Lucas 9

Stichia' Diose dialu (ZPLNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Uquieteꞌsaꞌ Jesuse chiꞌchiucu bee beneꞌnu, nu udeteꞌnu poder lubeella para nú hua beella ye clasiaꞌ bee benechiquiꞌ arquiꞌ bee bene cuna nú riꞌiyeca beella bee bene enu riti.
1 Reunindo Jesus os doze apóstolos, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para curar enfermidades.
2 Uxeꞌlanu liꞌibeella para nú ixiuleꞌe beella xa neca lunú rnibiyaꞌ Diose, cuna nú riꞌiyeca beella bee bene enu riti.
2 Enviou-os a pregar o Reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Nu uninu lubeella:
3 Disse-lhes: Não leveis coisa alguma para o caminho, nem bordão, nem mochila, nem pão, nem dinheiro, nem tenhais duas túnicas.
4 Tatse niꞌi bee bene elu riñahua, uyaꞌnatsiahua niꞌi zeꞌe, hasta nú chiuꞌuhua eyeche zeꞌe.
4 Em qualquer casa em que entrardes, ficai ali até que deixeis aquela localidade.
5 Nu tunu nuꞌ tucu eyeche elu la zela bene nú yaꞌnahua niꞌlla, uchiuꞌuhua eyeche zeꞌe nu riꞌquihua yuu beꞌchaꞌ nú nuꞌ cuchiuꞌhua xi neca tucu seña nú lá yucu arquiꞌbeei Stichiaꞌ Diose.
5 Onde ninguém vos receber, deixai aquela cidade e em testemunho contra eles sacudi a poeira dos vossos pés.
6 Chequie uchiuꞌu beella nu nzuebeella cada tucua eyeche udixiuleꞌe beella bedichiaꞌ nzeꞌcaꞌ Diose lubee bene, nu uriꞌiyeca beella bee bene enu riti.
6 Partiram, pois, e percorriam as aldeias, pregando o Evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 Chenu ubeneꞌ arre Herodes ye bee milagro nú rriꞌi Jesuse, la riꞌilla beyaꞌ ti necanu. Xne nuꞌ bee bene enu rni nú uhuañi zeca Juan Bautista.
7 O tetrarca Herodes ouviu falar de tudo o que Jesus fazia e ficou perplexo. Uns diziam: É João que ressurgiu dos mortos; outros: É Elias que apareceu;
8 Nu nuꞌ bee bene rni nú profeta Elías ulubeꞌlu. Nu nuꞌ bee bene rni nú necanu tucu bee profeta huaꞌtu enu uhuañi zeca.
8 e ainda outros: É um dos antigos profetas que ressuscitou.
9 Pero uni Herodes:
9 Mas Herodes dizia: Eu degolei João. Quem é, pois, este, de quem ouço tais coisas? E procurava ocasião de vê-lo.
10 Chenu ubenchilaꞌ bee apóstolꞌ Jesuse, udixiuleꞌe beella lunu beenú uriꞌi beella. Che unguyaꞌnu beella tucu luhuare elu la nucuaꞌa bee bene axu eyeche Betsaida.
10 Os apóstolos, ao voltarem, contaram a Jesus tudo o que haviam feito. Tomando-os ele consigo à parte, dirigiu-se a um lugar deserto para o lado de Betsaida.
11 Pero chenu uriꞌi bee bene beyaꞌ, chu nzequie beei liꞌinu. Nu uya chaꞌcalu Jesuse liꞌibeei nu udixiuleꞌenu lubeei xa neca nú rnibiyaꞌ Diose, nu uriꞌiyecanu bee bene enu riti.
11 Logo que a multidão o soube, o foi seguindo; Jesus recebeu-os e falava-lhes do Reino de Deus. Restabelecia também a saúde dos doentes.
12 Chenu nze cheela, uyabica chiꞌchiucu bee beneꞌ Jesuse lunu nu uni beella lunu:
12 Ora, o dia começava a declinar e os Doze foram dizer-lhe: Despede as turbas, para que vão pelas aldeias e sítios da vizinhança e procurem alimento e hospedagem, porque aqui estamos num lugar deserto.
13 Pero uni Jesuse lubeella:
13 Jesus replicou-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Retrucaram eles: Não temos mais do que cinco pães e dois peixes, a menos que nós mesmos vamos e compremos mantimentos para todo este povo.
14 Neca tucu ayuꞌ mili bee niyu zeꞌe. Pero uni Jesuse lubee beneꞌnu:
14 {Pois eram quase cinco mil homens.} Jesus disse aos discípulos: Mandai-os sentar, divididos em grupos de cinqüenta.
15 Scua uriꞌi beella, nu chu ucuaꞌa ye bee bene zeꞌe.
15 Assim o fizeram e todos se assentaram.
16 Chequie unaꞌtse Jesuse ayuꞌ pá zeꞌe cuna chiucu bela zeꞌe, nu ubiꞌyanu enza liñibe nu udeteꞌnu cheꞌtsa lu Diose, nu uleꞌenu bee pá zeꞌe cuna bee bela zeꞌe nu udeteꞌnu nucuaꞌ lubee beneꞌnu para nú ritsiꞌ beellae lubee bene zeꞌe.
16 Então Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, levantou os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e deu-os a seus discípulos, para que os servissem ao povo.
17 Ye bee bene zeꞌe udacu beei hasta nú ubelaꞌ beei. Chenu ulaxu nú udacu beei, uquietesaꞌscaꞌ beella chiꞌchiucu llume bee pedaso bee pá leꞌe cuna bee bela lunú uyaꞌna udacu beella.
17 E todos comeram e ficaram fartos. Do que sobrou recolheram ainda doze cestos de pedaços.
18 Tucu bichia chenu unacuꞌ liꞌitsia Jesuse lu Diose nzununu bee beneꞌnu zeꞌe. Che unidichiaꞌnu lubeella:
18 Num dia em que ele estava a orar a sós com os discípulos, perguntou-lhes: Quem dizem que eu sou?
19 Nu ucuaqui beella lunu:
19 Responderam-lhe: Uns dizem que és João Batista; outros, Elias; outros pensam que ressuscitou algum dos antigos profetas.
20 Che uninu lubeella:
20 Perguntou-lhes, então: E vós, quem dizeis que eu sou? Pedro respondeu: O Cristo de Deus.
21 Pero uni Jesuse lubeella nú la ixiuleꞌe beella nucuaꞌ lu niꞌ tucu bee bene.
21 Ordenou-lhes energicamente que não o dissessem a ninguém.
22 Nu uninu lubeella:
22 Ele acrescentou: É necessário que o Filho do Homem padeça muitas coisas, seja rejeitado pelos anciãos, pelos príncipes dos sacerdotes e pelos escribas. É necessário que seja levado à morte e que ressuscite ao terceiro dia.
23 Che uninu lu ye bee bene:
23 Em seguida, dirigiu-se a todos: Se alguém quer vir após mim, renegue-se a si mesmo, tome cada dia a sua cruz e siga-me.
24 Xne bee bene enu másela niarquiꞌ huañi lu iliulabe quieꞌ enta bichia nú laxu nucuaꞌ. Pero bene enu ati equie nú necalla benea, luꞌculla elunehuañi lu Diose.
24 Porque, quem quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem sacrificar a sua vida por amor de mim, salvá-la-á.
25 Lecaxi zibiꞌ nú riꞌi bene ana ye beenú nuꞌ lu iliulabe, tunu leꞌca liꞌitsialla nze nitilulla liꞌilla.
25 Pois que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, se vem a perder-se a si mesmo e se causa a sua própria ruína?
26 Tunu nuꞌ bene enu tuꞌ liꞌá cuna stichiaꞌa, leꞌca liꞌá Bene enu uxeꞌla Diose tua liꞌilla chenu nzela nú necaa arre cuna lunú rnibiyaꞌ paa cuna lunú rnibiyaꞌ bee ángeleꞌnu.
26 Se alguém se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do Homem se envergonhará dele, quando vier na sua glória, na glória de seu Pai e dos santos anjos.
27 Ixiuleꞌa luhua nu nuꞌ bee bene enu nucuaꞌa caꞌa lá atiscaꞌ, hasta nú lañiꞌ beei xa neca lunú rnibiyaꞌ Diose.
27 Em verdade vos digo: dos que aqui se acham, alguns há que não morrerão, até que vejam o Reino de Deus.
28 Chenu udete xi neca tucu xmana nú uni Jesuse bee bedichiaꞌ cuaꞌ, uyanu equie tucu dañi unacuꞌnu lu Diose, nu unguyaꞌnu Pedro, cuna Jacobo, cuna Juan. San Lucas 9:28|src="CN01728B.TIF" size="COL" ref="San Lucas 9:28"
28 Passados uns oitos dias, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João, e subiu ao monte para orar.
29 Pero diqui nú rnacuꞌ Jesuse lu Diose ucheꞌe xa rnaa lunu, nu chiquiꞌ unga niquichiu xucunu nu tuꞌna rulu siquiꞌi.
29 Enquanto orava, transformou-se o seu rosto e as suas vestes tornaram-se resplandecentes de brancura.
30 Nu ulubeꞌlu chiucu niyu enu rdichiaꞌnu liꞌinu zeꞌe. Bee bene zeꞌe neca Moisés cuna Elías.
30 E eis que falavam com ele dois personagens: eram Moisés e Elias,
31 Nu chiquiꞌ rulu siquiꞌ beella nu rdichiaꞌnu beella Jesuse equie nú atinu nu nehuana zecanu eyeche Jerusalén.
31 que apareceram envoltos em glória, e falavam da morte dele, que se havia de cumprir em Jerusalém.
32 Añinzuca nú chiquiꞌ riuꞌu calaꞌ lu Pedro cuna lubee saꞌlla, pero né aꞌtse beella, nu ulañiꞌ beella nú rulu siquiꞌ Jesuse cuna rucu bene enu nzununu zeꞌe.
32 Entretanto, Pedro e seus companheiros tinham-se deixado vencer pelo sono; ao despertarem, viram a glória de Jesus e os dois personagens em sua companhia.
33 Chenu lecaꞌ rucu benecuaꞌ elu nzu Jesuse, uni Pedro lunu:
33 Quando estes se apartaram de Jesus, Pedro disse: Mestre, é bom estarmos aqui. Podemos levantar três tendas: uma para ti, outra para Moisés e outra para Elias!... Ele não sabia o que dizia.
34 Diqui nú rnilla scua, ulaca tucu xcabe nú utsacuꞌ equie beella, nu ulliqui beella chenu nchiñi beella liñi xcabe zeꞌe.
34 Enquanto ainda assim falava, veio uma nuvem e encobriu-os com a sua sombra; e os discípulos, vendo-os desaparecer na nuvem, tiveram um grande pavor.
35 Nu liñi xcabe zeꞌe uyene tucu chii enu uni:
35 Então da nuvem saiu uma voz: Este é o meu Filho muito amado; ouvi-o!
36 Chenu ulaxu nú ubeneꞌ beella chi enu uni zeꞌe, ulañiꞌ beella nú stucu liꞌi Jesuse nzunu zeꞌe nu né nilí beella. Bee bichia zeꞌe niꞌ tucu leca tilu udixiuleꞌe beella lunú ulañiꞌ beella.
36 E, enquanto ainda ressoava esta voz, achou-se Jesus sozinho. Os discípulos calaram-se e a ninguém disseram naqueles dias coisa alguma do que tinham visto.
37 Chenu uyeꞌe lu yuu stucu bichia, nú ulaca beella equie dañi zeꞌe, huaxi bee bene uchiuꞌu uya chaꞌcalu Jesuse.
37 No dia seguinte, descendo eles do monte, veio ao encontro de Jesus uma grande multidão.
38 Chequie tucu bene enu nzeꞌta leta bee bene zeꞌe urixialii nú uni:
38 Eis que um homem exclamou do meio da multidão: Mestre, rogo-te que olhes para meu filho, pois é o único que tenho.
39 Nu nchiñi benechiquiꞌ arquiꞌi nu rriꞌi nzeꞌe nú rixialii, nu secai ichia ziña nu xiuꞌu lliña ruꞌi, rtiꞌqui benechiquiꞌ cuaꞌ liꞌi nu la tsanaꞌ nucuaꞌ liꞌi.
39 Um espírito se apodera dele e subitamente dá gritos, lança-o por terra, agita-o com violência, fá-lo espumar e só o larga depois de o deixar todo ofegante.
40 Uzequieelá lubee beneꞌlu nú hua beella benechiquiꞌ cuaꞌ arquiꞌ endua, pero lá aca beella.
40 Pedi a teus discípulos que o expelissem, mas não o puderam fazer.
41 Nu ucuaqui Jesuse nú uninu:
41 Respondeu Jesus: Ó geração incrédula e perversa, até quando estarei convosco e vos aturarei? Traze cá teu filho.
42 Pero chenu nzebica enduꞌ zeꞌe lu Jesuse, utsiꞌqui benechiquiꞌ liꞌi lu yuu nu ulleꞌca zecai ichia ziña stucu bese, pero unibiyaꞌ Jesuse lu benechiquiꞌ nú chiuꞌi arquiꞌ enduꞌ zeꞌe nu uriꞌiyecanu liꞌi, che udeteꞌ cuendanu liꞌi lu paꞌi.
42 E quando ele ia chegando, o demônio lançou-o por terra e agitou-o violentamente. Mas Jesus intimou o espírito imundo, curou o menino e o restituiu a seu pai.
43 Ye bee bene enu nucuaꞌa zeꞌe chiquiꞌ uyanu arquiꞌbeei chenu ulañiꞌ beei lunú llene neca nú reca Diose.
43 Todos ficaram pasmados ante a grandeza de Deus. Como todos se admirassem de tudo o que Jesus fazia, disse ele a seus discípulos:
44 ―Uquieꞌe nzeꞌca diacahua lunú nia luhua nu la zañiꞌhua nucuaꞌ. Liꞌá Bene enu uxeꞌla Diose deteꞌ cuenda bee bene liꞌá lubee bene enu rnibiyaꞌ.
44 Gravai nos vossos corações estas palavras: O Filho do Homem há de ser entregue às mãos dos homens!
45 Pero lá riꞌi bee beneꞌnu beyaꞌ lunú rninu, xne lascaꞌ deteꞌnu nú rriꞌi beella beyaꞌ, nu leꞌca xiqui beella nedichiaꞌ beella lu Jesuse xi rni lunú uninu.
45 Eles, porém, não entendiam esta palavra e era-lhes obscura, de modo que não alcançaram o seu sentido; e tinham medo de lhe perguntar a este respeito.
46 Chequie uquixie bee beneꞌnu nú rni beella lusaꞌbeella nú tá beella neca enu máse neca equie.
46 Veio-lhes então o pensamento de qual deles seria o maior.
47 Pero uriꞌi Jesuse beyaꞌ lunú xa rriꞌi beella elliebacuꞌ nu unaꞌtsenu tucu enduꞌ utsunu elu nzunu,
47 Penetrando Jesus nos pensamentos de seus corações, tomou um menino, colocou-o junto de si e disse-lhes:
48 nu uninu lubeella:
48 Todo o que recebe este menino em meu nome, a mim é que recebe; e quem recebe a mim, recebe aquele que me enviou; pois quem dentre vós for o menor, esse será grande.
49 Chequie uni Juan lunu:
49 João tomou a palavra e disse: Mestre, vimos um homem que expelia demônios em teu nome, e nós lho proibimos, porque não é dos nossos.
50 Pero uni Jesuse lubeella:
50 Mas Jesus lhe disse: Não lho proibais; porque, o que não é contra vós, é a vosso favor.
51 Chenu nzeꞌta riña bichia nú nzia Jesuse liñibe, che utsu naaqui arquiꞌnu nu nzanu Jerusalén.
51 Aproximando-se o tempo em que Jesus devia ser arrebatado deste mundo, ele resolveu dirigir-se a Jerusalém.
52 Uxeꞌlanu bee bene enu uriculu para nú chue beei tucu eyeche nú nchiucuꞌ lu iliu Samaria para nú cuaꞌna beei elu yaꞌna beella zeꞌe.
52 Enviou diante de si mensageiros que, tendo partido, entraram em uma povoação dos samaritanos para lhe arranjar pousada.
53 Pero lá zela bee bene eyeche zeꞌe ayaꞌnanu eyeche zeꞌe, xne uriꞌi beei beyaꞌ nú nzanu Jerusalén.
53 Mas não o receberam, por ele dar mostras de que ia para Jerusalém.
54 Chenu ulañiꞌ Juan cuna Jacobo nucuaꞌ, che uni beella lunu:
54 Vendo isto, Tiago e João disseram: Senhor, queres que mandemos que desça fogo do céu e os consuma?
55 Chequie ubiꞌya Jesuse lubeella, nu uquiꞌyaꞌ beella uriꞌinu nú uninu lubeella:
55 Jesus voltou-se e repreendeu-os severamente. {Não sabeis de que espírito sois animados.
56 Xne liꞌá Bene enu uxeꞌla Diose, lá yela para nú riꞌá nú ati bee bene, nzela para nú tsilaꞌa liꞌibeei lu dula. Che chu nzuebeella stucu eyeche.
56 O Filho do Homem não veio para perder as vidas dos homens, mas para salvá-las.} Foram então para outra povoação.
57 Diqui nu nzuebeella inziu, uni tucu niyu lu Jesuse:
57 Enquanto caminhavam, um homem lhe disse: Senhor, seguir-te-ei para onde quer que vás.
58 Che ucuaqui Jesuse lui:
58 Jesus replicou-lhe: As raposas têm covas e as aves do céu, ninhos, mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Nu uni Jesuse lu stucu bene:
59 A outro disse: Segue-me. Mas ele pediu: Senhor, permite-me ir primeiro enterrar meu pai.
60 Che uni Jesuse lui:
60 Mas Jesus disse-lhe: Deixa que os mortos enterrem seus mortos; tu, porém, vai e anuncia o Reino de Deus.
61 Nu uni stucu bene lu Jesuse:
61 Um outro ainda lhe falou: Senhor, seguir-te-ei, mas permite primeiro que me despeça dos que estão em casa.
62 Pero uni Jesuse lui:
62 Mas Jesus disse-lhe: Aquele que põe a mão no arado e olha para trás, não é apto para o Reino de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.