Atos 22
Wdizh kwaan nyaadno yalnaban (ZPONT) vs NVT
1 —Rese gu, xaa sawlazh be, kenzha gu kwaan nzhekla na nii na lo gu.
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Nu gorna mbin re xaa lee Pab ngunii lo re xaa kwaan mer xtizh xaa, kwaan nak hebreo, mas namkeetra re xaa rezh. Zee Pab nzhé:
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 —Na nak tub xaa Israel. Ngol na Tarso, tub yezh cheen Cilicia, per mxen na nee Jerusalén, nu mseed na lo tub xaa le Gamaliel, nu mseedra na rese ley cheen re xey be xaa yilo. Nu mlozhaw na ley cheen Ches, kwentaxa kale gu nal.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Kwaanzee yilo mrenal na re xaa kwaan nzhake tich Naz Kub cheen Jesús, zee gut na xaa. Kwaanzee mchep na xaa lozhyib, nexa ped ngwnaaya o xaabyiya.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Lee ngwleyy non doo nu rese xaa gol nzho mod zaa xaa kwent wli re kwaane. Nel re xaa ne mzaa tub yech lo na kwaan diizh zee kab na re xaa Jesús, xaa nzho yezh Damasco, zee yaadno na xaa Jerusalén nu chep na xaa lozhyib, zee chezi xaa xaa.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 ’Per gorna nzha na naz gorna mer zhin na yezh Damasco, kan rolta mbizh, lee tub xni kwaan mroo naz yiba mla dub welt lo na,
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 nu mla na lo yo. Zee mbin na tub bos kwaan nguné lo na: “Saulo, Saulo, ¿chozhiin nrenal lu na?”
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 Nu lee na mnabdizh: “¿Cho lu Xaa Nabeyy?” Nu lee tub bos ngunii lo na né: “Na nak Jesús xaa Nazaret, xaa nrenal lu”.
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Lee re xaa kwaan nzha kwaan re nu ngune xaa lo xni nu mzheb xaa per namlat kwaan né bos lo na yek xaa.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Na mnabdizh: “Guné nen cho kwaan nzhekla lu le na Xaa Nabeyy”. Nu lee Xaa Nabeyy né lo na: “Guxso gwa Damasco. Nu baa né xaa nen cho kwaan nzhaal le lu.”
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Lee xni zee tira msechool lo na, lee re xaa kwaan nzha kwaan re nu mzen yaa na nu mbe xaa na yezh Damasco.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 ’Baa nzho tub xaabyi xaa le Ananías, nu rese xaa sawlazh be, xaa nzho yezh Damasco nzhedizh wen xaa xaa ne. Nu noka ngozhaw xaa ley cheen Ches.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Ananías mbid lo na, nu gorna mzhin xaa né xaa: “Wech Saulo, nal wii lu stuba”. Nu gorzee lee na mwii stuba, nu mlu xaa lo na.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Zee Ananías né: “Lee Dios cheen re xey be mleey lu, zee ne lu xana kwaan nzhekla Dios le lu, nu zee wii lu lo lee Xaa Nali, nu gon lu xtizh xaa kwaan mer lee xaa nii.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Nu lu zaa kwent cheen xaa leen dubse yizhyo, re kwaan ngune lu, nu re kwaan mbin lu.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Nal nakwaztra lu. Guxso, nu brubnis, nu gunaab lo Xaa Nabeyy zee chee xaa rese kwaan nawent kwaan mle lu.”
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 ’Nu gorna mbare na Jerusalén, ngwa na lo lach roo yidoo, nu mdizhno na Dios, nu ta mlu Dios tub kwaan lo na.
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 Mlu Xaa Nabeyy lo na, nu né xaa lo na: “Le prad broo Jerusalén, nel nagont xaa kwaan zaa lu kwent cheen na”.
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 Lee na nzhé: “Xaa Nabeyy, nlabeyy re xaa na, nu ne re xaa lee na nya rese pa nkasa nu nseed nu xtizh lu, zee mzen na re xaa ngwii lo lu nu ngo na xaa lozhyib, nu mza naya yenn xaa.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Nu gorna mbit re xaa Steb, xaa mzaa kwent cheen lu, noka na mzo baa, nu nyakla na lee re xaa kazaake Steb, nu axta mkanap na xab re xaa kwaan mbit Steb.”
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Zee né Jesús lo na: “Broo, lee na xaal lu zit lo re xaa nanakt xaa Israel”.
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Kombasa mkenzha re myet axta gorna lee Pab nzhé, ya xaa axta re xaa nanakt xaa Israel; zee mzelo re myet mbazhe nu nzhé:
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Nu nel nye doo mbazhe re myet nu nrib xaa xab xaa, nu ngoll xaa yo lo mbi,
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 zee lee xaa nabeyy lo tub mil soldad, mchep Pab lozhyib, nu mnabeyy xaa zee zaa xaa yenn xaa, zee koo Pab roo Pab chozhiin nayii re myet ne Pab.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Per gorna ngulola mkado xaa xaa zee zaa xaa yenn xaa, Pab nzhé lo xaa nabeyy lo tub gayoo soldad, xaa nzo baa:
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Gorna mbin xaa nabeyy lo tub gayoo soldad kwaane, zee ngwa xaa nu nzhé xaaya lo xaa nabeyy lo tub mil soldad:
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Zee lee xaa nabeyy lo tub mil soldad mbii lo Pab, nu mnabdizh xaa lo Pab:
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Lee xaa nabeyy lo tub mil soldad nzhé lo Pab:
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Nu leezha mbin re xaa nzha keeya yek Pab kwaane, mbachii xaa lo xaa; nu noka xaa nabeyy lo tub mil soldad, gorna mzeen xaa lee Pab nak xaa Roma, mzheb xaa nel lee xaa mnabeyy zee mkado re xaa Pab.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Nu lee stub mbizh, lee xaa nabeyy lo tub mil soldad nzhekla nen chozhiin nayii re xaa Israel ne Pab, zee mxek xaa Pab nu mnabeyy xaa zee kasa xaa re ngwleyy non nu rese xaa nak zhiin. Zeera mbe xaa Pab nu mzo xaa xaa delant lo re xaa.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.