Atos 23
Mixtepec Zapotec NT (ZPM_TBL) vs ARA
1 Dze bui Pabl lo grë zha wxtis co, dzigo psilo Pabl bnee me rëb me lo zho: ―Laa naa rneli lo to nu gaṉle, mbe zdoo naa, Dios zobwi gaṉle zanaḻd naa ncuaaṉe rdziguiend me.
1 Fitando Paulo os olhos no Sinédrio, disse: Varões, irmãos, tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência até ao dia de hoje.
2 Zeeṉe goṉ Ananí (meṉ ne nac pxoz nroob) sca rëb Pabl, bnabey me zha ne zo gax lo Pabl, rëb me: ―¡Goḻcap ro zha qui!
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam perto dele que lhe batessem na boca.
3 Dzigo rëbchaa Pabl lo me: ―¡Tebaa squique cap Dios ro luu! ¡Nac luu goṉ zig ti lidz nguts loxaque nëz zhitssew stib rna! ¿Pa rquiin ne laa luu zob i? Led luu zo par cobey luu teḻ no pa ti ley ne zaguits naa, na leḻ luule noguiitsa bnabey luu bdiṉ zho naa.
3 Então, lhe disse Paulo: Deus há de ferir-te, parede branqueada! Tu estás aí sentado para julgar-me segundo a lei e, contra a lei, mandas agredir-me?
4 Pquiabbe zha ne ndxie ga rëb zho: ―¡Bieṉ gaṉle lo pxoz nroob i, lo meṉ ne quiayuṉ xtsiiṉ Dios i noquiabro luu! ―Goḻguṉ dispensar ―rëb Pabl―. Naṉd naa lëë pxoz nroob i, teḻ niaca miṉe naṉ naaw ne scad naa; sac zhobnee lo Xtiidz Dios: “Gneenëd luu zha ne rnabey ladz luu.”
4 Os que estavam a seu lado disseram: Estás injuriando o sumo sacerdote de Deus?
5 — ausente —
5 Respondeu Paulo: Não sabia, irmãos, que ele é sumo sacerdote; porque está escrito: Não falarás mal de uma autoridade do teu povo.
6 Zeeṉe bieṉ Pabl groḻ zha wxtis co zienaḻ zhiwseed zha saducé, zgroḻ zho zienaḻ zhiwseed zha farisé, dzigo psilo me nguiedz bnee me rëb me lo zho: ―¡Grëse to bets, goḻgona gaṉle, zha farisé nac naa, niiclegaa pxoz naaw farisé goc me! ¡Ni porne rliladzpaa naa goṉ zrieeban zha ne ret, miṉ co gane znu zo naa lo to nu!
6 Sabendo Paulo que uma parte do Sinédrio se compunha de saduceus e outra, de fariseus, exclamou: Varões, irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus! No tocante à esperança e à ressurreição dos mortos sou julgado!
7 Zeeṉe sca rëb Pabl, psilo zho bdiḻdiidz zho. Goc zho chop dii,
7 Ditas estas palavras, levantou-se grande dissensão entre fariseus e saduceus, e a multidão se dividiu.
8 rriee zha saducé rnee nlid grieeban zha ne ret, nlid no anjl, nlid no espíritu; laa zha fariségaa na rnee zrieeban miech, no anjl ni no espíritu.
8 Pois os saduceus declaram não haver ressurreição, nem anjo, nem espírito; ao passo que os fariseus admitem todas essas coisas.
9 Nguiedz zëëb tsi zho noneelsa zho, dzigo gusoque bla maistr ley ne nacgrë zha farisé, rëb zho: ―Laa ne bdziaṉle gaṉle, ¡ni ti falt rapd mgui qui! ¿Pe nadieṉ dziuuṉ ne? Nend ti espíritu ga, ti xanjlgaa Dios ga sca bnee lo me.
9 Houve, pois, grande vozearia. E, levantando-se alguns escribas da parte dos fariseus, contendiam, dizendo: Não achamos neste homem mal algum; e será que algum espírito ou anjo lhe tenha falado?
10 Zeeṉe goṉ meṉ ne rnabey lo meṉguiib ga, laa lo xtiḻ zho noyac nroobraa, bdzieb me rëb me nend znuse gzhiizh zho Pabl; bnabeyaque me gocredz meṉguiib güeyxi zho Pabl biire güeysaṉ zho me leṉ yu ne rbëz zho ga.
10 Tomando vulto a celeuma, temendo o comandante que fosse Paulo espedaçado por eles, mandou descer a guarda para que o retirassem dali e o levassem para a fortaleza.
11 Goḻ guieel co, blulo Dios lo Pabl rëb me: ―Gdzieebd luu, zigne bnee luu xtidz naa lo miech Jerusalén nu, scaque none tsienee luuw lo grë zha ne no Roma.
11 Na noite seguinte, o Senhor, pondo-se ao lado dele, disse: Coragem! Pois do modo por que deste testemunho a meu respeito em Jerusalém, assim importa que também o faças em Roma.
12 Zeeṉe biini liu, ndziibsraa choo zha Israel bnediidz rëb zho gowd zho, ni tib ro peet guied zho haxta gut zho Pabl; teḻne guṉd zho miṉe rnee zho maase csiaabzi Dios zho.
12 Quando amanheceu, os judeus se reuniram e, sob anátema, juraram que não haviam de comer, nem beber, enquanto não matassem Paulo.
13 — ausente —
13 Eram mais de quarenta os que entraram nesta conspirata.
14 Dzigo güey zho lo pxoz ne rnabey, lo grë zha ne nac zha non lo meṉguiedz, bzodiidz zho miṉe no guic zho ga, ni rëb zho:
14 Estes, indo ter com os principais sacerdotes e os anciãos, disseram: Juramos, sob pena de anátema, não comer coisa alguma, enquanto não matarmos Paulo.
15 ―Nana goṉ, goḻnab lo meṉ ne rnabey lo meṉguiib cxeeḻ me Pabl lo to gzhe, goḻquiaalo noraa pe lozh yquiep to Pabl; laa no nsinle ziobmbiaaz. Zeeṉe laa zho tednie Pabl, ga dziuut no Pabl.
15 Agora, pois, notificai ao comandante, juntamente com o Sinédrio, que vo-lo apresente como se estivésseis para investigar mais acuradamente a sua causa; e nós, antes que ele chegue, estaremos prontos para assassiná-lo.
16 Dieeṉ zha bin ti xingan bzian Pabla, nacne lëëlëd güey win yu ne rbëz meṉguiib ga güeynie win diidz lo Pabl.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido a trama, foi, entrou na fortaleza e de tudo avisou a Paulo.
17 Dzigo bredz Pabl ti zha ne rnabey lo meṉguiib co, rëb Pabl lo zho: ―Bzhiguieḻ güeynie mëëd rii lo meṉ ne rnabey to, sac laa win no tsienie ti diidz lo me.
17 Então, este, chamando um dos centuriões, disse: Leva este rapaz ao comandante, porque tem alguma coisa a comunicar-lhe.
18 Bzheṉ meṉ rnabey co nia mëëd co, güeynie me win lo meṉ nroob ne rnabey zho, rëb me: ―Laa naa ziaḻnie mëëd rii nu me, dieṉ pe nac diidz ne ziaadnie win lo luu; Pabl ne no ladzguiib ga bnab lo naa guiaḻnie naa win.
18 Tomando-o, pois, levou-o ao comandante, dizendo: O preso Paulo, chamando-me, pediu-me que trouxesse à tua presença este rapaz, pois tem algo que dizer-te.
19 Dzigo bzheṉ meṉ rnabey co nia win, güeynie me win stib nëz, bnabdiidz me lo win dieṉ pe nac diidz ne zienie win lo me.
19 Tomou-o pela mão o comandante e, pondo-se à parte, perguntou-lhe: Que tens a comunicar-me?
20 Dzigo rëbchaa win: ―Laa zha Israel goṉ bnediidz gnab zho cxeeḻ luu pxey naa Pabl lo zhiwxtis zho gzhe, yquiaalo zho gnë zho noraa pe yquiep zho me.
20 Respondeu ele: Os judeus decidiram rogar-te que, amanhã, apresentes Paulo ao Sinédrio, como se houvesse de inquirir mais acuradamente a seu respeito.
21 Bzhiguieḻ gliladzd luu xtiidz zho, sac ndziibsraa choo zha ne nacgrë zho rëb zho laa zho tsiesoblan nëz gutgazh zho me zeeṉe laa me ted. Biaaṉ zho diidz grë zho, gowd zho, ni tib ro peet guied zho haxta gut zho me; haxta rëb zho teḻ laa zho guṉd miṉ co maase gdzibdee Dios zho. Ible zuṉ zhow, loxaque quiambëzse zho dieṉ pe guiab luu.
21 Tu, pois, não te deixes persuadir, porque mais de quarenta entre eles estão pactuados entre si, sob anátema, de não comer, nem beber, enquanto não o matarem; e, agora, estão prontos, esperando a tua promessa.
22 Blozhse ga dzigo bzonëz me win, ni pso me diidz lo win choot lo gneed win ne laa win güeynie diidz lo me.
22 Então, o comandante despediu o rapaz, recomendando-lhe que a ninguém dissesse ter-lhe trazido estas informações.
23 Lëëlëd bredz meṉ rnabey co chop zha ne zo lo meṉguiib, rëb me: ―Laa zhaguiib goṉ none griee naguieel tsie zho Cesarea, na zeeṉ goḻzo zha ne tsie; none tsie chop gayoo zha ne sëni, tsoṉgaḻ tsii zha ne sob guay, schop gayoo zha ne güey lanz. Naguieelgazh, zig rlozh xtsee none griee zho nu;
23 Chamando dois centuriões, ordenou: Tende de prontidão, desde a hora terceira da noite, duzentos soldados, setenta de cavalaria e duzentos lanceiros para irem até Cesareia;
24 sac laa zho none tsiesaṉ Pabl Cesarea. Ni goḻcoxab ti guay ne sob Pabl, sac none ndip ndaan me gdziṉnie to me lo gobernador Wech Cesarea.
24 preparai também animais para fazer Paulo montar e ir com segurança ao governador Félix.
25 Dzigo pquiaa me ti guits ne güey zho gdziṉnie zho lo gobernador, rneew: “¡Diuzh Gobernador Wech! ’Naa nac Claud Lisias, laa naa rxeḻ guits rii lo luu gzodiidz naa gaṉle zha nacne bnabey naa ziaadsaṉ zho meṉ qui zaatne zob luu i.
25 E o comandante escreveu uma carta nestes termos:
26 — ausente —
26 Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix, saúde.
27 ’Zha Israel bnaaz me gocladz zho niut zho me, laa zeeṉe gocnaṉ naa zha Roma nac me nacne pxeeḻaque naa zhaguiib güeyla me lo zho.
27 Este homem foi preso pelos judeus e estava prestes a ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a guarda, o livrei, por saber que ele era romano.
28 Gocladz naa niacnaṉ naa dieṉ zha nacne rlëënie zho me, dzigo bianie naa me lo zhiwxtis zho.
28 Querendo certificar-me do motivo por que o acusavam, fi-lo descer ao Sinédrio deles;
29 Ga goṉ naa led ncuaaṉe rnad rlëënie zho me; teḻ zha nac xley zho ncuaaṉ co rlisqui zho; nacda ncuaaṉe guiab ne rieguiaḻ guet me, tsogyugaa me ladzguiib.
29 verifiquei ser ele acusado de coisas referentes à lei que os rege, nada, porém, que justificasse morte ou mesmo prisão.
30 Zeeṉe gocnaṉ naa laa palal zho bnediidz gut zho me, nacne bnabeyaque naa ziaadsaṉ grë meṉguiib qui me lo luu i. Niiclegaa zha ne rlëënie mew, laa naa rep lo zho guiaad zho lo luu i, zeeṉa i gnë zho dieṉ zha nacne rlëënie zho me. ’Lëëd bii gdzieel ne sca dieṉ.”
30 Sendo eu informado de que ia haver uma cilada contra o homem, tratei de enviá-lo a ti, sem demora, intimando também os acusadores a irem dizer, na tua presença, o que há contra ele. [Saúde.]
31 Zeeṉe laa liu pcow, zig rlozh xtseew laa grë meṉguiib co pcaanie Pabl nëz; dib guieel bio zho nëz bdziṉnie zho me guiedz Antípatris.
31 Os soldados, pois, conforme lhes foi ordenado, tomaram Paulo e, durante a noite, o conduziram até Antipátride;
32 Biini liu, loxaque zha ne zob guay ga pcaa nëz zienie zho me Cesarea, laa grëraa meṉguiib co wbire bdziṉ Jerusalén stib.
32 no dia seguinte, voltaram para a fortaleza, tendo deixado aos de cavalaria o irem com ele;
33 Zeeṉe bdziṉ zho Cesarea, bdeed zho guits ne zienie zho ga lo meṉ ne nac gobernador, dzigo laa zho psaṉ Pabl ga.
33 os quais, chegando a Cesareia, entregaram a carta ao governador e também lhe apresentaram Paulo.
34 Blozhse blab me lo guits co, dzigo bnabdiidz me lo Pabl dieṉ pa guiedz gol Pabl. Dzigo rëbchaa Pabl lo me, zha Cilis nac Pabl.
34 Lida a carta, perguntou o governador de que província ele era; e, quando soube que era da Cilícia,
35 ―Nasca ―rëb me―, zeeṉe laa zha ne rlëënie luu glanso nu, dzigo yquiaadiag naa dieṉ zhapaa nac xtiḻ to. Dzigo bnabey me, pquianap meṉguiib Pabl zaatne nac leṉ xyulow Herod.
35 disse: Ouvir-te-ei quando chegarem os teus acusadores. E mandou que ele fosse detido no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.