Lucas 11
Diidz ne rdeed guielmban (ZPMNT) vs ACF
1 Tib vuelt, loxaque blozh bzodiidznie Jesús Dios, wbig tib xpëëdscuel me rëb lo me:
1 E aconteceu que, estando ele a orar num certo lugar, quando acabou, lhe disse um dos seus discípulos: Senhor, ensina-nos a orar, como também João ensinou aos seus discípulos.
2 Dzigo rëbchaa Jesús:
2 E ele lhes disse: Quando orardes, dizei: Pai nosso, que estás nos céus, santificado seja o teu nome; venha o teu reino; seja feita a tua vontade, assim na terra, como no céu.
3 Beeṉ guieḻnzaac bneedz ncuaaṉe dioow no nadze.
3 Dá-nos cada dia o nosso pão cotidiano;
4 Bzhiguieḻ beeṉ no perdon grëse doḻ ne ziodziuuṉ no lo luu,
4 E perdoa-nos os nossos pecados, pois também nós perdoamos a qualquer que nos deve, e não nos conduzas à tentação, mas livra-nos do mal.
5 ’Sca nagoṉ gnee to ―rëb Jesús―. Ncuaaṉe gnab to lo me zneedz mew. Samiechse to name, gzoob ne wxiṉa, lega nacle glanso tib zha ne ndzieeldiidz to ni guieṉd pe gdeed to gow zho. Dzigo tsie to lidz stib zha ne ndzieeldiidz to guiab to lo zho: “Bzhiguieḻ beeṉxtad tsoṉaque xcuuṉ luu lo naa.
5 Disse-lhes também: Qual de vós terá um amigo, e, se for procurá-lo à meia-noite, e lhe disser: Amigo, empresta-me três pães,
6 Lega nacle blanso tib zha ne ruṉbey naa, na guieṉd pe gded naa yquiin zho.”
6 Pois que um amigo meu chegou a minha casa, vindo de caminho, e não tenho que apresentar-lhe;
7 Segur znë zho: “Guṉneete luu naa nu, dziitsle nioog ro lidz naa, nataa nixguies grë xpëëd naa; grieelod gache naa gnedz naa ncuaaṉe racladz luu.”
7 Se ele, respondendo de dentro, disser: Não me importunes; já está a porta fechada, e os meus filhos estão comigo na cama; não posso levantar-me para tos dar;
8 Per teḻne sonaad to ga, gaṉse zho tibaque quianee to, gnid naa zho tsieched zho gneedz zho ncuaaṉe racladz to. Per gneedzd zhow porne ndzieeldiidz to zho, sinque laa zho gneedza porne goṉ zho tibaque quianab tow.
8 Digo-vos que, ainda que não se levante a dar-lhos, por ser seu amigo, levantar-se-á, todavia, por causa da sua importunação, e lhe dará tudo o que houver mister.
9 Scaque nagoṉ none guṉ to, zeeṉe pe gnab to lo Dios. Ncuaaṉe rquiin to, goḻnaba lo me, scagaa me zneedz mew. Goḻguib teḻ pe racladz to, me nac meṉ ne gacnie to gdziel tow. Goḻcuedzlë me, scagaa me scaania me to.
9 E eu vos digo a vós: Pedi, e dar-se-vos-á; buscai, e achareis; batei, e abrir-se-vos-á;
10 Sac grëse zha ne rbig lo me rnab zho ncuaaṉe rquiin zho, rdeed mew. Zha ne rguib ncuaaṉe racladz zho, racnie me zho rdziel zhow. Zha ne rbedzlë me, rcaania me zho.
10 Porque qualquer que pede recebe; e quem busca acha; e a quem bate abrir-se-lhe-á.
11 ’Goḻguieṉ gaṉle, zig nac to, zeeṉe rnab xpëëd to tib meḻ gow win, ¿niacxe ziazh to co to tib meeḻ nia win?
11 E qual o pai de entre vós que, se o filho lhe pedir pão, lhe dará uma pedra? Ou, também, se lhe pedir peixe, lhe dará por peixe uma serpente?
12 Zeeṉe rnabgaa win tib dzit, ¿niacxe zgo to tib meegu nia win?
12 Ou, também, se lhe pedir um ovo, lhe dará um escorpião?
13 Led rioxco to lëë niapse ncuaaṉe wen rdeed to lo xpëëd to, niicle ne miech ntseeb nac to. Teḻne sca rioxco to xpëëd to, peleḻ Pxoz to dzigo, meṉ ne zob gbaa, tsoxcod me to. Ib tedsod grëse zha ne gnab lo me gdeed me ncuaaṉe rquiin zho, zdeed mew; haxta zha ne gnab cxeeḻ me Espíritu Sant gacnie zho, zuṉ me miṉe gnab zho.
13 Pois se vós, sendo maus, sabeis dar boas dádivas aos vossos filhos, quanto mais dará o Pai celestial o Espírito Santo àqueles que lho pedirem?
14 Tib vuelt beṉcxooṉ Jesús meṉdox ne nosacsi tib mgui co. Ib gacd gnee mgui, sac psaṉ ngop ma mgui. Dzigo zigne beṉcxooṉ Jesús ma, laa mgui psilo bnee. Grë miech ne ndxie ga, bzee zdoo zho goṉ zhow.
14 E estava ele expulsando um demônio, o qual era mudo. E aconteceu que, saindo o demônio, o mudo falou; e maravilhou-se a multidão.
15 Nogaa zho rnee, Beelzebú ma ne rnabey lo meṉdox, ma co nacnie me gane rrieelo ruṉcxooṉ me meṉdox.
15 Mas alguns deles diziam: Ele expulsa os demônios por Belzebu, príncipe dos demônios.
16 Brieequia spalal zho, rnab zho lo me guṉ me pe stib milagr, parne gliladz zho nli Dios pxeeḻ me.
16 E outros, tentando-o, pediam-lhe um sinal do céu.
17 Bieṉ Jesús zha rza guic zha ne noneenë me ga, dzigo rëbchaa me lo zho:
17 Mas, conhecendo ele os seus pensamentos, disse-lhes: Todo o reino, dividido contra si mesmo, será assolado; e a casa, dividida contra si mesma, cairá.
18 Scaque meṉdox nagoṉ, teḻne lëëque lëë ma guṉcxooṉ sameṉdox ma, ¡pe nale na bnitlo ma! Laa naa rne miṉ rii lo to, porne rnee to ma ne rnabey lo meṉdox nacnie naa, gane rrieelo ruṉcxooṉ naa ma.
18 E, se também Satanás está dividido contra si mesmo, como subsistirá o seu reino? Pois dizeis que eu expulso os demônios por Belzebu.
19 Nana teḻne sca rzac to, ¿zha ne nacgrë to dzigo, cho nacnie zho ne ye zho ruṉcxooṉ ma? Gase nagaṉle rlu doḻdox i quiayuṉ to squi rnee to.
19 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam vossos filhos? Eles, pois, serão os vossos juízes.
20 Saṉgue teḻ naa, Dios nacnie naa ruṉcxooṉ naa meṉdox, ni ga rlu gaṉle laa Dios pxeeḻle meṉ ne gnabey lo to.
20 Mas, se eu expulso os demônios pelo dedo de Deus, certamente a vós é chegado o reino de Deus.
21 ’¡Masaque nac meṉdox zig tib zha ne no xfuers! Tib zha ne no xfuers, teḻ tibaque ney zho xquiib zho, ¿cho dieṉ lega sëëb lidz zho gla ncuaaṉe quianie zho?
21 Quando o valente guarda, armado, a sua casa, em segurança está tudo quanto tem;
22 Per zeeṉe rrieequia stib zha ne mazdraa no xfuers, zha cole rtiche zha co, ruṉcxooṉ zho zho, riaaṉnie zho grë ncuaaṉe gopcheṉ zho.
22 Mas, sobrevindo outro mais valente do que ele, e vencendo-o, tira-lhe toda a sua armadura em que confiava, e reparte os seus despojos.
23 Goḻgacnaṉ sca gaṉle, zha ne rlëë lo naa, ga rlu nacnied zho naa; ni zha ne racnied naa lo xtsiṉ naa, paat yquiind zho.
23 Quem não é comigo é contra mim; e quem comigo não ajunta, espalha.
24 ’Meṉdox ne rsacsi miech, zeeṉe laa ma rsaan zho, rie ma riequianzë ma dan zaatne choot miech guieṉd, rguib ma dieṉ pa cuëz ma; raṉse ma rdzield zaatne cuëz ma, rnee ma: “Mazd gbire naa guia naa lidz naa stib.”
24 Quando o espírito imundo tem saído do homem, anda por lugares secos, buscando repouso; e, não o achando, diz: Tornarei para minha casa, de onde saí.
25 Dzigo rbire ma, zeeṉe rdziṉ ma lo zha ne psacsi ma ga, masaque rzac ma zho zig rzac miech tib yu ne griiṉ blioob, tib yu ne iṉe nzhixcuaa leṉ.
25 E, chegando, acha-a varrida e adornada.
26 Dzigo rie ma riexi ma zgadz sameṉdox ma, ma ne mazdraa ntseeb, rdziṉ ma gza ma rzëëb ma zdoo zha co, rsilo ma rsacsi ma zho. ¡Horcole mazdraa mban ruṉ ma zho!
26 Então vai, e leva consigo outros sete espíritos piores do que ele e, entrando, habitam ali; e o último estado desse homem é pior do que o primeiro.
27 Sca quianee Jesús, zeeṉe nguiedz bnee tib wnaa ne no lad grë miech ne ndxie lo me ga, rëb wnaa co:
27 E aconteceu que, dizendo ele estas coisas, uma mulher dentre a multidão, levantando a voz, lhe disse: Bem-aventurado o ventre que te trouxe e os peitos em que mamaste.
28 Pquiab Jesús rëb me:
28 Mas ele disse: Antes bemaventurados os que ouvem a palavra de Deus e a guardam.
29 Miech guizhiu ne quiadziṉraa lo me ga, dzigo bnee me rëb me:
29 E, ajuntando-se a multidão, começou a dizer: Maligna é esta geração; ela pede um sinal; e não lhe será dado outro sinal, senão o sinal do profeta Jonas;
30 Haxta dzigoraa nagoṉ guieṉ to nli Dios pxeeḻ naa. Sac teḻ Jonás, zeeṉe gocnaṉ zha Nínive zha bzhaac me, dzigo bliladz zho nli Dios pxeeḻ me.
30 Porquanto, assim como Jonas foi sinal para os ninivitas, assim o Filho do homem o será também para esta geração.
31 Ni gacnaṉ to gaṉle, zeeṉe gaḻ dze ne laa Dios guṉ xquieḻwxtis me, zieso wnaa ne goc rein nëz Sabá, steedquie me to. Sac goṉ pa lo ga briee me, biaad me biadquiaadiag me grë xtiidz Salomón; ni to, lo to nu zo meṉ ne mazdraa non lo Salomón, ni nëd to gon to xtiidz me.
31 A rainha do sul se levantará no juízo com os homens desta geração, e os condenará; pois até dos confins da terra veio ouvir a sabedoria de Salomão; e eis aqui está quem é maior do que Salomão.
32 Scaque grë zha Nínive, steedquie zho to; sac goṉ zeeṉe güeynee Jonás lo zha Nínive, znuse bin zho diidz psaan zho xquieḻntseeb zho wbig zho lo Dios; ni to, lo to nu zo meṉ ne mazdraa non lo Jonás, ni ib ruṉcasde to me.
32 Os homens de Nínive se levantarão no juízo com esta geração, e a condenarão; pois se converteram com a pregação de Jonas; e eis aqui está quem é maior do que Jonas.
33 ’Tsod zha ne yquiaagui tib biini, lozh ga ctoos zho pe cos low, gzolangaa zhow zaatne ngueets. Sac biini ne rquia, glaa rzoba par gziiniw leṉ yu, zeeṉa guiab biini lo grëse zha ne sëëb leṉ yu.
33 E ninguém, acendendo uma candeia, a põe em oculto, nem debaixo do alqueire, mas no velador, para que os que entram vejam a luz.
34 Rrieequia nac bziaalo miech zig nac tib biini. Teḻne niapse lo grë ncuaaṉe ndzinli rwi zho, dzigo gdipse xcuerp zho no lo guieḻbiini. Laa teḻne loxaque lo grë ncuaaṉe nonguieḻdgaa rwi zho, dzigo gdipse xcuerp zho no lo guieḻcow ga.
34 A candeia do corpo é o olho. Sendo, pois, o teu olho simples, também todo o teu corpo será luminoso; mas, se for mau, também o teu corpo será tenebroso.
35 Goḻguieṉ sca pa lo rwi to, napaa laa ne tso to lo biini, leḻ lo guieḻcow no to.
35 Vê, pois, que a luz que em ti há não sejam trevas.
36 Sac goṉ, teḻ dipse xcuerp to no lo guieḻbiini, ni tib lëw nod lo ncow, zlupaa to; sac masaque nac to ga zig tib zha ne zo gax tib lo biini nroob.
36 Se, pois, todo o teu corpo é luminoso, não tendo em trevas parte alguma, todo será luminoso, como quando a candeia te ilumina com o seu resplendor.
37 Zeeṉe blozhse bnee Jesús lo grë miech co, dzigo bredz tib zha farisé me güeynie zho me tib wagw lidz zho.
37 E, estando ele ainda falando, rogou-lhe um fariseu que fosse jantar com ele; e, entrando, assentou-se à mesa.
38 psilo me dow me, per bdiibd me nia me zigne nacpaa xcostumbr grë zha Israel. Zeeṉe goṉ zha farisé cow, rlozhd gzee zdoo zho;
38 Mas o fariseu admirou-se, vendo que não se lavara antes de jantar.
39 dzigo rëbchaa me:
39 E o Senhor lhe disse: Agora vós, os fariseus, limpais o exterior do copo e do prato; mas o vosso interior está cheio de rapina e maldade.
40 ¡Nadzpaa ncow nac guic to! ¿Pe rieṉde to racladzd Dios ne laglaase glu miech wen nac to, sinque racladz me desde zdoo to gac to miech wen? Sac dib nacse to psaṉ me to.
40 Loucos! Quem fez o exterior não fez também o interior?
41 Laa ne squi no to noban to, mazd goḻdeed ncuaaṉe naccheṉpaa to lo grë zha ne guieṉd pe yquiin, zeeṉa gac to miech ne nlipaa wen.
41 Antes dai esmola do que tiverdes, e eis que tudo vos será limpo.
42 ’¡Probsaxe to! Rzac to demas nguzobdiidz to lo Dios, rio to haxta grë guizh bitxtil, grë guizh rud, ni grëragaa guizh ne ran to, rdeed to xdiezm to yadoo; per rioxcode to gban to zigne rnabey Dios, ib rioxcode to gleynie to samiech to. Ible none tsoxco to miṉ rii, ni bii scaquegaa tsoxco to gdeed to xdiezm to.
42 Mas ai de vós, fariseus, que dizimais a hortelã, e a arruda, e toda a hortaliça, e desprezais o juízo e o amor de Deus. Importava fazer estas coisas, e não deixar as outras.
43 ¡Probsaxe to! Rdziladz to gacnon to lo miech, zeeṉe rie to yadoo, zaatne glupaa non to, ga rzob to; scaque ndooladz racladz to gnee miech bdiuzh lo to, zeeṉe rdzieel zho to dib ro nëz.
43 Ai de vós, fariseus, que amais os primeiros assentos nas sinagogas, e as saudações nas praças.
44 ¡Probsaxe to, lëëtaa rdzieel to grë to maistr ley! Masaque nac to zig nac grë baa ne rludraa pa nac. Teḻ baa cow, zeeṉe rded zho zaatne niaaw, ib rieṉd zho lad grë ncuaaṉ noyodz ga, noded zho.
44 Ai de vós, escribas e fariseus, hipócritas! que sois como as sepulturas que não aparecem, e os homens que sobre elas andam não o sabem.
45 Horco pquiab tib maistr ley, rëb zho lo me:
45 E, respondendo um dos doutores da lei, disse-lhe: Mestre, quando dizes isso, também nos afrontas a nós.
46 Pquiab Jesús rëb me:
46 E ele lhe disse: Ai de vós também, doutores da lei, que carregais os homens com cargas difíceis de transportar, e vós mesmos nem ainda com um dos vossos dedos tocais essas cargas.
47 ¡Probsaxe to! Paat rquiinda goṉ squi rio to, rlozhd dieeṉ paraa rzhixcuaa to ro xpaa grë zha ne biadteed xtiidz Dios padzeela.
47 Ai de vós que edificais os sepulcros dos profetas, e vossos pais os mataram.
48 ¡Igual ntseeb to grë pxozgol to! Sac goṉ, zha beet grë zha co, laa to no rzhixcuaa to ro baa.
48 Bem testificais, pois, que consentis nas obras de vossos pais; porque eles os mataram, e vós edificais os seus sepulcros.
49 Naṉle Dios squitaa ntseeb zdoo to, miṉe ruṉ to ga bnee me, zeeṉe rëb me: “Sxeḻ naa grë zha ne tsieteed xtidz naa lo zho, sxeḻ naa zha ne tsieneew lo zho, per naṉle naa gaṉdzed zho zho, haxta zut zho groḻ zho.”
49 Por isso diz também a sabedoria de Deus: Profetas e apóstolos lhes mandarei; e eles matarão uns, e perseguirão outros;
50 Gacnaṉ to sca gaṉle, grë to miech ne mban leṉ dze rii, grë to guṉquizh Dios xchen grë zha ne pxeeḻ me biadteed xtiidz me wlal ne ndxie guidzliu,
50 Para que desta geração seja requerido o sangue de todos os profetas que, desde a fundação do mundo, foi derramado;
51 desde Abel haxta Zacarí meṉ ne beet pxozgol to leṉ yadoo zaatne nac gax lo pcoog. ¡Ne nligaa grëse doḻ co goṉ, to quizha!
51 Desde o sangue de Abel, até ao sangue de Zacarias, que foi morto entre o altar e o templo; assim, vos digo, será requerido desta geração.
52 ¡Probsaxe to maistr ley squi nac to, ib rneede to diidzli lo miech! Nac diidz to cseed miech guieṉ zho zha nac Xtiidz Dios, per nëde to gliladz tow, ni niicle nëëdgaa to gliladz zha ne racladz ycaaniaw.
52 Ai de vós, doutores da lei, que tirastes a chave da ciência; vós mesmos não entrastes, e impedistes os que entravam.
53 — ausente —
53 E, dizendo-lhes ele isto, começaram os escribas e os fariseus a apertá-lo fortemente, e a fazê-lo falar acerca de muitas coisas,
54 — ausente —
54 Armando-lhe ciladas, e procurando apanhar da sua boca alguma coisa para o acusarem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.