Atos 25
Diidz ne rdeed guielmban (ZPMNT) vs ACF
1 Zeeṉe goc tsoṉ ngbidz bdziṉ Fest Cesarea pcaania me guieḻgobernador, laa me briee güey me Jerusalén.
1 Entrando, pois, Festo na província, subiu dali a três dias de Cesaréia a Jerusalém.
2 Grë zha pxoz non ni grë zha ne rnabey lo meṉguiedz Israel, zeeṉe bin zho laa Fest bdziṉ Jerusalén lëëlëd güey zho lo me güeyxob zho xdemand Pabl; ni
2 E o sumo sacerdote e os principais dos judeus compareceram perante ele contra Paulo, e lhe rogaram,
3 bnab zho lo me cxeeḻ me Pabl Jerusalén. Laa zho rnab miṉ co sac laa zho bnediidzle, nëz tsiesoblan zho, yquiambëz zho ted Pabl gut zho Pabl.
3 Pedindo como favor contra ele que o fizesse vir a Jerusalém, armando ciladas para o matarem no caminho.
4 — ausente —
4 Mas Festo respondeu que Paulo estava guardado em Cesaréia, e que ele brevemente partiria para lá.
5 — ausente —
5 Os que, pois, disse, dentre vós, têm poder, desçam comigo e, se neste homem houver algum crime, acusem-no.
6 Ndziibsraa ti zhmal blëz me Jerusalén ga, dzigo laa me biire zey Cesarea. Zna dze bdziṉ me biinigazh liu co güey me yulow, bnabey me gocredz Pabl.
6 E, havendo-se demorado entre eles mais de dez dias, desceu a Cesaréia; e no dia seguinte, assentando-se no tribunal, mandou que trouxessem Paulo.
7 Laa grë zha Israel ndxiele ga, wbig zho lo Pabl ndal grë falt nroob ne rcaadzdoḻ zho me, per loxaque diidzsew, guieṉd zha glu zho ne nlipaa goca.
7 E, chegando ele, rodearam-no os judeus que haviam descido de Jerusalém, trazendo contra Paulo muitas e graves acusações, que não podiam provar.
8 Dzigo pquiab Pabl rëb Pabl:
8 Mas ele, em sua defesa, disse: Eu não pequei em coisa alguma contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 ―¿Pe racladzdgaa luu tsie luu Jerusalén? ―rëb Fest―. Ga gbiire yquiaadiag naa xtiḻ to i zeeṉa glu dieṉ chopaa rap doḻ.
9 Todavia Festo, querendo comprazer aos judeus, respondendo a Paulo, disse: Queres tu subir a Jerusalém, e ser lá perante mim julgado acerca destas coisas?
10 Dzigo rëbchaa Pabl:
10 Mas Paulo disse: Estou perante o tribunal de César, onde convém que seja julgado; não fiz agravo algum aos judeus, como tu muito bem sabes.
11 Teḻ niaca miṉe nli ziyuṉ naa pe guieḻntseeb ne raguiaḻ naa guet naa, maase guet naa. Per na naṉpaa naa ni ti ncuaaṉe rquiaqui zho naa i nlid, ¿pe nac dzigo cho co naa ladznia zho gut zho naa? Laa naa racladz, mazd goḻneedz diidz tibaque ga naa lo zhiwxtis nroob ne, meṉ ne zob Roma.
11 Se fiz algum agravo, ou cometi alguma coisa digna de morte, não recuso morrer; mas, se nada há das coisas de que estes me acusam, ninguém me pode entregar a eles; apelo para César.
12 Dzigo bzodiidz Fest grë me meṉ rac ne nacnie me dziin; blozhse ga rëbchaa me lo Pabl:
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: Apelaste para César? para César irás.
13 Zeeṉe goc bla zhmala, laa rey Agrip grop wnaa ne lë Berenis bdziṉ Cesarea ga güeyquiaabdiuzh me Fest.
13 E, passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice vieram a Cesaréia, a saudar Festo.
14 Nzianlaa ngbidz blëz me ga, dzigo bzodiidz Fest lo me laa Pabl sca no ladzguiib ga, rëb Fest:
14 E, como ali ficassem muitos dias, Festo contou ao rei os negócios de Paulo, dizendo: Um certo homem foi deixado por Félix aqui preso,
15 laa leṉ dze ne bia naa Jerusalén biaad grë zhipxoz non zha Israel, grë zha non ne rnabey lo zho, biaad-xob zho xdemand me lo naa ga, rnab zho lo naa gnabey naa guet me.
15 Por cujo respeito os principais dos sacerdotes e os anciãos dos judeus, estando eu em Jerusalém, compareceram perante mim, pedindo sentença contra ele.
16 Dzigo rep naa lo zho led scad ruṉ zha Roma guieḻwxtis, ib none gacredz me gnee me chop lan xtiidz me lo grë zha ne rzoob xdemand me, ga glu teḻne nli miṉe rquiaqui zho me togo nlidgaaw;
16 Aos quais respondi não ser costume dos romanos entregar algum homem à morte, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores, e possa defender-se da acusação.
17 nacne biaad zho nu. Zna dze blanso zho, biinigazh liu co bnabey naa gocredz me.
17 De sorte que, chegando eles aqui juntos, no dia seguinte, sem fazer dilação alguma, assentado no tribunal, mandei que trouxessem o homem.
18 Tibaque ni naa bod no pe ti falt nroob ne rquiaqui zho me, per zeeṉe biaad zho yulow goṉ naa
18 Acerca do qual, estando presentes os acusadores, nenhuma coisa apontaram daquelas que eu suspeitava.
19 lëë gdib teḻ zha nac grë ncuaaṉe rliladz zho miṉ co rlisqui zho, ni rlisqui zho pe nacne zienaḻ me zhiwseed ti mgui lë Jesús, gutle meṉ co ni laa me rnee mban me.
19 Tinham, porém, contra ele algumas questões acerca da sua superstição, e de um tal Jesus, morto, que Paulo afirmava viver.
20 ’Zeeṉe goṉ naa grë ncuaaṉ co rquiaqui zho me nli rieṉd naa zha guṉ naa, dzigo rep naa lo me, teḻne racladzgaa me zac tsie me Jerusalén ga dieṉ zha guiaaṉ lo xtiḻ zho.
20 E, estando eu perplexo acerca da inquirição desta causa, disse se queria ir a Jerusalém, e lá ser julgado acerca destas coisas.
21 Per bnëd me, leḻ bnab me tsie me lo César; gane niina laa me bii no i, nieeda gne naa lo César dieṉ pa hor grieelo cxeḻ naa me nëz co.
21 E, apelando Paulo para que fosse reservado ao conhecimento de Augusto, mandei que o guardassem até que o envie a César.
22 Dzigo rëb rey Agrip:
22 Então Agripa disse a Festo: Bem quisera eu também ouvir esse homem. E ele disse: Amanhã o ouvirás.
23 Biini liu, ti lni nroob ne rac laa Agrip ni Berenis bdziṉ leṉ yu ne rac guieḻwxtis ga, grë zha non ne rnabey lo meṉguiib, grë zha non lo meṉguiedz, naḻ zho zhits me. Dzigo bnabey Fest gocredz Pabl, zeeṉe laa Pabl bdziṉ
23 E, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com muito aparato, entraram no auditório com os tribunos e homens principais da cidade, sendo trazido Paulo por mandado de Festo.
24 laa Fest psilo bnee, rëb me:
24 E Festo disse: Rei Agripa, e todos os senhores que estais presentes conosco; aqui vedes um homem de quem toda a multidão dos judeus me tem falado, tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convém que viva mais.
25 Saṉgue naa goṉle naa rapd me falt, par guiab ne rieguiaḻ guet me; per laa me bnab tsie me lo César, na laa naa no cxeḻ me nëz co.
25 Mas, achando eu que nenhuma coisa digna de morte fizera, e apelando ele mesmo também para Augusto, tenho determinado enviar-lho.
26 ’Nli rieṉd naa dieṉ pe nac diidz ne cxeḻ naa lo César, ne squi lega ncuaaṉe nlid rquiaqui zho me. Miṉ co nagoṉ bnabey naa gocredz me lo to nu, ni laga laa luu ziaadgaa nu rey Agrip, bzhiguieḻ pquiaadiag gaṉle zha rzë xtiidz me; zeeṉa togo zdziel naa pe nac diidz ne cxeḻ naa gaḻ dze ne laa me tsie nëz co.
26 Do qual não tenho coisa alguma certa que escreva ao meu senhor, e por isso perante vós o trouxe, principalmente perante ti, ó rei Agripa, para que, depois de interrogado, tenha alguma coisa que escrever.
27 ¡Sac nonguieḻd ga guṉ naa teḻne sobdoo me cxeḻ naa me, ni teḻ cxeḻd naa diidz dieṉ pe nac xfalt me!
27 Porque me parece contra a razão enviar um preso, e não notificar contra ele as acusações.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.