Atos 27
Wdizh kwaan nyaadno yalnaban (ZPONT) vs ARIB
1 Leezha mzhin mbizh xaal Festo nu Italia, zee mzaa Festo Pab kwaan zlak xaa nzho lozhyib lo Jul, tub xaa nabeyy lo tub gayoo soldad, xaa nak xaa partid kwaan le Augusto.
1 E, como se determinou que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da corte augusta.
2 Nu ngu nu leen tub bark kwaan mroo yezh Adramitio kwaan merla roo nya naz Asia. Noka nzo Aristarco kwaan nu, xaa ne nak xaa yezh Tesalónica, tub yezh kwaan nabeyy Macedonia.
2 E, embarcando em um navio de Adramítio, que estava prestes a navegar em demanda dos portos pela costa da Ásia, fizemo-nos ao mar, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Nu stub mbizh mzhin nu yezh Sidón, nu lee Jul wen doo ngok xaa lo Pab, nu mlaa xaa ngwasewii Pab lo re xmig Pab, nu mlaa xaa zee lee re xmig Pab zaa kwaan ndaw xaa nu re kwaan nkin xaa.
3 No dia seguinte chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com bondade, permitiu-lhe ir ver os amigos e receber deles os cuidados necessários.
4 Gorna mroo nu Sidón, nu nel nze doo mbi naz nzha nu, kwaanzee mzaa nu welt naz tich yizhyo Chipre, kwaan nzhi leen nistoo, zee saawa mbi lo nu.
4 Partindo dali, fomos navegando a sotavento de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Nu gwluzh mded nu leen nistoo gax yizhyo Cilicia nu yizhyo Panfilia, zeera mzhin nu yizhyo cheen Licia zee ngwa nu tub yezh kwaan le Mira.
5 Tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Nu baa lee xaa nabeyy lo tub gayoo soldad ngune lo tub bark cheen xaa yezh Alejandría, kwaan nya naz yizhyo Italia, nu mnabeyy xaa zee ngu nu leen kwaane.
6 Ali o centurião achou um navio de Alexandria que navegava para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Zyen doo mbizh chuwlazh doo mze nu leen bark nu nagan doo mzhin nu tub yizhyo le Gnido. Nu nel seetaka nze mbi naz nzha nu, kwaanzee nya nu naz yezh Salmón lo Creta, yizhyo kwaan nzhi leen nistoo, zee saaw Creta mbi lo nu.
7 Navegando vagarosamente por muitos dias, e havendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos a sotavento de Creta, à altura de Salmone;
8 Nanagant nya nu duzna naz roo nistoo, axta mzhin nu tub pa le Pwert Wen gax yezh Lasea.
8 e, costeando-a com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Nu nel ngok doo nu tras zyen mbizh nu ya naganla yaka nu leen nistoo, nel ngokla re mbizh kwaan nroo doo mbi, kwaanzee Pab nzhé lo re xaa:
9 Havendo decorrido muito tempo e tendo-se tornado perigosa a navegação, porque já havia passado o jejum, Paulo os advertia,
10 —Xmig na, ne wen na, nawent ya be; chelee be roo be nee, telisa lux bark, noka lux re kwaan nzho leen bark, nu nzho ryez yet re be.
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser com avaria e muita perda não só para a carga e o navio, mas também para as nossas vidas.
11 Per lee xaa nabeyy lo tub gayoo soldad, nambint xaa kwaan nzhé Pab, mas mbin xaa kwaan nzhé bixwann bark nu kwaan nzhé xaa nzeno bark.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao dono do navio do que às coisas que Paulo dizia.
12 Nu pwert ba nanakt wen kwaz nu re mbee nla nal. Kwaanzee mer rese xaa mle xgab mas wen roo nu baa, nu nya nu naz Pwert Fenice. Pwert Fenice noka nak cheen Creta, nu nxal pwert naz pa nyaz mbizh. Nu baa ded nu re mbee kwaan nla nal.
12 E não sendo o porto muito próprio para invernar, os mais deles foram de parecer que daí se fizessem ao mar para ver se de algum modo podiam chegar a Fênice, um porto de Creta que olha para o nordeste e para o sueste, para ali invernar.
13 Mle re xaa xgab nzho mod nzha nu stuba, nel chepse mbi nze naz lo yizhyo nu nze naz lo nistoo, zee ngu re nu leen bark, nu nzhekla nu nya nu gax gax roo yizhyo Creta.
13 Soprando brandamente o vento sul, e supondo eles terem alcançado o que desejavam, levantaram ferro e iam costeando Creta bem de perto.
14 Per gwluzh xep lee mbi nye doo nze naz stub ta, nu mkeeya bark.
14 Mas não muito depois desencadeou-se do lado da ilha um tufão de vento chamado euro-aquilão;
15 Nu mzeloya mzobyaaya bark naz xsaww nistoo. Nu nel naz pa nzha nu nze mbi, zee mlaa nu mbe mbi bark.
15 e, sendo arrebatado o navio e não podendo navegar contra o vento, cedemos à sua força e nos deixávamos levar.
16 Mded nu tich yizhyo Clauda kwaan nzhi leen nistoo, pa nanroot mbi nye. Nu bid doo mded nu mtexoob nu kano naz leen bark naro.
16 Correndo a sota-vento de uma pequena ilha chamada Clauda, somente a custo pudemos segurar o batel,
17 Gwluzh gorna ngulo mtexoob nu kano leen bark, zee mkado xaa bark naro zee naluxta, nel nzheb xaa napa lee bark kayasob lo yux kwaan le Sirte. Nu mla xaa re lon yek bark, zee mlaa xaa mbe mbi bark.
17 o qual recolheram, usando então os meios disponíveis para cingir o navio; e, temendo que fossem lançados na Sirte, arriaram os aparelhos e se deixavam levar.
18 Nu lee stub mbizh, seetaka nye doo nroo mbi, zee lee re xaa mzelo mlebi re kwaan nzhano bark leen nistoo.
18 Como fôssemos violentamente açoitados pela tempestade, no dia seguinte começaram a alijar a carga ao mar.
19 Nu lee myon mbizh, mlebi xaa re kwaan nle xchiin bark leen nistoo.
19 E ao terceiro dia, com as próprias mãos lançaram os aparelhos do navio.
20 Nu zyen mbizh namlut lo mbizh nixa lo mbal yiba lo nu, nu seetaka nroo doo mbi, zee namzaktra re nu le nu gan.
20 Não aparecendo por muitos dia nem sol nem estrelas, e sendo nós ainda batidos por grande tempestade, fugiu-nos afinal toda a esperança de sermos salvos.
21 Nu zyen mbizh nzha zer gaw nu, zee lee Pab mzoli xsaww lo re nu, nu né xaa:
21 Havendo eles estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, devíeis ter-me ouvido e não ter partido de Creta, para evitar esta avaria e perda.
22 Per nal blo gu balor lextoo gu, nel nik tub re be nayeta, nebse bark ne lux.
22 E agora vos exorto a que tenhais bom ânimo, pois não se perderá vida alguma entre vós, mas somente o navio.
23 Lee Dios Xaa Nabeyy lo na, xaa nkee na zhiin lo mxaal tub xmandad ngunii lo na nawzheze,
23 Porque esta noite me apareceu um anjo do Deus de quem eu sou e a quem sirvo,
24 nu né xaa lo na: “Nazhebt lu Pab, nel kan lu, zee nalat Dios yet nik tub re xaa nzho re gu leen bark, nel mbin Dios xtizh lu nu nkin ya lu lo xaa nabeyy Roma”.
24 dizendo: Não temas, Paulo, importa que compareças perante César, e eis que Deus te deu todos os que navegam contigo.
25 Kwaanzee xmig na, nazhebt gu, nel ne wen na zak rese kwaan nguné xmandad Dios lo na.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo; pois creio em Deus que há de suceder assim como me foi dito.
26 Per telisa lee bark yisob roo yizhyo kwaan nzho leen nistoo.
26 Contudo é necessário irmos dar em alguma ilha.
27 Per leezha nzha chida mbizh nzho nu leen nistoo, yaal zee mzhin nu nistoo pa le Nistoo Adriático. Nu lee mbi nzhenoka bark naz baa nu naz ree. Nu kan wall yaal lee re xaa nzhano bark mzeen lee nu nzhazhin gax yizhyo.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós ainda impelidos pela tempestade no mar de Ádria, pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros a proximidade de terra;
28 Zee mchiix xaa ne paro nech nis, nu baa nech galbchii xop metr. Nu delant xep mchiix xaa stub welt, nu nee nech galbgazhaka metr.
28 e lançando a sonda, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, e tornando a lançar a sonda, acharam quinze braças.
29 Nzheb xaa napa lee bark kayal cho ke, kwaanzee mkee xaa tap yiib reke bark kwaan la axta xan nistoo zee naxonnt bark tant. Lee re xaa nzak: “Oj mkaxnila yizhyo”.
29 Ora, temendo irmos dar em rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, e esperaram ansiosos que amanhecesse.
30 Per lee re xaa nkee zhiin leen bark mle xgab xonn. Nu mzelo xaa kala xaa kano lo nis, nu mle xaa mod xaa kaselaka yiib cheen bark leen nis, nebse zee ta xonn xaa leen kano.
30 Procurando, entrementes, os marinheiros fugir do navio, e tendo arriado o batel ao mar sob pretexto de irem lançar âncoras pela proa,
31 Per Pab nzhéya lo xaa nabeyy lo re soldad nu lo re soldad:
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Zee lee re soldad mchoog re doo kwaan nkadoo kano zee lawa lo nistoo.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Nu gorna nzhakaxnila yizhyo, Pab nzhé lo re xaa:
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis em jejum, não havendo provado coisa alguma.
34 Nal nii na lo gu, daw gu zee nayeta gu, nel nik tub xaa nayeta.
34 Rogo-vos, portanto, que comais alguma coisa, porque disso depende a vossa segurança; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Nu gorna ngulo sbaa nzhé Pab, zee mzen Pab cha pan nu mzaa xaa dixkix lo Dios lo re xaa, nu mxux xaaya nu mzelo xaa ndaw xaa.
35 E, havendo dito isto, tomou o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo-o começou a comer.
36 Zee ngu balor lextoo rese xaa nu noka re xaa ndaw.
36 Então todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 Chop yiyoo nzho chongal nzho chiinmtub xaa nak re nu, xaa nzho leen bark.
37 Éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Gwluzh gorna ngulo ndaw re nu parosa nguzhe lextoo nu, zee mlebi xaa re nzhobxtil leen nis zee gak naxex bark.
38 Depois de saciados com a comida, começaram a aliviar o navio, alijando o trigo no mar.
39 Gorna mkaxni yizhyo, lee re xaa nkee zhiin leen bark namlabeyyt xaa yizhyo ba, per mlu tub yaa nistoo kwaan nzhi yux roo lo xaa; mle re xaa xgab chep xaa bark naz baa.
39 Quando amanheceu, não reconheciam a terra; divisavam, porém, uma enseada com uma praia, e consultavam se poderiam nela encalhar o navio.
40 Zee mchoog xaa re doo kwaan nkadoo re yiib kwaan nsekwaz bark, mlaa xaa mlaya leen nistoo. Nu mxek re xaa yag kwaan nle nze bark. Zeera mlep xaa lon kwaan nzen mbi nu sbaa lee bark mzelo mbii lo yux.
40 Soltando as âncoras, deixaram-nas no mar, largando ao mesmo tempo as amarras do leme; e, içando ao vento a vela da proa, dirigiram-se para a praia.
41 Per lee bark mzeeb neb lo yux nu baa ngusoba, nu nyentra mod guna. Lee naz xan bark mzelo mlux nel tant mzaa golp nistooya.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam o navio; e a proa, encravando-se, ficou imóvel, mas a popa se desfazia com a força das ondas.
42 Lee re soldad nzhekla gut re pres, xaa nzheno xaa, zee naxonnt re xaa le xaa nadar lo nistoo.
42 Então o parecer dos soldados era que matassem os presos para que nenhum deles fugisse, escapando a nado.
43 Per lee xaa nabeyy lo tub gayoo soldad, namzeyalt xaa le xaa sbaa, nel nanzheklat xaa yet Pab. Lee xaa nabeyy tub gayoo soldad mnabeyy nzhé:
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, estorvou-lhes este intento; e mandou que os que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra;
44 Zeera reke re xaa nagakt le nadar, nu zen xaa tub le tab o re yag byog cheen bark.
44 e que os demais se salvassem, uns em tábuas e outros em quaisquer destroços do navio. Assim chegaram todos à terra salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.