Atos 26
Diidz ne rdeed guielmban (ZPMNT) vs ACF
1 Dzigo rëb rey Agrip lo Pabl, mezhal gnee dieṉ zha naca. Nacne blis nia Pabl psilo Pabl bnee Pabl rëb Pabl:
1 Depois Agripa disse a Paulo: É permitido que te defendas. Então Paulo, estendendo a mão em sua defesa, respondeu:
2 ―Rley naa goṉ rey Agrip ne laa naa ziaḻ lo luu nadze, zeeṉa gzodiidz naa lo luu gacnaṉ luu gaṉle nlid grë ncuaaṉe rquiaqui grë meṉladz naa naa.
2 Tenho-me por feliz, ó rei Agripa, de que perante ti me haja hoje de defender de todas as coisas de que sou acusado pelos judeus;
3 Rley naa sac naṉ naa naṉpaa luu zha nac grë xcostumbr no, grë ncuaaṉe rliladz no. ¡Rnab naa lo luu sca, guieete luu yquiaadiag luu grë miṉe gne naa!
3 Mormente sabendo eu que tens conhecimento de todos os costumes e questões que há entre os judeus; por isso te rogo que me ouças com paciência.
4 ’Grëse zha Israel naṉ wen zho gaṉle zha mban naa, sac mëëdlas naa bdziṉ naa Jerusalén, ga broob naa.
4 Quanto à minha vida, desde a mocidade, como decorreu desde o princípio entre os da minha nação, em Jerusalém, todos os judeus a conhecem,
5 Naṉpaa zho zha farisé goc naa, ni zha farisé nac zha ne rioxcoraa ruṉ grëse miṉe rliladz zha Israel.
5 Sabendo de mim desde o princípio (se o quiserem testificar), que, conforme a mais severa seita da nossa religião, vivi fariseu.
6 Per mazd goṉ, laa zho rlëë lo naa porne dib zdoo naa rliladz naa laa Dios beeṉle miṉe psaṉ me diidz lo grë pxozgol no.
6 E agora pela esperança da promessa que por Deus foi feita a nossos pais estou aqui e sou julgado.
7 Grëse zha Israel, zigne ziaad zho lo gza tsiipchop dii ne psaṉ xmeṉgol no, grëse zho dze guieel bii quiambëz zho gac miṉ co. ¡Masaque rzac zho doḻ ga quiayuṉ naa rliladz naa laaw gocle!
7 À qual as nossas doze tribos esperam chegar, servindo a Deus continuamente, noite e dia. Por esta esperança, ó rei Agripa, eu sou acusado pelos judeus.
8 Haxta to, zeeṉe rzet naa zrieeban miech, rzhidz to ron tow, ¿pe rzac to naa grieelod Dios guṉ me miṉ co?
8 Pois quê? julga-se coisa incrível entre vós que Deus ressuscite os mortos?
9 ’Glo nli ptsidiḻ naa grë zha ne rliladz Jesús meṉ Nazaret, masaque rzaac naa lëëw ga quiayuṉ naa.
9 Bem tinha eu imaginado que contra o nome de Jesus Nazareno devia eu praticar muitos atos;
10 Pe zhidaa zha ne blo naa ladzguiib Jerusalén, haxta grë pxoz non bneedz diidz beṉ naa grë miṉ co; ni zeeṉe rnabey zho ret grë zha co, ye naa rded diidz ret zho.
10 O que também fiz em Jerusalém. E, havendo recebido autorização dos principais dos sacerdotes, encerrei muitos dos santos nas prisões; e quando os matavam eu dava o meu voto contra eles.
11 Nzian grë yadoo win bia naa, biasacsi naa zho haxta gneenë zho Jesús. Blëëniedox naa zho, haxta grë guiedz zit bia naa biaguib naa zho.
11 E, castigando-os muitas vezes por todas as sinagogas, os obriguei a blasfemar. E, enfurecido demasiadamente contra eles, até nas cidades estranhas os persegui.
12 ’Miṉ copaa nagoṉ brie naa za naa guiedz Damasc, masaque grë pxoz rnabey bneedz ti xtiidz zho bi naa laa naa za.
12 Sobre o que, indo então a Damasco, com poder e comissão dos principais dos sacerdotes,
13 Teḻ gaṉ luu gaṉle rey Agrip zha bzhaac naa: Zig rwe ngbidza, tibaque zeeṉe ziaad ti biinidoo nëz zhan gbaa biab lo naa, ni lo grë zha ne zanie naa ga, nroobraa nac biini co lo xbiini ngbidz.
13 Ao meio-dia, ó rei, vi no caminho uma luz do céu, que excedia o esplendor do sol, cuja claridade me envolveu a mim e aos que iam comigo.
14 Grëse no biab liu, dzigo bin naa ti tsi meṉ co rnee me xtiidz no, bredz me naa në me: “Saul, Saul, ¿pe nacne quianaḻ luu naa? Lëëque luu goṉ nosacsi luu i, rzac luu zigne rzac ngon ne rcaaṉni, ni lëëque lo guiib lots ne rtseb zho ma riecaaṉni ma.”
14 E, caindo nós todos por terra, ouvi uma voz que me falava, e em língua hebraica dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa te é recalcitrar contra os aguilhões.
15 Dzigo rep naa: “Beeṉ guieḻnzaac bnë dieṉ cho luu.” Nëchaa meṉ co: “Naa nac Jesús, meṉ ne squi quiatsidiḻ luu.
15 E disse eu: Quem és, Senhor? E ele respondeu: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
16 ¡Na zeeṉa guche i, bzoli! Laa naa bredz luu zeeṉa guṉ luu xtsiṉ naa, tsiezodiidz luu lo miech miṉe blozh bzhaac luu nu, ni grëragaa miṉe naraa gaṉ luu.
16 Mas levanta-te e põe-te sobre teus pés, porque te apareci por isto, para te pôr por ministro e testemunha tanto das coisas que tens visto como daquelas pelas quais te aparecerei ainda;
17 Peet tsienied guic luu, naa yquianaap luu, niicle zhaladz luuw niiclegaa zha zita peet grieelod guṉ zho luu. Sac laa naa cxeḻ luu grë guiedz zit
17 Livrando-te deste povo, e dos gentios, a quem agora te envio,
18 tsienee luu lo miech gacnaṉ zho miṉe nacpaa diidzli, zeeṉa griee zho lo ncow gbig zho nëz lo biini, griee zho ladznia meṉdox ygab zho lo Dios. Dib zdoo zho gliladz zho naa zeeṉa guṉ Dios zho perdon, ni ygaa zho zaatne gdziṉ grëse zha ne mbe zdoo.”
18 Para lhes abrires os olhos, e das trevas os converteres à luz, e do poder de Satanás a Deus; a fim de que recebam a remissão de pecados, e herança entre os que são santificados pela fé em mim.
19 ’Miṉ co nagoṉ rey Agrip nacne bioxco naa beṉ naa miṉe në meṉ co lo naa ga.
19 Por isso, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial.
20 Glose Damasc psilo naa bne naa lo miech, ga brie naa bdziṉ naa Jerusalén, bia naa dib Judé ni grë guiedz zit, bne naa lo miech csaan zho grë xquieḻntseeb zho gbig zho lo Dios.
20 Antes anunciei primeiramente aos que estão em Damasco e em Jerusalém, e por toda a terra da Judéia, e aos gentios, que se emendassem e se convertessem a Deus, fazendo obras dignas de arrependimento.
21 ’Miṉ co nagoṉ nacne rlëënie zha Israel naa, biadnaaz zho naa leṉ yadoo ro ne zob Jerusalén, gocladz zho niutgazh zho naa.
21 Por causa disto os judeus lançaram mão de mim no templo, e procuraram matar-me.
22 Gocnieṉ Dios naa, gane laa naa bii zo nu quiane naa Xtiidz me zigtaa lo grë zha wina zigtagaa lo grë zha nona. Noseete naa miech stib wseed, sinque laa naa rne miṉe bzeetaque Moisés ni grëragaa zha ne biadteed xtiidz Dios padzeela.
22 Mas, alcançando socorro de Deus, ainda até ao dia de hoje permaneço dando testemunho tanto a pequenos como a grandes, não dizendo nada mais do que o que os profetas e Moisés disseram que devia acontecer,
23 Teḻ zha, bzeetle zho ib sacsi miech meṉ ne cxeeḻ Dios ga, ni me gac meṉ ne glopaa grieeban, me gac zig ti biini ne gziini lo grëse miech, zigtaa zha Israela zigtagaa grë meṉzita.
23 Isto é, que o Cristo devia padecer, e sendo o primeiro da ressurreição dentre os mortos, devia anunciar a luz a este povo e aos gentios.
24 Tibaque nguiedz bnee Fest rëb me lo Pabl:
24 E, dizendo ele isto em sua defesa, disse Festo em alta voz: Estás louco, Paulo; as muitas letras te fazem delirar.
25 ―Coo, gobernador Fest ―rëb Pabl―, led rzhiṉd guic naa. Niapse miṉe nac diidzli miṉ co none naa,
25 Mas ele disse: Não deliro, ó potentíssimo Festo; antes digo palavras de verdade e de um são juízo.
26 laa rey Agrip zob i, me naṉ gaṉle nli grë miṉe rne naa nu. Tibliladz naa none naaw lo me, sac naṉpaa naa naṉ me nli miṉe rnee naa, nacda ncuaaṉe goc ngueets zhliaan.
26 Porque o rei, diante de quem também falo com ousadia, sabe estas coisas, pois não creio que nada disto lhe é oculto; porque isto não se fez em qualquer canto.
27 ¿Led nli lëë rey Agrip rliladz luu miṉe bzeet grë zha ne biadteed xtiidz Dios padzeela? Naṉpaa naa rliladz luuw.
27 Crês tu nos profetas, ó rei Agripa? Bem sei que crês.
28 Pquiab rey Agrip, rëb me lo Pabl:
28 E disse Agripa a Paulo: Por pouco me queres persuadir a que me faça cristão!
29 Dzigo rëbchaa Pabl:
29 E disse Paulo: Prouvera a Deus que, ou por pouco ou por muito, não somente tu, mas também todos quantos hoje me estão ouvindo, se tornassem tais qual eu sou, exceto estas cadeias.
30 Gataa laa Agrip guso, gusoque Fest, gusoque Berenis ni grëraa zha ne zobnie zho, laa zho briee ga.
30 E, dizendo ele isto, levantou-se o rei, o presidente, e Berenice, e os que com eles estavam assentados.
31 Grëse zho rnee peet xtoḻd Pabl, rapd me falt ne guiab ne rieguiaḻ guet me, rieguiaḻgaa tso me ladzguiib.
31 E, apartando-se dali falavam uns com os outros, dizendo: Este homem nada fez digno de morte ou de prisões.
32 ―Niacpaa nsilaa ne me ―rnee Agrip lo Fest―, teḻne nabd me tsiepaa me lo César.
32 E Agripa disse a Festo: Bem podia soltar-se este homem, se não houvera apelado para César.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.