Atos 25
Diidz ne rdeed guielmban (ZPMNT) vs VC
1 Zeeṉe goc tsoṉ ngbidz bdziṉ Fest Cesarea pcaania me guieḻgobernador, laa me briee güey me Jerusalén.
1 Três dias depois de sua chegada à província, Festo subiu de Cesaréia a Jerusalém.
2 Grë zha pxoz non ni grë zha ne rnabey lo meṉguiedz Israel, zeeṉe bin zho laa Fest bdziṉ Jerusalén lëëlëd güey zho lo me güeyxob zho xdemand Pabl; ni
2 Aí os sumos sacerdotes e os judeus mais notáveis foram ter com ele, acusando Paulo, e rogaram-lhe,
3 bnab zho lo me cxeeḻ me Pabl Jerusalén. Laa zho rnab miṉ co sac laa zho bnediidzle, nëz tsiesoblan zho, yquiambëz zho ted Pabl gut zho Pabl.
3 com insistência, como um favor, que o mandasse de volta para Jerusalém. É que queriam armar-lhe uma emboscada para o assassinarem no caminho.
4 — ausente —
4 Festo, porém, respondeu que Paulo se achava detido em Cesaréia e que ele mesmo partiria para lá dentro de poucos dias. E acrescentou:
5 — ausente —
5 Portanto, os que dentre vós são de prestígio desçam comigo; e se houver algum crime nesse homem, acusem-no.
6 Ndziibsraa ti zhmal blëz me Jerusalén ga, dzigo laa me biire zey Cesarea. Zna dze bdziṉ me biinigazh liu co güey me yulow, bnabey me gocredz Pabl.
6 Demorou-se entre eles cerca de oito ou dez dias e desceu a Cesaréia. No dia seguinte, sentou-se no tribunal e citou Paulo.
7 Laa grë zha Israel ndxiele ga, wbig zho lo Pabl ndal grë falt nroob ne rcaadzdoḻ zho me, per loxaque diidzsew, guieṉd zha glu zho ne nlipaa goca.
7 Assim que este compareceu, rodearam-no os judeus que tinham descido de Jerusalém e acusaram-no de muitos e graves delitos que não podiam provar.
8 Dzigo pquiab Pabl rëb Pabl:
8 Paulo alegava em sua defesa: Em nada tenho pecado contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César!
9 ―¿Pe racladzdgaa luu tsie luu Jerusalén? ―rëb Fest―. Ga gbiire yquiaadiag naa xtiḻ to i zeeṉa glu dieṉ chopaa rap doḻ.
9 Mas Festo, querendo agradar aos judeus, disse a Paulo: Queres subir a Jerusalém e ser julgado ali diante de mim?
10 Dzigo rëbchaa Pabl:
10 Paulo, porém, disse: Estou perante o tribunal de César. É lá que devo ser julgado. Não fiz mal algum aos judeus, como bem sabes.
11 Teḻ niaca miṉe nli ziyuṉ naa pe guieḻntseeb ne raguiaḻ naa guet naa, maase guet naa. Per na naṉpaa naa ni ti ncuaaṉe rquiaqui zho naa i nlid, ¿pe nac dzigo cho co naa ladznia zho gut zho naa? Laa naa racladz, mazd goḻneedz diidz tibaque ga naa lo zhiwxtis nroob ne, meṉ ne zob Roma.
11 Se lhes tenho feito algum mal ou coisa digna de morte, não recuso morrer. Mas, se nada há daquilo de que estes me acusam, ninguém tem o direito de entregar-me a eles. Apelo para César!
12 Dzigo bzodiidz Fest grë me meṉ rac ne nacnie me dziin; blozhse ga rëbchaa me lo Pabl:
12 Então Festo conferenciou com os seus assessores e respondeu: Para César apelaste, a César irás.
13 Zeeṉe goc bla zhmala, laa rey Agrip grop wnaa ne lë Berenis bdziṉ Cesarea ga güeyquiaabdiuzh me Fest.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa e Berenice desceram a Cesaréia para saudar Festo.
14 Nzianlaa ngbidz blëz me ga, dzigo bzodiidz Fest lo me laa Pabl sca no ladzguiib ga, rëb Fest:
14 Como se demorassem ali muitos dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo: Félix deixou preso aqui um certo homem.
15 laa leṉ dze ne bia naa Jerusalén biaad grë zhipxoz non zha Israel, grë zha non ne rnabey lo zho, biaad-xob zho xdemand me lo naa ga, rnab zho lo naa gnabey naa guet me.
15 Quando estive em Jerusalém, os sumos sacerdotes e os anciãos dos judeus vieram queixar-se dele comigo pedindo a sua condenação.
16 Dzigo rep naa lo zho led scad ruṉ zha Roma guieḻwxtis, ib none gacredz me gnee me chop lan xtiidz me lo grë zha ne rzoob xdemand me, ga glu teḻne nli miṉe rquiaqui zho me togo nlidgaaw;
16 Respondi-lhes que não era costume dos romanos condenar homem algum, antes de ter confrontado o acusado com os seus acusadores e antes de se lhes dar a liberdade de defender-se dos crimes que lhes são imputados.
17 nacne biaad zho nu. Zna dze blanso zho, biinigazh liu co bnabey naa gocredz me.
17 Compareceram aqui. E eu, sem demora, logo no dia seguinte, dei audiência e ordenei que conduzissem esse homem.
18 Tibaque ni naa bod no pe ti falt nroob ne rquiaqui zho me, per zeeṉe biaad zho yulow goṉ naa
18 Apresentaram-se os seus acusadores, mas não o acusaram de nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 lëë gdib teḻ zha nac grë ncuaaṉe rliladz zho miṉ co rlisqui zho, ni rlisqui zho pe nacne zienaḻ me zhiwseed ti mgui lë Jesús, gutle meṉ co ni laa me rnee mban me.
19 Eram só desavenças entre eles a respeito da sua religião, e uma discussão a respeito de um tal Jesus, já morto, e que Paulo afirma estar vivo.
20 ’Zeeṉe goṉ naa grë ncuaaṉ co rquiaqui zho me nli rieṉd naa zha guṉ naa, dzigo rep naa lo me, teḻne racladzgaa me zac tsie me Jerusalén ga dieṉ zha guiaaṉ lo xtiḻ zho.
20 Vi-me perplexo quanto ao modo de inquirir essas questões e perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém e ser ali julgado.
21 Per bnëd me, leḻ bnab me tsie me lo César; gane niina laa me bii no i, nieeda gne naa lo César dieṉ pa hor grieelo cxeḻ naa me nëz co.
21 Mas, como Paulo apelou para o julgamento do imperador, mandei que fique detido até que o remeta a César.
22 Dzigo rëb rey Agrip:
22 Agripa disse então a Festo: Eu também desejava ouvir esse homem. Ao que ele respondeu: Amanhã o ouvirás.
23 Biini liu, ti lni nroob ne rac laa Agrip ni Berenis bdziṉ leṉ yu ne rac guieḻwxtis ga, grë zha non ne rnabey lo meṉguiib, grë zha non lo meṉguiedz, naḻ zho zhits me. Dzigo bnabey Fest gocredz Pabl, zeeṉe laa Pabl bdziṉ
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice apresentaram-se com grande pompa. E, entrando com os tribunos e as pessoas de mais relevo da cidade na sala de audiência, foi também Paulo introduzido por ordem de Festo.
24 laa Fest psilo bnee, rëb me:
24 Festo tomou a palavra: Ó rei, e todos vós que estais aqui presentes, vedes este homem contra quem os judeus em massa e com grandes gritos vieram reclamar a morte, tanto aqui como em Jerusalém.
25 Saṉgue naa goṉle naa rapd me falt, par guiab ne rieguiaḻ guet me; per laa me bnab tsie me lo César, na laa naa no cxeḻ me nëz co.
25 Mas tenho averiguado que ele não fez coisa alguma digna de morte. Entretanto, havendo ele apelado para o imperador, determinei remeter-lho.
26 ’Nli rieṉd naa dieṉ pe nac diidz ne cxeḻ naa lo César, ne squi lega ncuaaṉe nlid rquiaqui zho me. Miṉ co nagoṉ bnabey naa gocredz me lo to nu, ni laga laa luu ziaadgaa nu rey Agrip, bzhiguieḻ pquiaadiag gaṉle zha rzë xtiidz me; zeeṉa togo zdziel naa pe nac diidz ne cxeḻ naa gaḻ dze ne laa me tsie nëz co.
26 Mas dele não tenho nada de positivo que possa escrever ao imperador, e por isso mandei-o comparecer diante de vós, mormente diante de tua majestade, para que essa audiência apure alguma coisa que eu possa escrever.
27 ¡Sac nonguieḻd ga guṉ naa teḻne sobdoo me cxeḻ naa me, ni teḻ cxeḻd naa diidz dieṉ pe nac xfalt me!
27 Pois não me parece razoável remeter um preso, sem mencionar ao mesmo tempo as acusações formuladas contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.