João 18

Mixtepec Zapotec NT (ZPM_TBL) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Zeeṉe blozh bnab Jesús lo Dios, laa me brieenie no ga bdieedquia no nëz daṉ ro psë ne rnee zho Psë Cedrón. Ga no tib zaatne zëëb niapse yag nex, dzigo ga bliaaz no gza no me.
1 Depois de dizer essas coisas, Jesus atravessou com seus discípulos o vale de Cedrom e entrou num bosque de oliveiras.
2 Judas zha ne pto me ga, wen wen ruṉbey Judas lugar co, sac nzian vuelt ziyenie me no ga.
2 Judas, o traidor, conhecia aquele lugar, pois Jesus tinha ido muitas vezes ali com seus discípulos.
3 Dzigo zeeṉe laa Judas blanso ga, laa Judas blansoniele tib dzoon meṉguiib, ni zla zha ne rquianap yadoo; no guierbel nia zho blanso zho ga, zha ne nzheṉ yag, zha ne nzheṉgaa spad. (Lëë grë zha co pxeeḻ grë pxoz rnabey, ni grë zha farisé.)
3 Os principais sacerdotes e fariseus tinham dado a Judas um destacamento de soldados e alguns guardas do templo para acompanhá-lo. Eles chegaram ao bosque de oliveiras com tochas, lanternas e armas.
4 Loxaque blanso zho, laa Jesús brieequiale, rëb me lo zho: ―¿Cho rguib to? Sca rëb me sac rieṉle me pe nacne zie zho ga, naṉle me pe nac grëtaa ncuaaṉe ted me.
4 Jesus, sabendo tudo que ia lhe acontecer, foi ao encontro deles. “A quem vocês procuram?”, perguntou.
5 Pquiab zho, rëb zho: ―Meṉ Nazaret ne lë Jesús, meṉ co ziaadguib no. Dzigo rëb me: ―Naa nac meṉ co, teḻ me ziaadguib to.
5 “A Jesus, o nazareno”, responderam. “Sou eu”, disse ele. (Judas, o traidor, estava com eles.)
6 Zeeṉe bin zho rëb me: “Naa nac meṉ co”, wbire rzhitsaque zho, grëse zho biab liu. Ye Judas no lad co.
6 Quando Jesus disse: “Sou eu”, todos recuaram e caíram para trás, no chão.
7 Wbiire Jesús bnabdiidz me lo zho, rëb me: ―¿Cho zho rguib to? Pquiab zho rëb zho: ―Meṉ Nazaret ne lë Jesús, meṉ co rguib no.
7 Mais uma vez, ele perguntou: “A quem vocês procuram?”. E, novamente, eles responderam: “A Jesus, o nazareno”.
8 ―Laa naa nile lo to ―rëb me―. Naa nac meṉ co. Teḻne naa ziaadguib to, goḻsaan sca guey grë zha ne zo lo naa nu.
8 “Já lhes disse que sou eu”, respondeu ele. “E, uma vez que é a mim que vocês procuram, deixem estes outros irem embora.”
9 Ga brieequia xtiidz me zeeṉe rëb me: “Lo grë zha ne bneedz luu lo naa, ni tib zho bnitlod.”
9 Ele fez isso para cumprir sua própria declaração: “Não perdi um só de todos que me deste”.
10 Laa Simón ney tib spad, hor co bdobaque Simón spad co psilaa me tib niaw, bliengaa me diag derech tib mgui lë Malcw. (Lëë mgui co quia xtsiiṉ meṉ ne nac pxoz nroob.)
10 Então Simão Pedro puxou uma espada e cortou a orelha direita de Malco, o servo do sumo sacerdote.
11 Zeeṉe goṉ Jesúsa, rëbchaa me: ―¡Blootsow spad qui Pedr! ¡Bieṉ gaṉle Pxoz naa rnabey znu teed naa! ¿Niacxe gond naa miṉe rnabey me naa dzigo?
11 Jesus, porém, disse a Pedro: “Guarde sua espada de volta na bainha. Acaso não beberei o cálice que o Pai me deu?”.
12 Horco laa grë meṉguiib co, grë zho zha ne rnabey lo zho, ni grë zha ne rquianap yadoo ga, laa zho wbigbe bnaaz zho me. Blozhse bzobdoo zho me, laa zho zienie me.
12 Assim, os soldados, seu comandante e os guardas do templo prenderam Jesus e o amarraram.
13 Sca nzobdoo me, laa zho bdziṉnie me lidz meṉ ne lë Anás, pxozdzoop Caifás. Caifás nac pxoz nroob leṉ iz co,
13 Primeiro, levaram Jesus a Anás, pois era sogro de Caifás, o sumo sacerdote naquele ano.
14 ni me ga rëb lo grë meṉ non lo zha Israel, ne mazd wena tibaque zha ne ygaa guet, quizh zho par dib guiedz.
14 Caifás foi quem tinha dito aos outros líderes judeus: “É melhor que um homem morra pelo povo”.
15 Zhiits co, ga naḻ no grop no Pedr. Ni ne ruṉbey naa Caifás meṉ ne nac pxoz nroob ga, zeeṉe bdziṉ no ro lidz Anás, loxaque naa brieelo bzëëb nëz ley.
15 Simão Pedro e outro discípulo seguiram Jesus. Esse outro discípulo era conhecido do sumo sacerdote, de modo que lhe permitiram entrar com Jesus no pátio do sumo sacerdote.
16 Laa Pedr, zaatne nactaa ro yu par gdziṉ zaatne nac ley, gataa biaaṉ Pedr. Nacne brieque naa bnee naa lo wnaa ne zonap ro yu, dzigoraa bdeed wnaa co diidz bzëëb Pedr.
16 Pedro teve de ficar do lado de fora do portão. Então o discípulo conhecido do sumo sacerdote falou com a moça que tomava conta do portão, e ela deixou Pedro entrar.
17 Dzigo rëbchaa me lo Pedr: ―¿Bod ye luu dzigo lëë nac xpëëdscuel meṉ ne bdziṉnie zho i? ―Coo, led yed naa ―rëb Pedr.
17 A moça perguntou a Pedro: “Você não é um dos discípulos daquele homem?”. “Não”, respondeu ele. “Não sou.”
18 Grë zha ne quia xtsiiṉ meṉ co ni grë meṉguiib ne ndxie ga, laa zho bzëëgle gui. Grëse zho, laa zho ndxiedzëë lo gui ga, sac rac naḻ. Ye Pedr bdziṉ lo zho ga nodzëë Pedr.
18 Como fazia frio, os servos da casa e os guardas tinham feito uma fogueira com carvão e se esquentavam ao redor dela. Pedro estava ali com eles, esquentando-se também.
19 Laa nëz leṉ yu, laa Anás psilo noquiep Jesús dieṉ yo grë xpëëdscuel me, ni dieṉ pe nac grë wseed ne nolu me lo miech.
19 Lá dentro, o sumo sacerdote começou a interrogar Jesus a respeito de seus discípulos e de seus ensinamentos.
20 Dzigo pquiab Jesús, rëb me: ―Grëse miech, naṉwen zho gaṉle pe nac zhiwseed naa. Sac zeeṉe pseed naa zho, beṉd naa ne ngueets zhliaan nseed naa zho; sinque zaatne rcaalsa nzian miech, ga bne naa lo zho. No hor pseed naa zho leṉ grë yadoo win, nogaa hor pseed naa zho leṉ yadoo nroob ne zob lad guiedz nu.
20 Jesus respondeu: “Falei abertamente a todos. Ensinei regularmente nas sinagogas e no templo, onde o povo se reúne.
21 Nana bod rieguiaḻda ne lo naa rnabdiidz luu. Mazd lo grë zha co gaṉle bnabdiidz, zha bin grëtaa ncuaaṉe bne naa.
21 Por que você me interroga? Pergunte aos que me ouviram. Eles sabem o que eu disse”.
22 Loxaque blozh sca pquiab Jesús, zeeṉe bias tib meṉguiib ne rquianap yadoo zo gax ga, bdap me lo Jesús. ―¡Bieṉ gaṉle! ―rëb me―. ¡Led squid goṉ none yquiab luu lo meṉ ne nac pxoz nroob!
22 Um dos guardas do templo que estava perto bateu no rosto de Jesus, dizendo: “Isso é maneira de responder ao sumo sacerdote?”.
23 Dzigo rëbchaa Jesús: ―Teḻne rzac luu beṉ naa falt, bnë dieṉ pe nac diidz ne pxiṉ naa. ¿Te waḻ rdziladz luu ye, rguiṉ luu zha ne rnee diidzli?
23 Jesus respondeu: “Se eu disse algo errado, prove. Mas, se digo a verdade, por que você me bate?”.
24 Blozh ga scaque nzobdoo Jesús pxeeḻ Anás me lo Caifás, meṉ ne nac pxoz nroob.
24 Então Anás amarrou Jesus e o enviou a Caifás, o sumo sacerdote.
25 Horco laa Pedr bii zodzëëque lo gui nëz ley. Dzigo wbiire zho bnabdiidz zho lo Pedr, rëb zho: ―¿Bod xpëëdscuel meṉ ne blansonie zho i lëë nac luu? Laane neeli Pedr, leḻ pquiab Pedr rëb Pedr: ―¡Lëda! ¡Zha gaczhe naa xpëëdscuel meṉ qui!
25 Nesse meio-tempo, enquanto Simão Pedro estava perto da fogueira, esquentando-se, perguntaram-lhe novamente: “Você não é um dos discípulos dele?”. Ele negou, dizendo: “Não sou”.
26 Ye tib zhalidz Malcw, zha ne pchug Pedr diag ga, laa zho zodzëë lo gui ga, sac ye zho quia xtsiiṉ pxoz nroob co; dzigo rëbchaa zho: ―Ni goṉ naa name, ye luu no lad zha ne zonie me leṉ yag oliv ga.
26 Mas um dos servos da casa do sumo sacerdote, parente do homem de quem Pedro havia cortado a orelha, perguntou: “Eu não vi você no bosque de oliveiras com Jesus?”.
27 Wbiire Pedr rëb Pedr ruṉbeyd Pedr me, ni lëëtaque hor co laa tib gall pcuedz.
27 Mais uma vez, Pedro negou. E, no mesmo instante, o galo cantou.
28 Ziadyiinile liuw, zeeṉe laa zho brieenie Jesús lidz Caifás, zienie zho me zaatne nac xyulow Pilat, meṉ ne nac gobernador. Zeeṉe bdziṉ zho, ni tib zho bzëëbd leṉ yulow, sac racladzd zho quiits zho miṉe rnabey xley lay zho; parne grieelo yquiin zho guieḻwagw ne row zho lni Pascw co.
28 O julgamento de Jesus diante de Caifás terminou nas primeiras horas da manhã. Em seguida, foi levado ao palácio do governador romano. Seus acusadores não entraram, pois se contaminariam e não poderiam celebrar a Páscoa.
29 Nacne briee Pilat bnabdiidz Pilat lo zho, rëb Pilat: ―¿Pe nacne ziaadnie to meṉ qui nu? ¿Pe rquiaqui to me?
29 Então o governador Pilatos foi até eles e perguntou: “Qual é a acusação contra este homem?”.
30 Pquiab zho, rëb zho: ―¡Por grëtaa guieḻntseeb ne noyuṉ me, gane ziaadnie no me! ¡Teḻne niac me meṉ ndzinli, niacxe lega guiaad-zo no me lo luu!
30 Eles responderam: “Não o teríamos entregue ao senhor se ele não fosse um criminoso”.
31 Dzigo rëbchaa Pilat: ―Goḻsënie me, tose goḻguṉquizh me miṉe beeṉ me; zigne nac xley to. ―Racladz no guetgazh me ―rëb zho―. Ni naṉle luu gaṉle, no ne nac no meṉ Israel, grieelod ne nose gnabey guet tib miech.
31 “Então levem-no embora e julguem-no de acordo com a lei de vocês”, disse Pilatos. “Só os romanos têm direito de executar alguém”,
32 Ga brieequia miṉe bnee Jesús, zeeṉe bzeet me ible zut miech me.
32 Assim cumpriu-se a previsão de Jesus sobre como ele morreria.
33 Dzigo bzëëb Pilat leṉ yulow, bnabey me gocredz Jesús. Dzigo bnabdiidz me lo Jesús, rëb me: ―¿Pe nli luu nac zhirey meṉ Israel?
33 Então Pilatos entrou novamente no palácio e ordenou que trouxessem Jesus. “Você é o rei dos judeus?”, perguntou ele.
34 ―Ne squi rnee luu ―rëb Jesús―. ¿Pe guic luu biaba, te no cho nëw lo luu ye?
34 Jesus respondeu: “Essa pergunta é sua ou outros lhe falaram a meu respeito?”.
35 Pquiab Pilat, rëb Pilat: ―Naṉle luu gaṉle led zha Israeld naa. ¿Pe nac sca ne ziaadnie zho luu nu? ¿Pe beeṉ luu? Sac goṉ zha ladzaque luu grë zho zha ne rnabey lo zhipxoz zho, zha biaadsaṉ luu nu.
35 “Acaso sou judeu?”, disse Pilatos. “Seu próprio povo e os principais sacerdotes o trouxeram a mim para ser julgado. Por quê? O que você fez?”
36 Dzigo rëbchaa Jesús: ―Nli rey nac naa, per led lo guidzliu riida, teḻne niaca miṉe lo guidzliu riiw, dzigosi grëse zha ne nacnie naa niacntseeb zho, nsaand zho naaz zha Israel naa. Per na, zhaa zaatne nac naa rey.
36 Jesus respondeu: “Meu reino não é deste mundo. Se fosse, meus seguidores lutariam para impedir que eu fosse entregue aos líderes judeus. Mas meu reino não procede deste mundo”.
37 Pquiab Pilat, rëb Pilat: ―¿Rey luu dzigo lëë? ―Scaw goṉ ―rëb Jesús―, nli rey naa; zigne rnee luu i. Ible miṉ co nacne biaḻ naa gol naa lo guidzliu rii, ni biaḻ naa biaḻseed naa miech guṉbey zho miṉe nac diidzli. Ni zha ne zienaḻ miṉe nac diidzli, zha co ngab lo naa.
37 Pilatos disse: “Então você é rei?”. “Você diz que sou rei”, respondeu Jesus. “De fato, nasci e vim ao mundo para testemunhar a verdade. Todos que amam a verdade ouvem minha voz.”
38 ―¿Diidzli ye? ―rëb Pilat. Bnabey Pilat tsiegut zho Jesús (Mt. 27:15‑31; Mr. 15:6‑20; Lc. 23:13‑25) Zigne blozh sca rëb Pilat, briee Pilat ga güeynee Pilat lo grë zha ne bdziṉnie me ga, rëb Pilat lo zho: ―Ni tib doḻ goṉ rapd meṉ rii.
38 Pilatos perguntou: “Que é a verdade?”. Depois que disse isso, Pilatos saiu outra vez para onde estava o povo e declarou: “Ele não é culpado de crime algum.
39 Per gzobse lni Pascw rii, rnab to rlaa choḻze tib zha ne no ladzguiib. ¿Pe gnë to sca, mazd csilaa naa meṉ ne nac zhirey to nu?
39 Mas vocês têm o costume de pedir que eu solte um prisioneiro cada ano, na Páscoa. Vocês querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
40 Pquiabbe zho, rëb zho: ―¡Csilaad luu me! ¡Mazd psilaa Barrabás! Ni laa Barrabás tib ngbaan nac Barrabás.
40 Eles, porém, gritaram: “Não! Esse homem, não! Queremos Barrabás!”. Esse Barrabás era um criminoso.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.