Fenice noka nak cheen Creta, nu nxal pwert naz pa nyaz mbizh. Nu baa ded nu re mbee kwaan nla nal.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para o lado do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Mle re xaa xgab nzho mod nzha nu stuba, nel chepse mbi nze naz lo yizhyo nu nze naz lo nistoo, zee ngu re nu leen bark, nu nzhekla nu nya nu gax gax roo yizhyo Creta.
13 E, soprando o sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Per gwluzh xep lee mbi nye doo nze naz stub ta, nu mkeeya bark.
14 Mas não muito depois deu nela um pé de vento, chamado Euro-aquilão.
15 Nu mzeloya mzobyaaya bark naz xsaww nistoo. Nu nel naz pa nzha nu nze mbi, zee mlaa nu mbe mbi bark.
15 E, sendo o navio arrebatado, e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Mded nu tich yizhyo Clauda kwaan nzhi leen nistoo, pa nanroot mbi nye. Nu bid doo mded nu mtexoob nu kano naz leen bark naro.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Clauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Gwluzh gorna ngulo mtexoob nu kano leen bark, zee mkado xaa bark naro zee naluxta, nel nzheb xaa napa lee bark kayasob lo yux kwaan le Sirte. Nu mla xaa re lon yek bark, zee mlaa xaa mbe mbi bark.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Nu lee stub mbizh, seetaka nye doo nroo mbi, zee lee re xaa mzelo mlebi re kwaan nzhano bark leen nistoo.
18 E, andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte aliviaram o navio.
19 Nu lee myon mbizh, mlebi xaa re kwaan nle xchiin bark leen nistoo.
19 E ao terceiro dia nós mesmos, com as nossas próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Nu zyen mbizh namlut lo mbizh nixa lo mbal yiba lo nu, nu seetaka nroo doo mbi, zee namzaktra re nu le nu gan.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Nu zyen mbizh nzha zer gaw nu, zee lee Pab mzoli xsaww lo re nu, nu né xaa:
21 E, havendo já muito que não se comia, então Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó senhores, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perda.
22 Per nal blo gu balor lextoo gu, nel nik tub re be nayeta, nebse bark ne lux.
22 Mas agora vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Lee Dios Xaa Nabeyy lo na, xaa nkee na zhiin lo mxaal tub xmandad ngunii lo na nawzheze,
23 Porque esta mesma noite o anjo de Deus, de quem eu sou, e a quem sirvo, esteve comigo,
24 nu né xaa lo na: “Nazhebt lu Pab, nel kan lu, zee nalat Dios yet nik tub re xaa nzho re gu leen bark, nel mbin Dios xtizh lu nu nkin ya lu lo xaa nabeyy Roma”.
24 Dizendo: Paulo, não temas; importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Kwaanzee xmig na, nazhebt gu, nel ne wen na zak rese kwaan nguné xmandad Dios lo na.
25 Portanto, ó senhores, tende bom ânimo; porque creio em Deus, que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Per telisa lee bark yisob roo yizhyo kwaan nzho leen nistoo.
26 É contudo necessário irmos dar numa ilha.
27 Per leezha nzha chida mbizh nzho nu leen nistoo, yaal zee mzhin nu nistoo pa le Nistoo Adriático. Nu lee mbi nzhenoka bark naz baa nu naz ree. Nu kan wall yaal lee re xaa nzhano bark mzeen lee nu nzhazhin gax yizhyo.
27 E, quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de um e outro lado no mar Adriático, lá pela meia-noite suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Zee mchiix xaa ne paro nech nis, nu baa nech galbchii xop metr. Nu delant xep mchiix xaa stub welt, nu nee nech galbgazhaka metr.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; e, passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Nzheb xaa napa lee bark kayal cho ke, kwaanzee mkee xaa tap yiib reke bark kwaan la axta xan nistoo zee naxonnt bark tant. Lee re xaa nzak: “Oj mkaxnila yizhyo”.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Per lee re xaa nkee zhiin leen bark mle xgab xonn. Nu mzelo xaa kala xaa kano lo nis, nu mle xaa mod xaa kaselaka yiib cheen bark leen nis, nebse zee ta xonn xaa leen kano.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio, e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Per Pab nzhéya lo xaa nabeyy lo re soldad nu lo re soldad:
31 Disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Zee lee re soldad mchoog re doo kwaan nkadoo kano zee lawa lo nistoo.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel, e o deixaram cair.
33 Nu gorna nzhakaxnila yizhyo, Pab nzhé lo re xaa:
33 E, entretanto que o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais, e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Nal nii na lo gu, daw gu zee nayeta gu, nel nik tub xaa nayeta.
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Nu gorna ngulo sbaa nzhé Pab, zee mzen Pab cha pan nu mzaa xaa dixkix lo Dios lo re xaa, nu mxux xaaya nu mzelo xaa ndaw xaa.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos; e, partindo-o, começou a comer.
36 Zee ngu balor lextoo rese xaa nu noka re xaa ndaw.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Chop yiyoo nzho chongal nzho chiinmtub xaa nak re nu, xaa nzho leen bark.
37 E éramos ao todo, no navio, duzentas e setenta e seis almas.
38 Gwluzh gorna ngulo ndaw re nu parosa nguzhe lextoo nu, zee mlebi xaa re nzhobxtil leen nis zee gak naxex bark.
38 E, refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Gorna mkaxni yizhyo, lee re xaa nkee zhiin leen bark namlabeyyt xaa yizhyo ba, per mlu tub yaa nistoo kwaan nzhi yux roo lo xaa; mle re xaa xgab chep xaa bark naz baa.
39 E, sendo já dia, não conheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia, e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Zee mchoog xaa re doo kwaan nkadoo re yiib kwaan nsekwaz bark, mlaa xaa mlaya leen nistoo. Nu mxek re xaa yag kwaan nle nze bark. Zeera mlep xaa lon kwaan nzen mbi nu sbaa lee bark mzelo mbii lo yux.
40 E, levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Per lee bark mzeeb neb lo yux nu baa ngusoba, nu nyentra mod guna. Lee naz xan bark mzelo mlux nel tant mzaa golp nistooya.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Lee re soldad nzhekla gut re pres, xaa nzheno xaa, zee naxonnt re xaa le xaa nadar lo nistoo.
42 Então a idéia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Per lee xaa nabeyy lo tub gayoo soldad, namzeyalt xaa le xaa sbaa, nel nanzheklat xaa yet Pab. Lee xaa nabeyy tub gayoo soldad mnabeyy nzhé:
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar, e se salvassem em terra;
44 Zeera reke re xaa nagakt le nadar, nu zen xaa tub le tab o re yag byog cheen bark.
44 E os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra a salvo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.