João 18
Mixtepec Zapotec NT (ZPM_TBL) vs NTLH
1 Zeeṉe blozh bnab Jesús lo Dios, laa me brieenie no ga bdieedquia no nëz daṉ ro psë ne rnee zho Psë Cedrón. Ga no tib zaatne zëëb niapse yag nex, dzigo ga bliaaz no gza no me.
1 Depois de fazer essa oração, Jesus saiu com os discípulos e foi para o outro lado do riacho de Cedrom. Havia ali um jardim, onde Jesus entrou com eles.
2 Judas zha ne pto me ga, wen wen ruṉbey Judas lugar co, sac nzian vuelt ziyenie me no ga.
2 Judas, o traidor, conhecia aquele lugar porque Jesus tinha se reunido muitas vezes ali com os discípulos.
3 Dzigo zeeṉe laa Judas blanso ga, laa Judas blansoniele tib dzoon meṉguiib, ni zla zha ne rquianap yadoo; no guierbel nia zho blanso zho ga, zha ne nzheṉ yag, zha ne nzheṉgaa spad. (Lëë grë zha co pxeeḻ grë pxoz rnabey, ni grë zha farisé.)
3 Então Judas foi ao jardim com um grupo de soldados e alguns guardas do Templo mandados pelos chefes dos sacerdotes e pelos fariseus . Eles estavam armados e levavam lanternas e tochas.
4 Loxaque blanso zho, laa Jesús brieequiale, rëb me lo zho: ―¿Cho rguib to? Sca rëb me sac rieṉle me pe nacne zie zho ga, naṉle me pe nac grëtaa ncuaaṉe ted me.
4 Jesus sabia de tudo o que lhe ia acontecer. Por isso caminhou na direção deles e perguntou:
5 Pquiab zho, rëb zho: ―Meṉ Nazaret ne lë Jesús, meṉ co ziaadguib no. Dzigo rëb me: ―Naa nac meṉ co, teḻ me ziaadguib to.
5 — Jesus de Nazaré! — responderam. Judas, o traidor, estava com eles.
6 Zeeṉe bin zho rëb me: “Naa nac meṉ co”, wbire rzhitsaque zho, grëse zho biab liu. Ye Judas no lad co.
6 Quando Jesus disse: “Sou eu”, eles recuaram e caíram no chão.
7 Wbiire Jesús bnabdiidz me lo zho, rëb me: ―¿Cho zho rguib to? Pquiab zho rëb zho: ―Meṉ Nazaret ne lë Jesús, meṉ co rguib no.
7 Jesus perguntou outra vez: — Jesus de Nazaré! — tornaram a responder.
8 ―Laa naa nile lo to ―rëb me―. Naa nac meṉ co. Teḻne naa ziaadguib to, goḻsaan sca guey grë zha ne zo lo naa nu.
8 Jesus disse:
9 Ga brieequia xtiidz me zeeṉe rëb me: “Lo grë zha ne bneedz luu lo naa, ni tib zho bnitlod.”
9 Jesus disse isso para que se cumprisse o que ele tinha dito antes: “Pai, de todos aqueles que me deste, nenhum se perdeu.”
10 Laa Simón ney tib spad, hor co bdobaque Simón spad co psilaa me tib niaw, bliengaa me diag derech tib mgui lë Malcw. (Lëë mgui co quia xtsiiṉ meṉ ne nac pxoz nroob.)
10 Aí Simão Pedro tirou a espada, atacou um empregado do Grande Sacerdote e cortou a orelha direita dele. O nome do empregado era Malco.
11 Zeeṉe goṉ Jesúsa, rëbchaa me: ―¡Blootsow spad qui Pedr! ¡Bieṉ gaṉle Pxoz naa rnabey znu teed naa! ¿Niacxe gond naa miṉe rnabey me naa dzigo?
11 Mas Jesus disse a Pedro:
12 Horco laa grë meṉguiib co, grë zho zha ne rnabey lo zho, ni grë zha ne rquianap yadoo ga, laa zho wbigbe bnaaz zho me. Blozhse bzobdoo zho me, laa zho zienie me.
12 Em seguida os soldados, o comandante e os guardas do Templo prenderam Jesus e o amarraram.
13 Sca nzobdoo me, laa zho bdziṉnie me lidz meṉ ne lë Anás, pxozdzoop Caifás. Caifás nac pxoz nroob leṉ iz co,
13 Então o levaram primeiro até a casa de Anás. Anás era o sogro de Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote .
14 ni me ga rëb lo grë meṉ non lo zha Israel, ne mazd wena tibaque zha ne ygaa guet, quizh zho par dib guiedz.
14 Caifás era quem tinha dito aos líderes judeus que era melhor para eles que morresse apenas um homem pelo povo.
15 Zhiits co, ga naḻ no grop no Pedr. Ni ne ruṉbey naa Caifás meṉ ne nac pxoz nroob ga, zeeṉe bdziṉ no ro lidz Anás, loxaque naa brieelo bzëëb nëz ley.
15 Simão Pedro foi seguindo Jesus, junto com outro discípulo. Esse discípulo era conhecido do Grande Sacerdote e por isso conseguiu entrar no pátio da casa dele junto com Jesus.
16 Laa Pedr, zaatne nactaa ro yu par gdziṉ zaatne nac ley, gataa biaaṉ Pedr. Nacne brieque naa bnee naa lo wnaa ne zonap ro yu, dzigoraa bdeed wnaa co diidz bzëëb Pedr.
16 Mas Pedro ficou do lado de fora, perto da porta. O outro discípulo, que era conhecido do Grande Sacerdote, saiu e falou com a empregada que tomava conta da porta. Então ela deixou Pedro entrar
17 Dzigo rëbchaa me lo Pedr: ―¿Bod ye luu dzigo lëë nac xpëëdscuel meṉ ne bdziṉnie zho i? ―Coo, led yed naa ―rëb Pedr.
17 e lhe perguntou: — Você não é um dos seguidores daquele homem? — Eu, não! — respondeu ele.
18 Grë zha ne quia xtsiiṉ meṉ co ni grë meṉguiib ne ndxie ga, laa zho bzëëgle gui. Grëse zho, laa zho ndxiedzëë lo gui ga, sac rac naḻ. Ye Pedr bdziṉ lo zho ga nodzëë Pedr.
18 Por causa do frio, os empregados e os guardas tinham feito uma fogueira e estavam se aquecendo de pé, em volta dela. Pedro estava de pé, no meio deles, aquecendo-se também.
19 Laa nëz leṉ yu, laa Anás psilo noquiep Jesús dieṉ yo grë xpëëdscuel me, ni dieṉ pe nac grë wseed ne nolu me lo miech.
19 O Grande Sacerdote fez algumas perguntas a Jesus a respeito dos seus seguidores e dos seus ensinamentos.
20 Dzigo pquiab Jesús, rëb me: ―Grëse miech, naṉwen zho gaṉle pe nac zhiwseed naa. Sac zeeṉe pseed naa zho, beṉd naa ne ngueets zhliaan nseed naa zho; sinque zaatne rcaalsa nzian miech, ga bne naa lo zho. No hor pseed naa zho leṉ grë yadoo win, nogaa hor pseed naa zho leṉ yadoo nroob ne zob lad guiedz nu.
20 E Jesus respondeu:
21 Nana bod rieguiaḻda ne lo naa rnabdiidz luu. Mazd lo grë zha co gaṉle bnabdiidz, zha bin grëtaa ncuaaṉe bne naa.
21 Então, por que o senhor está me fazendo essas perguntas? Pergunte aos que me ouviram, pois eles sabem muito bem o que eu disse a eles.
22 Loxaque blozh sca pquiab Jesús, zeeṉe bias tib meṉguiib ne rquianap yadoo zo gax ga, bdap me lo Jesús. ―¡Bieṉ gaṉle! ―rëb me―. ¡Led squid goṉ none yquiab luu lo meṉ ne nac pxoz nroob!
22 Quando Jesus disse isso, um dos guardas do Templo que estavam ali deu-lhe uma bofetada e disse: — Isso é maneira de falar com o Grande Sacerdote?
23 Dzigo rëbchaa Jesús: ―Teḻne rzac luu beṉ naa falt, bnë dieṉ pe nac diidz ne pxiṉ naa. ¿Te waḻ rdziladz luu ye, rguiṉ luu zha ne rnee diidzli?
23 — Se eu disse alguma mentira, prove que menti! — respondeu Jesus. — Mas, se eu falei a verdade, por que é que você está me batendo?
24 Blozh ga scaque nzobdoo Jesús pxeeḻ Anás me lo Caifás, meṉ ne nac pxoz nroob.
24 Depois Anás mandou Jesus, ainda amarrado, para Caifás, o Grande Sacerdote.
25 Horco laa Pedr bii zodzëëque lo gui nëz ley. Dzigo wbiire zho bnabdiidz zho lo Pedr, rëb zho: ―¿Bod xpëëdscuel meṉ ne blansonie zho i lëë nac luu? Laane neeli Pedr, leḻ pquiab Pedr rëb Pedr: ―¡Lëda! ¡Zha gaczhe naa xpëëdscuel meṉ qui!
25 Pedro ainda estava lá, de pé, aquecendo-se perto do fogo. Então lhe perguntaram: — Você não é um dos seguidores daquele homem? — Não, eu não sou! — respondeu ele.
26 Ye tib zhalidz Malcw, zha ne pchug Pedr diag ga, laa zho zodzëë lo gui ga, sac ye zho quia xtsiiṉ pxoz nroob co; dzigo rëbchaa zho: ―Ni goṉ naa name, ye luu no lad zha ne zonie me leṉ yag oliv ga.
26 Um dos empregados do Grande Sacerdote , parente do homem de quem Pedro tinha cortado a orelha, perguntou: — Será que eu não vi você com ele no jardim?
27 Wbiire Pedr rëb Pedr ruṉbeyd Pedr me, ni lëëtaque hor co laa tib gall pcuedz.
27 E outra vez Pedro disse que não. E no mesmo instante o galo cantou.
28 Ziadyiinile liuw, zeeṉe laa zho brieenie Jesús lidz Caifás, zienie zho me zaatne nac xyulow Pilat, meṉ ne nac gobernador. Zeeṉe bdziṉ zho, ni tib zho bzëëbd leṉ yulow, sac racladzd zho quiits zho miṉe rnabey xley lay zho; parne grieelo yquiin zho guieḻwagw ne row zho lni Pascw co.
28 Depois levaram Jesus da casa de Caifás para o palácio do Governador romano. Já era de manhã cedo. Os líderes judeus não entraram no palácio porque queriam continuar puros , conforme a religião deles; pois só assim poderiam comer o jantar da Páscoa .
29 Nacne briee Pilat bnabdiidz Pilat lo zho, rëb Pilat: ―¿Pe nacne ziaadnie to meṉ qui nu? ¿Pe rquiaqui to me?
29 Então o governador Pilatos saiu, foi encontrar-se com eles e perguntou: — Que acusação vocês têm contra este homem?
30 Pquiab zho, rëb zho: ―¡Por grëtaa guieḻntseeb ne noyuṉ me, gane ziaadnie no me! ¡Teḻne niac me meṉ ndzinli, niacxe lega guiaad-zo no me lo luu!
30 Eles responderam: — O senhor acha que nós lhe entregaríamos este homem se ele não tivesse cometido algum crime?
31 Dzigo rëbchaa Pilat: ―Goḻsënie me, tose goḻguṉquizh me miṉe beeṉ me; zigne nac xley to. ―Racladz no guetgazh me ―rëb zho―. Ni naṉle luu gaṉle, no ne nac no meṉ Israel, grieelod ne nose gnabey guet tib miech.
31 Pilatos disse: — Levem este homem e o julguem vocês mesmos, de acordo com a Então eles responderam: — Nós não temos o direito de matar ninguém.
32 Ga brieequia miṉe bnee Jesús, zeeṉe bzeet me ible zut miech me.
32 Isso aconteceu assim para que se cumprisse o que Jesus tinha dito quando falou a respeito de como ia morrer .
33 Dzigo bzëëb Pilat leṉ yulow, bnabey me gocredz Jesús. Dzigo bnabdiidz me lo Jesús, rëb me: ―¿Pe nli luu nac zhirey meṉ Israel?
33 Pilatos tornou a entrar no palácio, chamou Jesus e perguntou: — Você é o rei dos judeus?
34 ―Ne squi rnee luu ―rëb Jesús―. ¿Pe guic luu biaba, te no cho nëw lo luu ye?
34 Jesus respondeu:
35 Pquiab Pilat, rëb Pilat: ―Naṉle luu gaṉle led zha Israeld naa. ¿Pe nac sca ne ziaadnie zho luu nu? ¿Pe beeṉ luu? Sac goṉ zha ladzaque luu grë zho zha ne rnabey lo zhipxoz zho, zha biaadsaṉ luu nu.
35 — Por acaso eu sou judeu? — disse Pilatos. — A sua própria gente e os chefes dos sacerdotes é que o entregaram a mim. O que foi que você fez?
36 Dzigo rëbchaa Jesús: ―Nli rey nac naa, per led lo guidzliu riida, teḻne niaca miṉe lo guidzliu riiw, dzigosi grëse zha ne nacnie naa niacntseeb zho, nsaand zho naaz zha Israel naa. Per na, zhaa zaatne nac naa rey.
36 Jesus respondeu:
37 Pquiab Pilat, rëb Pilat: ―¿Rey luu dzigo lëë? ―Scaw goṉ ―rëb Jesús―, nli rey naa; zigne rnee luu i. Ible miṉ co nacne biaḻ naa gol naa lo guidzliu rii, ni biaḻ naa biaḻseed naa miech guṉbey zho miṉe nac diidzli. Ni zha ne zienaḻ miṉe nac diidzli, zha co ngab lo naa.
37 — Então você é rei? — perguntou Pilatos.
38 ―¿Diidzli ye? ―rëb Pilat. Bnabey Pilat tsiegut zho Jesús (Mt. 27:15‑31; Mr. 15:6‑20; Lc. 23:13‑25) Zigne blozh sca rëb Pilat, briee Pilat ga güeynee Pilat lo grë zha ne bdziṉnie me ga, rëb Pilat lo zho: ―Ni tib doḻ goṉ rapd meṉ rii.
38 — O que é a verdade? — perguntou Pilatos. Depois de dizer isso, Pilatos saiu outra vez para falar com a multidão e disse: — Não vejo nenhum motivo para condenar este homem.
39 Per gzobse lni Pascw rii, rnab to rlaa choḻze tib zha ne no ladzguiib. ¿Pe gnë to sca, mazd csilaa naa meṉ ne nac zhirey to nu?
39 Mas, de acordo com o costume de vocês, eu sempre solto um prisioneiro na ocasião da Páscoa . Vocês querem que eu solte para vocês o rei dos judeus?
40 Pquiabbe zho, rëb zho: ―¡Csilaad luu me! ¡Mazd psilaa Barrabás! Ni laa Barrabás tib ngbaan nac Barrabás.
40 Todos começaram a gritar: — Não, ele não! Nós queremos que solte Barrabás! Acontece que esse Barrabás era um criminoso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.